Spurningakassinn
◼ Hvern má nota til að lesa greinarnar í safnaðarbóknáminu og Varðturnsnáminu?
Í Ríkisþjónusta okkkar fyrir júlí 1977 var tekið fram hvaða kröfur skyldu gerðar til slíkra upplesara. Skírðir bræður eru notaðir þegar þeir eru fyrir hendi. Velja ætti þá úr hópi hæfra öldunga, safnaðarþjóna og annarra skírðra bræðra í söfnuðinum. Þeir sem fá þetta verkefni þurfa að geta lesið reiprennandi, með réttum áherslum og raddbrigðum. Þeir ættu að hafa eldmóð og sýna þá nauðsynlegu máleiginleika sem rætt er um í 6. kafla Handbókar Guðveldisskólans. (Samanber Nehemía 8:8.) Breytni þeirra og líferni ætti einnig að vera til fyrirmyndar.
Þar sem bóknámið er fámennara en aðrar safnaðarsamkomur eru ef til vill ekki alltaf viðstaddir hæfir, skírðir bræður til að lesa upp greinarnar. Þegar svo ber undir gæti námsstjórinn ákveðið að lesa þær sjálfur eða beðið hæfa, skírða systur sem les vel, að koma til aðstoðar. Ef systir les er ekki nauðsynlegt fyrir hana að bera höfuðfat þar sem hún er ekki í hlutverki kennara. Að sjálfsögðu getur hún haft á höfðinu ef henni líður betur þannig.
Í Varðturnsnáminu eru að öllum líkindum nær alltaf viðstaddir hæfir bræður til að lesa. Varðturnsnámsstjórinn ætti að útbúa lesaraskrá með góðum fyrirvara og festa á tilkynningatöfluna. Það er ábyrgð alls öldungaráðsins að velja þá sem falið er að lesa í Varðturnsnáminu. Lesi bróðir illa ætti Varðturnsnámsstjórinn að taka það upp hjá sjálfum sér að veita honum vingjarnlega umvöndun og aðstoð. Lesaralistann má endurskoða eins oft og þurfa þykir til að tryggja að lesturinn sé í háum gæðaflokki. Ef bróðir er tekinn af listanum ætti að segja honum hvers vegna það er gert og síðan skyldi honum bent á hvað það er sem hann þarf að vinna að til þess að verða hæfur upplesari.
Sá sem fær þetta verkefni ætti að líta á það sem sérréttindi og taka það alvarlega, hvort sem hann les fyrir lítinn bóknámshóp eða fyrir allan söfnuðinn í Varðturnsnáminu. (1. Tím. 4:13) Hann ætti að tala með sannfæringu, lesa reiprennandi á þann hátt að þessi „sannleiksorð“ komist rétt og skýrt til skila. — Préd. 12:10.