Ebe Sunu Bhi Oke Ọsi Kamẹl

Ene ulin-uwa igbe ọsi ibhokhan Izrẹl da ha mhọn ijie ne bunbun ne i mhẹn. Ehab hi ọnọn khọ nẹ bhi ẹwẹ ele. Ọle da re Jezibẹl nin okhuo ebe bhi amhẹn. Ẹbọ natiọle Bel ọne okhuo ga. Ehab bi Jezibẹl da re ene bunbun bhi ibhokhan Izrẹl ha ga Bel. Ele da yẹ ha gbono akhasẹ nesi Jehova a. Be Jehova ki lu yẹ? Ọle da je Ẹlaija nin akhasẹ uhọnmhunje bu Ehab.

Ẹlaija da taman Ehab nin Ojie ghe, amẹn i da rọ bhi otọ Izrẹl ranmhude emhin ebe nin ọle lu. Bhi ẹkẹ ebe gbera ikpe ea, ebi a kọle bha jẹre, bhiriọ ohanmhẹn da ha gbe ene ẹbho. Akizẹbue, Jehova da kie je Ẹlaija bu Ehab. Ehab da yọle: ‘Ọ-lu-ẹmhọn uwẹ khin! Uwẹ zẹle nin ene emhin nan rebhe da ha sunu.’ Ẹlaija da ki wanniẹn ọlẹn yọle: ‘Ọ i yi mẹn zẹle amẹn bha rọ. Uwẹ hi ọnọn zẹle, ranmhude Bel nin uwẹ ga. Ji mhan lu emhin nọn ha rẹman ọria nọn si ọle bhi ẹwẹ mhan. Taman ọrebhe ne ribhi ọne agbaẹbho bi akhasẹ nesi Bel nin ele sikoko bhi Oke Ọsi Kamẹl.’

Ene ẹbho da gene sikoko bhi ọne oke. Ẹlaija da yọle: ‘Bha tobọbha zẹ ebi bha ha lu. Ahamiẹn Jehova hi Ọse ọsi ẹmhọanta, bha rẹkhan ọlẹn. Ahakimiẹn Bel nọn, bha ha rẹkhan ọlẹn. Ghe ebi mhan ha lu. Ji ene akhasẹ 450 ọsi Bel lu izọese yẹ ha sotie ọse nọnsele. Mẹn ki yẹ lu izọese yẹ ha sotie Jehova. Ọnọn ha re eranlẹn wanniẹn bhi ẹwẹ ele hi Osẹ ọsi ẹmhọanta.’ Ene ẹbho da re obọ ọbhọ.

Ene akhasẹ ọsi Bel da lu izọese nọnsele. Ele da re uri-ẹdẹ rebhe rẹ ha sotie ọse nọnsele. Ele da ha so yọle: ‘Eo Bel, wanniẹn mhan!’ Beji Bel bha ki wanniẹn ele, Ẹlaija da re Bel ha zojiẹ. Ọle da ha yọle: ‘Bha manman si urulu okhun, asabọmiẹn owe ọle ye, sẹyẹ, ọle guanọ ọria nọn ha riọ ọle kpanọ bhi owe.’ Ọ rẹ sẹ ọsemuan, ene akhasẹ ọsi Bel da sẹyẹ ha sotie ọle, ọkpakinọn, ọle bha wanniẹn ele.

Ẹlaija da ki mun ọne izọese nọnsọle ọbhi ukhuo-izọese yẹ gba amẹn ọbhọ. Ọle ki lu ọnin fo, ọle da nan erọnmhọn ji Jehova yọle: ‘Eo Jehova, huẹan rẹman ene ẹbho nan ghe uwẹ hi Osẹnobulua ọsi ẹmhọanta.’ Ẹjẹje, Jehova da lu ọle nin eranlẹn na bhi okhun tuẹ ọne izọese a. Bhiriọ, ene ẹbho da reso yọle: ‘Jehova hi Osẹnobulua ọsi ẹmhọanta!’ Ẹlaija da ki yọle: ‘Bha hẹi ji ene akhasẹ ọsi Bel da nẹgbe!’ Bhi ọne ukpẹdẹ nin, a da gbono ene akhasẹ 450 ọsi Bel a.

Adudu-amẹn ki zegbere khere bhi obọ ọsi ọne okpẹdẹ, Ẹlaija da taman Ehab yọle: ‘Efi vade. Hẹn awẹnẹwẹnẹ nọnsẹ ha khian uwa.’ Okhun da wo manman hore, ahoho da ha fi, sẹyẹ, okpamẹn da munhẹn ha rọlọ. Bhi ọkike ọle, ọne okale da siegbe kie. Ehab da manman ha hẹn awẹnẹwẹnẹ nọnsọle. Jehova da re ahu nin Ẹlaija rẹ sabọ runẹ gbera ọne awẹnẹwẹnẹ! Ọkpakinọn, ọkakale ọsi Ẹlaija ki be wo fo nian? Ji mhan fẹ ọle ghe.