FYRRA BRÉFIÐ TIL KORINTUMANNA

1 Frá Páli, sem er kallaður til að vera postuli+ Krists Jesú samkvæmt vilja Guðs, og frá Sósþenesi bróður okkar, 2 til safnaðar Guðs í Korintu,+ til ykkar sem eruð helguð til að vera sameinuð Kristi Jesú+ og kölluð til að vera heilög, og til allra sem ákalla nafn Drottins Jesú Krists+ alls staðar, hans sem er Drottinn þeirra og okkar.

3 Megi Guð faðir okkar og Drottinn Jesús Kristur sýna ykkur einstaka góðvild og veita ykkur frið.

4 Ég þakka Guði mínum alltaf fyrir ykkur því að hann sýndi ykkur einstaka góðvild fyrir milligöngu Krists Jesú. 5 Vegna hans eruð þið orðin auðug á allan hátt, vel hæf til að boða orð Guðs og hafið fyllst þekkingu+ 6 þar sem boðskapurinn um Krist+ er orðinn rótfastur hjá ykkur. 7 Þannig hafið þið allt sem þið þurfið* meðan þið bíðið með óþreyju eftir að Drottinn okkar Jesús Kristur opinberist.+ 8 Guð gerir ykkur staðföst allt til enda svo að ekki verði hægt að ásaka ykkur um neitt á degi Drottins okkar Jesú Krists.+ 9 Guð er trúr+ og hann kallaði ykkur til að eiga samneyti* við son sinn, Jesú Krist Drottin okkar.

10 Nú hvet ég ykkur, bræður og systur, í nafni Drottins okkar Jesú Krists til að vera öll á sama máli og forðast alla sundrung á meðal ykkar.+ Verið fullkomlega sameinuð í sama hugarfari og sömu skoðun.+ 11 Nokkrir heimilismenn Klóe hafa sagt mér, bræður mínir og systur, að ágreiningur sé milli ykkar. 12 Ég á við það að sum ykkar segja: „Ég fylgi Páli,“ en aðrir: „Ég fylgi Apollósi,“+ eða: „Ég fylgi Kefasi,“* eða: „Ég fylgi Kristi.“ 13 Er Kristi skipt í sundur? Var Páll kannski staurfestur fyrir ykkur? Eða voruð þið skírð í nafni Páls? 14 Ég þakka Guði að ég skírði ekkert ykkar nema Krispus+ og Gajus+ 15 þannig að enginn geti sagt að hann sé skírður í mínu nafni. 16 Jú, ég skírði líka heimilisfólk Stefanasar.+ Annars veit ég ekki til þess að ég hafi skírt neinn annan. 17 Kristur sendi mig ekki til að skíra heldur til að boða fagnaðarboðskapinn,+ og ekki boða hann með orðum lærðra manna* því að þá yrði kvalastaur* Krists óþarfur.

18 Boðskapurinn um kvalastaurinn* er heimska í eyrum þeirra sem glatast+ en fyrir okkur sem björgumst er hann kraftur Guðs.+ 19 Skrifað er: „Ég geri visku hinna vitru að engu og hafna* gáfum gáfumannanna.“+ 20 Hvar er hinn vitri? Hvar er fræðimaðurinn?* Hvar er kappræðumaður þessarar heimsskipanar?* Hefur ekki Guð gert visku heimsins að heimsku? 21 Í visku sinni sá Guð til þess að heimurinn gæti ekki kynnst honum+ með sinni eigin visku.+ Þess í stað kaus Guð að láta heimsku+ boðskaparins frelsa þá sem trúa.

22 Gyðingar biðja um tákn+ og Grikkir leita að visku 23 en við boðum Krist staurfestan. Það er Gyðingum hrösunarhella og þjóðunum finnst það heimskulegt.+ 24 En í augum þeirra sem eru kallaðir, bæði Gyðinga og Grikkja, er Kristur kraftur Guðs og viska Guðs+ 25 því að heimska frá Guði er vitrari en menn og hið veikburða frá Guði er sterkara en menn.+

26 Þið sjáið, bræður og systur, þegar þið lítið á sjálf ykkur, að Guð kallaði ekki marga sem voru vitrir í augum manna,+ ekki marga valdamikla og ekki marga af göfugum ættum.*+ 27 Guð valdi öllu heldur hið heimska í heiminum til að hinir vitru fari hjá sér, og hann valdi hið veikburða í heiminum til að hið sterka fari hjá sér,+ 28 hann valdi hið ómerkilega í heiminum og hið fyrirlitna, það sem menn telja einskis virði, til að gera að engu það sem er einhvers metið+ 29 svo að enginn skyldi stæra sig frammi fyrir Guði. 30 En það er honum að þakka að þið eruð sameinuð Kristi Jesú sem birtir okkur visku Guðs. Kristur er orðinn okkur réttlæti,+ helgun+ og frelsun með lausnargjaldi+ 31 svo að það geti orðið sem skrifað er: „Sá sem stærir sig stæri sig vegna Jehóva.“*+

2 Þegar ég kom til ykkar, bræður og systur, og boðaði ykkur heilagan leyndardóm+ Guðs gerði ég það ekki með háfleygum orðum+ eða visku. 2 Ég ákvað að tala ekki um neitt meðal ykkar nema Jesú Krist og hann staurfestan.+ 3 Og ég kom til ykkar veikburða, óttasleginn og kvíðafullur. 4 Það sem ég sagði og boðaði var ekki byggt á sannfærandi visku manna heldur vitnuðu orð mín um kraft andans+ 5 svo að trú ykkar skyldi ekki byggjast á visku manna heldur krafti Guðs.

6 Nú tölum við um visku við þroskað fólk,+ en ekki visku þessarar heimsskipanar* né stjórnenda hennar sem verða að engu.+ 7 Við tölum öllu heldur um visku Guðs sem er hulin í heilögum leyndardómi+ og Guð fyrirhugaði okkur til dýrðar áður en mannleg skipan* varð til. 8 Enginn af stjórnendum þessarar heimsskipanar* kynntist þessari visku+ því að ef þeir hefðu kynnst henni hefðu þeir ekki staurfest dýrlegan Drottin okkar. 9 Það er eins og skrifað stendur: „Það sem auga hefur ekki séð og eyra ekki heyrt og ekki hefur komið upp í hjarta nokkurs manns, það hefur Guð búið þeim sem elska hann.“+ 10 En okkur hefur Guð opinberað það+ með anda sínum+ því að andinn rannsakar allt, jafnvel hið djúpa sem býr í Guði.+

11 Hver meðal manna veit hvað býr í manninum nema andi mannsins sem er í honum? Eins hefur enginn komist að raun um hvað býr í Guði nema andi Guðs. 12 Nú höfum við ekki fengið anda heimsins heldur andann sem er frá Guði+ til að við getum skilið hvað Guð hefur í góðvild sinni gefið okkur. 13 Við tölum líka um þetta, ekki með orðum sem eru sótt í mannlega visku+ heldur orðum sem andinn kennir,+ og útskýrum andleg mál með andlegum orðum.*

14 Holdlega sinnaður maður tekur ekki við því sem kemur frá anda Guðs því að það er honum heimska. Hann getur ekki skilið þessi mál vegna þess að það þarf að rannsaka þau á andlegan hátt. 15 Andlega sinnaður maður rannsakar hins vegar allt+ en enginn maður er hæfur til að meta hann sjálfan. 16 „Hver hefur kynnst huga Jehóva* svo að hann geti leiðbeint honum?“+ En við höfum huga Krists.+

3 Bræður og systur, ég gat ekki talað við ykkur eins og við andlega menn.+ Ég þurfti að tala við ykkur eins og holdlega menn, eins og ungbörn+ í Kristi. 2 Ég gaf ykkur mjólk, ekki fasta fæðu því að þið voruð ekki orðin nógu þroskuð. Þið eruð það jafnvel ekki enn+ 3 því að þið eruð enn þá holdleg.+ Fyrst þið deilið og öfundið hvert annað, eruð þið þá ekki holdleg+ og hegðið ykkur eins og fólk í heiminum? 4 Þegar einn segir: „Ég fylgi Páli,“ en annar: „Ég fylgi Apollósi,“+ eruð þið þá ekki alveg eins og allir aðrir?

5 Hvað er þá Apollós? Já, hvað er Páll? Þjónar+ sem hafa leitt ykkur til trúar eins og Drottinn gaf hvorum um sig. 6 Ég gróðursetti,+ Apollós vökvaði+ en Guð gaf vöxtinn. 7 Þannig skiptir sá ekki máli sem gróðursetur né sá sem vökvar heldur aðeins Guð sem gefur vöxtinn.+ 8 Sá sem gróðursetur og sá sem vökvar vinna saman* en hver og einn fær laun eftir því sem hann leggur af mörkum.+ 9 Við erum samverkamenn Guðs og þið eruð akur Guðs sem hann ræktar, hús sem hann byggir.+

10 Vegna góðvildar Guðs lagði ég grunn+ eins og reyndur* byggingameistari en annar byggir ofan á hann. Hver og einn gæti að því hvernig hann byggir. 11 Enginn getur lagt annan grunn en þann sem lagður er, það er að segja Jesú Krist.+ 12 Ef einhver byggir ofan á grunninn, hvort heldur úr gulli, silfri, eðalsteinum, tré, heyi eða hálmi, 13 kemur í ljós á reynsludeginum hve vandað verk hans er.* Eldurinn opinberar það+ og leiðir í ljós hvernig hver og einn hefur byggt. 14 Ef verk þess sem byggir ofan á grunninn stenst fær hann laun. 15 En ef verk einhvers brennur upp bíður hann tjón. Sjálfur bjargast hann en þó eins og úr eldi.

16 Vitið þið ekki að þið eruð musteri Guðs+ og að andi Guðs býr í ykkur?+ 17 Ef einhver eyðir musteri Guðs mun Guð eyða honum því að musteri Guðs er heilagt, og þið eruð þetta musteri.+

18 Blekkið ekki sjálf ykkur: Ef einhver telur sig vera vitran í þessari heimsskipan* skal hann fyrst verða heimskur til að geta orðið vitur. 19 Viska þessa heims er heimska í augum Guðs en skrifað stendur: „Hann fangar hina vitru í slægð þeirra.“+ 20 Og einnig segir: „Jehóva* veit að hugleiðingar hinna vitru eru tilgangslausar.“+ 21 Enginn ætti því að miklast af mönnum vegna þess að allt tilheyrir ykkur, 22 hvort heldur Páll, Apollós eða Kefas,*+ heimurinn, líf eða dauði, það sem er núna eða það sem er ókomið, allt tilheyrir það ykkur. 23 En þið tilheyrið Kristi+ og Kristur tilheyrir Guði.

4 Menn ættu að líta á okkur sem þjóna* Krists og ráðsmenn heilagra leyndardóma+ Guðs. 2 Nú er þess vænst af ráðsmönnum að þeir reynist trúir. 3 Það skiptir mig ósköp litlu máli hvaða mat þið eða dómstóll manna leggur á mig. Ég legg ekki einu sinni sjálfur mat á mig. 4 Ég veit ekki til þess að ég hafi gert neitt rangt en það sannar þó ekki að ég sé réttlátur. Það er Jehóva* sem rannsakar mig.+ 5 Dæmið því engan+ fyrir tímann, áður en Drottinn kemur. Hann leiðir í ljós það sem leynist í myrkrinu og dregur fram hvað býr í hjörtum manna, og þá fær hver og einn það hrós frá Guði sem hann á skilið.+

6 Nú hef ég, bræður og systur, heimfært þetta upp á* sjálfan mig og Apollós+ ykkar vegna, til að þið lærðuð af okkur regluna: „Gangið ekki lengra en skrifað er,“ og þið ofmetnist ekki+ og takið einn fram yfir annan. 7 Hvað hefur þú fram yfir aðra? Hvað hefur þú sem þú hefur ekki fengið að gjöf?+ Og ef þér var gefið það, hvers vegna stærirðu þig eins og þú hafir ekki fengið það að gjöf?

8 Hafið þið ekki fengið allt sem þið viljið? Eruð þið ekki orðin rík? Eruð þið farin að ríkja sem konungar+ án okkar? Ég vildi óska að þið væruð orðin konungar svo að við gætum ríkt sem konungar með ykkur.+ 9 Mér virðist Guð hafa látið okkur postulana koma síðasta inn á sviðið, eins og dauðadæmda menn.+ Við erum orðnir eins og leiksýning frammi fyrir heiminum,+ englum og mönnum. 10 Við erum heimskir+ vegna Krists en þið eruð vitur vegna Krists. Við erum veikburða en þið sterk. Þið eruð höfð í hávegum en við fyrirlitnir. 11 Allt til þessa höfum við þolað hungur+ og þorsta,+ verið illa klæddir,* þolað barsmíðar,*+ verið heimilislausir 12 og við höfum stritað og unnið með höndum okkar.+ Þegar við erum smánaðir blessum við,+ þegar við erum ofsóttir þraukum við þolinmóðir+ 13 og við svörum mildilega þegar við erum rægðir.+ Fram að þessu höfum við verið álitnir sorp heimsins, úrhrak samfélagsins.

14 Ég skrifa þetta ekki til að þið finnið til skammar heldur til að áminna ykkur eins og ástkær börn mín. 15 Þó að þið hefðuð 10.000 kennara* til að kenna ykkur að fylgja Kristi hafið þið samt ekki marga feður. En í Kristi Jesú er ég orðinn faðir ykkar með því að flytja ykkur fagnaðarboðskapinn.+ 16 Ég hvet ykkur því til að líkja eftir mér.+ 17 Þess vegna sendi ég Tímóteus til ykkar en hann er elskað og trúfast barn mitt í Drottni. Hann mun minna ykkur á hvernig ég fer að* í þjónustu Krists Jesú,+ hvernig ég kenni alls staðar í öllum söfnuðunum.

18 Sumir hafa ofmetnast því að þeir gera ekki ráð fyrir að ég komi til ykkar. 19 En ég kem til ykkar fljótlega ef Jehóva* vill. Ég hef ekki áhuga á því sem þessir stoltu einstaklingar segja heldur vil ég kynna mér kraft þeirra.* 20 Ríki Guðs byggist ekki á orðum heldur krafti. 21 Hvort viljið þið heldur að ég komi til ykkar með vönd+ eða í kærleika og mildi?

5 Fullyrt er að kynferðislegt siðleysi*+ eigi sér stað á meðal ykkar, og það slíkt siðleysi* sem viðgengst ekki einu sinni meðal þjóðanna – að maður býr með* konu föður síns.+ 2 Eruð þið stolt af því? Ættuð þið ekki frekar að harma það+ og vísa manninum sem hefur gert þetta úr ykkar hópi?+ 3 Þó að ég sé fjarverandi að líkamanum til er ég nærverandi í anda og ég hef þegar dæmt manninn sem gerði þetta, rétt eins og ég væri hjá ykkur. 4 Þegar þið komið saman í nafni Drottins okkar Jesú og vitið að ég er með ykkur í anda ásamt krafti Drottins okkar Jesú 5 skuluð þið gefa slíkan mann Satan á vald+ til að uppræta skaðleg áhrif hans* þannig að andinn* varðveitist á degi Drottins.+

6 Þið hafið enga ástæðu til að hreykja ykkur. Vitið þið ekki að lítið súrdeig gerjar* allt deigið?+ 7 Hreinsið burt gamla súrdeigið svo að þið séuð nýtt deig. Þið eruð ósýrð því að Kristi, páskalambi okkar,+ hefur verið fórnað.+ 8 Höldum því hátíðina,+ hvorki með gömlu súrdeigi né súrdeigi vonsku og illsku heldur með ósýrðu brauði einlægni og sannleika.

9 Ég skrifaði ykkur í bréfi mínu að þið skylduð hætta að umgangast kynferðislega siðlaust fólk.* 10 Þar átti ég ekki við kynferðislega siðlaust fólk* í heiminum yfirleitt+ eða ágjarna, ræningja eða skurðgoðadýrkendur. Þá hefðuð þið hreinlega þurft að yfirgefa heiminn.+ 11 En nú skrifa ég ykkur að þið skuluð hætta að umgangast+ nokkurn þann sem kallast bróðir en lifir kynferðislega siðlausu lífi,* er ágjarn,+ skurðgoðadýrkandi, lastmáll,* drykkjumaður+ eða ræningi.+ Þið skuluð ekki einu sinni borða með slíkum manni. 12 Er það mitt að dæma þá sem eru utan safnaðarins? Dæmið þið ekki þá sem eru í söfnuðinum 13 og Guð þá sem eru fyrir utan?+ „Vísið hinum vonda úr ykkar hópi.“+

6 Hvernig getur nokkrum ykkar sem á í deilu við annan+ dottið í hug að fara með málið fyrir dómstól ranglátra manna í stað þess að leita til hinna heilögu? 2 Vitið þið ekki að hinir heilögu munu dæma heiminn?+ Og fyrst þið eigið að dæma heiminn, eruð þið þá ekki færir um að dæma í smávægilegum málum? 3 Vitið þið ekki að við munum dæma engla?+ Þá hljótum við að geta dæmt í hversdagslegum málum. 4 Hvers vegna farið þið til manna sem söfnuðurinn telur óhæfa og látið þá dæma í hversdagslegum málum?+ 5 Ég segi þetta til að þið skammist ykkar. Er enginn nógu vitur á meðal ykkar til að dæma í málum milli bræðra sinna? 6 Í staðinn draga bræður hver annan fyrir rétt og það fyrir vantrúuðum!

7 Það eitt að þið eigið í málaferlum hver við annan er ósigur fyrir ykkur. Hvers vegna látið þið ekki heldur beita ykkur órétti?+ Hvers vegna látið þið ekki heldur hafa eitthvað af ykkur? 8 Þess í stað beitið þið aðra órétti og hafið af þeim verðmæti, og það af bræðrum ykkar!

9 Vitið þið ekki að ranglátir erfa ekki ríki Guðs?+ Látið ekki blekkjast.* Þeir sem lifa kynferðislega siðlausu lífi,*+ þeir sem dýrka skurðgoð,+ þeir sem halda fram hjá maka sínum,+ karlar sem leyfa körlum að eiga kynmök við sig,+ karlar sem stunda kynlíf með körlum,*+ 10 þjófar, ágjarnir,+ drykkjumenn,+ lastmálir* og ræningjar erfa ekki ríki Guðs.+ 11 Og þannig voruð þið sumir ykkar. En þið hafið hreinsast,+ þið hafið helgast,+ þið eruð lýstir réttlátir+ í nafni Drottins Jesú Krists og með anda Guðs okkar.

12 Ég hef leyfi til að gera allt en það er ekki allt gagnlegt.+ Ég hef leyfi til að gera allt en ég læt ekkert ná tökum á* mér. 13 Maturinn er fyrir magann og maginn fyrir matinn en Guð gerir hvort tveggja að engu.+ Líkaminn er ekki ætlaður fyrir kynferðislegt siðleysi* heldur fyrir Drottin+ og Drottinn er fyrir líkamann. 14 En Guð reisti Drottin upp+ og mun líka reisa okkur upp frá dauðum+ með krafti sínum.+

15 Vitið þið ekki að líkamar ykkar eru limir á líkama Krists?+ Á ég þá að taka limi líkama Krists og sameina þá vændiskonu? Auðvitað ekki! 16 Vitið þið ekki að sá sem hefur mök við vændiskonu verður einn líkami með henni? „Þau tvö verða eitt,“*+ segir Guð. 17 En sá sem sameinast Drottni er eitt með honum í anda.+ 18 Flýið kynferðislegt siðleysi!*+ Allar aðrar syndir sem maðurinn kann að drýgja eru fyrir utan líkama hans en sá sem stundar kynferðislegt siðleysi syndgar gegn sínum eigin líkama.+ 19 Vitið þið ekki að líkami ykkar er musteri+ heilags anda sem er í ykkur og þið hafið fengið frá Guði?+ Þið eigið ykkur ekki sjálf+ 20 því að þið eruð verði keypt.+ Notið því fyrir alla muni líkama ykkar+ til að lofa Guð.+

7 Varðandi það sem þið skrifuðuð mér þá er best fyrir mann að snerta* ekki konu, 2 en vegna þess hve kynferðislegt siðleysi* er algengt skal hver maður hafa sína eiginkonu+ og hver kona sinn eiginmann.+ 3 Maðurinn gæti skyldu sinnar* gagnvart konunni og konan sömuleiðis gagnvart manni sínum.+ 4 Konan hefur ekki vald yfir eigin líkama heldur eiginmaður hennar. Eins hefur maðurinn ekki vald yfir eigin líkama heldur eiginkona hans. 5 Neitið ekki hvort öðru um þetta nema eftir samkomulagi um ákveðinn tíma þannig að þið hafið næði til að biðjast fyrir, og verið síðan saman aftur. Annars gæti Satan nýtt sér að ykkur skorti sjálfstjórn og freistað ykkar. 6 Það sem ég hef sagt er þó ekki skipun heldur aðeins möguleiki. 7 Ég vildi óska að allir væru eins og ég. En hver hefur fengið sína gjöf+ frá Guði, einn þessa og annar hina.

8 Nú segi ég hinum ógiftu og ekkjunum að það sé þeim fyrir bestu að vera áfram eins og ég er.+ 9 En ef þau hafa ekki stjórn á sjálfum sér þá gangi þau í hjónaband því að betra er að giftast en að brenna af girnd.+

10 Þeim sem eru í hjónabandi gef ég þær leiðbeiningar, þó ekki ég heldur Drottinn, að kona eigi ekki að fara frá eiginmanni sínum.+ 11 En ef hún fer frá honum skal hún vera ógift áfram eða sættast aftur við hann. Og maður á ekki að yfirgefa eiginkonu sína.+

12 En hinum segi ég, já, ég, ekki Drottinn:+ Ef bróðir á vantrúaða konu og hún er sátt við að búa áfram með honum á hann ekki að yfirgefa hana. 13 Og ef kona á vantrúaðan eiginmann og hann er sáttur við að búa áfram með henni á hún ekki að yfirgefa hann. 14 Vantrúaði maðurinn er helgaður vegna eiginkonu sinnar og vantrúaða konan helguð vegna bróðurins. Annars væru börn ykkar óhrein en nú eru þau heilög. 15 En ef vantrúaði makinn kýs að fara þá leyfið honum að fara. Hvorki bróðir né systir eru bundin við slíkar aðstæður því að Guð hefur kallað ykkur til að lifa í friði.+ 16 Hver veit, kona, nema þú getir bjargað eiginmanni þínum?+ Eða hvað veistu, maður, nema þú getir bjargað eiginkonu þinni?

17 Hver og einn haldi sig við það hlutskipti sem Jehóva* hefur gefið honum og hann hafði þegar Guð kallaði hann.+ Þessar leiðbeiningar gef ég í öllum söfnuðunum. 18 Sá sem var umskorinn þegar hann var kallaður+ ætti ekki að breyta því. Sá sem var óumskorinn þegar hann var kallaður ætti ekki að láta umskerast.+ 19 Það skiptir engu hvort maður er umskorinn eða óumskorinn.+ Það sem skiptir máli er að halda boðorð Guðs.+ 20 Hver og einn sé áfram eins og hann var þegar hann var kallaður.+ 21 Varstu þræll þegar þú varst kallaður? Hafðu ekki áhyggjur af því+ en gríptu tækifærið ef þú getur orðið frjáls. 22 Sá sem var þræll þegar Drottinn kallaði hann er leysingi* hans+ og sá sem var frjáls þegar hann var kallaður er að sama skapi þræll Krists. 23 Þið eruð verði keyptir.+ Verið ekki lengur þrælar manna. 24 Bræður,* hver og einn sé áfram frammi fyrir Guði eins og hann var þegar hann var kallaður.

25 Um þá sem hafa aldrei gifst* hef ég engin fyrirmæli frá Drottni en ég segi skoðun mína+ og þar sem Drottinn sýndi mér miskunn getið þið treyst því sem ég segi. 26 Miðað við núverandi erfiðleika tel ég best fyrir manninn að vera áfram eins og hann er. 27 Ertu bundinn eiginkonu? Reyndu þá ekki að losna.+ Ertu laus við konu? Leitaðu þér þá ekki að konu. 28 En þó að þú giftir þig syndgarðu ekki. Einhleyp manneskja* syndgar ekki þó að hún giftist. En þeir sem giftast verða fyrir erfiðleikum í lífinu, og ég vildi hlífa ykkur við þeim.

29 Auk þess segi ég, bræður og systur: Tíminn er orðinn naumur.+ Héðan í frá skulu þeir sem eru giftir vera eins og þeir væru það ekki, 30 þeir sem gráta eins og þeir grétu ekki, þeir sem fagna eins og þeir fögnuðu ekki, þeir sem kaupa eins og þeir ættu ekki það sem þeir keyptu 31 og þeir sem notfæra sér heiminn eins og þeir nýttu sér hann ekki til fulls, því að sviðsmynd þessa heims breytist. 32 Ég vil að þið séuð áhyggjulaus. Ógiftur maður er upptekinn af því sem viðkemur Drottni, hvernig hann geti þóknast honum. 33 En giftur maður er upptekinn af því sem viðkemur heiminum,+ hvernig hann geti þóknast eiginkonu sinni, 34 og hann er tvískiptur. Ógift kona eða hrein mey er upptekin af því sem viðkemur Drottni,+ að vera heilög bæði á huga og líkama. En gifta konan er upptekin af því sem viðkemur heiminum, hvernig hún geti þóknast eiginmanni sínum. 35 Ég segi þetta ykkur til gagns, ekki til að skerða frelsi ykkar* heldur til að hvetja ykkur til að gera það sem er viðeigandi og þjóna Drottni af öllu hjarta, stöðugt og án truflunar.

36 En ef einhver telur að hann hegði sér ósæmilega með því að vera áfram ógiftur* og æskublóminn er liðinn hjá er betra að hann gifti sig ef það er það sem hann vill. Hann syndgar ekki.+ 37 En sá sem er staðfastur í hjarta sínu og hefur ekki þessa þörf heldur hefur vald yfir vilja sínum og hefur ákveðið í hjarta sínu að vera ógiftur* gerir vel.+ 38 Þannig gerir sá vel sem giftist* en hinn gerir betur sem giftist ekki.+

39 Kona er bundin meðan eiginmaður hennar lifir.+ En ef maðurinn deyr er henni frjálst að giftast hverjum sem hún vill, þó aðeins ef hann þjónar Drottni.+ 40 En það er mín skoðun að hún sé hamingjusamari ef hún verður áfram eins og hún er. Og ég er sannfærður um að ég hafi anda Guðs.

8 Þá vil ég minnast á mat sem fórnað hefur verið skurðgoðum.+ Við vitum að öll höfum við þekkingu.+ Þekking blæs menn upp en kærleikur byggir upp.+ 2 Ef einhver heldur sig vita eitthvað þekkir hann það ekki eins vel og hann ætti að gera. 3 En ef einhver elskar Guð þekkir Guð hann.

4 Varðandi það að borða mat sem fórnað hefur verið skurðgoðum vitum við að skurðgoð er alls ekki neitt+ og að aðeins er til einn Guð.+ 5 Þó að til séu svonefndir guðir, hvort heldur á himni eða jörð+ – reyndar eru til margir „guðir“ og margir „drottnar“ – 6 þá höfum við aðeins einn Guð,+ föðurinn.+ Frá honum er allt komið og við erum til fyrir hann.+ Og aðeins einn er Drottinn, Jesús Kristur. Með hans hjálp varð allt til+ og vegna hans erum við til.

7 En ekki hafa allir þessa þekkingu.+ Sumir sem áður tilbáðu skurðgoð borða matinn eins og hann sé skurðgoðafórn+ og viðkvæm samviska þeirra angrar þá.+ 8 En matur færir okkur ekki nær Guði.+ Við erum ekki verr sett þótt við sleppum því að borða né betur sett þótt við borðum.+ 9 En gætið þess að valfrelsi ykkar verði ekki hinum óstyrku til hrösunar á einhvern hátt.+ 10 Ef einhver óstyrkur sæi þig sem hefur þekkingu borða í skurðgoðamusteri, gæti þá ekki samviska hans leyft honum að fara að borða mat sem hefur verið fórnað skurðgoðum? 11 Hinn óstyrki, bróðir þinn sem Kristur dó fyrir, glatast þá vegna þekkingar þinnar.+ 12 Þegar þið syndgið þannig gegn trúsystkinum ykkar og særið viðkvæma samvisku þeirra+ syndgið þið gegn Kristi. 13 Ef matur verður trúsystkini mínu að falli ætla ég því aldrei framar að borða kjöt svo að ég verði ekki nokkru þeirra að falli.+

9 Er ég ekki frjáls? Er ég ekki postuli? Hef ég ekki séð Jesú, Drottin okkar?+ Eruð þið ekki árangurinn af starfi mínu í þjónustu Drottins? 2 Þótt ég sé ekki postuli fyrir aðra er ég það vissulega fyrir ykkur. Þið eruð innsiglið sem staðfestir að ég sé postuli Drottins.

3 Vörn mín gagnvart þeim sem setja út á mig er þessi: 4 Höfum við ekki rétt* til að borða og drekka? 5 Höfum við ekki rétt til að ferðast um með trúaðri eiginkonu*+ eins og hinir postularnir, bræður Drottins+ og Kefas?*+ 6 Eða erum við Barnabas+ þeir einu sem þurfa að vinna til að sjá fyrir sér? 7 Hver gegnir nokkurn tíma herþjónustu á eigin kostnað? Hver plantar víngarð án þess að borða af ávexti hans?+ Eða hver gætir hjarðar án þess að fá nokkuð af mjólkinni?

8 Segi ég þetta út frá mannlegu sjónarmiði? Segja ekki lögin það sama? 9 Í lögum Móse stendur: „Þú skalt ekki múlbinda naut þegar það þreskir korn.“+ Eru það nautin sem Guði er umhugað um? 10 Eða er það okkar vegna sem hann segir þetta? Reyndar var þetta skrifað okkar vegna því að sá sem plægir og sá sem þreskir eiga að gera það í von um að fá hluta af uppskerunni.

11 Fyrst við höfum sáð andlegum gæðum meðal ykkar, er þá til of mikils mælst að við uppskerum efnislegar nauðsynjar hjá ykkur?+ 12 Ef aðrir hafa þann rétt að fá þetta hjá ykkur, höfum við það ekki miklu frekar? Við höfum þó ekki nýtt okkur þann rétt*+ heldur sættum okkur við allt svo að við öftrum því á engan hátt að fagnaðarboðskapurinn um Krist breiðist út.+ 13 Vitið þið ekki að þeim sem sinna heilögum skyldum er séð fyrir mat í musterinu og þeir sem þjóna við altarið fá sinn hlut af því sem fórnað er á altarinu?+ 14 Þannig hefur Drottinn líka fyrirskipað að þeir sem boða fagnaðarboðskapinn skuli lifa af fagnaðarboðskapnum.+

15 En ég hef ekki notfært mér neitt af þessu.+ Ég skrifa þetta ekki heldur til að þetta sé gert fyrir mig því að frekar vildi ég deyja en … Enginn fær að taka það frá mér sem ég hrósa mér af.+ 16 Þó að ég boði fagnaðarboðskapinn hef ég enga ástæðu til að hrósa mér af því vegna þess að mér er skylt að gera það. Já, ég væri illa staddur ef ég boðaði ekki fagnaðarboðskapinn.+ 17 Ef ég geri það fúslega fæ ég laun en þótt ég gerði það gegn vilja mínum ynni ég samt það verk sem mér var falið.+ 18 Hvaða laun fæ ég þá? Að geta boðað fagnaðarboðskapinn öðrum að kostnaðarlausu. Þá misnota ég ekki rétt minn* sem fylgir því að boða fagnaðarboðskapinn.

19 Þó að ég sé frjáls maður hef ég gert sjálfan mig að þræli allra til að geta áunnið sem flesta. 20 Gyðingum hef ég verið eins og Gyðingur til að ávinna Gyðinga.+ Þeim sem eru undir lögunum hef ég verið eins og ég væri undir lögunum. Ég geri það til að ávinna þá þó að ég sé ekki sjálfur undir lögunum.+ 21 Þeim sem eru ekki undir lögunum hef ég verið eins og ég væri það ekki heldur. Ég geri það til að ávinna þá sem eru ekki undir lögunum þó að ég sé ekki án laga frammi fyrir Guði heldur undir lögum Krists.+ 22 Hinum óstyrku hef ég verið óstyrkur til að ávinna hina óstyrku.+ Ég er orðinn öllum allt. Þannig geri ég það sem ég get til að bjarga að minnsta kosti nokkrum. 23 Ég geri allt vegna fagnaðarboðskaparins svo að ég geti miðlað honum til annarra.+

24 Vitið þið ekki að þeir sem taka þátt í kapphlaupi hlaupa allir en aðeins einn fær sigurlaunin? Hlaupið þannig að þið hljótið þau.+ 25 Allir sem keppa í íþróttum* sýna sjálfstjórn á öllum sviðum. Þeir gera það auðvitað til að hljóta sigursveig sem visnar+ en við sigursveig sem visnar ekki.+ 26 Þess vegna hleyp ég ekki stefnulaust.+ Ég beini höggum mínum þannig að ég slái ekki vindhögg. 27 Ég beiti sjálfan mig hörðu* og geri líkamann að þræli mínum+ svo að ég, sem hef kennt öðrum, reynist ekki óhæfur* einhverra hluta vegna.

10 Bræður og systur, ég vil að þið vitið að forfeður okkar voru allir undir skýinu+ og fóru allir gegnum hafið+ 2 og allir skírðust undir skýinu og í hafinu til að fylgja Móse. 3 Allir neyttu sömu andlegu fæðunnar+ 4 og drukku sama andlega drykkinn.+ Þeir drukku af andlega klettinum sem fylgdi þeim en kletturinn táknaði* Krist.+ 5 Guð var samt óánægður með flesta þeirra og þeir voru felldir í óbyggðunum.+

6 Við getum lært af því sem gerðist þannig að við förum ekki að girnast það sem er illt eins og þeir gerðu.+ 7 Dýrkið ekki heldur skurðgoð eins og sumir þeirra. Skrifað stendur: „Fólkið settist niður til að borða og drekka og stóð síðan upp til að skemmta sér.“+ 8 Stundum ekki kynferðislegt siðleysi* eins og sumir þeirra gerðust sekir um en það leiddi til þess að 23.000 féllu á einum degi.+ 9 Ögrum ekki heldur Jehóva*+ eins og sumir þeirra ögruðu honum til þess eins að bíða bana fyrir höggormunum.+ 10 Kvartið ekki eins og sumir þeirra kvörtuðu+ til þess eins að farast fyrir eyðandanum.+ 11 Við getum lært af því sem kom fyrir þá og það er skráð okkur til viðvörunar+ sem lifum við endalok þessarar heimsskipanar.*

12 Sá sem heldur að hann standi gæti því að sér að falla ekki.+ 13 Þið hafið ekki orðið fyrir öðrum freistingum en algengt er meðal manna.+ Guð er trúr og lætur ekki freista ykkar umfram það sem þið ráðið við+ því að samfara freistingunni sér hann fyrir leið út úr henni svo að þið getið staðist hana.+

14 Mín elskuðu, þið skuluð því flýja skurðgoðadýrkun.+ 15 Ég tala við ykkur sem skynsamar manneskjur. Dæmið sjálf um það hvort ég fari með rétt mál. 16 Eigum við ekki hlutdeild í blóði Krists þegar við drekkum af bikar blessunarinnar sem við blessum?+ Eigum við ekki hlutdeild í líkama Krists þegar við brjótum brauðið?+ 17 Brauðið er eitt og þess vegna erum við einn líkami+ þótt við séum mörg því að við neytum öll af þessu eina brauði.

18 Lítið á Ísraelsþjóðina:* Taka ekki þeir sem borða fórnirnar þátt í tilbeiðslunni við altarið?+ 19 Hvað á ég við með þessu? Að það sem er fórnað skurðgoði sé eitthvað eða að skurðgoðið sjálft sé eitthvað? 20 Nei. Ég á við að það sem þjóðirnar fórna, það fórna þær illum öndum en ekki Guði+ og ég vil ekki að þið eigið neitt samneyti við illu andana.+ 21 Þið getið ekki drukkið bæði af bikar Jehóva* og bikar illra anda. Þið getið ekki borðað bæði af „borði Jehóva“*+ og borði illra anda. 22 Eða ‚vekjum við afbrýði Jehóva‘?*+ Varla erum við sterkari en hann.

23 Allt er leyfilegt en ekki er allt gagnlegt. Allt er leyfilegt en ekki er allt uppbyggilegt.+ 24 Hugsið ekki um eigin hag heldur hag annarra.+

25 Þið getið borðað allt sem selt er á kjötmarkaðinum án þess að spyrja frekar út í það samvisku ykkar vegna 26 því að „jörðin og allt sem á henni er tilheyrir Jehóva“.*+ 27 Ef einhver vantrúaður býður ykkur í mat og þið viljið fara getið þið borðað af öllu sem borið er fram án þess að spyrja frekar út í það samvisku ykkar vegna. 28 En ef einhver segir við ykkur: „Þessu kjöti hefur verið fórnað skurðgoðum,“ skuluð þið ekki borða það vegna hans sem sagði ykkur frá því og vegna samviskunnar.+ 29 Þá á ég ekki við þína eigin samvisku heldur samvisku hins. Hvers vegna ætti ég að nota frelsi mitt á þann hátt að samviska annarra dæmi mig?+ 30 Ef ég borða og þakka Guði fyrir, hvers vegna ætti þá að gagnrýna mig fyrir það sem ég hef þakkað fyrir?+

31 Hvort sem þið því borðið eða drekkið eða gerið eitthvað annað þá gerið allt Guði til dýrðar.+ 32 Gætið þess að verða hvorki Gyðingum né Grikkjum né söfnuði Guðs til hrösunar.+ 33 Sjálfur reyni ég að þóknast öllum á allan hátt og hugsa ekki um eigin hag+ heldur hag annarra þannig að þeir bjargist.+

11 Líkið eftir mér eins og ég líki eftir Kristi.+

2 Ég hrósa ykkur fyrir að muna eftir mér í öllu og halda ykkur fast við það sem ég hef komið á framfæri við ykkur. 3 En ég vil að þið vitið að Kristur er höfuð hvers manns,+ maðurinn er höfuð konunnar+ og Guð er höfuð Krists.+ 4 Karlmaður sem biðst fyrir eða spáir með eitthvað á höfðinu óvirðir höfuð sitt 5 en kona sem biðst fyrir eða spáir+ berhöfðuð óvirðir höfuð sitt því að það er eitt og hið sama og væri hún krúnurökuð. 6 Ef kona hylur ekki höfuðið ætti hún að láta klippa af sér hárið, en fyrst það er konu til smánar að láta klippa eða raka af sér hárið ætti hún að hylja höfuðið.

7 Karlmaður á ekki að hylja höfuðið því að hann er eftirmynd Guðs+ og er honum til dýrðar en konan er manninum til dýrðar. 8 Maðurinn kom ekki af konunni heldur konan af manninum.+ 9 Auk þess var maðurinn ekki skapaður vegna konunnar heldur konan vegna mannsins.+ 10 Þess vegna og vegna englanna+ á konan að hafa eitthvað á höfðinu sem tákn um undirgefni.

11 Meðal fylgjenda Drottins er konan þó hvorki óháð manninum né maðurinn óháður konunni. 12 Eins og konan er komin af manninum+ er maðurinn fæddur af konunni, en allt er frá Guði.+ 13 Dæmið sjálf: Er viðeigandi að kona biðji til Guðs berhöfðuð? 14 Kennir ekki sjálf náttúran ykkur að það sé karlmanni til smánar að vera með sítt hár 15 en að sítt hár sé konu til sæmdar? Jú, hárið er gefið henni í stað höfuðfats. 16 En ef einhver vill halda einhverju öðru fram þá segið honum að við höfum engan annan sið og söfnuðir Guðs ekki heldur.

17 Um leið og ég gef ykkur þessi fyrirmæli get ég ekki hrósað ykkur því að það er ykkur frekar til ills en góðs að safnast saman. 18 Ég heyri að það sé ágreiningur meðal ykkar þegar þið komið saman á safnaðarsamkomum og ég trúi því að nokkru leyti. 19 Já, það verður líka klofningur meðal ykkar+ og þannig þekkjast þeir úr sem Guð hefur velþóknun á.

20 Þegar þið safnist saman er það í rauninni ekki til að neyta kvöldmáltíðar Drottins.+ 21 Þið eruð búin að borða ykkar eigin kvöldmat þegar þið neytið hennar – einn er svangur en annar ölvaður. 22 Eigið þið ekki hús þar sem þið getið borðað og drukkið? Eða fyrirlítið þið söfnuð Guðs svo að þeir sem eiga ekkert fara hjá sér? Hvað get ég sagt við ykkur? Á ég að hrósa ykkur? Nei, ég hrósa ykkur ekki fyrir þetta.

23 Ég hef miðlað ykkur því sem ég hef fengið frá Drottni: Nóttina+ sem Drottinn Jesús var svikinn tók hann brauð, 24 fór með þakkarbæn, braut það og sagði: „Þetta táknar líkama minn+ sem er gefinn í ykkar þágu. Gerið þetta til minningar um mig.“+ 25 Eins tók hann bikarinn+ eftir kvöldmáltíðina og sagði: „Þessi bikar táknar nýja sáttmálann+ sem er fullgiltur með blóði mínu.+ Gerið þetta í hvert sinn sem þið drekkið af honum, til minningar um mig.“+ 26 Í hvert sinn sem þið borðið þetta brauð og drekkið af þessum bikar boðið þið dauða Drottins þangað til hann kemur.

27 Hver sem borðar brauðið eða drekkur af bikar Drottins á óverðugan hátt verður því sekur við líkama og blóð Drottins. 28 Enginn ætti að borða brauðið né drekka af bikarnum fyrr en hann hefur rannsakað hvort hann sé þess verðugur.+ 29 Sá sem borðar og drekkur án þess að gera sér grein fyrir hvaða gildi líkaminn hefur borðar og drekkur sjálfum sér til dóms. 30 Þess vegna eru margir óstyrkir og veikir á meðal ykkar og þó nokkrir dánir.*+ 31 Ef við legðum rétt mat á sjálf okkur yrðum við ekki dæmd. 32 En þegar við erum dæmd er Jehóva* að aga okkur+ svo að við verðum ekki sakfelld með heiminum.+ 33 Þess vegna, bræður mínir og systur, skuluð þið bíða hvert eftir öðru þegar þið komið saman til að neyta máltíðarinnar. 34 Ef einhver er svangur á hann að borða heima hjá sér svo að þið kallið ekki yfir ykkur dóm þegar þið safnist saman.+ Öðrum málum ætla ég að koma í lag þegar ég kem.

12 Ég vil ekki, bræður og systur, að þið séuð óupplýst um andlegu gjafirnar.+ 2 Þið vitið að meðan þið lifðuð eins og fólk í heiminum* hafði það áhrif á ykkur og leiddi ykkur afvega. Þið tilbáðuð mállaus skurðgoð+ og fylgduð þeim hvert sem var. 3 Nú vil ég að ykkur sé ljóst að enginn segir undir leiðsögn anda Guðs: „Jesús er bölvaður!“ og enginn getur sagt: „Jesús er Drottinn!“ nema undir leiðsögn heilags anda.+

4 Gjafirnar eru mismunandi en andinn er hinn sami,+ 5 þjónustustörfin eru mismunandi+ en Drottinn er hinn sami, 6 og verkin eru mismunandi en einn og sami Guð kemur þeim öllum til leiðar hjá hverjum um sig.+ 7 Andinn birtist hjá hverjum og einum í gagnlegum tilgangi.+ 8 Andinn gerir einum kleift að tala af* visku og sami andi hjálpar öðrum að tala af þekkingu. 9 Andinn gefur einum trú+ og þessi sami andi gefur öðrum lækningamátt.+ 10 Hann gerir einum kleift að vinna máttarverk,+ öðrum að spá og enn öðrum er gefin dómgreind til að leggja mat á innblásin orð.+ Einum er gefið að tala önnur tungumál*+ og öðrum að túlka það sem sagt er.+ 11 En einn og sami andinn kemur öllu þessu til leiðar og útbýtir hverjum og einum að vild sinni.

12 Líkaminn er einn en hefur marga limi og allir limirnir mynda einn líkama+ þótt margir séu. Þannig er líka Kristur. 13 Við vorum öll skírð í krafti eins anda til að mynda einn líkama, hvort sem við erum Gyðingar eða Grikkir, þrælar eða frjáls, og öll fengum við einn og sama anda að drekka.

14 Líkaminn er myndaður úr mörgum limum en ekki aðeins einum.+ 15 Ef fóturinn segði: „Fyrst ég er ekki hönd tilheyri ég ekki líkamanum,“ þá þýddi það ekki að hann væri ekki hluti af líkamanum. 16 Og þótt eyrað segði: „Fyrst ég er ekki auga tilheyri ég ekki líkamanum,“ þá væri það samt hluti af líkamanum. 17 Ef allur líkaminn væri auga hvar væri þá heyrnin? Og ef hann væri allur heyrn hvar væri þá lyktarskynið? 18 En nú hefur Guð raðað öllum limunum á líkamann eins og hann vildi hafa þá.

19 Hvar væri líkaminn ef allir limirnir væru einn og sami limurinn? 20 En nú eru limirnir margir en líkaminn þó aðeins einn. 21 Augað getur ekki sagt við höndina: „Ég þarf ekki á þér að halda,“ eða þá höfuðið við fæturna: „Ég þarf ekki á ykkur að halda.“ 22 Þvert á móti eru þeir limir nauðsynlegir sem virðast vera í veikbyggðara lagi 23 og við sýnum meiri virðingu þeim líkamshlutum sem okkur virðast lítilfjörlegir.+ Þannig veitum við meiri sæmd þeim líkamshlutum sem við erum ekki mjög stolt af 24 en hinir fallegu þurfa ekki á slíku að halda. Guð setti líkamann þannig saman að hann sýndi meiri virðingu þeim líkamshluta sem þarfnaðist þess 25 svo að það væri engin sundrung í líkamanum heldur að limirnir bæru gagnkvæma umhyggju hver fyrir öðrum.+ 26 Ef einn limur þjáist þjást allir hinir með honum+ og ef einn limur hlýtur upphefð gleðjast allir hinir með honum.+

27 Nú eruð þið líkami Krists+ og þið, hvert og eitt, eruð limir á honum.+ 28 Guð hefur gefið hverjum um sig ákveðið hlutverk í söfnuðinum: Í fyrsta lagi hefur hann sett postula,+ í öðru lagi spámenn,+ í þriðja lagi kennara.+ Sumir geta unnið máttarverk,+ læknað,+ veitt hjálp, farið með forystu+ eða talað önnur tungumál.+ 29 Ekki eru allir postular. Ekki eru allir spámenn. Ekki eru allir kennarar. Ekki vinna allir máttarverk. 30 Ekki hafa allir lækningamátt. Ekki tala allir önnur tungumál.+ Ekki eru allir túlkar.*+ 31 Sækist eftir* þeim gjöfum sem mestu máli skipta.+ En nú bendi ég ykkur á langtum betri leið.+

13 Þótt ég talaði tungumál manna og engla en hefði ekki kærleika væri ég glymjandi gong eða skellandi málmgjöll.* 2 Þótt ég hefði spádómsgáfu, skildi alla heilaga leyndardóma, byggi yfir allri þekkingu+ og hefði svo sterka trú að flytja mætti fjöll en hefði ekki kærleika væri ég ekki neitt.*+ 3 Og þótt ég seldi allar eigur mínar til að gefa öðrum að borða+ og fórnaði lífi mínu til að stæra mig af því en hefði ekki kærleika+ væri ég engu bættari.

4 Kærleikurinn+ er þolinmóður*+ og góðviljaður.+ Kærleikurinn öfundar ekki.+ Hann gortar ekki, er ekki montinn,+ 5 hegðar sér ekki ósæmilega,*+ hugsar ekki um eigin hag,+ er ekki reiðigjarn.+ Hann heldur ekki reikning yfir rangindi.+ 6 Hann gleðst ekki yfir ranglæti+ en fagnar sannleikanum. 7 Hann umber allt,+ trúir öllu,+ vonar allt,+ er þolgóður í öllu.+

8 Kærleikurinn bregst aldrei. En spádómsgáfur munu taka enda, tungur* þagna og þekking líða undir lok 9 því að þekking okkar er takmörkuð+ og það sem við spáum er takmarkað. 10 En þegar hið fullkomna kemur hverfur það sem er takmarkað. 11 Þegar ég var barn talaði ég eins og barn, hugsaði eins og barn og ályktaði eins og barn, en núna er ég fullorðinn maður og hef sagt skilið við einkenni barnsins. 12 Nú sjáum við ógreinilegar útlínur eins og í málmspegli en þá munum við sjá skýrt eins og augliti til auglitis. Núna hef ég takmarkaða þekkingu en þá verður þekking mín fullkomin,* alveg eins og Guð gerþekkir mig. 13 Þetta þrennt varir þó: trú, von og kærleikur, en kærleikurinn er þeirra mestur.+

14 Keppið eftir kærleikanum en sækist líka eftir* andlegu gjöfunum og þá helst því að geta spáð.+ 2 Sá sem hefur þá gjöf að geta talað annað tungumál talar ekki við menn heldur Guð. Hann talar um heilaga leyndardóma+ með hjálp andans en enginn skilur hann.+ 3 En sá sem spáir byggir aðra upp, hvetur þá og hughreystir með orðum sínum. 4 Sá sem talar annað tungumál byggir sjálfan sig upp en sá sem spáir byggir upp söfnuðinn. 5 Ég vildi að þið gætuð allir talað önnur tungumál+ en þó frekar að þið gætuð spáð.+ Sá sem spáir er meiri en sá sem talar önnur tungumál nema það sé túlkað* svo að söfnuðurinn byggist upp. 6 En nú, bræður, hvaða gagn hefðuð þið af því ef ég kæmi til ykkar og talaði önnur tungumál nema ég flytti ykkur líka opinberun,+ þekkingu+ eða spádóm eða kenndi ykkur eitthvað?

7 Hið sama er að segja um dauða hluti sem gefa frá sér hljóð, svo sem flautu eða hörpu. Hvernig er hægt að vita hvað er leikið á flautuna eða hörpuna ef tónarnir eru allir eins? 8 Hver býr sig til bardaga ef lúðurinn gefur frá sér ógreinilegt hljóð? 9 Eins er það með ykkur. Hvernig er hægt að vita hvað þið segið ef þið notið ekki tunguna til að tala auðskilið mál? Þið talið þá út í bláinn. 10 Þó að til séu mörg tungumál í heiminum er ekkert þeirra merkingarlaust. 11 Ef ég skil ekki málið er ég eins og útlendingur gagnvart þeim sem talar og hann eins og útlendingur gagnvart mér. 12 Þetta á líka við um ykkur. Fyrst þið þráið ákaft að fá gjafir andans skuluð þið sækjast eftir að verða auðugir að þeim gjöfum sem byggja söfnuðinn upp.+

13 Sá sem fær þá gjöf að tala annað tungumál ætti því að biðja þess að geta líka túlkað* það.+ 14 Ef ég fer með bæn á öðru tungumáli er það gjöf andans sem biður en hugur minn á ekki hlut að máli. 15 Hvað er þá til ráða? Ég ætla að biðja með gjöf andans en líka að biðja frá eigin brjósti. Ég ætla að syngja lofsöng með gjöf andans en líka að syngja lofsöng eins og hugurinn býður. 16 Hvernig getur venjulegur maður ykkar á meðal annars sagt „amen“ þegar þú hefur þakkað Guði og lofað hann með gjöf andans? Hann skilur ekki það sem þú segir. 17 Þakkarbæn þín getur vissulega verið góð en hún styrkir ekki hinn. 18 Ég þakka Guði að ég tala fleiri tungumál en þið allir. 19 Í söfnuðinum vil ég þó frekar tala fimm orð sem skiljast,* til að geta frætt aðra,* en tíu þúsund orð á framandi tungumáli.+

20 Bræður, hugsið ekki eins og börn+ en verið eins og börn gagnvart illskunni+ og hugsið eins og þroskað fólk.+ 21 Í lögunum stendur: „‚Með tungum útlendinga og vörum ókunnugra tala ég til þessa fólks og jafnvel þá neitar það að hlusta á mig,‘ segir Jehóva.“*+ 22 Gjöfin að tala önnur tungumál er því ekki tákn fyrir þá sem trúa heldur hina vantrúuðu.+ Gjöfin að spá er hins vegar ekki fyrir vantrúaða heldur hina trúuðu. 23 Hugsið ykkur að allur söfnuðurinn kæmi saman og allir töluðu framandi tungumál og svo kæmi líka venjulegt fólk eða vantrúaðir. Myndu þeir þá ekki segja að þið væruð gengnir af vitinu? 24 En ef þið mynduð allir spá og vantrúaður eða venjulegur maður kæmi, þá væri það sem þið segið áminning fyrir hann og hvatning til að líta í eigin barm. 25 Honum verður þá ljóst hvað leynist í hjarta hans og hann fellur á grúfu, tilbiður Guð og segir: „Guð er sannarlega hjá ykkur.“+

26 Hvað á þá að gera, bræður? Þegar þið komið saman hefur hver sitt fram að færa, einn kennslu, annar sálm og enn einn opinberun. Einn hefur gjöfina að tala framandi tungumál og annar að túlka.+ Sjáið til þess að allt sé uppbyggilegt. 27 Og ef einhverjir tala framandi tungumál mega þeir ekki vera fleiri en tveir eða í mesta lagi þrír. Þeir eiga að skiptast á og einhver þarf að túlka.*+ 28 En ef enginn er til að túlka* eiga þeir að vera hljóðir á samkomum* og tala við sjálfa sig og Guð. 29 Látið tvo eða þrjá spámenn+ tala og hinir skulu gera sér grein fyrir merkingunni. 30 En ef einhver annar sem situr þar fær opinberun ætti sá sem hefur orðið að þagna. 31 Þannig getið þið allir spáð, einn í einu, til að allir læri og hljóti uppörvun.+ 32 Spámennirnir eiga að hafa stjórn á hvernig þeir nota gjafirnar sem andinn hefur gefið þeim. 33 Guð er ekki Guð óreiðu heldur friðar.+

Eins og í öllum söfnuðum hinna heilögu 34 eiga konur að vera hljóðar því að þeim leyfist ekki að tala í söfnuðinum+ heldur eiga þær að vera undirgefnar+ eins og segir líka í lögunum. 35 Ef þær vilja skilja eitthvað betur eiga þær að spyrja eiginmenn sína heima fyrir af því að það er ekki við hæfi að kona tali í söfnuðinum.

36 Kom orð Guðs frá ykkur eða hefur það ekki borist lengra en til ykkar?

37 Ef einhver telur sig vera spámann eða hafa fengið andann þarf hann að viðurkenna að það sem ég skrifa ykkur eru fyrirmæli Drottins. 38 Ef einhver vísar þessu á bug verður honum vísað á bug.* 39 Bræður mínir, sækist þess vegna eftir því að spá+ en bannið þó engum að tala önnur tungumál.+ 40 En allt skal fara fram á sómasamlegan og skipulegan hátt.+

15 Nú minni ég ykkur, bræður og systur, á fagnaðarboðskapinn sem ég boðaði ykkur+ og þið tókuð við og hafið tekið afstöðu með. 2 Ef þið haldið fast við fagnaðarboðskapinn sem ég boðaði ykkur þá bjargist þið. Annars er tilgangslaust fyrir ykkur að trúa.

3 Eitt það fyrsta sem ég kenndi ykkur var það sem ég hafði sjálfur tekið við, að Kristur dó fyrir syndir okkar eins og segir í Ritningunum,+ 4 að hann var grafinn+ og reistur upp+ á þriðja degi+ eins og segir í Ritningunum+ 5 og að hann birtist Kefasi*+ og síðan þeim tólf.+ 6 Eftir það birtist hann meira en 500 lærisveinum* í einu+ og flestir þeirra eru enn á meðal okkar en sumir eru dánir.* 7 Síðan birtist hann Jakobi+ og svo öllum postulunum.+ 8 En síðast allra birtist hann einnig mér+ eins og ég væri fæddur fyrir tímann.

9 Ég er sístur postulanna og er ekki þess verður að kallast postuli vegna þess að ég ofsótti söfnuð Guðs.+ 10 En ég er það sem ég er vegna einstakrar góðvildar Guðs. Og góðvild hans í minn garð hefur ekki verið til einskis því að ég hef stritað meira en þeir allir, þó ekki í eigin krafti heldur vegna þess að einstök góðvild Guðs er með mér. 11 Þennan boðskap boðum við, bæði ég og hinir postularnir, og þannig hafið þið fengið trúna.

12 Fyrst boðað er að Kristur hafi verið reistur upp frá dauðum,+ hvernig geta þá sum ykkar sagt að dauðir rísi ekki upp? 13 Ef það er rétt að dauðir rísi ekki upp er Kristur ekki heldur risinn upp. 14 En ef Kristur er ekki risinn upp er boðun okkar vissulega tilgangslaus og trú ykkar sömuleiðis. 15 Við erum þá líka ljúgvottar um Guð.+ Við höfum þá vitnað gegn honum þegar við segjum að hann hafi reist Krist upp+ sem hann gerði þó ekki ef dauðir rísa ekki upp. 16 Ef dauðir eiga ekki að rísa upp er Kristur ekki heldur risinn upp. 17 Og sé Kristur ekki risinn upp er trú ykkar til einskis og þið hafið ekki fengið syndafyrirgefningu.+ 18 Þeir sem eru dánir sem lærisveinar Krists* eru þá glataðir fyrir fullt og allt.+ 19 Ef von okkar á Krist nær aðeins til þessa lífs erum við aumkunarverðust allra manna.

20 En nú er Kristur risinn upp frá dauðum, frumgróði þeirra sem eru dánir.+ 21 Þar sem dauðinn kom vegna manns+ kemur upprisa dauðra líka vegna manns.+ 22 Eins og allir deyja vegna sambands síns við Adam+ verða líka allir lífgaðir vegna sambands síns við Krist.+ 23 En hver í sinni röð: Kristur er frumgróðinn+ og síðan, meðan hann er nærverandi, koma þeir sem tilheyra honum.+ 24 Eftir það kemur endirinn þegar hann afhendir Guði sínum og föður ríkið eftir að hafa gert að engu allar stjórnir, yfirvöld og máttarvöld.+ 25 Hann á að ríkja sem konungur þar til Guð hefur lagt alla óvini undir fætur hans.+ 26 Dauðinn er síðasti óvinurinn sem verður gerður að engu.+ 27 Guð „hefur lagt allt undir fætur hans“.+ En þegar hann segir að ‚allt hafi verið lagt undir hann‘+ er augljóst að sá er undanskilinn sem lagði allt undir hann.+ 28 Þegar allt hefur verið lagt undir soninn mun hann sjálfur skipa sig undir Guð sem lagði allt undir hann+ til að Guð verði öllum allt.+

29 Hvað verður um þá sem láta skírast til þess að deyja ef hinir dánu rísa ekki upp?+ Og hvers vegna eru þeir á annað borð að láta skírast til að deyja? 30 Hvers vegna leggjum við okkur stöðugt í hættu?+ 31 Dauðinn blasir við mér á hverjum degi. Það er jafn öruggt og að ég gleðst yfir ykkur, bræður og systur, í Kristi Jesú, Drottni okkar. 32 Ef ég hef barist eins og aðrir menn* við villidýr í Efesus+ hvaða gagn hef ég þá af því? Ef hinir dánu verða ekki reistir upp „skulum við borða og drekka því að á morgun deyjum við“.+ 33 Látið ekki blekkjast. Vondur félagsskapur spillir góðum venjum.*+ 34 Takið sönsum. Gerið það sem er rétt og hættið að syndga. Sum ykkar hafa enga þekkingu á Guði. Ég segi þetta til að þið finnið til skammar.

35 En nú spyr einhver: „Hvernig verða hinir dánu reistir upp? Hvers konar líkama fá þeir?“+ 36 Þú óskynsami maður! Það sem þú sáir lifnar ekki nema það deyi fyrst. 37 Og það sem þú sáir er ekki plantan* sem vex heldur bert frækornið, hvort sem það er hveitikorn eða annars konar fræ. 38 En Guð gefur því líkama eins og honum þóknast og gefur hvers kyns fræi sinn líkama. 39 Hold er líka margbreytilegt. Mennirnir hafa sína tegund af holdi og búfé sína, fuglar hafa sitt hold og fiskar sitt. 40 Til eru himneskir líkamar+ og jarðneskir líkamar+ en dýrð hinna himnesku er ein og hinna jarðnesku önnur. 41 Sólin hefur sinn ljóma, tunglið sinn+ og stjörnurnar sinn. Ljómi einstakra stjarna er jafnvel mismunandi.

42 Eins er með upprisu hinna dánu. Það sem er sáð er forgengilegt en það sem rís upp er óforgengilegt.*+ 43 Sáð er í vansæmd en upp rís í vegsemd.+ Sáð er í veikleika en upp rís í styrkleika.+ 44 Sáð er efnislegum líkama en upp rís andlegur líkami. Fyrst til er efnislegur líkami er einnig til andlegur líkami. 45 Þannig er líka skrifað: „Hinn fyrsti maður Adam varð lifandi vera.“*+ Hinn síðari Adam varð lífgefandi andi.+ 46 Hið andlega kemur þó ekki fyrst. Hið efnislega kemur fyrst og síðan hið andlega. 47 Fyrsti maðurinn er frá jörðinni og er myndaður úr mold.+ Síðari maðurinn er frá himni.+ 48 Þeir sem eru myndaðir úr mold eru eins og sá sem var myndaður úr mold og hinir himnesku eru eins og hinn himneski.+ 49 Og eins og við líkjumst þeim sem var myndaður úr mold+ munum við einnig líkjast hinum himneska.+

50 En það segi ég ykkur, bræður og systur, að hold og blóð getur ekki erft ríki Guðs né getur hið forgengilega erft hið óforgengilega.* 51 Ég segi ykkur heilagan leyndardóm: Við munum ekki öll sofna dauðasvefni en við munum öll umbreytast+ 52 á svipstundu, á augabragði, við síðasta lúðurþytinn. Lúðurinn hljómar+ og hinir dánu rísa upp óforgengilegir og við umbreytumst. 53 Sá sem er forgengilegur þarf að breytast og verða óforgengilegur+ og sá sem er dauðlegur þarf að verða ódauðlegur.+ 54 En þegar sá sem er forgengilegur verður óforgengilegur og sá sem er dauðlegur verður ódauðlegur þá rætist það sem er skrifað: „Dauðinn er afmáður að eilífu.“+ 55 „Dauði, hvar er sigur þinn? Dauði, hvar er broddur þinn?“+ 56 Syndin er broddurinn sem veldur dauða+ og lögin gefa syndinni mátt.+ 57 En þökkum Guði fyrir að veita okkur sigurinn með hjálp Drottins okkar Jesú Krists.+

58 Kæru bræður og systur, verið þess vegna staðföst+ og óhagganleg, og verið alltaf önnum kafin+ í verki Drottins því að þið vitið að erfiði ykkar fyrir Drottin er ekki til einskis.+

16 Hvað snertir fjársöfnunina handa hinum heilögu+ skuluð þið fylgja þeim fyrirmælum sem ég gaf söfnuðunum í Galatíu. 2 Fyrsta dag hverrar viku ættu allir að leggja eitthvað fyrir eftir því sem þeir hafa efni á svo að ekki verði fyrst farið að safna fé þegar ég kem. 3 En þegar ég kem ætla ég að senda þá menn sem þið samþykkið í bréfum ykkar+ til að fara með rausnarlega gjöf ykkar til Jerúsalem. 4 Ef talið er ráðlegt að ég fari þangað líka geta þeir verið mér samferða.

5 Ég kem til ykkar þegar ég hef farið um Makedóníu því að ég ætla að fara þar um+ 6 og kannski verð ég hjá ykkur um tíma, jafnvel allan veturinn. Síðan getið þið fylgt mér áleiðis hvert sem ég kann að fara. 7 Ég vil ekki bara sjá ykkur rétt í svip heldur vonast ég til að geta staldrað við hjá ykkur um tíma+ ef Jehóva* leyfir. 8 Ég verð þó um kyrrt í Efesus+ til hvítasunnu 9 því að mér hafa opnast víðar dyr að miklu verki+ en andstæðingarnir eru margir.

10 Ef Tímóteus+ kemur sjáið þá til þess að hann þurfi ekki að vera óöruggur hjá ykkur því að hann vinnur verk Jehóva*+ alveg eins og ég. 11 Enginn ætti því að líta niður á hann. Sendið hann af stað í friði svo að hann geti komið til mín því að ég bíð eftir honum ásamt bræðrunum.

12 Hvað varðar Apollós+ bróður okkar, þá hvatti ég hann eindregið til að heimsækja ykkur með bræðrunum. Hann ætlaði sér ekki að koma núna en hann kemur þegar hann hefur tækifæri til.

13 Haldið vöku ykkar,+ standið stöðug í trúnni,+ verið hugrökk*+ og eflist.+ 14 Sýnið kærleika í öllu sem þið gerið.+

15 Þið vitið, bræður og systur, að Stefanas og heimilisfólk hans voru fyrstu lærisveinarnir í Akkeu og helguðu sig því að þjóna hinum heilögu. Ég hvet ykkur því 16 til að vera undirgefin slíku fólki og öllum öðrum sem taka þátt í verkinu og leggja hart að sér.+ 17 En ég gleðst yfir því að Stefanas,+ Fortúnatus og Akkaíkus skulu vera hér því að þeir hafa bætt mér upp fjarveru ykkar. 18 Þeir hafa verið mér og ykkur til uppörvunar. Sýnið því að þið hafið mætur á slíkum mönnum.

19 Söfnuðirnir í Asíu biðja að heilsa. Akvílas og Priska ásamt söfnuðinum í húsi þeirra+ senda ykkur innilegar kveðjur í Drottni. 20 Bræður og systur biðja öll að heilsa ykkur. Heilsið hvert öðru með heilögum kossi.

21 Ég, Páll, skrifa þessa kveðju með eigin hendi.

22 Ef einhver elskar ekki Drottin sé hann bölvaður. Drottinn okkar, komdu! 23 Megi einstök góðvild Drottins Jesú vera með ykkur. 24 Ástarkveðjur til ykkar allra sem eruð sameinuð Kristi Jesú.