„Lifum í trú án þess að sjá“

Stuttu fyrir umsátur og eyðingu Jerúsalem skrifaði Páll postuli að sem góðir hermenn Krists þyrftu kristnir menn að gera ráð fyrir erfiðleikum. Þeir áttu ekki að hugsa fyrst og fremst um eigin þægindi og ánægju. (2. Tím. 2:3, 4) Þar sem ógæfan á eftir að dynja yfir þennan óguðlega heim þurfum við að hafa sterka trú og einbeita okkur að þjónustunni við Jehóva. (2. Kor. 4:18; 5:7) Horfðu á myndbandið Walk by Faith, Not by Sight (Lifum í trú án þess að sjá) og taktu eftir því hvernig óþarfa efnislegir hlutir urðu Naham og Abital hættuleg tálgryfja. Síðan skaltu fara yfir eftirfarandi spurningar til upprifjunar.

(1) Hver var ,viðurstyggðin ... sem stóð á helgum stað‘ á fyrstu öldinni og til hvaða afgerandi aðgerða þurftu kristnir menn sem bjuggu í Jerúsalem að grípa? (Matt. 24:15, 16) (2) Hvers vegna útheimti það trú að yfirgefa borgina? (3) Hvaða fórna krafðist það að flýja? (4) Hvers vegna seinkaði Naham og Abital? (Matt. 24:17, 18) (5) Hvernig reyndi enn meira á trú Rachel þegar hún yfirgaf Jerúsalem? (Matt. 10:34-37; Mark. 10:29, 30) (6) Hvernig var Ethan gott fordæmi í að sýna trú og traust á Jehóva? (7) Hvaða erfileikar mættu kristnum mönnum í Pella? (8) Hvernig varð trú Nahams og Abital smátt og smátt veikari? (9) Hvernig sá Jehóva fyrir þörfum kristinna manna í Pella? (Matt. 6:33; 1. Tím. 6:6-8) (10) Hvernig getum við líkt eftir Abraham og Söru þegar endir þessa heims nálgast? (Lúk. 21:21) (11) Hvernig töldu Naham og Abital sér trú um að það væri best að snúa aftur til Jerúsalem og hvers vegna var það rangt? (Lúk. 21:21) (12) Hvernig reyndist lífið vera í Jerúsalem þegar Naham og Abital sneru þangað aftur? (13) Hvers vegna þurfum við að styrkja trú okkar núna áður en endir verður bundinn á þennan heim? – Lúk. 17:31, 32; 21:34-36.

Að lifa í trú merkir að (1) treysta á leiðbeiningar Jehóva, (2) láta leiðbeiningar hans vísa okkur veginn (3) sýna að við metum þjónustuna við Jehóva meira en efnislega hluti. Verum alltaf ákveðin í að lifa í trú og treystum því að ,heimurinn fyrirfarist og fýsn hans en sá sem geri Guðs vilja vari að eilífu.‘ – 1. Jóh. 2:17.