Virðum ákvarðanir annarra

1, 2. Hvers vegna tökum við stundum ákvarðanir sem eru ólíkar ákvörðunum trúsystkina okkar?

HEFURÐU einhvern tíma verið dæmdur ranglega fyrir ákvörðun sem þú tókst? Eða hefurðu dæmt aðra vegna ákvarðana sem þeir tóku? Við myndum líklega flest svara þessum spurningum játandi.

² Það ætti ekki að koma okkur á óvart að ákvarðanir okkar eru stundum ólíkar ákvörðunum annarra trúfastra bræðra og systra. Engir tveir eru eins og hvert og eitt okkar sér hlutina frá sínu sjónarhorni. Skoðanir okkar mótast af því umhverfi sem við komum úr og reynslu í lífinu. En við ættum ekki að leyfa ólíkum skoðunum að ógna friði og einingu safnaðarins. – Ef. 4:3.

3. Hvað gæti orðið til þess að við dæmdum trúsystkini fyrir ákvörðun sem það tekur?

³ Ef trúsystkini tekur ákvörðun sem við myndum ekki taka gæti okkur fundist við þurfa að fá það til að skipta um skoðun. Eða kannski nefnum við áhyggjur okkar við aðra. Að öllum líkindum viljum við bara vel. Okkur þykir vænt um bræður okkar og systur. (Orðskv. 17:17) Við viljum ekki að þau taki ákvarðanir sem þau sjá eftir eða sem gætu skaðað samband þeirra við Jehóva.

4, 5. Hvað ættum við að gera ef við erum ósátt við eitthvað sem trúsystkini ákveður að gera?

⁴ Ættum við að láta trúsystkini vita ef við erum ósátt við ákvörðun sem það tekur? Það veltur á ýmsu. Okkur er annt um trúsystkini okkar. Við ættum þess vegna að reyna að hjálpa því að skilja hvernig Jehóva lítur á málin ef það íhugar að gera eitthvað sem brýtur meginreglur Biblíunnar. (Orðskv. 27:5, 6) En hvað ættum við að gera ef við erum ósátt við eitthvað sem bróðir eða systir ákveður að gera en brýtur ekki í bága við lög Guðs? Svarið er að finna í titilversi námsgreinarinnar: „Dæmið engan fyrir skoðanir hans.“ – Rómv. 14:1.

⁵ Okkur gæti samt fundist erfitt að virða ákvörðunina? Í þessari námsgrein skoðum við hvers vegna við ættum að virða ákvarðanir annarra og hvernig við getum gert það. En lítum fyrst á nokkur dæmi þar sem okkur gæti hætt til að dæma bræður okkar og systur fyrir ákvarðanir þeirra.

HVAÐ GÆTI OKKUR HÆTT TIL AÐ DÆMA AÐRA FYRIR?

6, 7. Nefndu dæmi þar sem við gætum átt til að dæma aðra fyrir ákvarðanir þeirra.

⁶ Eins og minnst hefur verið á getum við haft sterkar skoðanir á ákveðnum málefnum vegna reynslu okkar eða bakgrunns. Og við gætum gert ráð fyrir að aðrir hugsi eins. En svo þarf ekki að vera. Skoðum nokkur dæmi. Dæmi 1: Áður en bróðir kynntist sannleikanum ólst hann upp hjá föður sem misnotaði áfengi. Dag einn er hann í boði með öðrum bræðrum og systrum þar sem sumir drekka áfengi. Hann verður fyrir miklum vonbrigðum og segir þeim að það sem þau eru að gera sé rangt. Dæmi 2: Systir hefur sigrast á alvarlegum veikindum. Síðar fréttir hún af annarri systur sem hefur greinst með sama sjúkdóm. Hún vill hjálpa henni þannig að hún þrýstir á hana að fara í sömu meðferð – hvort sem það var ákveðið mataræði, hefðbundin læknismeðferð eða náttúrulækningar. Dæmi 3: Bróðir tilheyrði áður ákveðinni falstrú og hefur óbeit á fyrri lífsstefnu sinni. Það setur hann úr jafnvægi að frétta af bróður sem fór í jarðarför í kirkju.a

⁷ Skoðum nokkur dæmi í viðbót. Dæmi 4: Bróðir ólst upp á þeim tíma sem flestum fannst óviðeigandi að karlmenn söfnuðu skeggi og að konur væru í buxum á samkomum eða í boðuninni. Hann gerir sér grein fyrir breyttum áherslum á þessum sviðum en heldur samt áfram að segja öllum að bræður ættu ekki að safna skeggi og að systur ættu að vera í kjól eða pilsi þegar þær taka þátt í starfsemi safnaðarins. Dæmi 5: Öldungur þekkti bróður sem fór í háskólanám og yfirgaf sannleikann síðar. Ungur bróðir í söfnuðinum hans ákveður að fara í háskólanám. Þetta veldur öldungnum áhyggjum og hann reynir að fá bróðurinn og foreldra hans til að skipta um skoðun.

8. (a) Hvað gæti orðið til þess að foreldri gagnrýndi aðra foreldra? (b) Hvaða áhrif getur það haft á söfnuðinn ef við erum gagnrýnin á aðra?

⁸ Skoðum aðstæður sem snerta foreldra. Dæmi 6: Sem foreldri leggurðu hart að þér við að ala börnin þín upp „með því að aga þau og leiðbeina þeim eins og Jehóva vill“. (Ef. 6:4) En aðrir foreldrar í söfnuðinum leyfa börnunum sínum meira en þú gerir. Þau leyfa börnunum sínum til dæmis að vera lengur úti á kvöldin, spila tölvuleiki sem eru ekki ofbeldisfullir eða fá snjallsíma á meðan þau eru enn ung. Fyrir vikið finnst börnunum þínum þú vera of strangur. Þau spyrja: „Af hverju geturðu ekki verið eins og mamma og pabbi þeirra?“ Þetta gæti orðið til þess að þú yrðir gagnrýninn á hina foreldrana. Í rauninni getur hvaða persónulega ákvörðun sem trúsystkini tekur og við erum ekki sátt við orðið að ósætti. Við gætum til dæmis gagnrýnt hvernig þau nota peningana sína, hversu oft þau fara í frí eða hvernig afþreyingu þau velja. En við megum ekki gleyma því að einingin í söfnuðinum er mikilvægari en tilfinningar okkar.

9. Hverju megum við ekki gleyma? (Sjá einnig mynd.)

⁹ Þótt þjónar Guðs taki ólíkar ákvarðanir þarf það ekki að merkja að ein ákvörðun sé rétt og önnur röng. (Rómv. 14:5) Við erum hvött til að ‚vera samhuga‘ í því sem snertir meginreglur Jehóva. (2. Kor. 13:11) Þetta þýðir þó ekki að við þurfum að hugsa eins um öll mál. Við getum borið það saman við það að ferðast á milli staða. Oft eru margar leiðir að sama áfangastað. Við veljum þá leið sem er best fyrir okkur. Á líkan hátt geta bræður okkar og systur tekið ólíkar ákvarðanir í persónulegum málum en markmið okkar allra er það sama: Við viljum öll gleðja Jehóva. Við dæmum því ekki aðra fyrir ákvarðanir þeirra í persónulegum málum. – Matt. 7:1; 1. Þess. 4:11.

HVERS VEGNA EIGUM VIÐ AÐ VIRÐA ÁKVARÐANIR ANNARRA?

10. Hvað höfum við ekki leyfi til að gera samkvæmt Jakobsbréfinu 4:12, og hvers vegna?

¹⁰ Biblían gefur nokkrar ástæður fyrir því að við eigum að virða ákvarðanir annarra. Skoðum fáeinar þeirra. Það er ekki í okkar verkahring að dæma aðra í persónulegum málum. (Lestu Jakobsbréfið 4:12.) Jehóva er réttmætur löggjafi og dómari. Hann einn hefur rétt til að segja okkur hvað við megum og megum ekki. Bræður okkar og systur eru því ábyrg gagnvart Jehóva, ekki gagnvart okkur. (Rómv. 14:10) Við höfum ekki rétt til að dæma eða gagnrýna aðra fyrir ákvarðanir þeirra út frá okkar eigin skoðunum eða stöðlum.b

11. Hvernig getum við stuðlað að einingu í söfnuðinum? (Sjá einnig mynd.)

¹¹ Jehóva vill að þjónar hans séu sameinaðir, ekki að þeir séu allir eins. Hann er mjög hrifinn af fjölbreytni. Við sjáum það í sköpunarverkinu. Til dæmis eru engin tvö snjókorn eins. Og hvað með mennina? Það eru yfir átta milljarðar manna á jörðinni en engir tveir þeirra eru nákvæmlega eins, hvorki í útliti né að eðlisfari. Jehóva skapaði okkur ólík og hann vill ekki að við séum öll nákvæmlega eins. En hann vill að við séum sameinuð. Við stuðlum að friði með því að láta það ekki sundra okkur þótt aðrir geri hlutina öðruvísi en við. Við álítum eininguna í söfnuðinum mikilvægari en okkar eigin skoðanir og smekk. – Rómv. 14:19.

HVERNIG VIRÐUM VIÐ SKOÐANIR ANNARRA?

12, 13. Hvað ættum við að hafa í huga ef okkur finnst að einhver hafi ‚farið út af sporinu‘? (Galatabréfið 6:1; sjá einnig ramman „Þegar þú ert ósáttur við ákvörðun annarra“.)

¹² Þegar aðrir taka ákvarðanir í persónulegum málum. Spyrðu þig: Er hann að ‚fara út af sporinu‘ eða er hann einfaldlega að taka aðra ákvörðun en ég hefði gert? Ef hann er að ‚fara út af sporinu‘, það er að segja gera eitthvað sem Biblían segir að sé rangt, skaltu spyrja þig: Er ég rétta manneskjan til að leiðrétta hann eða ætti einhver annar, svo sem öldungur, að gera það? Ef þú ert rétta manneskjan til þess skaltu gera það mildilega. (Lestu Galatabréfið 6:1.) En trúlega kemstu að því að hann er ekki að gera neitt rangt heldur bara að taka öðruvísi ákvörðun en þú myndir taka. Ef svo er ættirðu ekki að véfengja ákvörðun hans eða tala neikvætt um hana við aðra. Virtu rétt hans til að taka ákvarðanir fyrir sjálfan sig án þess að dæma hann. – Rómv. 14:2–4.

¹³ Tökum dæmi: Ef þú færir á veitingastað með vini þínum myndirðu ekki ætlast til að hann pantaði sama mat og þú. Þú myndir virða rétt hans til að velja sér sjálfur. Það sem hann borðar hefur lítil áhrif á þig. Og þú myndir heldur ekki vilja að hann veldi matinn fyrir þig eftir sínum smekk. Á líkan hátt getum við sýnt öðrum þá virðingu að leyfa þeim að taka ákvarðanir um persónuleg mál án þess þröngva okkar skoðunum upp á þá.

14. Hvernig getum við stuðlað að einingu þegar við tökum ákvarðanir í persónulegum málum? (1. Korintubréf 8:12, 13)

¹⁴ Þegar við tökum ákvarðanir í persónulegum málum. Þú getur stuðlað að einingu með því að forðast eins og þú getur að móðga aðra. (Lestu 1. Korintubréf 8:12, 13.) Stundum veistu kannski að það er ekkert rangt við ákvörðun sem þú vilt taka. En er hún ‚uppbyggileg‘ ef hún kemur trúsystkini þínu í uppnám?c (1. Kor. 10:23, 24) Ef svo er væri gott að taka hag bróður þíns eða systur fram yfir eigin langanir. (Rómv. 15:1) Aðrir ættu auðvitað að virða okkar ákvarðanir í persónulegum málum rétt eins og við virðum þeirra. En við ættum líka að hafa í huga ráðin í Rómverjabréfinu 12:18: „Ef hægt er skuluð þið halda frið við alla menn.“ Við gerum því allt sem við mögulega getum til að halda frið við aðra og forðast óþarfa núning.

15. Hvernig geta öldungar stuðlað að því að einingin varðveitist í söfnuðinum? (1. Korintubréf 4:6)

¹⁵ Öldungar virða ákvarðanir annarra. Öldungarnir leggja sitt af mörkum til að varðveita eininguna í söfnuðinum með því að setja ekki reglur um persónuleg mál og ‚ganga ekki lengra en skrifað er‘ í Biblíunni. (Lestu 1. Korintubréf 4:6.) Og þeir fara heldur ekki lengra en biblíutengdu ráðin í ritunum okkar segja til um. Öldungarnir gæta þess líka að treysta ekki eingöngu á eigin reynslu þegar þeir gefa þeim ráð sem biðja um aðstoð. Þeir byggja leiðbeiningar sínar á orði Guðs. – Jes. 48:17, 18.

16. Hvernig virðir öldungur ákvarðanir öldungaráðsins?

¹⁶ Öldungur virðir líka ákvarðanir sem öldungaráðið tekur í sameiningu. Þegar öldungaráðið hefur beðið um heilagan anda, rannsakað og fylgt ráðum Biblíunnar og komist að niðurstöðu ætti hver og einn öldungur að styðja hana, jafnvel þótt hans persónulega skoðun sé ekki sú sama og meirihlutans. (Ef. 5:17) Öldungar leggja ekki heldur of mikla merkingu í leiðbeiningarnar í Biblíunni og ritunum okkar til að láta þær passa við sínar eigin skoðanir. Öldungur tæki til dæmis ekki setningu í ritunum okkar úr samhengi til að láta hana styðja eigin skoðun.

17. Hvernig gerir það söfnuðinum gott þegar við virðum ákvarðanir annarra?

¹⁷ Eins og við höfum lært erum við öll ólík. Hvert og eitt okkar hefur sínar eigin skoðanir og smekk. En fjölbreytni er góð. Ólíkur bakgrunnur og persónuleikar gera söfnuðinn aðlaðandi. Í stað þess að láta ólíkar skoðanir sundra okkur stuðlum við að friði. Við vörumst að móðga aðra. Við virðum ákvarðanir annarra í persónulegum málum. Með þessu móti ríkir gleði og eining í söfnuðinum. – Sálm. 133:1; Matt. 5:9.