Spurningar frá lesendum

Ber að skilja Jobsbók 1:8 svo að Job hafi verið eini þálifandi maðurinn sem var trúfastur Jehóva?

Nei, sú ályktun er ekki réttlætanleg út frá Jobsbók 1:8 sem hljóðar svo:

„[Jehóva] mælti til Satans: ‚Veittir þú athygli þjóni mínum Job? því að enginn er hans líki á jörðu, maður ráðvandur og réttlátur, guðhræddur og grandvar.‘“ Guð kom með svipað mat í Jobsbók 2:3 þar sem hann spyr Satan: „Veittir þú athygli þjóni mínum Job? því að enginn er hans líki á jörðu, maður ráðvandur og réttlátur, guðhræddur og grandvar.“

Jobsbók sjálf gefur til kynna að Job hafi ekki verið eini þálifandi maðurinn sem Guð viðurkenndi trúfastan. Frá og með 32. kafla lesum við um Elíhú. Þótt hann væri yngri en Job leiðrétti hann röng viðhorf Jobs og miklaði hinn sanna Guð. — Jobsbók 32:6–33:6, 31-33; 35:1–36:2.

Þar af leiðandi hljóta þau orð Guðs að ‚enginn væri Job líkur á jörðu‘ að merkja að Job hafi skorið sig sérstaklega úr fyrir ráðvendni sína. Job var líklega uppi á tímabilinu milli dauða Jósefs í Egyptalandi og þess er Móse hóf þjónustu sína sem spámaður Guðs. Á því tímabili bjó fjöldi Ísraelsmanna í Egyptalandi. Það er engin ástæða til að ætla að þeir hafi allir verið Guði ótrúir og vanþóknanlegir; sennilega voru þar margir sem treystu Jehóva. (2. Mósebók 2:1-10; Hebreabréfið 11:23) Enginn þeirra gegndi þó áberandi hlutverki eins og Jósef hafði gert, og þessir tilbiðjendur Guðs voru ekki áberandi í sambandi við sanna tilbeiðslu eins og Móse átti eftir að verða er hann leiddi Ísraelsþjóðina út af Egyptalandi.

Annars staðar bjó þó maður sem sýndi eftirtektarverða ráðvendni. „Einu sinni var maður í Ús-landi. Hann hét Job. Hann var maður ráðvandur og réttlátur, guðhræddur og grandvar.“ — Jobsbók 1:1.

Jehóva gat því nefnt Job sem áberandi eða eftirtektarvert dæmi um trú og hollustu. Eins minntust biblíuritararnir Esekíel og Jakob sérstaklega á Job sem fyrirmynd um réttlæti og þolgæði, er þeir hugleiddu liðna tíð. — Esekíel 14:14; Jakobsbréfið 5:11.