ວັນສຸກທີ 16 ຕຸລາ
ຢ່າຫຼົງໄປກັບການລໍ້ໃຈຂອງຜູ້ຍິງແບບນັ້ນ. ຢ່ານຳລາວໄປຕາມບ່ອນຕ່າງໆ.—ສພສ. 7:25
ຕົວຢ່າງນີ້ເຮັດໃຫ້ເຫັນວ່າເລື່ອງນີ້ອາດເກີດຂຶ້ນໄດ້ກັບຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພະເຢໂຫວາທຸກຄົນ. ຄົນເຮົາອາດເຮັດຜິດຮ້າຍແຮງແລະຮູ້ສຶກວ່າທຸກຢ່າງເກີດຂຶ້ນທັນທີຫຼືເກີດຂຶ້ນໄວຫຼາຍໂດຍບໍ່ທັນຕັ້ງໂຕ. ແຕ່ຖ້າລາວຄິດດີໆ ລາວກໍອາດຈະເຫັນວ່າໂຕເອງຕັດສິນໃຈເຮັດສິ່ງທີ່ບໍ່ສະຫຼາດຫຼາຍຢ່າງທີ່ພາໄປສູ່ການເຮັດຜິດ ເຊັ່ນ: ລາວອາດຫຼິ້ນນຳໝູ່ທີ່ບໍ່ດີ ເບິ່ງຄວາມບັນເທີງທີ່ບໍ່ເໝາະສົມ ຫຼືໄປຢູ່ບ່ອນທີ່ບໍ່ຄວນຢູ່ທັງໃນສະຖານທີ່ແທ້ໆຫຼືທາງອິນເຕີເນັດ. ບາງເທື່ອລາວອາດເຊົາອະທິດຖານ ບໍ່ອ່ານຄຳພີໄບເບິນ ບໍ່ໄປປະຊຸມ ຫຼືບໍ່ໄປປະກາດ. ຄືກັບຊາຍໜຸ່ມທີ່ເວົ້າເຖິງໃນສຸພາສິດ ສິ່ງທີ່ລາວເຮັດບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນທັນທີ ແຕ່ມັນເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກການຕັດສິນໃຈທີ່ບໍ່ສະຫຼາດຫຼາຍເທື່ອກ່ອນໜ້ານັ້ນ. ເຮົາໄດ້ບົດຮຽນຫຍັງ? ເຮົາບໍ່ພຽງແຕ່ລະວັງທີ່ຈະບໍ່ເຮັດຜິດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ເຮົາຕ້ອງລະວັງສິ່ງທີ່ອາດພາໄປສູ່ການເຮັດຜິດນຳ. ໂຊໂລໂມນເວົ້າເຖິງເລື່ອງນີ້ຫຼັງຈາກທີ່ລາວເວົ້າເຖິງສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບຊາຍໜຸ່ມຜູ້ນັ້ນ.—ມທ. 5:29, 30. ຫ24.07 ໜ້າ 16 ຂໍ້ 10-11
ວັນເສົາທີ 17 ຕຸລາ
ພວກເຮົາກໍເປັນຄືເຄື່ອງໃຊ້ທີ່ເປັນດິນທີ່ໃສ່ເຄື່ອງມີຄ່າໄວ້.—2ກຣ. 4:7
ເຄື່ອງມີຄ່ານີ້ແມ່ນຫຍັງ? ແມ່ນການປະກາດຂ່າວດີເລື່ອງການປົກຄອງຂອງພະເຈົ້າ ເຊິ່ງເປັນວຽກທີ່ຊ່ວຍຊີວິດຄົນ. (2ກຣ. 4:1) ເຄື່ອງໃຊ້ທີ່ເປັນດິນແມ່ນຫຍັງ? ແມ່ນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພະເຢໂຫວາທີ່ບອກຂ່າວດີໃຫ້ຄົນອື່ນຮູ້. ໃນສະໄໝຂອງໂປໂລ ພໍ່ຄ້າຈະໃຊ້ໄຫດິນເພື່ອຂົນສົ່ງສິ່ງທີ່ມີຄ່າ ເຊັ່ນ: ຂອງກິນ ເຫຼົ້າແວງ ແລະເງິນ. ຄ້າຍຄືກັນ ພະເຢໂຫວາມອບໝາຍເຮົາໃຫ້ປະກາດຂ່າວດີທີ່ມີຄ່າໃຫ້ຄົນອື່ນຮູ້. ເມື່ອພະເຢໂຫວາຊ່ວຍເຮົາ ເຮົາກໍຈະມີກຳລັງເພື່ອຈະປະກາດຕໍ່ໆໄປຢ່າງສັດຊື່. ບາງເທື່ອເຮົາອາດຮູ້ສຶກຢ້ານຄົນ ຫຼືອາດຢ້ານວ່າຈະບໍ່ມີໃຜຟັງເຮົາ. ເຮົາຈະເອົາຊະນະຄວາມຢ້ານແບບນີ້ໄດ້ແນວໃດ? ໃຫ້ເຮົາເບິ່ງຄຳອະທິດຖານຂອງພວກອັກຄະສາວົກຕອນທີ່ເຂົາເຈົ້າຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ປະກາດ. ເຂົາເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຢ້ານຈົນເຊົາປະກາດ ແຕ່ເຂົາເຈົ້າອະທິດຖານຂໍໃຫ້ພະເຢໂຫວາຊ່ວຍເຂົາເຈົ້າໃຫ້ກ້າປະກາດຕໍ່ໆໄປ ແລະພະເຢໂຫວາກໍຕອບຄຳອະທິດຖານຂອງເຂົາເຈົ້າທັນທີ. (ກຈກ. 4:18, 29, 31) ຖ້າບາງເທື່ອເຮົາຢ້ານຄົນຈົນບໍ່ກ້າປະກາດ ໃຫ້ອະທິດຖານຂໍໃຫ້ພະເຢໂຫວາຊ່ວຍເຈົ້າໃຫ້ຮັກຄົນອື່ນຫຼາຍໆເພື່ອເຈົ້າຈະບໍ່ຢ້ານແລະກ້າປະກາດຂ່າວດີກັບເຂົາເຈົ້າ. ຫ24.04 ໜ້າ 16 ຂໍ້ 8-9
ວັນອາທິດທີ 18 ຕຸລາ
ພະເຈົ້າ ພໍ່ຂອງພວກເຮົາທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນ ຂໍໃຫ້ຊື່ຂອງພະອົງໄດ້ຮັບຄວາມນັບຖືຫຼາຍທີ່ສຸດຕະຫຼອດໄປ.—ມທ. 6:9
ເຮົາຮັກພະເຢໂຫວາ ເຮົາຈຶ່ງຢາກເຮັດໃຫ້ຊື່ຂອງເພິ່ນໄດ້ຮັບຄວາມນັບຖືຫຼາຍທີ່ສຸດຕະຫຼອດໄປ. ເຮົາຢາກມີສ່ວນຮ່ວມໃນການລົບລ້າງຂໍ້ກ່າວຫາທີ່ຊາຕານເວົ້າຕົວະກ່ຽວກັບພະເຢໂຫວາ. (ປຖກ. 3:1-5; ໂຢບ 2:4; ຢຮ. 8:44) ເມື່ອເຮົາໄປປະກາດ ເຮົາຢາກບອກໃຫ້ທຸກຄົນຮູ້ວ່າພະເຢໂຫວາແມ່ນໃຜແລະເພິ່ນເປັນພະເຈົ້າແບບໃດແທ້ໆ. ເຮົາຢາກໃຫ້ທຸກຄົນຮູ້ວ່າພະເຢໂຫວາເປັນພະເຈົ້າທີ່ເປັນຄວາມຮັກ ແລະຄວາມຮັກເປັນຄຸນລັກສະນະທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງເພິ່ນ. ເຮົາຢາກໃຫ້ທຸກຄົນຮູ້ວ່າເພິ່ນເປັນພະເຈົ້າທີ່ຕັດສິນຢ່າງຖືກຕ້ອງແລະຍຸຕິທຳ ແລະອີກບໍ່ດົນການປົກຄອງຂອງເພິ່ນຈະກຳຈັດຄວາມທຸກລຳບາກທຸກຢ່າງແລະເຮັດໃຫ້ມະນຸດມີແຕ່ສະຫງົບສຸກແລະຄວາມສຸກ. (ພສ. 37:10, 11, 29; 1ຢຮ. 4:8) ເມື່ອເຮົາປົກປ້ອງຊື່ສຽງຂອງພະເຢໂຫວາຕອນທີ່ເຮົາໄປປະກາດ ເຮົາກໍເຮັດໃຫ້ຊື່ຂອງເພິ່ນໄດ້ຮັບຄວາມນັບຖືຫຼາຍທີ່ສຸດຕະຫຼອດໄປ. ເຮົາຍັງມີຄວາມສຸກຍ້ອນເຮົາກຳລັງເຮັດສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດໃນຖານະເປັນພະຍານພະເຢໂຫວາ. ຫ24.05 ໜ້າ 18 ຂໍ້ 12