Varðturninn VEFBÓKASAFN
Varðturninn
VEFBÓKASAFN
Íslenska
  • BIBLÍAN
  • RIT
  • SAMKOMUR
  • wcg bls. 246–255
  • ‚Verum hugrökk‘

Ekkert myndband er til fyrir þetta val.

Því miður tókst ekki að hlaða myndbandið.

  • ‚Verum hugrökk‘
  • Verum hugrökk og treystum Jehóva
  • Millifyrirsagnir
  • Svipað efni
  • Bænin er mikilvæg
  • ‚Verið hugrökk‘
  • ,Vertu hughraustur – nú skaltu hefjast handa‘
    Varðturninn kunngerir ríki Jehóva (námsútgáfa) – 2017
  • Verið hugrakkir!
    Varðturninn kunngerir ríki Jehóva – 1994
  • Þú getur byggt upp hugrekki
    Verum hugrökk og treystum Jehóva
  • Verum djörf og hughraust
    Varðturninn kunngerir ríki Jehóva – 2012
Sjá meira
Verum hugrökk og treystum Jehóva
wcg bls. 246–255

NIÐURLAGSORÐ

‚Verum hugrökk‘

Prentuð útgáfa
Prentuð útgáfa
Prentuð útgáfa
Prentuð útgáfa
Prentuð útgáfa

1. Hvað fleira er hægt að segja um hugrekki?

Í ÞESSARI bók höfum við fjallað um fjöldann allan af hugrökku fólki og hvað við lærum af því. Er einhverju við að bæta núna í bókarlok? Já, Biblían segir mikið meira um hugrekki en hægt er að ræða í einni bók. Auk þess viljum við leggja áherslu á hvað við þurfum að gera til að vera hugrökk í raun og veru.

2. Nefndu fleiri trúfasta og hugrakka þjóna Guðs.

2 Manstu eftir fleiri hugrökkum biblíupersónum en þeim sem rætt hefur verið um? Kannski verður þér hugsað til dugmikilla spámanna í Hebresku ritningunum eins og Jesaja, Jeremía, Esekíels, Jónasar eða Malakí. Innblásin orð Páls postula eiga sannarlega við um slíka menn. Hann talaði um menn sem voru „hæddir og húðstrýktir og voru jafnvel fjötraðir og hnepptir í fangelsi“. Aðrir, skrifaði hann, „liðu skort, voru aðþrengdir og þeim var misþyrmt“. Sumir voru jafnvel teknir af lífi. (Hebr. 11:36, 37) Þrátt fyrir það tóku þeir afstöðu með Jehóva Guði.

3, 4. Hvernig komu tvær ónafngreindar konur Davíð konungi til hjálpar á hættustund?

3 Biblían segir frá mörgum sem sýndu hugrekki en eru ekki nafngreindir. Tökum sem dæmi tvær konur á dögum Davíðs konungs. Þær komu Davíð til hjálpar þegar hann þurfti að flýja frá Jerúsalem eftir að Absalon, illur og hégómagjarn sonur hans, reyndi að ræna völdum. Davíð bað hugrakkan prest sem hét Sadók um að snúa aftur til borgarinnar og afla upplýsinga um næstu árás Absalons. Sadók þurfti síðan að senda Davíð upplýsingarnar. „Þjónustustúlka nokkur“ hætti lífi sínu til að færa tveim trúum þjónum Davíðs boð frá Sadók. Þeir lögðu af stað til Davíðs en ungur maður kom auga á þá og sagði Absalon frá. Þjónar Davíðs földu sig þá í brunni. Önnur ónafngreind kona, eiginkona mannsins sem átti brunninn, breiddi í snatri teppi yfir brunninn og stráði korni yfir. Þegar menn Absalons komu og leituðu að mönnunum villti hún um fyrir þeim. Þessar hugrökku konur áttu sinn þátt í að vernda útvalinn konung Jehóva. – 2. Sam. 15:23–37; 17:8–22.

Samsett mynd: Tvær ónafngreindar konur sem áttu þátt í að vernda Davíð konung. 1. Þjónustustúlka talar við tvo þjóna Davíðs. 2. Konan sem faldi þjóna Davíðs í brunni eiginmanns síns er hugsi. Tveir menn ganga burt frá húsi hennar.

Hugrakka þjónustustúlkan og konan sem var gift eiganda brunnsins.

4 Sannleikurinn er sá að í Biblíunni eru ótal dæmi um hugrakka karla og konur. Sum þeirra þekkjum við með nafni en önnur ekki. Sumir voru ríkir, aðrir fátækir. Sumir voru háttsettir og aðrir venjulegir almúgamenn. En þetta var allt hugrakkt fólk sem tók afstöðu með Jehóva og við getum lært margt af því.

Bænin er mikilvæg

5–7. Hvernig fékk Páll það hugrekki sem hann þurfti til að standast harðar ofsóknir?

5 Hvernig getum við líkt eftir hugrökkum körlum og konum sem sagt er frá í Biblíunni? Þessir einstaklingar voru ekki endilega hugrakkir að eðlisfari. Þjónuðu þeir Jehóva trúfastlega í eigin krafti? Nei, það þurfti meira til. Hvað var það?

6 Lítum til Páls postula. Í Filippí réðst æstur múgur á þá Sílas. Ráðamenn borgarinnar rifu af þeim fötin og létu hýða þá. Síðan var þeim varpað í fangelsi og fætur þeirra festir í stokk. (Post. 16:12, 19–24) Var Páll hræddur við að boða trúna eftir að þeim var sleppt? Það hefði verið eðlilegt. En Jehóva hafði fengið Páli verk að vinna og borgin Þessaloníka var næsti viðkomustaður. Hvað veitti honum þann styrk og hugrekki sem hann þurfti?

7 Hann skrifaði síðar: „Okkur var misþyrmt og við þjáðumst í Filippí eins og þið vitið, en við tókum í okkur kjark með hjálp Guðs til að flytja ykkur fagnaðarboðskap hans þótt andstaðan væri mikil.“ (1. Þess. 2:2) Páll vissi að hann þurfti hugrekki til að gera það sem Guð hafði falið honum. En hvaðan fengi hann það? Bjó hann sjálfur yfir einhverjum innri styrk sem hann leitaði í? Nei, hann tók í sig kjark „með hjálp Guðs“. Hann bað Jehóva um að veita sér hugrekki og Jehóva svaraði auðmjúkri bæn hans.

8. Hvernig getum við líkt eftir Páli þegar okkur skortir hugrekki?

8 Þú getur notað sömu aðferð og Páll. Þú þarft ekki að velta fyrir þér hvort þú búir sjálfur yfir nægu hugrekki og innri styrk. Leitaðu heldur til Jehóva Guðs í bæn og biddu hann um að gefa þér þann kjark sem þú þarft. – Post. 4:29.

9. Hvers vegna er skynsamlegt að biðja Jehóva um meiri trú?

9 Þú getur líka beðið föður þinn á himnum um trú því að trú er nátengd hugrekki. Trú er þáttur í ávexti heilags anda Jehóva. (Gal. 5:22, 23) Hún er líka hluti af andlegu herklæðunum sem allir kristnir menn þurfa. (Ef. 6:16) Kristin trú er svo sterkt afl að Biblían segir að hún hafi ‚sigrað heiminn‘. (1. Jóh. 5:4) Trúin á Jehóva er besta undirstaða hugrekkis. Ef þú ert algjörlega sannfærður um að Jehóva hjálpi þér í erfiðleikum geturðu verið hugrakkur hvað sem á dynur. Við höfum því öll ærna ástæðu til að biðja eins og postular Jesú: „Gefðu okkur meiri trú.“ – Lúk. 17:5.

‚Verið hugrökk‘

10, 11. Af hverju lagði Páll áherslu á hugrekki þegar hann skrifaði kristnum Hebreum?

10 Þegar Páll skrifaði kristnum Hebreum í Jerúsalem og nágrenni vissi hann að erfiðir tímar væru skammt fram undan. Jesús hafði spáð að skelfileg eyðing biði borgarinnar og sá tími nálgaðist óðum. (Lúk. 19:41–44; 21:20–24) Hvernig minnti Páll þá á að hugrekki væri mikilvægt? Lítum aftur á það sem haft er eftir honum í inngangsorðum bókarinnar. Hann minnti þá á hlýlegt loforð Jehóva: „Ég mun aldrei snúa baki við þér og aldrei yfirgefa þig.“ Hvaða áhrif gat þetta loforð haft á þá? Páll svarar því: „Við getum … verið hugrökk og sagt: ‚Jehóva hjálpar mér, ég óttast ekki neitt. Hvað geta mennirnir gert mér?‘“ – Hebr. 13:5, 6.

11 Þótt Biblían gefi ekki miklar upplýsingar um eyðingu Jerúsalem árið 70 er eitt víst: Trúfastir þjónar Jehóva í borginni fylgdu innblásinni hvatningu Páls. Þeir tóku í sig kjark til að hlýða orðum Jesú um að ‚flýja til fjalla‘ á hárréttum tíma. – Lúk. 21:20, 21.

12. (a) Hvernig getur þú verið hugrakkur í erfiðleikum? (b) Hvernig hafa sumir sýnt einstakt hugrekki á síðustu dögum þessa heims og hvað ætlar þú að gera? (Sjá rammagreinina „Verum hugrökk eins og þau“.)

12 Með hjálp Jehóva getur þú líka verið hugrakkur, bæði í núverandi erfiðleikum og þeim sem eru fram undan. (Esek. 38:1, 2, 10–12; Matt. 24:21) Gleymdu aldrei að Jehóva hefur lofað að vernda okkur. (Esek. 38:19–23; 2. Þess. 3:3) Hann yfirgefur aldrei þá sem elska hann og treysta honum. Jehóva hvatti Jósúa til að vera „hugrakkur og sterkur“ og hann veit að þú getur verið það líka. (Jós. 1:7, 9, 18) Munum alltaf eftir hlýlegri hvatningu Jesú: ‚Verið hugrökk.‘ Hann lofaði að senda þér heilagan anda Jehóva og þú mátt vera viss um að hann stendur við það. Þannig færðu hugrekki til að vera Jehóva trúr í öllum raunum. (Jóh. 14:26; 15:26, 27; 16:33) Við höfum því fulla ástæðu til að vera hugrökk.

Samsett mynd: Bræður og systur takast hugrökk á við ýmsar aðstæður. 1. Systir á táningsaldri með kennslubók og bæklinginn „Var lífið skapað?“ í hendinni. Hún gengur brosandi út úr skólastofu. 2. Foreldrar í flóttamannabúðum halda utan um dóttur sína. Þau eru öll brosandi. 3. Ungur bróðir horfir brosandi út um rimlana í fangaklefanum.

Hverjar sem aðstæður okkar eru lofar Jehóva að beita heilögum anda sínum til að stappa í okkur stálinu svo að við getum staðist allar prófraunir.

Verum hugrökk eins og þau

Martin og Gertrud Pötzinger

Martin og Gertrud Pötzinger.

Martin og Gertrud höfðu aðeins verið gift í þrjá og hálfan mánuð þegar nasistastjórn Adolfs Hitlers aðskildi þau. Þetta var árið 1936 og þau þjónuðu Jehóva saman í fullu starfi. Martin var skyndilega handtekinn og var fljótlega fluttur í fangabúðirnar í Dachau. Síðar var Gertrud líka handtekin og þau hittust ekki í níu ár. Lengst af vissi hvorugt þeirra hvort hitt væri á lífi. En bæði voru þau staðráðin í að vera Guði trú. Martin var fluttur í hinar illræmdu fangabúðir í Mauthausen þar sem hann þurfti að þola hrottaskap af versta tagi. Gertrud var dæmd í þriggja og hálfs árs einangrun og eftir það var hún vistuð í fjögur ár í Ravensbrück-fangabúðunum. Þegar stríðinu lauk árið 1945 uppgötvaði hún að Martin var enn á lífi. Hún bað foringja í hernum um að Martin yrði leystur úr haldi en það varð til þess að 100 vottar sem höfðu lifað af hryllinginn í Mauthausen hlutu frelsi. Loksins voru þau sameinuð á ný og gátu þjónað aftur í fullu starfi. Síðar fluttust þau til Brooklyn í New York þar sem Martin tók sæti í stjórnandi ráði Votta Jehóva. Hann sagði oft við bræður og systur: „Enginn eiginleiki er jafn þarfur og hugrekki.“ Bæði þjónuðu þau Jehóva trúföst allt til dauðadags.

„Enginn eiginleiki er jafn þarfur og hugrekki.“– Martin Pötzinger

Valentína Garnovskaja

Valentína Garnovskaja.

Valentína bjó í Belarús þegar hún hitti vott Jehóva í fyrsta sinn. Það var árið 1945 og hún var þá um tvítugt. Hún var stórhrifin af því sem bróðirinn sýndi henni í Biblíunni. Bróðirinn kom tvisvar í viðbót en síðan sá hún hann aldrei meir. Og þar sem starf Votta Jehóva var bannað í landinu var erfitt að hafa samband við þá. Hún talaði samt hugrökk við aðra um það sem hún hafði lært. Fyrir vikið var hún handtekin og dæmd til átta ára vistar í fangabúðum. Henni var sleppt úr haldi árið 1953 og fór strax að segja fólki frá sannindum Biblíunnar. Fáeinum árum síðar var hún handtekin aftur og var nú dæmd til tíu ára vistar í fangabúðum. Í einum af fangabúðunum hitti hún nokkrar systur. Þær voru með bók sem var á bannlista – Biblíuna. Ein þeirra sýndi Valentínu þessa helgu bók en hún hafði ekki séð hana síðan hún átti fyrsta samtalið við bróðurinn mörgum árum áður. Árið 1967 hlaut hún aftur frelsi og skírðist þá sem vottur Jehóva. Hún boðaði trúna af kappi þar til hún var handtekin á ný árið 1969 og var dæmd í þriggja ára fangelsi. Hún hélt samt staðföst áfram að boða trúna. Hún lést árið 2001 og var þá búin að hjálpa 44 að kynnast sannleikanum í orði Guðs. Þegar hún horfði um öxl sagði hún: „Ég átti aldrei eigið heimili. Allar eigur mínar komust fyrir í einni ferðatösku, en ég var alsæl að mega þjóna Jehóva.“

„Ég átti aldrei eigið heimili. Allar eigur mínar komust fyrir í einni ferðatösku, en ég var alsæl að mega þjóna Jehóva.“– Valentína Garnovskaja

Alfredo Fernández

Alfredo Fernández.

Alfredo var rétt undir tvítugu þegar hann var kallaður í argentínska herinn. Af samviskuástæðum gat hann ekki tekið þátt í hernaði þessa heims og neitaði því að skrá sig í herinn og klæðast hermannabúningi. Fyrir vikið var hann hnepptur í fangelsi og farið var mjög illa með hann. Verðirnir pyntuðu hann og létu stundum eins og það ætti að taka hann af lífi. En hann hélt áfram að lesa í Biblíunni og punktaði hjá sér það sem hann lærði. Þegar hann kom fyrir rétt sagði dómarinn honum að hann yrði laus allra mála ef hann myndi bara mæta í hermannabúningi í réttarsal. En hann neitaði staðfastlega og var því sendur aftur í fangelsi. Pyntingarnar héldu áfram og Alfredo veiktist alvarlega. Fangelsislæknirinn sagði að næst þegar hann sæi hann byggist hann við að það yrði í líkkistu. Alfredo áttaði sig á að hann ætti skammt eftir ólifað og skrifaði þá fjölskyldu sinni bréf. „Kæra fjölskylda,“ sagði hann, „ég bjóst aldrei við að þurfa að skrifa ykkur svona bréf. En því miður eru aðstæður þannig að ég þarf að gera það.“ Hann þakkaði þeim fyrir allan stuðninginn meðan hann var í fangelsi. Hann skrifaði: „Ég er Jehóva, ástríkum Guði okkar, ákaflega þakklátur fyrir að hafa fengið að tilheyra fjölskyldu eins og okkar … Ég skil að þið eruð harmi slegin að lesa þetta bréf. Ég bið ykkur bara að láta ekki sársaukann draga úr ykkur kjark heldur að halda hugrökk áfram. Sækið huggun í ótæmandi sjóð Biblíunnar … Munið alltaf að dauðinn er tímabundið ástand og ég vona að minningin um mig verði ykkur hvatning til að vera sterk.“ Alfredo lést árið 1982 eftir þriggja ára fangavist og var þá 21 árs. Hann var trúfastur allt til enda.

„Ég bið ykkur bara að láta ekki sársaukann draga úr ykkur kjark heldur að halda hugrökk áfram.“– Alfredo Fernández

Karen Oehm

Karen og Rainer Oehm.

Karen hafði þjónað Jehóva frá unga aldri. Hún var glaðleg og mannblendin. Hún hafði mikla ánægju af brautryðjandastarfinu og síðar af því að starfa á Betel í Bandaríkjunum ásamt Rainer eiginmanni sínum. En á sextugsaldri greindist hún með banvænan sjúkdóm: blandaða hreyfitaugahrörnun (ALS). Sjúkdómurinn ræðst á taugafrumur og drepur þær. Sjúklingurinn missir stjórn á vöðvum, lamast og deyr að lokum. Þrátt fyrir það ákvað Karen strax að vera jákvæð og nota tímann sem best. Hún sökkti sér niður í biblíunám og var ötul í boðuninni en lagaði sig að aðstæðum eftir því sem sjúkdómurinn ágerðist. Þegar hún fór að eiga erfitt með að tala lærði hún að nota tölvu sem gerði henni kleift að stafa orð með augunum. Þó að það hafi kostað verulega áreynslu gat hún skrifað niður svör fyrir samkomurnar og tekið þátt í boðuninni með bréfaskriftum. Systir sem annaðist hana segir: „Hún sagði aldrei: Af hverju ég? Hálfum mánuði áður en hún dó skrifaði hún konu sem ég hafði boðað trúna. Í lok bréfsins segir hún: ‚Ef þú ert leið geturðu alltaf komið til mín.‘“ Önnur systir sem sinnti henni sagði: „Hún grét aldrei yfir því að vera með þennan sjúkdóm. Hún hafði ýmsar ástæður til að örvænta en í hennar huga var það órökrétt af því að hún hafði svo sterka trú á upprisuna. Hún vissi að hún ætti eftir að vakna og að hún yrði hraust og fullkomin með hjálp Jehóva.“ Þegar Karen veiktist spurði tvíburasystir hennar: „Hvernig geturðu verið svona sterk?“ Karen svaraði einfaldlega: „Jehóva gefur okkur þann styrk sem við þurfum.“ Og sú var raunin allt til enda. Eftir að Karen lést færði maðurinn hennar ættingjum og vinum þónokkur bréf sem hún hafði skrifað til að þakka þeim, hughreysta og hvetja.

„Jehóva gefur okkur þann styrk sem við þurfum.“– Karen Oehm

13. Hvað getur verið þér hvatning til að sýna hugrekki?

13 Sjáðu fyrir þér hvernig það verður þegar allir á jörðinni búa við frið og við tökum á móti þeim sem Jehóva hefur varðveitt í minni sér og reisir upp frá dauðum. Hugsaðu þér að fá að hitta hugrakka karla og konur sem við höfum rætt um í þessari bók – og ótal aðra! Heldurðu að eitthvert þeirra sjái eftir því að hafa þjónað Jehóva í heimi Satans, jafnvel þótt það hafi kostað þau lífið? Auðvitað ekki. Og hvað um þig? Það verður spennandi að fá að vinna með þeim að því að breyta allri jörðinni í paradís. Heldurðu að þú munir sjá eftir að hafa sýnt hugrekki og hafa elskað Jehóva á síðustu dögum þessa heims? Það er ólíklegt. Haltu þá áfram að vera hugrakkur allt til enda. Þú munt gleðjast yfir því um alla eilífð.

Bræður, systur og börn njóta lífsins í paradís. Sumir gefa gíröffum og aðrir virða fyrir sér gaupu, baka pitsu, spjalla saman eða spila á hljóðfæri.
    Íslensk rit (1985-2026)
    Útskrá
    Innskrá
    • Íslenska
    • Deila
    • Stillingar
    • Copyright © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
    • Notkunarskilmálar
    • Persónuverndarstefna
    • Persónuverndarstillingar
    • JW.ORG
    • Innskrá
    Deila