ວັນສຸກທີ 17 ເມສາ
ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດຫຼອກລວງພວກເຈົ້າໄດ້.—2ທຊ. 2:3
ເຮົາໄດ້ຮຽນຫຍັງຈາກຈົດໝາຍທີ່ອັກຄະສາວົກໂປໂລຂຽນໄປຫາພີ່ນ້ອງໃນເມືອງເທຊະໂລນິກ? ເມື່ອເຮົາໄດ້ຍິນບາງຢ່າງທີ່ບໍ່ສອດຄ່ອງກັບສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຮຽນຈາກຄຳພີໄບເບິນ ຫຼືເມື່ອເຮົາໄດ້ຍິນຂ່າວລືບາງຢ່າງທີ່ເປັນຕາຕົກໃຈ ເຮົາຕ້ອງຄິດຄັກໆເພື່ອຈະເບິ່ງໃຫ້ອອກວ່າມັນແມ່ນຄວາມຈິງຫຼືບໍ່. ໃນສະໄໝອະດີດສະຫະພາບໂຊວຽດ ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານໄດ້ສົ່ງຈົດໝາຍທີ່ເບິ່ງຄືວ່າມາຈາກສຳນັກງານໃຫຍ່ໄປຫາພີ່ນ້ອງຢູ່ຫັ້ນ. ຈົດໝາຍນັ້ນສະໜັບສະໜູນພີ່ນ້ອງບາງຄົນໃຫ້ແຍກອອກມາຕັ້ງອົງການຂອງໂຕເອງ. ຈົດໝາຍນັ້ນເບິ່ງຄືວ່າມາຈາກສຳນັກງານໃຫຍ່ແທ້ໆ ແຕ່ພີ່ນ້ອງທີ່ສັດຊື່ກໍບໍ່ເຊື່ອ ຍ້ອນເຂົາເຈົ້າຮູ້ວ່າຄຳແນະນຳນັ້ນບໍ່ສອດຄ່ອງກັບສິ່ງທີ່ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຮຽນ. ໃນທຸກມື້ນີ້ ບາງເທື່ອຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານເຮົາກໍໃຊ້ອິນເຕີເນັດແລະສື່ສັງຄົມອອນລາຍເພື່ອເຮັດໃຫ້ເຮົາສັບສົນແລະແຕກແຍກກັນ. ແທນທີ່ຈະ “ປ່ຽນຄວາມຄິດຂອງ [ເຮົາ] ທີ່ມັນຖືກຢູ່ແລ້ວ” ໃຫ້ເຮົາປົກປ້ອງໂຕເອງໂດຍຄິດຢ່າງຮອບຄອບວ່າສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ອ່ານຫຼືໄດ້ຍິນສອດຄ່ອງບໍກັບຄວາມຈິງທີ່ເຮົາໄດ້ຮຽນມາແລ້ວ.—2ທຊ. 2:2; 1ຢຮ. 4:1. ຫ24.07 ໜ້າ 12 ຂໍ້ 14-15
ວັນເສົາທີ 18 ເມສາ
ຖ້າຜູ້ໃດເຮັດຜິດ ພວກເຮົາກໍມີຜູ້ຊ່ວຍ.—1ຢຮ. 2:1
ການຕັດສິນໃຈທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດທີ່ເຮົາເຮັດແມ່ນອຸທິດໂຕໃຫ້ພະເຢໂຫວາແລະເຂົ້າມາເປັນຜູ້ນະມັດສະການຂອງເພິ່ນ. ພະເຢໂຫວາຢາກໃຫ້ທຸກຄົນເຮັດແບບນີ້. ຍ້ອນຫຍັງ? ເພິ່ນຢາກໃຫ້ເຮົາມີສາຍສຳພັນທີ່ດີກັບເພິ່ນແລະມີຊີວິດຕະຫຼອດໄປ. (ພບຍ. 30:19, 20; ຄລຕ. 6:7, 8) ເຖິງວ່າພະເຢໂຫວາສ້າງເຮົາໃຫ້ມີອິດສະຫຼະໃນການເລືອກ ແຕ່ເພິ່ນກໍບໍ່ໄດ້ບັງຄັບເຮົາໃຫ້ຮັບໃຊ້ເພິ່ນ. ເພິ່ນໃຫ້ເຮົາຕັດສິນໃຈເອົາເອງວ່າຈະເຮັດແນວໃດ. ຈະເກີດຫຍັງຂຶ້ນຖ້າຄລິດສະຕຽນທີ່ຮັບບັບເຕມາແລ້ວເຮັດຜິດຮ້າຍແຮງ? ຖ້າລາວບໍ່ກັບໃຈ ລາວຈະຖືກຕັດອອກຈາກປະຊາຄົມ. (1ກຣ. 5:13) ເຖິງຈະເປັນແນວນັ້ນ ພະເຢໂຫວາກໍຢາກໃຫ້ຄົນທີ່ເຮັດຜິດກັບໃຈແລະກັບມາຫາເພິ່ນ. ທີ່ຈິງ ເຫດຜົນສຳຄັນທີ່ພະເຢໂຫວາຈັດກຽມໃຫ້ມີຄ່າໄຖ່ກໍເພື່ອເພິ່ນຈະສາມາດຍົກໂທດໃຫ້ຄົນເຮັດຜິດທີ່ກັບໃຈ. ພະເຢໂຫວາເປັນພະເຈົ້າທີ່ມີຄວາມຮັກທີ່ຢາກໃຫ້ຄົນທີ່ເຮັດຜິດຮ້າຍແຮງກັບໃຈ.—ຊຄຢ. 1:3; ຣມ. 2:4; ຢກບ. 4:8. ຫ24.08 ໜ້າ 14 ຂໍ້ 1-2
ວັນອາທິດທີ 19 ເມສາ
ຖ້າລູກເປັນຄົນສະຫຼາດ ໃຈຂອງພໍ່ກໍຈະມີຄວາມສຸກຫຼາຍ.—ສພສ. 23:15
ຕອນທີ່ໂຢຮັນຂຽນຈົດໝາຍສະບັບທີ 3 ຂອງລາວ ມີບາງຄົນສອນຄຳສອນຕົວະແລະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມແຕກແຍກໃນປະຊາຄົມ. ແຕ່ກໍມີບາງຄົນທີ່ຍັງ “ໃຊ້ຊີວິດຕາມຄວາມຈິງ.” ເຂົາເຈົ້າເຊື່ອຟັງພະເຢໂຫວາແລະ “ໃຊ້ຊີວິດຕາມກົດໝາຍຂອງ [ເພິ່ນ].” (2ຢຮ. 4, 6) ຄລິດສະຕຽນທີ່ສັດຊື່ເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ເຮັດໃຫ້ໂຢຮັນມີຄວາມສຸກ ແຕ່ຍັງເຮັດໃຫ້ພະເຢໂຫວາມີຄວາມສຸກນຳ. (ສພສ. 27:11) ເຮົາໄດ້ຮຽນຫຍັງ? ການຮັກສາຄວາມສັດຊື່ເຮັດໃຫ້ມີຄວາມສຸກ. (1ຢຮ. 5:3) ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ເຮົາມີຄວາມສຸກທີ່ຮູ້ວ່າເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ພະເຢໂຫວາມີຄວາມສຸກ. ພະເຢໂຫວາມີຄວາມສຸກຫຼາຍແທ້ໆທີ່ເຫັນເຮົາບໍ່ເຮັດສິ່ງທີ່ຊົ່ວແລະເຊື່ອຟັງຄຳສັ່ງຂອງເພິ່ນ. ພວກທູດສະຫວັນກໍມີຄວາມສຸກຄືກັນທີ່ເຫັນແບບນີ້. (ລກ. 15:10) ເຮົາເອງກໍມີຄວາມສຸກເມື່ອເຫັນພີ່ນ້ອງຍັງຮັກສາຄວາມສັດຊື່. (2ທຊ. 1:4) ເມື່ອໂລກທີ່ຊາຕານປົກຄອງຖືກທຳລາຍ ເຮົາຈະມີຄວາມສຸກທີ່ໄດ້ຮັກສາຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ພະເຢໂຫວາສະເໝີ. ຫ24.11 ໜ້າ 12 ຂໍ້ 17-18