Spurningar frá lesendum

◼ Af hve miklu afli ætti kristinn maður að berjast gegn blóðgjöf sem dómstóll hefur fyrirskipað eða heimilað?

Engar tvennar aðstæður eru eins, þannig að engin altæk regla er til um þetta mál. Kristnir menn eru þekktir fyrir að sýna yfirvöldum virðingu, ‚gjalda keisaranum það sem keisarans er,‘ og hlýða lögum veraldlegra stjórnvalda. Eigi að síður er þeim ljóst að sú skylda þeirra gengur fyrir að gjalda „Guði það, sem Guðs er,“ að brjóta ekki lög hans. — Markús 12:17.

Rómverjabréfið 13:1-7 fjallar um samband kristins manns og stjórnvalda eða ‚yfirvalda.‘ Slík stjórnvöld hafa vald til að setja lög eða reglugerðir, oftast til almannaheilla. Og stjórnvöld ‚bera sverðið‘ í þeim tilgangi að framfylgja lögum sínum og ‚refsa þeim er aðhefst hið illa.‘ Kristnir menn eru undirgefnir yfirvöldum og vilja hlýða lögum og úrskurðum dómstóla, en sú undirgefni verður að vera afstæð. Ef kristinn maður er beðinn að gangast undir eitthvað sem er brot á hinum æðri lögum Guðs, þá ganga lög Guðs fyrir; þau eru rétthærri.

Hægt er að misbeita lögum, sem eru í meginatriðum góð, til að heimila að blóðgjöf sé þröngvað upp á kristinn mann. Í því tilviki verður kristinn maður að taka sömu afstöðu og Pétur postuli: „Framar ber að hlýða Guði en mönnum.“ — Postulasagan 5:29.

Jehóva bauð Ísraelsmönnum: „Varast það grandgæfilega að neyta blóðsins, því að blóðið er lífið, og þú skalt ekki eta lífið með kjötinu.“ (5. Mósebók 12:23) Ein biblíuþýðing Gyðinga frá árinu 1917 hljóðar svo: „Vertu aðeins staðfastur í að eta ekki blóðið.“ Og Isaac Leeser þýddi versið: „Vertu aðeins ákveðinn í því að eta ekki blóðið.“ Hljómar þetta eins og þjónar Guðs hafi átt að vera kærulausir eða skeytingarlausir um það að halda lagaboð hans?

Kristnir menn hafa ærna ástæðu til að vera fullkomlega staðráðnir í að hlýða Guði, jafnvel þótt yfirvöld gefi fyrirmæli um annað. Prófessor Robert L. Wilken segir: „Kristnir menn bæði neituðu að gegna herþjónustu [í Róm] og þáðu ekki opinber embætti né nokkra ábyrgð á stjórn borganna.“ (The Christians as the Romans Saw Them) Neitun gat haft í för með sér að vera stimplaður lögbrjótur eða vera dæmdur til að deyja í hringleikahúsi Rómverja.

Kristnir nútímamenn verða líka að vera staðfastir, ákveðnir í að brjóta ekki lög Guðs, jafnvel þótt það geti kallað yfir þá refsidóm veraldlegra stjórnvalda. Æðstu lög alheimsins — lög Guðs — krefjast þess að kristnir menn haldi sig frá blóði, alveg eins og þeim er fyrirskipað að forðast saurlifnað (kynferðislegt siðleysi). Biblían kallar þessi bönn það „sem nauðsynlegt er.“ (Postulasagan 15:19-21, 28, 29) Enginn má vera kærulaus gagnvart slíkum lögum Guðs, líta svo á að þeim skuli hlýtt aðeins ef það er þægilegt og hefur engin vandamál í för með sér. Lögum Guðs verður að hlýða!

Við skiljum því hvers vegna kristna stúlkan, sem getið var um í Varðturninum þann 1. nóvember 1991, bls. 16, sagði réttinum að hún liti á „blóðgjöf sem grófa árás og líkti henni við nauðgun.“ Myndi nokkur kristin kona, ung eða gömul, láta nauðga sér mótspyrnulaust, jafnvel þótt heimilt væri samkvæmt lögum að þvinga hana með ofbeldi til saurlifnaðar?

Á sama hátt tók 12 ára stúlka, sem vitnað var í á sömu blaðsíðu, af öll tvímæli um að nú myndi ‚berjast gegn blóðgjöf, er dómstóll heimilaði, af öllum lífs og sálarkröftum, að hún myndi öskra og berjast af öllu afli, að hún myndi kippa nálinni úr handlegg sér og reyna að eyðileggja blóðið í pokanum yfir rúmi sínu.‘ Hún var staðráðin í að hlýða lögum Guðs.

Jesús dró sig í hlé þegar mannfjöldi vildi gera hann að konungi. Eins gæti kristinn maður kosið, ef líkur virtust á að dómstóll heimilaði blóðgjöf, að láta alls ekki ná í sig til þess að hægt væri að brjóta lög Guðs á honum. (Matteus 10:16; Jóhannes 6:15) Samtímis væri hyggilegt af kristnum manni að leita annars konar læknismeðferðar og leggja sig þannig fram eins og hann gæti til að halda lífi og komast aftur til fullrar heilsu.

Ef kristinn maður legði sig mjög kappsamlega fram um að forðast brot á lögum Guðs gæti svo farið að yfirvöld litu á hann sem lögbrjót eða hann gæti átt ákæru yfir höfði sér. Ef honum yrði refsað fyrir gæti hann litið á það sem þjáningar fyrir réttlætissakir. (Samanber 1. Pétursbréf 2:18-20.) Í flestum tilvikum hafa kristnir menn hins vegar forðast blóðgjafir og náð sér með góðri læknishjálp, þannig að engin varanleg, lagaleg vandamál hafi hlotist af. Og það sem þýðingarmest er; þeir hafa varðveitt ráðvendni sína við Guð, löggjafa sinn og dómara.