АЛЫХЬЫМ И ПСАЛЪЭМ ИТ ХЪУГЪУЭФІЫГЪУЭХЭР | 1 КОРИНФ 14—16
Алыхьыр «псом я дежкІи сыти хъунущ»
Иеговэ хуэпэж цІыхухэм къэкІуэну зэманым гъащІэ гъэщІэгъуэныщэ къапэщылъщ. Абы теухуауэ диІэ фІэщхъуныгъэр хъыбарыфІыр жыджэру щыдгъэІум деж нэхъ быдэ мэхъу. Хьисэ илъэс минкІэ Пащтыхьу щыщытыну зэманым и кІэм Алыхьыр «псом я дежкІи сыти щыхъуам» деж къэхъуну Іуэхугъуэхэр я нэгу къыщІагъэхьэну апостол Паул Хьисэ и лъэужь ирикІуэхэр хуигъэушащ.
Къэхъуну Іуэхугъуэхэм ящыщу сыт хуэдэхэра уэ нэхъ узэжьэр икІи сыт щхьэкІэ?
Алыхьым дыкъызэригъэгугъа псори зэригъэзэщІэнур уи фІэщ зыщІыр сыт?