AMOS
1 Orð Amosar,* eins af fjárhirðunum frá Tekóa,+ sem opinberuðust honum í sýn um Ísrael á dögum Ússía+ Júdakonungs og á dögum Jeróbóams+ Jóassonar+ Ísraelskonungs, tveim árum fyrir jarðskjálftann.+ 2 Hann sagði:
„Frá Síon mun Jehóva öskra eins og ljón
og láta í sér heyra frá Jerúsalem.
Beitilönd fjárhirðanna syrgja
og Karmeltindur skrælnar.“+
3 „Þetta segir Jehóva:
‚„Vegna þriggja, já, fjögurra glæpa* Damaskus dreg ég dóm minn ekki til baka.
Þeir þresktu Gíleað með þreskisleðum úr járni.+
5 Ég brýt slagbranda Damaskus.+
Ég útrými íbúunum í Bíkat Aven
og tortími þeim sem ríkir* í Bet Eden.
Sýrlendingar verða fluttir í útlegð til Kír,“+ segir Jehóva.‘
6 Þetta segir Jehóva:
‚„Vegna þriggja, já, fjögurra glæpa Gasa+ dreg ég dóm minn ekki til baka.
Þeir tóku heilan hóp af útlögum+ og framseldu þá Edómítum.
7 Þess vegna sendi ég eld gegn múr Gasa+
sem gleypir virkisturna hennar.
Ég sný hendi minni gegn Ekron+
og þeir Filistear sem eftir eru munu farast,“+ segir alvaldur Drottinn Jehóva.‘
9 Þetta segir Jehóva:
‚Vegna þriggja, já, fjögurra glæpa Týrusar+ dreg ég dóm minn ekki til baka.
Þeir framseldu Edómítum heilan hóp af útlögum
og gleymdu bræðrasáttmálanum.+
10 Þess vegna sendi ég eld gegn múr Týrusar
sem gleypir virkisturna hennar.‘+
11 Þetta segir Jehóva:
‚Vegna þriggja, já, fjögurra glæpa Edóms+ dreg ég dóm minn ekki til baka.
Hann elti bróður sinn með sverði+
og sýndi enga miskunn.
Í heift sinni rífur hann þá vægðarlaust sundur,
hann er þeim ævinlega reiður.+
13 Þetta segir Jehóva:
‚„Vegna þriggja, já, fjögurra glæpa Ammóníta+ dreg ég dóm minn ekki til baka.
Þeir ristu þungaðar konur í Gíleað á kvið til að stækka landsvæði sitt.+
14 Þess vegna legg ég eld að múr Rabba+
sem gleypir virkisturna hennar
þegar heróp ómar á orrustudeginum,
þegar stormur geisar á óveðursdeginum.
15 Og konungur þeirra verður fluttur í útlegð ásamt höfðingjum sínum,“+ segir Jehóva.‘
2 Þetta segir Jehóva:
‚„Vegna þriggja, já, fjögurra glæpa* Móabs+ dreg ég dóm minn ekki til baka.
Hann brenndi bein konungsins í Edóm svo að þau urðu að kalki.
2 Þess vegna sendi ég eld gegn Móab
sem gleypir virkisturna Keríót.+
Móab mun deyja í orrustugný,
við heróp og hornaþyt.+
4 Þetta segir Jehóva:
‚Vegna þriggja, já, fjögurra glæpa Júda+ dreg ég dóm minn ekki til baka.
Þeir höfnuðu lögum* Jehóva
og héldu ekki fyrirmæli hans+
heldur létu afvegaleiðast af sömu lygum og forfeður þeirra féllu fyrir.+
6 Þetta segir Jehóva:
‚Vegna þriggja, já, fjögurra glæpa Ísraels+ dreg ég dóm minn ekki til baka.
Þeir selja réttlátan mann fyrir silfur
og fátækan fyrir eina sandala.+
Feðgar hafa mök við sömu stúlku
og vanhelga þannig heilagt nafn mitt.
8 Þeir flatmaga hjá hverju altari+ á yfirhöfnum sem þeir hafa tekið að veði*+
og drekka vín í húsi* guða sinna fyrir fé sem fólk greiddi þeim í sekt.‘
9 ‚En það var ég sem tortímdi Amorítum og ruddi þeim úr vegi þeirra.+
Þeir voru hávaxnir eins og sedrustré og sterkir eins og eikur.
Ég eyddi ávöxtum þeirra að ofan og rótum þeirra að neðan.+
10 Ég flutti ykkur út úr Egyptalandi+
og leiddi ykkur um óbyggðirnar í 40 ár+
til að þið gætuð lagt undir ykkur land Amoríta.
Er ekki svo, Ísraelsmenn?‘ segir Jehóva.
13 Þess vegna krem ég ykkur þar sem þið standið,
rétt eins og vagn hlaðinn kornknippum kremur það sem verður undir honum.
14 Hinn fljóti getur ekki flúið í skjól,+
hinn sterki heldur ekki kröftum sínum
og enginn stríðskappi bjargar lífi sínu.
15 Bogaskyttan heldur ekki velli,
sá sem er frár á fæti kemst ekki undan
og riddarinn bjargar ekki lífi sínu.
16 Jafnvel hinn hugrakkasti meðal kappanna
flýr nakinn á þeim degi,‘+ segir Jehóva.“
3 „Heyrið það sem Jehóva hefur sagt um ykkur, Ísraelsmenn, um alla þá ætt sem ég leiddi út úr Egyptalandi:
2 ‚Af öllum ættum jarðar hef ég aðeins valið* ykkur.+
Þess vegna dreg ég ykkur til ábyrgðar fyrir öll afbrot ykkar.+
3 Verða tveir menn samferða án þess að hafa mælt sér mót?
4 Öskrar ljón í skóginum ef það hefur enga bráð?
Urrar ungljón í bæli sínu ef það hefur ekkert veitt?
5 Festist fugl í gildru á jörðinni nema snara sé lögð fyrir hann?*
Hrekkur gildra upp af jörðinni ef ekkert kemur í hana?
6 Ef blásið er í horn í borginni, verða íbúarnir þá ekki hræddir?
Ef hörmungar verða í borginni, stendur Jehóva ekki á bak við þær?
7 Alvaldur Drottinn Jehóva gerir ekkert
án þess að hafa opinberað þjónum sínum, spámönnunum, áform sín.*+
8 Ljónið hefur öskrað!+ Hver verður ekki óttasleginn?
Alvaldur Drottinn Jehóva hefur talað! Hver spáir ekki?‘+
9 ‚Hrópið ofan af virkisturnum Asdód
og virkisturnunum í Egyptalandi
og segið: „Safnist saman á fjöllum Samaríu.+
Sjáið glundroðann í henni
og svikin sem viðgangast þar.+
10 Fólkið kann ekki að gera það sem er rétt,“ segir Jehóva.
„Það fyllir virkisturna sína með ofbeldi og eyðileggingu.“‘
11 Þess vegna segir alvaldur Drottinn Jehóva:
‚Óvinur mun umkringja landið.+
Hann sviptir þig öllum styrk
og virkisturnar þínir verða rændir.‘+
12 Þetta segir Jehóva:
‚Eins og fjárhirði tekst að bjarga tveim leggjum eða bút af eyra úr gini ljónsins,
þannig bjargast Ísraelsmenn,
þeir sem sitja nú í Samaríu á dýrindis rúmum og fínustu legubekkjum.‘*+
13 ‚Hlustið og gerið ætt Jakobs viðvart,‘* segir alvaldur Drottinn Jehóva, Guð hersveitanna,
14 ‚því að daginn sem ég dreg Ísrael til ábyrgðar fyrir alla glæpi sína*+
læt ég ölturun í Betel líka kenna á því.+
Altarishornin verða höggvin af og falla til jarðar.+
15 Ég ríf niður vetrarhúsið og sumarhúsið.‘
4 „Heyrið þetta orð, Basanskýr,
þið sem eruð á Samaríufjalli,+
þið konur sem kúgið bágstadda+ og níðist á fátækum
og segið við eiginmenn* ykkar: ‚Færið okkur eitthvað að drekka!‘
2 Alvaldur Drottinn Jehóva hefur svarið við heilagleika sinn:
‚„Þeir dagar koma yfir ykkur þegar ykkur verður lyft upp með kjötkrókum
og þeim sem eftir eru af ykkur með önglum.
3 Þið munuð fara út um skörðin í múrnum, hver og ein beint af augum,
og þið verðið hraktar til Harmon,“ segir Jehóva.‘
5 Brennið sýrt brauð sem þakkarfórn,+
auglýsið sjálfviljafórnir ykkar
því að þið elskið það, Ísraelsmenn,‘ segir alvaldur Drottinn Jehóva.
6 ‚Ég hélt tönnum ykkar hreinum* í öllum borgum ykkar
og lét matarskort verða í öllum húsum ykkar+
en þið sneruð ekki aftur til mín,‘+ segir Jehóva.
7 ‚Ég synjaði ykkur um regn í þrjá mánuði fram að uppskeru.+
Ég lét rigna á eina borg en ekki aðra.
Á eina landspildu rigndi
en á aðra rigndi ekkert og hún skrælnaði.
8 Fólk úr tveim eða þrem borgum skjögraði til einnar borgar til að fá vatn að drekka+
en gat ekki svalað þorstanum.
En þið sneruð ekki aftur til mín,‘+ segir Jehóva.
9 ‚Ég sló ykkur með brennandi hita og mjölsvepp.+
Þið ræktuðuð marga garða og vínekrur
en engisprettur átu fíkjutré ykkar og ólívutré.+
Samt sneruð þið ekki aftur til mín,‘+ segir Jehóva.
10 ‚Ég sendi ykkur farsótt eins og í Egyptalandi.+
Ég drap unga menn ykkar með sverði+ og tók hesta ykkar að herfangi.+
Ég lét nályktina í herbúðum ykkar fylla loftið+
en þið sneruð ekki aftur til mín,‘ segir Jehóva.
11 ‚Ég olli eyðileggingu meðal ykkar
eins og þegar ég eyddi Sódómu og Gómorru.+
Þið voruð eins og viðarbútur hrifinn úr eldinum
en þið sneruð ekki aftur til mín,‘+ segir Jehóva.
12 Þess vegna mun ég fara svona með þig, Ísrael.
Og þar sem ég fer svona með þig
vertu þá viðbúinn að mæta Guði þínum, Ísrael.
13 Hann er sá sem mótaði fjöllin+ og skapaði vindinn.+
Hann segir manninum hvað hann hefur í huga,
breytir morgunroðanum í myrkur+
og gengur yfir hæðir jarðar.+
Jehóva, Guð hersveitanna, er nafn hans.“
5 „Heyrið þetta orð sem ég flyt ykkur sem sorgarljóð, Ísraelsmenn:
2 ‚Meyjan Ísrael er fallin
og getur ekki staðið aftur upp.
Hún liggur yfirgefin á eigin landi,
enginn reisir hana á fætur.‘
3 Alvaldur Drottinn Jehóva segir:
‚Sú borg sem heldur af stað með þúsund menn mun eiga hundrað eftir
og sú sem heldur af stað með hundrað mun eiga tíu eftir. Þannig farnast Ísraelsmönnum.‘+
4 Jehóva segir við Ísraelsmenn:
‚Leitið mín og haldið lífi.+
6 Leitið Jehóva og haldið lífi+
svo að hann blossi ekki upp eins og eldur gegn ætt Jósefs,
eldur sem gleypir Betel án þess að nokkur geti slökkt hann.
8 Hann sem gerði stjörnumerkin Kíma* og Kesíl,*+
hann sem breytir niðamyrkri í morgunbirtu,
hann sem gerir daginn að dimmri nótt,+
hann sem kallar á vatnið í hafinu
og eys því á yfirborð jarðar+
– Jehóva er nafn hans.
9 Hann lætur eyðingu steypast yfir hinn sterka
og tortímir víggirtum borgum.
10 Þetta fólk hatar þá sem dæma í borgarhliðinu
og hefur andstyggð á þeim sem segja sannleikann.+
Þess vegna fáið þið ekki að búa í húsunum sem þið byggðuð úr tilhöggnum steini+
né drekka vínið úr dýrindis víngörðunum sem þið plöntuðuð.+
12 Ég veit hve marga glæpi* þið hafið framið
og hve syndir ykkar eru miklar:
13 Þess vegna þegja hinir skynsömu á þeim tíma
því að það verða hörmungatímar.+
Þá verður Jehóva, Guð hersveitanna, með ykkur
eins og þið segið hann vera.+
Þá má vera að Jehóva, Guð hersveitanna,
sýni þeim velvild sem eftir eru af ætt Jósefs.‘+
16 Þess vegna segir Jehóva, Jehóva, Guð hersveitanna:
‚Á hverju torgi verður harmakvein
og á hverju stræti verður sagt: „Ó, nei! Ó, nei!“
Bændurnir verða fengnir til að harma
og grátkonurnar til að syrgja.‘
17 ‚Í öllum víngörðum verður harmakvein+
því að ég fer um land þitt,‘ segir Jehóva.
18 ‚Illa fer fyrir þeim sem þrá að dagur Jehóva komi!+
Hvernig farnast ykkur á degi Jehóva?+
Það verður myrkur, ekki ljós.+
19 Þið verðið eins og maður sem flýr undan ljóni en mætir birni.
Þegar hann kemst loks heim styður hann hendi sinni við vegginn og er bitinn af slöngu.
20 Vitið þið ekki að dagur Jehóva verður myrkur, ekki bjartur,
dimmur og án nokkurs ljóss?
22 Jafnvel þótt þið færið mér brennifórnir og fórnargjafir
hef ég enga ánægju af þeim+
og ég lít ekki við samneytisfórnum ykkar af alidýrum.+
23 Hlífið mér við óhljóðunum af söng ykkar,
ég vil ekki heyra strengjaleik ykkar.+
24 Réttlætið streymi fram sem vatn+
og réttvísin sem sírennandi lækur.
25 Færðuð þið mér sláturfórnir og fórnargjafir
þau 40 ár sem þið voruð í óbyggðunum, Ísraelsmenn?+
26 Nú þurfið þið að bera burt Sikkút konung ykkar og Kevan,*
líkneskin sem þið hafið gert af stjörnuguði ykkar.
27 Ég sendi ykkur í útlegð lengra en til Damaskus,‘+ segir hann sem ber nafnið Jehóva, Guð hersveitanna.“+
6 „Illa fer fyrir hinum sjálfsöruggu á Síon,
hinum áhyggjulausu á Samaríufjalli,+
stórmennum hinnar fremstu þjóðar,
þeim sem Ísraelsmenn leita til.
2 Farið yfir til Kalne og skoðið ykkur um.
Farið þaðan til stórborgarinnar Hamat,+
síðan niður til Gat, borgar Filistea.
Eru þær betri en þessi konungsríki?*
Er land þeirra stærra en ykkar?
3 Lokið þið augunum fyrir ógæfudeginum?+
Þið komið á fót kúgunarstjórn.+
4 Þeir liggja á fílabeinsrúmum+ og flatmaga á legubekkjum.+
Þeir borða lömbin úr hjörðinni og alikálfana.*+
og smyrja sig með gæðaolíum
7 Þess vegna verða þeir fluttir í útlegð í fararbroddi útlaganna+
og veislu flatmagandi nautnaseggjanna lýkur.
8 ‚Alvaldur Drottinn Jehóva hefur svarið við sjálfan sig,‘+ segir Jehóva, Guð hersveitanna:
Ég framsel borgina og allt sem í henni er.+
9 Ef tíu menn eru eftir í einu húsi skulu þeir deyja. 10 Ættingi* kemur til að bera líkin út og brenna þau eitt af öðru. Hann ber beinin út úr húsinu og spyr síðan þann sem er í innsta hluta hússins: ‚Eru einhverjir fleiri hjá þér?‘ og hann svarar: ‚Nei, enginn.‘ Þá segir hann: ‚Hafðu hljótt því að nú er ekki tíminn til að nefna nafn Jehóva.‘“
11 Jehóva gefur skipunina.+
Hann gerir stóru húsin að grjóthrúgum
og litlu húsin að rústum.+
12 Hlaupa hestar á klettum
eða plægja menn þar með nautum?
13 Þið gleðjist yfir því sem hefur ekkert gildi
14 Þess vegna sendi ég þjóð gegn ykkur,+ Ísraelsmenn,‘ segir Jehóva, Guð hersveitanna.
‚Hún mun kúga ykkur frá Lebó Hamat*+ alla leið að Arabaflóðdalnum.‘“*
7 Alvaldur Drottinn Jehóva birti mér þessa sýn: Hann sendi engisprettusveim þegar seinni sáningin var farin að spretta.* Þetta var það sem spratt eftir heysláttinn fyrir konung. 2 Þegar engispretturnar höfðu étið upp gróður landsins sagði ég: „Æ, alvaldur Drottinn Jehóva, fyrirgefðu fólki þínu!+ Hvernig getur Jakob lifað af?* Hann er svo veikburða!“+
3 Þá snerist Jehóva hugur.*+ „Þetta skal ekki gerast,“ sagði Jehóva.
4 Alvaldur Drottinn Jehóva birti mér þessa sýn: Alvaldur Drottinn Jehóva boðaði refsingu með eldi. Hann gleypti vatnsdjúpið mikla og hluta landsins. 5 Þá sagði ég: „Æ, alvaldur Drottinn Jehóva, ekki gera þetta.+ Hvernig getur Jakob lifað af?* Hann er svo veikburða!“+
6 Þá snerist Jehóva hugur.*+ „Þetta skal ekki heldur gerast,“ sagði alvaldur Drottinn Jehóva.
7 Hann birti mér þessa sýn: Jehóva stóð uppi á múrvegg sem hafði verið reistur með lóðlínu* og hann var með lóðlínu í hendinni. 8 Jehóva spurði mig: „Hvað sérðu, Amos?“ „Lóðlínu,“ svaraði ég. Þá sagði Jehóva: „Ég legg lóðlínu við þjóð mína, Ísrael. Ég ætla ekki að afsaka hana lengur.+ 9 Fórnarhæðir Ísaks+ verða lagðar í eyði og helgidómar Ísraels jafnaðir við jörðu.+ Ég held gegn ætt Jeróbóams með sverði.“+
10 Amasía, prestur í Betel,+ sendi Jeróbóam+ Ísraelskonungi þessi skilaboð: „Amos gerir samsæri gegn þér mitt í Ísrael.+ Landið þolir ekki boðskap hans+ 11 því að hann segir: ‚Jeróbóam mun falla fyrir sverði og Ísraelsmenn verða fluttir í útlegð úr landi sínu.‘“+
12 Síðan sagði Amasía við Amos: „Komdu þér burt, sjáandi, og farðu til Júdalands. Þar geturðu unnið fyrir brauði þínu* og þar geturðu spáð.+ 13 En þú mátt ekki lengur spá í Betel+ því að hér er helgidómur konungs+ og musteri* ríkisins.“
14 Amos svaraði Amasía: „Ég var hvorki spámaður né sonur spámanns heldur var ég hjarðmaður+ og sá um mórfíkjutré.* 15 En Jehóva tók mig frá hjarðgæslunni og Jehóva sagði við mig: ‚Farðu og spáðu meðal þjóðar minnar, Ísraels.‘+ 16 Hlustaðu því á orð Jehóva: ‚Þú segir: „Spáðu ekki gegn Ísrael+ og flyttu ekki boðskap+ gegn ætt Ísaks.“ 17 Þess vegna segir Jehóva: „Konan þín verður vændiskona í borginni og synir þínir og dætur falla fyrir sverði. Jörð þinni verður skipt niður með mælisnúru og þú munt sjálfur deyja í óhreinu landi. Ísraelsmenn verða fluttir í útlegð úr landi sínu.“‘“+
8 Alvaldur Drottinn Jehóva birti mér þessa sýn: Ég sá körfu með sumarávöxtum. 2 Hann spurði: „Hvað sérðu, Amos?“ „Körfu með sumarávöxtum,“ svaraði ég. Þá sagði Jehóva við mig: „Endalokin eru komin yfir þjóð mína, Ísrael. Ég ætla ekki að afsaka hana lengur.+ 3 ‚Á þeim degi breytist musterissöngurinn í kveinstafi,‘+ segir alvaldur Drottinn Jehóva. ‚Alls staðar hrannast líkin upp.+ Suss!‘
4 Heyrið þetta, þið sem traðkið á fátæklingnum
og gerið út af við hina auðmjúku í landinu,+
5 þið sem segið: ‚Hvenær lýkur tunglkomuhátíðinni+ svo að við getum selt kornið okkar
og hvíldardeginum+ svo að við getum boðið korn til sölu?
6 Þá getum við keypt hina bágstöddu fyrir silfur
og fátæklinginn fyrir eina sandala+
og selt úrgangskorn.‘
7 Jehóva, stolt Jakobs,+ hefur svarið við sjálfan sig:
‚Ég mun aldrei gleyma neinu sem þeir hafa gert.+
Mun ekki allt landið ólga eins og Nílarfljót,
rísa og réna eins og Níl í Egyptalandi?‘+
9 ‚Á þeim degi,‘ segir alvaldur Drottinn Jehóva,
‚læt ég sólina setjast um hádegi
og sveipa landið myrkri um hábjartan dag.+
10 Ég sný hátíðum ykkar í sorg+
og öllum söngvum ykkar í harmljóð.
Ég klæði allar mjaðmir hærusekk og geri hvert höfuð sköllótt.
Ég læt ykkur syrgja eins og þið hafið misst einkason
og endalokin verða eins og bitur dagur.‘
11 ‚Þeir dagar koma,‘ segir alvaldur Drottinn Jehóva,
‚þegar ég sendi hungur inn í landið,
ekki hungur eftir brauði eða þorsta eftir vatni
heldur eftir því að heyra orð Jehóva.+
12 Fólk mun reika frá hafi til hafs
og frá norðri til austurs.*
Það mun flakka um og leita að orði Jehóva en ekki finna það.
13 Á þeim degi munu fagrar meyjar og ungir menn
örmagnast af þorsta.
14 Þeir sem sverja við sekt Samaríu+ og segja:
„Svo sannarlega sem guð þinn lifir, Dan!“+
og: „Svo sannarlega sem vegur liggur til Beerseba!“+
– þeir munu falla og ekki rísa upp aftur.‘“+
9 Ég sá Jehóva+ standa yfir altarinu og hann sagði: „Sláðu á höfuð súlnanna svo að þröskuldarnir skjálfi. Þú skalt höggva af þeim höfuðið og þá sem eftir eru af þeim drep ég með sverði. Enginn sem flýr kemst undan og engum tekst að sleppa.+
2 Þótt þeir grafi sig niður í gröfina*
mun hönd mín sækja þá þangað
og þótt þeir stígi upp til himins
mun ég ná í þá þangað.
3 Þótt þeir feli sig á toppi Karmelfjalls
mun ég leita þá uppi og góma þá.+
Þótt þeir reyni að dyljast augum mínum á hafsbotni
skipa ég snáknum að bíta þá þar.
4 Þótt þeir verði reknir í útlegð af óvinum sínum
skipa ég sverðinu að drepa þá þar.+
Ég beini sjónum mínum að þeim, ekki til góðs heldur til ills.+
5 Alvaldur Drottinn, Jehóva hersveitanna, snertir landið*
Allt landið mun rísa eins og Nílarfljót
og réna eins og Níl í Egyptalandi.+
6 ‚Hann sem smíðar stiga sinn á himnum
og reisir hvelfingu* sína yfir jörðina,
hann sem kallar á vatnið í hafinu
og eys því á yfirborð jarðar+
– Jehóva er nafn hans.‘+
7 ‚Eruð þið Ísraelsmenn mér ekki eins og synir Kúsíta?‘ segir Jehóva.
8 ‚Augu alvalds Drottins Jehóva fylgjast með þessu synduga ríki
og hann mun afmá það af yfirborði jarðar.+
En ég mun ekki afmá ætt Jakobs með öllu,‘+ segir Jehóva.
9 ‚Ég gef skipunina
og hristi Ísraelsmenn meðal allra þjóða+
eins og þegar sigti er hrist
án þess að nokkur steinvala falli til jarðar.
10 Allir syndarar þjóðar minnar munu falla fyrir sverði,
þeir sem segja: „Ógæfan nær ekki til okkar né kemur yfir okkur.“‘
11 ‚Á þeim degi endurreisi ég hið fallna hús* Davíðs,+
ég fylli upp í sprungurnar
og reisi það úr rústum.
Ég byggi það aftur eins og það var forðum daga+
12 svo að þeir nái undir sig því sem eftir er af Edóm+
og öllum þeim þjóðum sem nafn mitt er nefnt yfir,‘ segir Jehóva, hann sem gerir þetta.
13 ‚Þeir dagar koma,‘ segir Jehóva,
‚þegar sá sem plægir nær kornskurðarmanninum
og sá sem treður vínber sáðmanninum.+
14 Ég safna saman útlögum þjóðar minnar, Ísraels.+
Þeir munu endurreisa yfirgefnu borgirnar og setjast þar að.+
15 ‚Ég gróðurset þá í landi þeirra
og þeir verða aldrei aftur upprættir
úr landinu sem ég hef gefið þeim,‘+ segir Jehóva Guð þinn.“
Sem þýðir ‚byrði‘ eða ‚sá sem ber byrði‘.
Eða „uppreisna“.
Orðrétt „ber veldissprotann“.
Orðrétt „ber veldissprotann“.
Eða „uppreisna“.
Orðrétt „dómarann“.
Eða „fræðslu; leiðsögn“.
Eða „tryggingu fyrir láni“.
Eða „musteri“.
Orðrétt „þekkt“.
Eða hugsanl. „nema agn sé í henni“.
Eða „leyndardóm sinn“.
Eða „og Damaskusbekkjum“.
Eða „vitnið gegn ætt Jakobs“.
Eða „allar uppreisnir sínar“.
Eða hugsanl. „mörg hús“.
Eða „húsbændur“.
Eða „gerið uppreisn“.
Eða „gaf ykkur ekkert að borða“.
Eða hugsanl. „verður staður illra máttarvalda“.
Eða „beiskju“.
Hugsanlega Sjöstirnið í stjörnumerkinu Nautinu.
Hugsanlega stjörnumerkið Óríon.
Eða „jarðskatt“.
Eða „margar uppreisnir“.
Eða „þagnargjald“.
Báðir þessir guðir tákna ef til vill reikistjörnuna Satúrnus sem var tilbeðin sem guð.
Sennilega er átt við konungsríkin Júda og Ísrael.
Eða „öldu ungnautin“.
Eða „strengjaleik“.
Orðrétt „urðu ekki veikir út af“.
Orðrétt „Föðurbróðir hans“.
Eða „beiskju“.
Orðrétt „Tókum við okkur ekki horn“.
Eða „staðnum þar sem farið er inn í Hamat“.
Sjá orðaskýringar, „flóðdalur“.
Það er, í janúar og febrúar.
Orðrétt „risið upp“.
Eða „iðraðist Jehóva“.
Orðrétt „risið upp“.
Eða „iðraðist Jehóva“.
Eða „lóði“.
Orðrétt „borðað brauð“.
Orðrétt „hús“.
Eða „skar í mórfíkjur“.
Sjá viðauka B14.
Sjá viðauka B14.
Eða „jörðin“.
Eða „sólarupprásarinnar“.
Á hebr. Sheol, það er, sameiginleg gröf mannkyns. Sjá orðaskýringar.
Eða „jörðina“.
Eða „byggingu“.
Eða „tjald; skýli“.
Orðrétt „bráðna“.