Einfölduð tilhögun við dreifingu ritanna — hvað hefur reynslan sýnt?

¹ Nú er liðið eitt ár síðan einfölduð tilhögun við dreifingu ritanna var tekin upp hér á landi. Hvaða lærdóm má draga af reynslunni þetta ár?

² Reynslan er nokkuð svipuð og erlendis. Eftir samdrátt fyrstu mánuðina jókst blaðadreifingin á ný. Dreifing bóka og bæklinga hefur hins vegar dregist saman frá fyrra ári.

³ Í Ríkisþjónustu okkar fyrir júlí 1993 sagði á blaðsíðu 3: „Okkur er hvorki skylt né ljúft að afhenda hverjum sem er lestrarefni aðeins ef hann vill taka á móti því. . . . Sérhver boðberi [ber] ábyrgð á því að nota skynsamlega þau rit sem hann fær frá Félaginu fyrir milligöngu safnaðar síns án þess að vera rukkaður sérstaklega fyrir það.“

⁴ Eðlilegt er að dreifing ritanna hafi dregist nokkuð saman meðan boðberarnir voru að komast upp á lag með þessar nýju starfsaðferðir. En við viljum samt ekki halda of fast í ritin okkar. Eftir eina eða tvær endurheimsóknir ætti að liggja ljóst fyrir hvort ástæða sé til að skilja eftir dýrara rit en blað eða smárit.

⁵ Frjáls framlög til Félagsins standa undir þeim óhjákvæmilega kostnaði sem útgáfustarfinu fylgir. Reynslan þetta fyrsta ár sýnir þó að þau eru mun minni en áður kom inn fyrir ritin þegar þau voru seld söfnuðunum. Hver og einn ætti að hugleiða hvort hann láti minna af hendi rakna fyrir ritin núna í mynd frjálsra framlaga en þá er þurfti að greiða fyrir þau. Og erum við hikandi við að segja húsráðandanum hvernig starfið er fjármagnað? — Sjá km 7.93, bls. 7, og km 8.93, bls. 7.

⁶ Þrátt fyrir lítilsháttar byrjunaröðugleika er ljóst að einfaldaða tilhögunin við dreifingu ritanna hefur gefist vel. Hún hefur hjálpað okkur að sinna til fulls hinu mikilvæga starfi að boða fagnaðarerindið.