Ábyrg afstaða til barneigna á tíma endalokanna

‚Þeir hafi góða stjórn á börnum sínum.‘ — 1. TÍMÓTEUSARBRÉF 3:12.

1. Hvaða löngun er flestum konum eiginleg og hvernig birtist hún snemma á ævinni?

GLEÐIN samfara því að eignast börn er óumdeilanleg. Móðurtilfinningin er konum eiginleg þótt missterk sé. Víða á Vesturlöndum hafa litlir drengir mestan áhuga á bílum og öðrum slíkum leikföngum, en stúlkur yfirleitt frekar á brúðum sem leifangaframleiðendur reyna að gera eins líkar veruleikanum og hægt er. Margar stúlkur hreinlega lifa fyrir þann dag þegar þær geta faðmað að sér, ekki brúðu, heldur sitt eigið, lifandi, hjalandi barn.

Gleði og ábyrgð

2. Hvernig ber foreldrum að líta á nýfætt barn og til hvers þurfa þeir að vera reiðubúnir?

² En ábyrg afstaða til barneigna útheimtir að foreldrar líti ekki á nýfætt barn sem aðeins leikfang, heldur sem veru er þau þurfa að ala og annast og lúka skapara sínum reikning fyrir. Þegar fólk fæðir barn í heiminn verður það að vera reiðubúið að axla mikla ábyrgð og aðlaga líf sitt henni. Það er að takast á hendur 20 ára starf við að ala, annast, klæða, hjúkra og mennta, og lokaárangurinn er óútreiknanlegur.

3. Hvernig má heimfæra Orðskviðina 3:24, 25 á fjölmarga kristna foreldra?

³ Sem betur fer hafa fjölmargir kristnir foreldrar alið upp börn sem hafa orðið trúfastir, vígðir þjónar Jehóva. Sumir hafa séð börn sín vaxa úr grasi til að verða brautryðjendur í fullu starfi, trúboðar eða starfsmenn á Betelheimili. Um slíka foreldra má sannarlega segja: „Faðir réttláts manns fagnar, og sá sem gat vitran son, gleðst af honum. Gleðjist faðir þinn og móðir þín og fagni hún, sem fæddi þig.“ — Orðskviðirnir 23:24, 25.

Sorgir og erfiðleikar

4, 5. (a) Hvaða biblíulegar kröfur verða öldungar og safnaðarþjónar að uppfylla ef þeir eiga börn? (b) Hvernig hafa börn stundum verið föður sínum „óhamingja“?

⁴ Svo er þó ekki alltaf, ekki einu sinni hjá öldungum sem eiga börn. Páll postuli skrifaði „[Umsjónarmaður] á að vera óaðfinnanlegur, einnar konu eiginmaður, . . . maður, sem veitir góða forstöðu heimili sínu og heldur börnum sínum í hlýðni með allri siðprýði. Hvernig má sá, sem ekki hefur vit á að veita heimili sínu forstöðu, veita söfnuði Guðs umsjón?“ Hann bætti við: „[Safnaðarþjónar] séu einnar konu eiginmenn, og hafi góða stjórn á börnum sínum og heimilum.“ — 1. Tímóteusarbréf 3:2-5, 12, neðanmáls.

⁵ Að sjálfsögðu er ekki hægt að gera kristna öldunga og safnaðarþjóna ábyrga fyrir því ef börn þeirra neita að halda áfram að þjóna Jehóva þegar þau eru orðin fullvaxta. Hins vegar bera þeir ábyrgð á ungum og stálpuðum börnum sínum sem enn búa í föðurhúsum. Öldungar og safnaðarþjónar hafa misst dýrmæt þjónustusérréttindi vegna þess að þeir vanræktu eða brugðust alvarlega í því að halda kröfur Ritningarinnar um að ‚veita góða forstöðu heimili sínu.‘ Hvað þá varðar og margra aðra hafa börnin verið til meiri erfiðleika en gleði. Oft hefur sannast orðskviðurinn sem segir: „Heimskur sonur er föður sínum sönn óhamingja.“ — Orðskviðirnir 19:13.

Ábyrgir feður

6. Hvaða spurningar ættu kristnir eiginmenn að spyrja sig?

⁶ Allir kristnir eiginmenn, hvort sem þeir gegna ábyrgðarstöðu í söfnuðinum eða ekki, ættu líka að íhuga þau áhrif sem umönnum ungra barna gæti haft á andlega heilsu kvenna þeirra. Ef eiginkona er ekki andlega sterk, hvaða áhrif mun þá ungbarn, eitt eða fleiri, hafa á einkanám hennar og tækifæri til þátttöku í prédikunarstarfinu?

7. Hvernig hefur stundum farið fyrir kristnum eiginkonum og hver er oft orsök þess?

⁷ Gera eiginmenn sér alltaf ljóst að umönnun ungbarns eða lítilla barna kemur oft í veg fyrir að konur þeirra hafi fullt gagn af safnaðarbóknáminu, samkomunum í Ríkissalnum og mótum? Slíkt ástand getur varað svo mánuðum skiptir eða jafnvel árum þegar hvert barnið kemur á fætur öðru. Eðli málsins samkvæmt leggst þessi byrði aðallega á móðurina en ekki föðurinn. Stundum hefur það gerst að kristnir karlmenn hafa tekið andlegum framförum, jafnvel svo að þeim hafa verið falin ábyrgðarstörf í söfnuðinum, en konur þeirra hafa orðið andlega veikburða. Hvers vegna? Oft vegna þess að ung börn þeirra hafa komið í veg fyrir að þær gætu einbeitt sér á samkomum, stundað djúptækt biblíunám eða átt nægan þátt í vitnisburðarstarfinu. Getur það kallast ábyrg afstaða hjá feðrum ef barneignir hafa slíkar afleiðingar?

8. Hvernig axla margir feður sinn hluta þeirrar byrðar að annast börnin og hvernig er það konum þeirra til góðs?

⁸ Sem betur fer er raunin ekki alltaf þessi. Margir kristnir feður gera sitt ýtrasta til að deila með konum sínum umönnun barnanna. Þeir leggja sitt af mörkum til að börnin séu stillt og hljóð á safnaðarsamkomum. Ef barnið byrjar að gráta eða verður hávært sjá þeir til jafns við móðurina um að fara með barnið út fyrir og veita því nauðsynlegan aga. Hví skyldi það alltaf vera móðirin sem missir af hluta samkomanna? Hugulsamir eiginmenn hjálpa konum sínum heima fyrir að vinna húsverkin og koma börnunum í rúmið á kvöldin til að þau hjónin geti haft næði til að einbeita sér að andlegum málefnum.

9. Hvað sannar að börn eru ekki alltaf foreldrum sínum fjötur um fót?

⁹ Þegar hlutirnir eru vel skipulagðir geta ungar mæður með smábörn tekið þátt í aðstoðarbrautryðjandastarfi. Sumar eru jafnvel reglulegir brautryðjendur. Börn eru því ekki alltaf fjötur um fót. Margir kristnir foreldrar sýna góðan brautryðjandaanda.

Barnlaus en hamingjusöm

10. Hvað hafa sum hjón ákveðið og hvaða blessun hafa þau hlotið?

¹⁰ Sum ung hjón hafa ákveðið að eignast ekki börn. Þótt móðurtilfinning þessara eiginkvenna hafi verið jafnsterk og annarra hafa þær, ásamt mönnum sínum, ákveðið að eignast ekki börn til að geta helgað sig þjónustunni við Jehóva í fullu starfi. Mörg þessara hjóna hafa þjónað sem brautryðjendur eða trúboðar í erlendu starfssvæði. Þau geta nú litið um öxl með djúpu þakklæti. Að vísu hafa þau engin holdleg börn eignast, en aftur á móti hafa þau eignast aragrúa nýrra lærisveina sem hafa haldið áfram að dýrka Jehóva í trúfesti. Þessi ósviknu ‚börn í trúnni‘ munu aldrei gleyma því hver hjálpaði þeim til að nema „orð sannleikans.“ — 1. Tímóteusarbréf 1:2; Efesusbréfið 1:13; samanber 1. Korintubréf 4:14, 17; 1. Jóhannesarbréf 2:1.

11. (a) Hvar þjóna mörg barnlaus hjón Jehóva og hvers vegna sjá þau ekki eftir þeirri lífsstefnu? (b) Hvaða ritningargrein má heimfæra á öll hjón sem hafa verið barnlaus „vegna himnaríkis“?

¹¹ Mörg önnur hjón út um allan heim hafa neitað sér um þá gleði að eignast börn, til að geta þjónað Jehóva allan sinn tíma í farandstarfi, umdæmisstarfi eða á Betelheimili. Þau líta líka um öxl með ánægju yfir ævi helgaða þjónustunni við Jehóva og bræður sína. Þau iðrast ekki þess sem þau ákváðu að gera. Þótt þau hafi ekki notið þeirrar gleði að ala börn í heiminn hafa þau átt ríkan þátt í að efla hag Guðsríkis á ýmsum starfsvettvangi. Við öll þessi hjón, sem hafa verið barnlaus „vegna himnaríkis,“ á ritningarstaðurinn sem segir: „Guð er ekki ranglátur. Hann gleymir ekki verki yðar og kærleikanum, sem þér auðsýnduð nafni hans, er þér veittuð hinum heilögu þjónustu og veitið enn.“ — Matteus 19:12; Hebreabréfið 6:10.

Einkamál

12. (a) Hvers vegna eru barneignir einstæð sérréttindi? (b) Hvenær voru barneignir hluti af verkefni Guðs handa þjónum sínum?

¹² Eins og nefnt var í upphafi þessarar umræðu er hæfnin til að eignast börn Guðs gjöf. (Sálmur 127:3) Hún er einstök sérréttindi sem andlegar sköpunarverur Jehóva njóta ekki. (Matteus 22:30) Þeir tímar hafa verið þegar barneignir voru hluti af því verkefni sem Jehóva fól þjónum sínum á jörðinni. Svo var um Adam og Evu. (1. Mósebók 1:28) Svo var um þá sem lifðu af flóðið. (1. Mósebók 9:1) Jehóva ætlaðist til að Ísraelsmönnum fjölgaði með barneignum. — 1. Mósebók 46:1-3; 2. Mósebók 1:7, 20; 5. Mósebók 1:10.

13, 14. (a) Hvað má segja um barneignir nú á tímum og hverja ættum við ekki að gagnrýna? (b) Hvaða leiðbeiningar fáum við enda þótt það sé einkamál hjóna hvort þau vilja eignast börn eða ekki?

¹³ Barneignir eru ekki hluti af því starfi sem Jehóva hefur falið þjónum sínum nú á dögum. Engu að síður eru það enn sem fyrr sérréttindi sem hann veitir hjónum, ef þau vilja notfæra sér þau. Því er hvorki rétt að gagnrýna hjón sem ákveða að eignast börn né hin sem láta það vera.

¹⁴ Barneignir núna á tíma endalokanna eru því einkamál sem hver hjón verða að taka sína eigin afstöðu til. En þar eð „tíminn er orðinn stuttur“ væri hyggilegt af hjónum að vega og meta vandlega og ræða við Jehóva í bæn um kosti og galla þess að eignast börn nú á tímum. (1. Korintubréf 7:29) Þau hjón, sem ákveða að eignast börn, ættu að gera sér fulla grein fyrir ekki aðeins gleðinni, sem það getur veitt þeim að eignast börn, heldur líka ábyrgðinni sem er því samfara og vandamálum sem þau og börnin, sem þau eignast, geta þurft að glíma við.

Þegar ekki var ætlunin að eignast barn

15, 16. (a) Hvaða viðhorf ber að forðast þegar barn verður til án þess að sú hafi verið ætlunin, og hvers vegna? (b) Hvernig ber foreldrum að líta á sérhvert barn og hvaða ábyrgð felur það í sér?

¹⁵ Sumir segja kannski: „Þetta er allt gott og blessað, en hvað nú ef barn verður til án þess að það sé ætlunin?“ Það hefur hent mörg hjón sem gerðu sér fulla grein fyrir að þetta væri ekki heppilegasti tíminn til að eignast börn. Sum þeirra höfðu verið í fullri þjónustu svo árum skiptir. Hvernig ættu þau að líta á óvænta komu hins nýja einstaklings í heiminn?

¹⁶ Undir þeim kringumstæðum er mikilvægt að hafa ábyrga afstöðu til barneigna. Að vísu getur þungunin verið óvænt, en kristnir foreldrar geta ekki leyft sér að líta á barnið sem óvelkomið. Þeir ættu aldrei að finna til gremju í garð barnsins þótt tilurð þess kosti margvíslegar breytingar í lífi þeirra. Þegar allt kemur til alls báru foreldrarnir ábyrgð á getnaði þess. Núna er barnið orðið til og þeir verða að sætta sig við breyttar aðstæður og hafa í huga að „tími og tilviljun“ mætir öllum mönnum með einum eða öðrum hætti. (Prédikarinn 9:11) Hvort sem sú var ætlunin eða ekki hafa þau átt þátt í sköpunarathöfn sem Jehóva Guð er höfundur að. Þeim ber að taka á móti barninu sem heilagri gjöf sem þeim er treyst fyrir og axla í kærleika ábyrgð sína ‚í Drottni.‘ — Efesusbréfið 6:1.

‚Gjörið allt í nafni Drottins‘

17. Hvaða leiðbeiningar gaf Páll postuli Kólossumönnum og hvernig er hægt að fylgja þeim núna?

¹⁷ Rétt áður en Páll postuli gaf leiðbeiningar um fjölskyldumál skrifaði hann: „Hvað sem þið gjörið í orði eða verki, þá gjörið það allt í nafni Drottins Jesú og þakkið Guði föður fyrir hann.“ (Kólossubréfið 3:17-21) Hverjar sem aðstæður kristins manns eru ætti hann að vera þakklátur Jehóva og notfæra sér aðstæður sínar til að ‚gera allt í nafni Drottins.‘

18, 19. (a) Hvernig geta einhleypir kristnir menn og barnlaus hjón ‚gert allt í nafni Drottins‘? (b) Hvernig ættu kristnir foreldrar að líta á börnin sín og hvaða markmið ættu þeir að setja sér?

¹⁸ Kristinn maður, sem hefur valið að vera einhleypur, mun ekki nota frelsi sitt til að dekra við sjálfan sig heldur ‚vinna af heilum huga, eins og Jehóva ætti í hlut,‘ í einhverri grein fullrar þjónustu sé þess kostur. (Kólossubréfið 3:23; 1. Korintubréf 7:32) Á svipaðan hátt ættu kristin hjón, sem ákveða að eignast ekki börn, ekki í eigingirni að ‚notfæra sér heiminn til fulls‘ heldur gefa þjónustunni við Guðsríki eins mikið rúm í lífi sínu og mögulegt er. — 1. Korintubréf 7:29-31.

¹⁹ Kristnir foreldrar ættu að sýna ábyrgðartilfinningu gagnvart því verkefni sem þeim hefur fallið í skaut. Í stað þess að líta á börn sín sem hindrun í þjónustunni við Jehóva ættu þeir miklu frekar að líta á þau sem sérstakt verkefni. Hvað felur það í sér? Þegar vígður kristinn maður hittir einhvern, sem sýnir sannleikanum áhuga, hefur hann reglulegt heimabiblíunám með honum. Eftir að votturinn hefur hafið námið er hann mjög kostgæfur, kemur reglulega til hins áhugasama viku eftir viku til að hjálpa honum að taka andlegum framförum. Kristin börn þarfnast ekki minni umönnunar. Reglulegt, vel undirbúið biblíunám er nauðsynlegt til að hjálpa barninu að vaxa andlega og læra að elska skapara sinn, og það ætti að koma því af stað eins snemma og hægt er. (2. Tímóteusarbréf 3:14, 15) Foreldrar munu þar að auki gæta þess að setja gott fordæmi til eftirbreytni innan veggja heimilisins, alveg eins og í Ríkissalnum. Og eftir því sem frekast er kostur munu þeir axla þá ábyrgð að þjálfa börnin í þjónustunni á akrinum. Með þessum hætti munu foreldrarnir, auk þess að prédika fyrir öðru, fullvaxta fólki, leitast við að gera sín eigin börn að lærisveinum með hjálp Jehóva. — Matteus 28:19.

Börn í ‚þrengingunni miklu‘

20. (a) Hvað er framundan og hvaða erfiðleikum varaði Jesús við? (b) Hvað sýna orð Jesú um uppeldi barna á tímum endalokanna?

²⁰ Framundan er „sú mikla þrenging, sem engin hefur þvílík verið frá upphafi heims allt til þessa og mun aldrei verða.“ (Matteus 24:21) Hún verður erfiður tími fyrir jafnt börn sem fullorðna. Í spádómi sínum um endalok núverandi heimsskipanar sagði Jesús fyrir að sannleikur kristninnar myndi oft valda sundrung í fjölskyldum. Hann sagði: „Þá mun bróðir selja bróður í dauða og faðir barn sitt. Börn munu rísa gegn foreldrum og valda þeim dauða.“ (Markús 13:12) Augljóst er að barnauppeldi á tíma endalokanna myndi ekki alltaf vera óblandin gleði. Það gæti haft í för með sér sorgir, vonbrigði og jafnvel hættu eins og orð Jesú gefa til kynna.

21. (a) Hvers vegna ættu foreldrar ekki að vera áhyggjufullir þótt þeir horfi með raunsæi til framtíðarinnar? (b) Hvaða von geta þeir borið í brjósti um sig og börn sín?

²¹ En þótt við séum raunsæ í mati okkar á þeim erfiðleikum, sem framundan eru, ættu þeir sem eiga börn ekki að gera sér um of áhyggjur af framtíðinni. Ef þeir eru trúfastir og gera sitt besta til að ala upp börn sín „í aga og umvöndun [Jehóva],“ þá geta þeir treyst að hlýðin börn þeirra fái jákvæðan dóm. (Efesusbréfið 6:4; samanber 1. Korintubréf 7:14.) Sem hluti af ‚múginum mikla‘ geta þeir og ung börn þeirra vonast til að lifa af ‚þrenginguna miklu.‘ Ef börnin verða trúfastir þjónar Jehóva þegar þau ná fullorðinsaldri, þá munu þau að eilífu þakka foreldrum sínum fyrir að hafa axlað þá ábyrgð sem þeim bar. — Opinberunarbókin 7:9, 14; Orðskviðirnir 4:1, 3, 10.

Upprifjun

◻ Hvaða langtímaáætlun hefur barnsfæðing í för með sér?

◻ Hvers vegna hafa sumir öldungar og safnaðarþjónar misst þjónustusérréttindi sín?

◻ Hvað ættu kristnir eiginmenn að íhuga ef þau hjónin ákveða að eignast barn?

◻ Hvað sannar að kristin hjón geta verið hamingjusöm þótt þau séu barnlaus?

◻ Hvernig ber foreldrum að líta á barnsfæðingu og hvers vegna ættu þeir ekki að gera sér óþarfar áhyggjur af framtíðinni?

[Mynd á blaðsíðu 13]

Feður geta axlað sinn hluta ábyrgðarinnar á að halda börnunum stilltum og hljóðum á samkomum.