SÍÐARA BRÉFIÐ TIL KORINTUMANNA

1 Frá Páli, postula Krists Jesú vegna vilja Guðs, og frá Tímóteusi+ bróður okkar, til safnaðar Guðs í Korintu og til allra hinna heilögu um alla Akkeu.+

2 Megi Guð faðir okkar og Drottinn Jesús Kristur sýna ykkur einstaka góðvild og veita ykkur frið.

3 Lofaður sé Guð og faðir Drottins okkar Jesú Krists,+ faðir innilegrar samúðar+ og Guð allrar huggunar.+ 4 Hann huggar* okkur í öllum prófraunum* okkar+ svo að við getum huggað aðra+ í hvers kyns prófraunum* með þeirri huggun sem við fáum frá Guði.+ 5 Við þolum miklar þjáningar vegna Krists+ en við fáum líka mikla huggun vegna Krists. 6 Þegar við verðum fyrir prófraunum* er það ykkur til huggunar og björgunar, og þegar við fáum huggun er það ykkur líka til huggunar og hjálpar ykkur að standast sömu þjáningar og við megum þola. 7 Við berum fullt traust til ykkar þar sem við vitum að þið munuð fá hlutdeild í hugguninni, rétt eins og þið fáið ykkar skerf af þjáningunum.+

8 Við viljum ekki, bræður og systur, að ykkur sé ókunnugt um þá erfiðleika sem við urðum fyrir í skattlandinu Asíu.+ Við vorum undir gífurlegu álagi og réðum ekki við það í eigin krafti. Við óttuðumst jafnvel um líf okkar.+ 9 Já, við héldum að við værum dauðadæmdir. En þetta kenndi okkur að treysta ekki á sjálfa okkur heldur Guð+ sem reisir upp hina dánu. 10 Hann bjargaði okkur úr slíkri lífshættu og mun bjarga okkur. Við berum þá von til hans að hann haldi áfram að bjarga okkur.+ 11 Þið getið líka hjálpað okkur með því að biðja innilega fyrir okkur.+ Þá munu margir þakka Guði góðvild hans í okkar garð sem er svar við bænum svo margra.+

12 Við erum stoltir af því að geta sagt með góðri samvisku að í heiminum, og sérstaklega gagnvart ykkur, höfum við lifað í heilagleika og einlægni sem kemur frá Guði. Við höfum ekki stuðst við visku manna+ heldur einstaka góðvild Guðs. 13 Við skrifum ykkur ekki annað en það sem þið getið lesið* og skilið, og ég vona að þið getið skilið það til fulls.* 14 Þið skiljið nú þegar að vissu leyti að þið getið verið stolt af okkur, rétt eins og við verðum líka stoltir af ykkur á degi Drottins okkar Jesú.

15 Í trausti þess ætlaði ég að koma fyrst til ykkar svo að þið gætuð glaðst öðru sinni.* 16 Ég ætlaði mér að heimsækja ykkur á leiðinni til Makedóníu og koma svo aftur við á leiðinni þaðan. Síðan hefðuð þið fylgt mér af stað áleiðis til Júdeu.+ 17 Þetta var ætlun mín. Leit ég hana léttvægum augum? Eða er ég eigingjarn þegar ég áforma eitthvað og segi „já, auðvitað“ og síðan „nei, það er ekki hægt“? 18 Að sama skapi og Guði er treystandi má treysta að við segjum ekki „já“ en meinum „nei“. 19 Sonur Guðs, Jesús Kristur, sem við boðuðum meðal ykkar, það er að segja við Silvanus* og Tímóteus,+ er ekki „já“ og síðan „nei“ heldur er hann alltaf „já“. 20 Hversu mörg sem loforð Guðs eru hafa þau öll orðið „já“ fyrir tilstilli hans.+ Þess vegna segjum við líka „amen“ við Guð í nafni Jesú+ og það er Guði til dýrðar. 21 En Guð er sá sem tryggir að þið og við tilheyrum Kristi og hann smurði okkur.+ 22 Hann hefur líka sett innsigli sitt á okkur+ og veitt okkur tryggingu* fyrir hinu ókomna, það er að segja andann+ í hjörtum okkar.

23 Ég kalla Guð til vitnis og sver við sjálfan mig að það er til að hlífa ykkur að ég er enn ekki kominn til Korintu. 24 Ekki svo að skilja að við drottnum yfir trú ykkar.+ Við erum öllu heldur samstarfsmenn og viljum stuðla að því að þið séuð glöð, en það er trúin sem gerir ykkur staðföst.

2 Ég hef ákveðið að valda ykkur ekki hryggð næst þegar ég kem. 2 Ef ég hryggi ykkur, hver á þá að uppörva mig? Sá sem ég hryggði? 3 Ég skrifaði það sem ég skrifaði til að þeir sem ég átti að gleðjast yfir myndu ekki hryggja mig þegar ég kæmi. Ég treysti að það sem gleður mig gleðji ykkur öll líka. 4 Ég átti mjög erfitt með að skrifa ykkur og gerði það með mörgum tárum og kvöl í hjarta, ekki til að hryggja ykkur+ heldur til að láta ykkur vita hve innilega ég elska ykkur.

5 Ef einhver hefur valdið hryggð+ hefur hann ekki hryggt mig heldur ykkur öll að vissu marki – svo að ég taki ekki of sterkt til orða. 6 Ögunin sem hann hefur hlotið af flestum ykkar ætti að nægja. 7 Nú ættuð þið að fyrirgefa honum fúslega og hughreysta hann+ svo að hann láti ekki bugast af hryggð.*+ 8 Þess vegna hvet ég ykkur til að fullvissa hann um að þið elskið hann.+ 9 Ég skrifaði ykkur líka til að kanna hvort þið væruð hlýðin í öllu. 10 Ef þið fyrirgefið einhverjum eitthvað geri ég það líka. Hvað sem ég hef fyrirgefið (ef ég hef þurft að fyrirgefa eitthvað) hefur það verið ykkar vegna frammi fyrir Kristi. 11 Það er mikilvægt að gera þetta til að Satan takist ekki að blekkja* okkur+ enda vitum við hvaða brögðum hann beitir.*+

12 Þegar ég kom til Tróas+ til að boða fagnaðarboðskapinn um Krist og mér opnuðust dyr í starfi Drottins 13 hitti ég ekki Títus+ bróður minn. Mér var því ekki rótt svo að ég kvaddi lærisveinana þar og fór til Makedóníu.+

14 En ég þakka Guði sem leiðir okkur alltaf í sigurgöngu með Kristi og lætur okkur alls staðar breiða út ilm þekkingarinnar um sig. 15 Við sem boðum Krist erum Guði eins og sætur ilmur og hann nær til þeirra sem eiga eftir að bjargast og þeirra sem eiga eftir að farast. 16 Þeim síðarnefndu er hann lykt* af dauða+ sem leiðir til dauða en þeim fyrrnefndu ilmur af lífi sem leiðir til lífs. Hver er hæfur til að veita slíka þjónustu? 17 Við erum það vegna þess að við gerum ekki orð Guðs að söluvöru*+ eins og margir gera, heldur tölum við í fyllstu einlægni eins og þeir sem eru sendir af Guði, já, eru frammi fyrir Guði og eru lærisveinar Krists.

3 Erum við nú aftur farnir að mæla með sjálfum okkur? Eða þurfum við, eins og sumir, meðmælabréf til ykkar eða frá ykkur? 2 Þið eruð bréf okkar,+ skrifað á hjörtu okkar, þekkt og lesið af öllum mönnum. 3 Það er augljóst að þið eruð bréf Krists sem við höfum skrifað með þjónustu okkar,+ ekki með bleki heldur með anda lifandi Guðs, ekki á steintöflur+ heldur á töflur úr holdi, á hjörtu.+

4 Við höfum þetta traust frammi fyrir Guði vegna Krists. 5 Við eignum ekki sjálfum okkur heiðurinn af því að vera hæfir til þessa heldur kemur hæfni okkar frá Guði.+ 6 Hann hefur gert okkur hæfa til að vera þjóna nýs sáttmála,+ ekki til að þjóna skriflegu lagasafni+ heldur andanum. Lagasafnið dæmir til dauða+ en andinn veitir líf.+

7 Lagasafninu, sem leiðir til dauða og var letrað á steina,+ var miðlað með þvílíkri dýrð að Ísraelsmenn gátu ekki horft framan í Móse vegna þess hve andlit hans ljómaði.+ En þessi dýrð átti eftir að hverfa. 8 Ætti þá ekki þjónusta andans+ að vera enn dýrlegri?+ 9 Fyrst lagasafnið, sem sakfellir,+ var dýrlegt+ hlýtur þjónustan sem réttlætir að vera miklu dýrlegri.+ 10 Það sem einu sinni var dýrlegt hefur verið svipt dýrð sinni vegna þeirrar dýrðar sem yfirgnæfir hana.+ 11 Fyrst það sem átti að hverfa kom fram með dýrð+ hlýtur dýrð þess sem er varanlegt að vera miklu meiri.+

12 Þar sem við höfum slíka von+ getum við talað djarfmannlega 13 en gerum ekki eins og Móse sem huldi andlit sitt með slæðu+ til að Ísraelsmenn sæju ekki endalok þess sem átti að hverfa. 14 En þeir voru skilningssljóir+ og allt til þessa dags hvílir sama slæðan yfir þeim þegar gamli sáttmálinn er lesinn+ því að hún verður ekki fjarlægð nema með hjálp Krists.+ 15 Já, allt til þessa dags hvílir slæða yfir hjörtum þeirra+ hvenær sem lesið er upp úr ritum Móse.+ 16 En þegar einhver snýr sér til Jehóva* er slæðan fjarlægð.+ 17 Jehóva* er andinn+ og þar sem andi Jehóva* er, þar er frelsi.+ 18 Við öll sem erum ekki lengur með slæðu fyrir andlitinu endurspeglum dýrð Jehóva.* Við umbreytumst í þessa sömu mynd til að endurspegla æ betur dýrð hans* og verðum nákvæmlega eins og Jehóva,* það er að segja andinn,* gerir okkur.+

4 Þar sem Guð hefur í miskunn sinni falið okkur þessa þjónustu gefumst við ekki upp. 2 En við höfum hafnað skammarlegu leynimakki og beitum ekki klækjum eða fölsum orð Guðs.+ Með því að birta sannleikann setjum við öllum mönnum gott fordæmi og höfðum til samvisku þeirra frammi fyrir Guði.+ 3 Ef fagnaðarboðskapurinn sem við boðum er hulinn er hann hulinn þeim sem farast. 4 Guð þessa heims*+ hefur blindað huga hinna vantrúuðu+ til að þeir sjái ekki ljósið+ frá hinum dýrlega fagnaðarboðskap um Krist sem er eftirmynd Guðs.+ 5 Boðun okkar snýst ekki um sjálfa okkur heldur um að Jesús Kristur sé Drottinn og að hans vegna séum við þjónar ykkar. 6 Það var Guð sem sagði: „Ljósið skal skína úr myrkri.“+ Hann hefur látið það skína frá andliti Krists á hjörtu okkar til að upplýsa þau+ með hinni dýrlegu þekkingu á sér.

7 En við geymum þennan fjársjóð+ í leirkerum+ þannig að augljóst sé að krafturinn sem er ofar mannlegum mætti komi frá Guði en ekki sjálfum okkur.+ 8 Við erum aðþrengdir á allar hliðar en ekki innikróaðir, við erum ráðvilltir en ekki úrræðalausir með öllu.*+ 9 Við erum ofsóttir en ekki yfirgefnir,+ við erum slegnir niður en tortímumst þó ekki.+ 10 Við eigum sífellt á hættu að vera líflátnir eins og Jesús+ þannig að augljóst verði á líkama okkar hvernig Jesús lifði. 11 Já, vegna Jesú blasir dauðinn sífellt við okkur sem lifum,+ til að augljóst verði á dauðlegum líkama okkar hvernig Jesús lifði. 12 Þannig er dauðinn að verki í okkur en lífið í ykkur.

13 Við höfum þess konar trú sem skrifað er um: „Ég trúði, þess vegna talaði ég.“+ Við trúum líka og þess vegna tölum við. 14 Við vitum að hann sem reisti Jesú upp mun líka reisa okkur upp á sama hátt og Jesú og leiða okkur fram ásamt ykkur.+ 15 Allt gerist þetta ykkar vegna til að góðvild Guðs streymi fram í æ ríkari mæli þegar margir fleiri þakka Guði, en það er honum til dýrðar.+

16 Þess vegna gefumst við ekki upp. Jafnvel þótt okkar ytri maður hrörni endurnýjast okkar innri maður dag frá degi. 17 Erfiðleikarnir* standa stutt og eru léttbærir en þeir veita okkur dýrð sem er engu lík* og er eilíf.+ 18 Við horfum ekki á hið sýnilega heldur hið ósýnilega+ því að hið sýnilega er tímabundið en hið ósýnilega eilíft.

5 Við vitum að þótt jarðneskt hús okkar, þetta tjald, verði rifið niður*+ eigum við að fá hús frá Guði, eilíft hús á himnum sem er ekki gert með höndum.+ 2 Meðan við erum í þessu jarðneska húsi* andvörpum við og þráum heitt að klæðast bústaðnum sem okkur er búinn á himnum.*+ 3 Þegar við klæðumst honum stöndum við ekki uppi nakin. 4 Við sem erum í þessu tjaldi andvörpum reyndar og erum þjökuð vegna þess að við viljum ekki afklæðast þessu tjaldi en við viljum þó klæðast hinu+ svo að lífið taki við af hinu dauðlega.+ 5 Það er Guð sem hefur búið okkur undir þetta,+ en hann gaf okkur andann sem tryggingu* fyrir hinu ókomna.+

6 Við erum því alltaf hughraust. Við vitum að meðan við búum í líkamanum erum við fjarri Drottni.+ 7 Við lifum í trú en ekki eftir því sem við sjáum. 8 Já, við erum hughraust og vildum helst vera fjarri líkamanum og eignast heimili hjá Drottni.+ 9 En hvort sem við búum hjá honum eða erum fjarri honum er það markmið okkar að vera honum þóknanleg. 10 Við þurfum öll að koma fram* fyrir dómarasæti Krists til að hver og einn fái endurgoldið það sem hann gerði meðan hann var í líkamanum, hvort sem það var gott eða illt.+

11 Við reynum vissulega að sannfæra fólk þar sem við áttum okkur á þörfinni að óttast Drottin en Guð þekkir okkur. Ég vona að þið skiljið* líka hvers konar menn við erum. 12 Við erum ekki aftur farnir að mæla með sjálfum okkur við ykkur heldur viljum við gefa ykkur tilefni til að vera stolt af okkur svo að þið getið svarað þeim sem stæra sig af ytra útliti+ en ekki því sem býr í hjartanu. 13 Ef við sögðum eitthvað heimskulegt+ var það fyrir Guð. Ef við erum skynsamir er það fyrir ykkur. 14 Kærleikur Krists knýr okkur því að við höfum ályktað sem svo: Einn maður dó fyrir alla+ þar sem allir voru dánir. 15 Og hann dó fyrir alla til að þeir sem lifa lifðu ekki lengur fyrir sjálfa sig+ heldur fyrir hann sem dó fyrir þá og var reistur upp.

16 Héðan í frá horfum við ekki á fólk frá mannlegum sjónarhóli.+ Við horfðum einu sinni á Krist frá mannlegum sjónarhóli en gerum það ekki lengur.+ 17 Ef einhver er sameinaður Kristi er hann því orðinn ný sköpun.+ Hið gamla er horfið, nýtt er orðið til. 18 En allt er frá Guði sem sætti okkur við sig fyrir milligöngu Krists+ og fól okkur þá þjónustu að koma á sáttum,+ 19 já, að boða að Guð sætti heiminn við sig með hjálp Krists+ og léti menn ekki svara til saka fyrir afbrot sín.+ Hann fól okkur að boða fólki að það gæti sæst við hann.+

20 Við erum sendiherrar+ á vegum Krists.+ Það er eins og Guð sjálfur hvetji fólk fyrir milligöngu okkar. Við biðjum á vegum Krists: „Látið sættast við Guð.“ 21 Guð gerði þann sem þekkti ekki synd+ að syndafórn* fyrir okkur svo að við gætum orðið réttlát í augum Guðs.+

6 Sem samverkamenn Guðs+ hvetjum við ykkur líka til að láta ekki einstaka góðvild hans, sem þið hafið þegið, verða til einskis.+ 2 Hann segir: „Á tíma velvildar bænheyrði ég þig og á degi frelsunar hjálpaði ég þér.“+ Nú er þessi sérstaki velvildartími. Nú er dagur frelsunarinnar.

3 Við gefum engum neitt tilefni til hrösunar svo að enginn hafi ástæðu til að gagnrýna þjónustu okkar.+ 4 Við sýnum á allan hátt að við erum þjónar Guðs+ með miklu þolgæði, í raunum, í skorti, í erfiðleikum,+ 5 í misþyrmingum, í fangelsi+ og í uppþotum. Við höfum stritað, verið andvaka og verið matarlausir.+ 6 Við lifum hreinu lífi, búum yfir þekkingu, erum þolinmóðir,+ sýnum góðvild,+ lútum leiðsögn heilags anda og sýnum hræsnislausan kærleika.+ 7 Við segjum sannleikann, reiðum okkur á kraft Guðs+ og beitum vopnum réttlætisins+ með hægri hendi* og vinstri.* 8 Við fáum bæði heiður og vansæmd, gagnrýni og hrós. Við erum álitnir svikarar en segjum þó sannleikann, 9 óþekktir en erum þó vel þekktir og að dauða komnir* en erum þó lifandi.+ Okkur virðist vera refsað* en við erum þó ekki framseldir til dauða.+ 10 Við virðumst hryggir en erum þó alltaf glaðir, fátækir en auðgum þó marga, allslausir en eigum þó allt.+

11 Við höfum talað opinskátt við ykkur, Korintumenn, og við höfum gert rúmgott í hjörtum okkar. 12 Við höldum ekki aftur af kærleika okkar til ykkar+ en þið berið takmarkaðan kærleika til okkar. 13 Komið nú eins fram við okkur – ég tala við ykkur eins og börnin mín: Gerið líka rúmgott í hjörtum ykkar.*+

14 Gangist ekki undir ok með vantrúuðum+ því að okið verður ójafnt.* Hvað eiga réttlæti og lögleysi saman að sælda?+ Eða hvað er sameiginlegt með ljósi og myrkri?+ 15 Og hvaða samhljómur er með Kristi og Belíar?*+ Eða hvað á hinn trúaði* sameiginlegt* með vantrúuðum?+ 16 Hvernig geta musteri Guðs og skurðgoð átt saman?+ Við erum musteri lifandi Guðs+ eins og Guð hefur sagt: „Ég mun búa meðal þeirra+ og ganga um meðal þeirra, ég verð Guð þeirra og þeir verða fólk mitt.“+ 17 „‚Farið því burt frá þeim og aðgreinið ykkur,‘ segir Jehóva,* ‚hættið að snerta það sem er óhreint,‘“+ „‚og ég mun taka ykkur að mér‘“.+ 18 „‚Ég verð ykkur faðir+ og þið verðið mér synir og dætur,‘+ segir Jehóva,* Hinn almáttugi.“

7 Þið elskuðu, fyrst við höfum fengið þessi loforð+ skulum við hreinsa okkur af öllu sem óhreinkar líkama og huga*+ og verða þannig æ heilagari* í guðsótta.

2 Gefið okkur rúm í hjörtum ykkar.+ Við höfum ekki beitt neinn órétti, ekki spillt neinum og ekki notfært okkur neinn í eiginhagsmunaskyni.+ 3 Ég segi þetta ekki til að dæma ykkur. Eins og ég hef áður sagt eigið þið stað í hjörtum okkar og eruð með okkur hvort sem við lifum eða deyjum. 4 Ég tala mjög opinskátt við ykkur. Ég er ákaflega stoltur af ykkur. Ég hef fengið mikla hughreystingu og er fullur gleði í öllum raunum okkar.+

5 Við höfðum enga ró í okkur þegar við komum til Makedóníu+ heldur þrengdi stöðugt að okkur á allan hátt – það var andstaða utan frá og áhyggjur innra með okkur. 6 En Guð, sem hughreystir niðurdregna,+ hughreysti okkur með heimsókn* Títusar. 7 Og það var ekki aðeins heimsókn hans sem hughreysti okkur heldur líka sú uppörvun sem hann fékk hjá ykkur. Hann sagði okkur að þið þráðuð að sjá mig, væruð sorgmædd og bæruð einlæga umhyggju fyrir mér. Það gladdi mig enn meir.

8 Þó að ég hafi hryggt ykkur með bréfi mínu+ sé ég ekki eftir því. Ég sá reyndar eftir því í fyrstu (þegar ég sá að bréfið hryggði ykkur, þótt ekki væri nema um stund) 9 en nú gleðst ég, ekki beint yfir því að þið hryggðust heldur hinu að hryggðin leiddi til iðrunar. Þið hryggðust Guði að skapi og biðuð því ekki tjón af okkar völdum. 10 Hryggðin sem er Guði að skapi veldur iðrun sem leiðir til björgunar og enginn þarf að sjá eftir.+ En að hryggjast að hætti heimsins leiðir til dauða. 11 Sjáið hve djúpstæð áhrif það hafði að þið skylduð hryggjast Guði að skapi. Þið hreinsuðuð mannorð ykkar, reiddust yfir því sem hafði gerst, óttuðust Guð og fenguð sterka löngun til að leiðrétta það sem miður hafði farið, já, brennandi áhuga á því.+ Þið hafið sýnt á allan hátt að þið eruð hrein* í þessu máli. 12 Þótt ég hafi skrifað ykkur gerði ég það ekki vegna mannsins sem gerði rangt+ né þess sem varð fyrir ranglætinu heldur til að þið sýnduð frammi fyrir Guði hve umhugað ykkur væri um að hlusta á okkur. 13 Þetta hefur hughreyst okkur.

Við glöddumst jafnvel enn meir að sjá hve Títus var glaður, en þið hafið öll uppörvað hann. 14 Ég hef sagt honum hve stoltur ég er af ykkur og þið hafið ekki brugðist vonum mínum. Það sem við sögðum Títusi um ykkur var rétt, eins og reyndar allt sem við höfum sagt ykkur. 15 Og honum er enn hlýrra til ykkar þegar hann hugsar til þess hve hlýðin þið öll eruð+ og hvernig þið tókuð á móti honum með djúpri virðingu. 16 Það gleður mig að ég skuli geta treyst ykkur í einu og öllu.*

8 Nú viljum við, bræður og systur, að þið vitið hvernig Guð hefur sýnt söfnuðunum í Makedóníu+ einstaka góðvild. 2 Þeir hafa orðið fyrir miklum prófraunum og erfiðleikum en hafa sýnt einstaka gleði og örlæti þrátt fyrir sára fátækt. 3 Ég get vottað að þeir hafa gefið eins og þeir hafa tök á,+ meira að segja um efni fram.+ 4 Þeir þrábáðu okkur að eigin frumkvæði um að mega gefa gjöf og taka þátt í að veita hinum heilögu neyðaraðstoð.+ 5 Og þeir gáfu ekki bara eins og við höfðum vonað. Þeir byrjuðu á því að gefa Drottni og okkur sjálfa sig í samræmi við vilja Guðs. 6 Við hvöttum því Títus+ til að ljúka verkinu sem hann hafði komið af stað meðal ykkar og safna saman því sem þið hafið gefið svo fúslega. 7 Þið eruð auðug á allan hátt, í trú og orði, þekkingu og ákafa, og þið sýnið sama kærleika og við berum til ykkar. Verið sömuleiðis örlát þegar þið gefið til þessarar söfnunar.+

8 Ég segi þetta ekki sem skipun heldur til að vekja athygli ykkar á kappsemi annarra og láta reyna á hve einlægur kærleikur ykkar er. 9 Þið þekkið einstaka góðvild Drottins okkar Jesú Krists. Hann var ríkur en gerðist fátækur ykkar vegna+ til að þið yrðuð rík vegna fátæktar hans.

10 Ég er þeirrar skoðunar+ að það sé ykkur til góðs að sinna þessu verki því að þið byrjuðuð á því fyrir ári og sýnduð líka að þið höfðuð áhuga á því. 11 Ljúkið nú söfnuninni sem þið hófust handa við, af sama áhuga og þið höfðuð í byrjun, og gerið það eftir því sem efni leyfa. 12 Ef viljinn er fyrir hendi er Guð ánægður og metur gjöfina eftir því sem hver og einn á+ en ekki eftir því sem hann á ekki. 13 Ekki svo að skilja að ég vilji leggja byrði á ykkur en hlífa öðrum. 14 Ég vil jafna byrðina þannig að það sem þið eigið aflögu þessa stundina bæti úr skorti hinna, og það sem þeir eiga aflögu geti líka bætt úr skorti ykkar. Þá verður jöfnuður 15 eins og skrifað stendur: „Sá sem átti mikið hafði ekki of mikið og sá sem átti lítið leið ekki skort.“+

16 Við þökkum Guði fyrir að vekja í hjarta Títusar sömu umhyggju fyrir ykkur og við höfum.+ 17 Hann hefur tekið hvatninguna til sín og þar sem hann er mjög ákafur kemur hann til ykkar að eigin frumkvæði. 18 En við sendum með honum bróðurinn sem fær hrós í öllum söfnuðunum fyrir að boða fagnaðarboðskapinn. 19 Og ekki nóg með það heldur hafa söfnuðirnir líka útnefnt hann til að vera ferðafélagi okkar þegar við afhendum þessa rausnarlegu gjöf, Drottni til dýrðar og til að sýna að við erum fúsir til að aðstoða. 20 Þá er ekki hægt að finna að því hvernig við förum með þessa rausnarlegu gjöf.+ 21 Við ‚gerum allt á heiðarlegan hátt, ekki aðeins frammi fyrir Jehóva* heldur einnig í augsýn manna‘.+

22 Við sendum líka með þeim annan bróður sem við höfum margoft reynt og hefur sýnt dugnað á mörgum sviðum en nú leggur hann sig enn betur fram vegna þess mikla trausts sem hann ber til ykkar. 23 Ef einhverjar efasemdir vakna um Títus skuluð þið vita að hann er félagi minn og samstarfsmaður í ykkar þágu. Eða ef efasemdir vakna um hina bræðurna skuluð þið vita að þeir eru sendiboðar* safnaðanna, Kristi til dýrðar. 24 Látið því í ljós að þið elskið þá+ og sýnið söfnuðunum hvers vegna við erum svona stoltir af ykkur.

9 Ég þarf varla að skrifa ykkur um hjálpina til* hinna heilögu+ 2 því að ég veit hve fús þið eruð. Ég hrósa ykkur fyrir það meðal Makedóníumanna þegar ég segi þeim að Akkea hafi verið tilbúin fyrir ári. Áhugi ykkar hefur verið mörgum þeirra til hvatningar. 3 En ég sendi bræðurna svo að hrós okkar reynist ekki innantóm orð heldur að þið verðið tilbúin eins og ég sagði að þið yrðuð. 4 Ef Makedóníumenn kæmu með mér og sæju að þið væruð ekki tilbúin yrði það skammarlegt fyrir okkur að hafa treyst á ykkur, og reyndar skammarlegt fyrir ykkur líka. 5 Mér fannst því nauðsynlegt að hvetja bræðurna til að koma til ykkar á undan okkur svo að hin rausnarlega gjöf sem þið lofuðuð verði tilbúin þegar við komum. Þá verður ljóst að þið gefið hana af örlátu hjarta en ekki tilneydd.

6 Ég á við það að sá sem sáir sparlega uppsker sparlega og sá sem sáir ríkulega uppsker ríkulega.+ 7 Hver og einn gefi eins og hann hefur ákveðið í hjarta sínu, ekki tilneyddur eða með tregðu,*+ því að Guð elskar glaðan gjafara.+

8 Guð getur auk þess sýnt ykkur einstaka góðvild sína í svo ríkum mæli að ykkur skorti aldrei neitt heldur hafið meira en nóg af öllu sem þið þurfið til allra góðra verka.+ 9 (Skrifað stendur: „Hann deilir út gjöfum örlátlega,* hann gefur fátækum. Réttlæti hans varir að eilífu.“+ 10 Sá sem sér akuryrkjumanninum ríkulega fyrir korni til að sá og brauði að borða mun sjá ykkur fyrir sáðkorni, margfalda það og auka uppskeru réttlætis ykkar.) 11 Þið hljótið ríkulega blessun svo að þið getið verið örlát á allan hátt, og menn þakka Guði þegar við komum með gjöfina frá ykkur. 12 Þessi þjónusta ykkar er ekki aðeins til þess ætluð að sjá vel fyrir þörfum hinna heilögu+ heldur verður hún líka til þess að Guð fær miklar þakkir. 13 Þeir lofa Guð vegna þess að neyðaraðstoð ykkar vitnar um að þið hlýðið fagnaðarboðskapnum um Krist sem þið boðið, og einnig vegna þess að þið sýnið þeim og öllum öðrum örlæti með framlögum ykkar.+ 14 Þeir biðja fyrir ykkur og tjá hve vænt þeim þykir um ykkur vegna þess hve óviðjafnanlega góðvild Guð hefur sýnt ykkur.

15 Þökkum Guði fyrir ólýsanlega gjöf hans.

10 Ég, Páll, reyni að höfða til ykkar með mildi og góðvild Krists,+ ég sem virðist lítilfjörlegur í návist ykkar+ en mjög opinskár við ykkur þegar ég er fjarverandi.+ 2 Ég vona að þegar ég kem þurfi ég ekki að taka hart á þeim sem álíta að við látum stjórnast af mannlegum hvötum. 3 Þótt við lifum eins og hverjir aðrir menn berjumst við ekki á mannlegan hátt. 4 Vopnin sem við berjumst með eru ekki jarðnesk+ heldur máttug vopn frá Guði+ til að brjóta niður sterkbyggð vígi. 5 Við brjótum niður hugsmíðar og allt sem hreykir sér gegn þekkingunni á Guði+ og hertökum hverja hugsun svo að hún hlýði Kristi. 6 Við erum tilbúnir til að refsa hverjum þeim sem er óhlýðinn+ þegar þið hafið sýnt að þið eruð hlýðin í öllu.

7 Þið dæmið eftir ytra útliti. Ef einhver er sannfærður um að hann tilheyri Kristi ætti hann að minna sig á þetta: Við tilheyrum Kristi alveg eins og hann. 8 Drottinn veitti okkur vald til að byggja ykkur upp en ekki brjóta niður, og þó að ég stærði mig aðeins of mikið af þessu valdi+ þyrfti ég ekki að skammast mín. 9 Ég vil ekki láta líta svo út að ég sé að reyna að hræða ykkur með bréfum mínum. 10 Sumir segja: „Bréfin hans eru kröftug og áhrifamikil en þegar hann er hjá okkur* er hann tilkomulítill og ekkert varið í það sem hann segir.“ 11 Þeir sem hugsa þannig ættu að hafa í huga að það sem við segjum* bréflega þegar við erum fjarverandi, það munum við líka gera* þegar við erum hjá ykkur.+ 12 Við vogum okkur ekki að setja okkur í flokk með þeim sem mæla með sjálfum sér eða bera okkur saman við þá.+ Þeir sýna að þeir skilja ekki neitt þegar þeir mæla sjálfa sig eftir eigin mælikvarða og bera sig saman við sjálfa sig.+

13 Við stærum okkur ekki af því sem hefur verið áorkað utan okkar starfssvæðis heldur því sem gerist innan þeirra svæðismarka sem Guð hefur úthlutað okkur, en þið tilheyrið því svæði.+ 14 Við fórum ekki út fyrir þau mörk sem okkur voru sett þegar við komum til ykkar, en við vorum fyrstir til að ná alla leið til ykkar og boða ykkur fagnaðarboðskapinn um Krist.+ 15 Nei, við stærum okkur ekki af því sem hefur verið áorkað utan okkar starfssvæðis og aðrir hafa unnið að, heldur vonum við að það sem við gerðum á okkar svæði beri árangur og að trú ykkar vaxi. Þá getum við áorkað enn meiru 16 og boðað fagnaðarboðskapinn í löndunum handan við ykkur. Við stærum okkur þá ekki af því sem aðrir hafa þegar gert á sínu svæði. 17 „En sá sem stærir sig stæri sig vegna Jehóva.“*+ 18 Jehóva* mælir með þeim sem hann hefur velþóknun á+ en ekki þeim sem mælir með sér sjálfur.+

11 Ég vildi að þið umbæruð svolitla óskynsemi hjá mér, og reyndar umberið þið mig. 2 Ég gæti ykkar með afbrýði eins og Guð* því að ég hef sjálfur lofað að gefa ykkur einum manni í hjónaband til að geta leitt ykkur til Krists sem hreina mey.+ 3 En ég óttast að eins og höggormurinn tældi Evu með slægð sinni+ þannig geti hugur ykkar spillst og leiðst frá einlægninni og hreinleikanum sem Kristur á skilið.+ 4 Þið umberið það fúslega ef einhver kemur og boðar annan Jesú en þann sem við boðuðum, önnur viðhorf en þið lærðuð* eða annan fagnaðarboðskap en þið tókuð við.+ 5 Ég tel mig ekki standa ofurpostulum ykkar að baki á nokkurn hátt.+ 6 Þótt ég sé ekki mikill ræðumaður+ skortir mig ekki þekkingu. Það höfum við sýnt ykkur greinilega og á alla vegu.

7 Eða syndgaði ég þegar ég boðaði ykkur fagnaðarboðskap Guðs fúslega og án endurgjalds+ og auðmýkti mig til að þið hlytuð upphefð? 8 Ég féfletti nánast* aðra söfnuði með því að þiggja framlög* þeirra til að geta þjónað ykkur.+ 9 En þegar ég var hjá ykkur íþyngdi ég engum þótt ég liði skort því að bræðurnir sem komu frá Makedóníu sáu vel fyrir þörfum mínum.+ Já, ég varaðist í einu og öllu að íþyngja ykkur og mun varast það áfram.+ 10 Svo lengi sem sannleikurinn um Krist býr í mér hætti ég ekki að stæra mig af þessu+ um alla Akkeu. 11 Hvers vegna? Er það af því að ég elska ykkur ekki? Nei, Guð veit að ég elska ykkur.

12 En ég held áfram eins og ég hef gert hingað til+ svo að þeir sem vilja sýna fram á að þeir standi okkur jafnfætis hafi ekkert tilefni til að hæla sjálfum sér.* 13 Slíkir menn eru falspostular, svikulir verkamenn sem þykjast vera postular Krists.+ 14 Og það er engin furða því að Satan sjálfur þykist vera ljósengill.+ 15 Þess vegna er ekkert undarlegt að þjónar hans þykist líka vera þjónar réttlætisins. En afdrif þeirra verða í samræmi við verk þeirra.+

16 Ég segi enn og aftur: Ekki halda að ég sé óskynsamur. En jafnvel þótt þið lítið þannig á mig bið ég ykkur að umbera mig svo að ég fái líka að stæra mig aðeins. 17 Það sem ég segi núna hef ég ekki lært af Drottni heldur tala ég eins og óskynsamur maður, kokhraustur og sjálfsöruggur. 18 Margir stæra sig af því sem tilheyrir heiminum* svo að ég ætla að stæra mig líka. 19 Þið eruð svo „skynsöm“ að þið umberið fúslega þá sem eru óskynsamir. 20 Þið umberið reyndar alla sem þrælka ykkur, alla sem hrifsa og jafnvel sölsa undir sig eigur ykkar, alla sem upphefja sig yfir ykkur og alla sem slá ykkur í andlitið.

21 Ég skammast mín fyrir að segja þetta því að það lítur út eins og við séum kjarklitlir.

En fyrst aðrir stæra sig – nú tala ég eins og óskynsamur maður – ætla ég að stæra mig líka. 22 Eru þeir Hebrear? Ég líka.+ Eru þeir Ísraelsmenn? Ég líka. Eru þeir afkomendur Abrahams? Ég er það líka.+ 23 Eru þeir þjónar Krists? Ég svara eins og vitfirringur. Ég er það enn frekar: Ég hef unnið meira,+ setið oftar í fangelsi,+ verið barinn ótal sinnum og oft verið að dauða kominn.+ 24 Fimm sinnum hef ég fengið höggin 39* hjá Gyðingum,+ 25 þrisvar verið hýddur,+ einu sinni verið grýttur,+ þrisvar beðið skipbrot+ og verið sólarhring í opnu hafi. 26 Ég hef verið á tíðum ferðalögum, verið í hættu í ám, í hættu af völdum ræningja, af völdum samlanda minna+ og af völdum þjóðanna,+ í hættu í borgum+ og óbyggðum, í hættu á sjó og í hættu meðal falsbræðra. 27 Ég hef stritað og erfiðað, átt margar svefnlausar nætur,+ verið svangur og þyrstur,+ og oft verið matarlaus,+ kaldur og illa klæddur.*

28 Ofan á allt þetta bætist það sem sækir á mig á hverjum degi:* áhyggjurnar af öllum söfnuðunum.+ 29 Hver er máttlítill án þess að ég finni líka til máttleysis? Hver verður öðrum til hrösunar án þess að ég reiðist?

30 Ef ég þarf að stæra mig ætla ég að stæra mig af því sem vitnar um veikleika minn. 31 Guð og faðir Drottins Jesú, hann sem ber að lofa að eilífu, veit að ég lýg ekki. 32 Þegar ég var í Damaskus setti landstjóri Areta konungs vörð um borgina til að handtaka mig 33 en ég var látinn síga í körfu* út um glugga á borgarmúrnum+ og þannig slapp ég frá honum.

12 Ég verð að stæra mig. Það gerir ekkert gagn en nú ætla ég að snúa mér að yfirnáttúrulegum sýnum+ og opinberunum Drottins.+ 2 Ég þekki mann sem er sameinaður Kristi og fyrir 14 árum var hann hrifinn burt til þriðja himins – hvort það var í líkamanum eða utan líkamans veit ég ekki, Guð veit það. 3 Já, ég þekki þennan mann. Hann var hrifinn burt til paradísar – hvort það var í líkamanum eða utan líkamans veit ég ekki, Guð veit það – 4 og í paradís heyrði hann orð sem ekki er hægt að segja og enginn maður má segja. 5 Ég stæri mig af þessum manni en ég stæri mig ekki af sjálfum mér, nema þá af veikleikum mínum. 6 Jafnvel þótt ég vildi stæra mig væri ég ekki óskynsamur því að ég væri bara að segja sannleikann. En ég læt það vera til að enginn hugsi hærra um mig en hann gerir þegar hann sér mig eða heyrir, 7 þótt ég hafi fengið svona merkilegar opinberanir.

Til að ég ofmetnist ekki hefur mér verið gefinn þyrnir í holdið,+ engill Satans, sem slær mig stöðugt svo að ég verði ekki hrokafullur. 8 Þrisvar hef ég beðið Drottin um að fá að losna við hann 9 en hann sagði við mig: „Einstök góðvild mín nægir þér því að kraftur minn fullkomnast í veikleika.“+ Ég stæri mig því fúslega af veikleikum mínum til að kraftur Krists skýli mér eins og tjald. 10 Ég gleðst því yfir að mega þola veikleika, smán, ofsóknir, erfiðleika og að líða skort vegna Krists. Þegar ég er veikburða er ég sterkur.+

11 Þið neydduð mig til að vera óskynsamur því að þið mæltuð ekki með mér þó að þið hefðuð átt að gera það. Ég reyndist ekki standa ofurpostulum ykkar að baki á nokkurn hátt enda þótt ég sé ekki neitt.+ 12 Ég sýndi ykkur með miklu þolgæði að ég væri postuli+ og sannaði það með táknum, undrum* og máttarverkum.+ 13 Hvernig hlutuð þið minni heiður en hinir söfnuðirnir nema að því leyti að ég var ykkur ekki byrði?+ Fyrirgefið mér þetta ranglæti.

14 Þetta er nú í þriðja sinn sem ég er tilbúinn að koma til ykkar og ég verð ykkur ekki til byrði. Ég sækist ekki eftir eigum ykkar+ heldur að hitta ykkur því að ekki er ætlast til að börnin+ leggi fyrir handa foreldrunum heldur foreldrarnir handa börnunum. 15 Ég er meira en fús til að gefa það sem ég á og fórna mér algerlega fyrir ykkur.+ Á ég ekki skilið að þið elskið mig eins heitt og ég elska ykkur? 16 Hvað sem því líður var ég ykkur ekki til byrði.+ Þið segið samt að ég hafi verið „slóttugur“ og náð ykkur „með brögðum“. 17 Reyndi ég nokkurn tíma að hagnast á ykkur þegar ég sendi bræður til ykkar? 18 Ég bað Títus að fara til ykkar og sendi annan bróður með honum. Reyndi Títus á nokkurn hátt að hagnast á ykkur?+ Höfðum við ekki báðir sama hugarfar og fetuðum í sömu fótsporin?

19 Hafið þið haldið allan tímann að við værum að verja okkur gagnvart ykkur? Svo er ekki. Við tölum frammi fyrir Guði sem fylgjendur Krists. En allt sem við gerum, þið elskuðu, er gert til að byggja ykkur upp. 20 Ég er hræddur um að þegar ég kem séuð þið ekki eins og ég hefði viljað og ég ekki eins og þið vilduð. Ég óttast að á meðal ykkar séu deilur, öfund, reiðiköst, ágreiningur, baktal, slúður,* hroki og óreiða. 21 Þegar ég kem aftur á Guð minn kannski eftir að auðmýkja mig frammi fyrir ykkur og ég gæti þurft að hryggjast vegna margra sem lifðu áður syndugu lífi en iðrast þess ekki að hafa stundað kynferðislegt siðleysi,* óhreinleika og blygðunarlausa hegðun.*

13 Þetta er í þriðja sinn sem ég bý mig undir að koma til ykkar. „Allt sé staðfest með framburði tveggja eða þriggja vitna.“+ 2 Það er eins og ég sé hjá ykkur í annað sinn þótt ég sé fjarverandi. Ég vara þá við sem hafa syndgað og alla hina líka að ég hlífi þeim ekki ef ég kem einhvern tíma aftur, 3 enda viljið þið fá sönnun fyrir því að Kristur tali fyrir mína milligöngu. Hann er ekki linur við ykkur heldur sýnir styrk sinn meðal ykkar. 4 Hann var staurfestur af því að hann var veikburða en hann lifir vegna þess að Guð er máttugur.+ Við erum líka veikburða eins og hann en við munum lifa með honum,+ þökk sé krafti Guðs sem starfar meðal ykkar.+

5 Rannsakið stöðugt hvort þið séuð í trúnni og prófið hvaða mann þið hafið að geyma.+ Gerið þið ykkur ekki grein fyrir að Jesús Kristur er sameinaður ykkur? Að öðrum kosti getið þið ekki staðist. 6 Við höfum staðist og ég vona innilega að þið áttið ykkur á því.

7 Nú biðjum við til Guðs að þið gerið ekkert rangt, ekki til að við hljótum viðurkenningu annarra heldur til að þið gerið það sem er gott, jafnvel þó að við hljótum ekki viðurkenningu annarra. 8 Við getum ekki gert neitt sem gengur gegn sannleikanum heldur aðeins það sem er honum til framdráttar. 9 Við fögnum því mjög þegar við erum veikburða en þið sterk. Það er bæn okkar að þið gerið nauðsynlegar breytingar.* 10 Ég skrifa ykkur þetta meðan ég er fjarverandi svo að ég þurfi ekki að vera strangur þegar ég kem því að Drottinn gaf mér vald+ til að byggja upp en ekki brjóta niður.

11 Að lokum, bræður og systur, verið alltaf glöð, gerið nauðsynlegar breytingar,* látið hughreystast,+ verið samhuga+ og lifið saman í friði.+ Guð kærleikans og friðarins+ verður þá með ykkur. 12 Heilsið hvert öðru með heilögum kossi. 13 Hinir heilögu biðja allir að heilsa ykkur.

14 Einstök góðvild Drottins Jesú Krists og kærleikur Guðs sé með ykkur, og sömuleiðis heilagur andi sem þið njótið góðs af í sameiningu.