Upprifjun á efni Boðunarskólans

Farið verður yfir eftirfarandi spurningar í Boðunarskólanum í vikunni sem hefst 25. apríl 2005. Umsjónarmaður skólans stjórnar 30 mínútna upprifjun á efni sem farið hefur verið yfir á tímabilinu 7. mars til 25. apríl 2005. [Athugið: Þegar engin tilvísun fylgir spurningu þarftu að leita sjálfur að heimildum til að finna svarið. — Sjá Boðunarskólabókina, bls. 36-7.]

ÞJÁLFUNARLIÐIR

1. Hvernig getum við notað úthlutað efni vel þegar við undirbúum ræðu og hvers vegna er það mikilvægt? [2, be bls. 234 gr. 1-3, ásamt römmum] Við notum úthlutað efni vel með því að gæta þess að ræðan sé byggð á efni, ritningarstöðum og aðalatriðum sem okkur er úthlutað. Með því að gera það sýnum við virðingu fyrir fræðsluáætlun hins trúa og hyggna þjóns. (Matt. 24:45)

2. Hve mikið af úthlutaða efninu ættum við að reyna að fara yfir í ræðu? [2, be bls. 234 gr. 4–bls. 235 gr. 1] Við ættum aðeins að fara yfir efni sem við komumst yfir með góðu móti á úthlutuðum ræðutíma og einbeita okkur að efni sem stuðlar að því að við náum markmiði ræðunnar. Við ættum ekki að fórna góðri kennslu og heimfærslu á mikilvægum atriðum til að geta farið hratt yfir sem mest efni.

3. Hvernig getum við notað spurningar til að koma af stað samræðum í boðunarstarfinu? (Post. 8:30) [3, be bls. 236 gr. 2-5] Margir vottar Jehóva hvetja fólk til að tjá sig með því að velja umræðuefni sem er mörgum ofarlega í huga og spyrja: „Hefurðu einhvern tíma velt fyrir þér . . . ?“ eða „Hvað heldurðu að . . . ?“ Margir eru fúsari til að hlusta á okkur ef við gefum þeim tækifæri til að segja skoðun sína.

4. Hvernig getum við beitt spurningum til að hjálpa biblíunemendum að rökhugsa? (Rómv. 12:1, NW) [5, be bls. 238 gr. 1] Þegar um aðalatriði er að ræða getum við notað aukaspurningar til að hjálpa nemandanum að svara með eign orðum í stað þess að lesa upp svörin. Við gætum spurt: „Hvernig tengist þetta öðrum atriðum sem við höfum farið yfir? Af hverju er það mikilvægt? Hvaða áhrif ætti það að hafa á líf okkar?“ Með því að spyrja spurninga í stað þess að lýsa sinni eign sannfæringu hjálpum við nemendum að rökhugsa.

5. Hvaða áhrif hafa spurningarnar í Rómverjabréfinu 8:31, 32 og Jesaja 14:27? [7, be bls. 239 gr. 1-2] Í báðum tilfellum notuðu innblásnu biblíuritararnir spurningar til að tjá sannfæringu. Spurningarnar í þessum versum gefa til kynna að ekki sé hægt að neita þeim hugmyndum sem fram koma. Við getum notað slíkar spurningar til áhersluauka þegar við tölum.

VERKEFNI NR. 1

6. Hvernig getum við ‚lagt Krist sem grundvöll‘ þegar við gerum menn að lærisveinum? (1. Kor. 3:11) [1, be bls. 278 gr. 1-2] Til að ,leggja Krist sem grundvöll‘ þurfum við að hjálpa fólki að öðlast trú á lausnarfórn Jesú sem grundvöll fyrir hjálpræði. Kenna verður nemendum að taka Jesú sér til fyrirmyndar og fylgja því sem fram kemur í guðspjöllunum. (1. Pét. 2:21) Við ættum að hvetja nemendur okkar til að spyrja sig þegar þeir þurfa að taka ákvarðanir: „Hvað hefði Jesús gert við þessar aðstæður? Sýni ég með stefnu minni að ég kunni að meta það sem hann hefur gert fyrir mig?“ (Jóh. 14:15, 21)

7. Hvað felst í því að biðja, „til komi þitt ríki“, fyrst Jehóva fékk syni sínum fullt stjórnvald árið 1914? (Matt. 6:9, 10) [2, be bls. 279 gr. 4] Þegar við biðjum, „til komi þitt ríki“, er hugsunin sú að Guðsríki láti til sín taka og uppfylli spádóma eins og Daníel 2:44 og Opinberunarbókina 21:2-4. Við höfum fengið það verkefni að segja frá blessuninni sem Guðsríki mun brátt veita. (Matt. 24:14)

8. Hvers vegna ættu allir kristnir menn að hafa áhuga á lestri og hvernig gaf Jesús gott fordæmi að þessu leyti? [5, wE03 15.3. bls. 10 gr. 5; bls. 12 gr. 2] Þar sem Guð hefur látið skrifa orð sitt á rituðu máli ætlast hann til að þjónar hans séu eins vel læsir og þeir hafa færi á. Þegar við getum lesið Ritningarnar og biblíutengd rit með góðum skilningi verður auðveldara að fylgja leiðbeiningum Guðs og fara „rétt með orð sannleikans“. (2. Tím. 2:15) Jesús var greinilega læs þar sem hann gat átt innihaldsríkar samræður í musterinu við menntaða menn þó að hann væri ekki nema 12 ára. (Lúk. 2:46, 47)

9. Hvernig getur fordæmi Jósía og Jesú hjálpað unglingum að taka framförum í trúnni? [6, w03 1.5. bls. 8 gr. 3-4; bls. 10 gr. 3] Hinn ungi Jósía konungur lét lesa orð Guðs fyrir sig. Það sem hann heyrði snerti hjarta hans og hvatti hann til að þjóna Jehóva og leggja sig jafnvel enn betur fram við að efla sanna tilbeiðslu. (2. Kron. 34:14-21, 33) Jesús leit ekki aðeins á það sem markmið að þjóna Jehóva heldur sem verkefni sem hann átti að inna af hendi. Hann naut þess að gera vilja Guðs og það veitti honum innri vellíðan. (Jóh. 4:34) Til að taka framförum í trúnni verða unglingar að rækta með sér réttar hvatir með því að læra að þekkja skaparann.

10. Hvers vegna getum við sett traust okkar á Guð? (Orðskv. 3:5, 6) [7, wE03 1.11. bls. 4 gr. 6-7] Við getum treyst á Jehóva Guð af því að hann er heilagur og getur aldrei orðið spilltur eða vondur. (Jes. 6:3) Auk þess hefur kærleikur Guðs áhrif á allt sem hann gerir. (1. Jóh. 4:8) Hann skilur okkur einnig betur en nokkur annar. (Sálm. 139:1, 6)

VIKULEGUR BIBLÍULESTUR

11. Hvers vegna biður Hanna Jehóva þess að ‚veita kraft konungi sínum‘ meðan enginn maður fer með konungdóm í Ísrael? (1. Sam. 2:10) Í Móselögunum var sagt fyrir að Ísraelsmenn ættu eftir að eignast mennskan konung. (5. Mós. 17:14-18) Jakob sagði í spádómi sem hann bar fram á dánarbeðinu: „Ekki mun veldissprotinn [sem táknar konunglegt vald] víkja frá Júda.“ (1. Mós.k 49:10) Og Jehóva sagði að Sara, formóðir Ísraelsmanna, myndi verða „ættmóðir þjóðkonunga“. (1. Mós. 17:16) Hanna var því að biðja fyrir ókomnum konungi. [1, w05 1.4. „Orð Jehóva er lifandi — höfuðþættir 1. Samúelsbókar“]

12. Hvað getum við lært af því að Ísraelsmenn biðu ósigur þó að þeir hefðu sáttmálsörkina með sér? (1. Sam. 4:3, 4, 10) Það hefur hörmulegar afleiðingar í för með sér að eigna efnislegum hlutum ofurmannlegan kraft. Þó að sáttmálsörkin væri háheilög var hún enginn verndargripur. Við verðum að ‚gæta okkar fyrir skurðgoðum‘. (1. Jóh. 5:21) [1, w05 1.4. „Orð Jehóva er lifandi — höfuðþættir 1. Samúelsbókar“; wE02 1.7. bls. 6-8]

13. Hvers vegna talar 1. Kroníkubók 2:13-15 um Davíð sem sjöunda son Ísaí en 1. Samúelsbók 16:10, 11 gefur til kynna að hann hafi verið áttundi sonurinn? Í Biblíunni kemur fram að Ísaí „átti átta sonu“. (1. Sam. 17:12) Einn sonur hans hefur greinilega ekki lifað nógu lengi til að giftast og eignast börn. Þar sem hann átti enga afkomendur hefur hann hvorki átt erfðahlut né haft áhrif á ættarskrá Ísaí. [5, wE02 15.9. bls. 31]

14. Hvaða ‚illi andi‘ sturlaði Sál? (1. Sam. 16:14) Illi andinn, sem rændi Sál hugarfriði, var illskan sem bjó í huga hans og hjarta — hin innri hvöt til að gera rangt. Heilagur andi hætti að vernda Sál þegar Jehóva tók anda sinn frá honum, og hin illa hvöt innra með honum tók völdin. Þar sem Jehóva leyfði að þessi hvöt kæmi í stað heilags anda er svo að orði komist að „illur andi frá Drottni“ hafi sturlað Sál. [1, w05 1.4. „Orð Jehóva er lifandi — höfuðþættir 1. Samúelsbókar“]

15. Rættist spádómurinn sem „Samúel“ bar fram fyrir milligöngu særingakonu í Endór? (1. Sam. 28:16-19) Nei. Sál særðist alvarlega í bardaga við Filista en hann féll fyrir eigin hendi. (1. Sam. 31:1-4) Auk þess féllu ekki allir synir Sáls með honum, eins og spáð hafði verið, heldur lifði Ísbóset föður sinn. [8, w88 1.4. bls. 3 gr. 3-4]