Hvaðan kemur þeim styrkurinn?

EF ÞÚ skoðar fiðrildið á myndinni nánar sérðu að einn af vængjunum fjórum er algerlega gagnslaus. Samt heldur fiðrildið áfram að flögra um og afla sér fæðu. Og þetta er ekki einangrað tilvik. Fiðrildi hafa sést athafna sig eins og ekkert væri þótt þau vantaði 70 prósent af vængfletinum.

Margt fólk er líka mjög einbeitt og ákveðið og lætur ekki hugfallast þrátt fyrir alvarlega líkams- eða tilfinningakvilla. — Samanber 2. Korintubréf 4:16.

Páll postuli lenti í miklum raunum á trúboðsferðum sínum. Hann var hýddur, barinn, grýttur og fangelsaður. Auk þess átti hann við einhverja fötlun að glíma, hugsanlega í sambandi við sjónina, sem var honum stöðugur „fleinn í holdið.“ — 2. Korintubréf 12:7-9; Galatabréfið 4:15.

Kristinn öldungur sem David heitir átti í höggi við alvarlegt þunglyndi um nokkurra ára skeið, og hann telur að kraftur Jehóva hafi skipt sköpum um að hann náði sér. „Æ ofan í æ virtist ég vera að falla í sama farið þrátt fyrir að ég hefði náð mér á strik með erfiðismunum,“ segir hann. „Ég fann til vanmáttar míns og varpaði öllum byrðum mínum á Jehóva og hann hélt mér uppi. Stundum var ég á bæn svo klukkustundum skipti. Þegar ég talaði við Jehóva hvarf einmana- og vanmáttarkenndin. Ég hef baslað gegnum mjög erfið veikleikaköst, en svo er Jehóva fyrir að þakka að af þessum veikleika hefur sprottið styrkur — jafnvel styrkur til að hjálpa öðrum.“

Jehóva Guð styrkti Pál. Þess vegna gat hann sagt: „Þegar ég er veikur, þá er ég máttugur.“ (2. Korintubréf 12:10) Já, veikleiki Páls kenndi honum að reiða sig á styrk frá Guði. „Allt megna ég fyrir hjálp hans, sem mig styrkan gjörir,“ sagði postulinn. (Filippíbréfið 4:13) Jehóva styrkir vissulega þjóna sína.