Շաբաթ, ապրիլ 18
Եթէ մէկը մեղք գործելու ըլլայ, Հօրը քով բարեխօս ունինք (Ա. Յովհ. 2։1)։
Ամէնէն կարեւոր որոշումը որ մէկը կրնայ առնել, այն է՝ որ Եհովային նուիրուի եւ Իր ընտանիքին մէկ անդամը ըլլայ։ Եհովան կ’ուզէ որ ամէն մարդ այս քայլը առնէ։ Ինչո՞ւ։ Ան կ’ուզէ որ անոնք իր բարեկամները ըլլան եւ յաւիտեան ապրին (Բ. Օր. 30։19, 20. Գաղ. 6։7, 8)։ Բայց Եհովան չի ստիպեր որ մէկը իրեն ծառայէ։ Ան ամէն մէկուս թոյլ կու տայ որ որոշէ թէ ի՛նչ կ’ուզէ ընել։ Երէցները ի՞նչ պէտք է ընեն, եթէ մկրտուած քրիստոնեայ մը լուրջ մեղք մը գործէ։ Եթէ ան չզղջայ, պէտք է ժողովքէն վերցուի կամ հեռացուի (Ա. Կոր. 5։13)։ Բայց նոյնիսկ այս պարագային, Եհովան շատ կը փափաքի որ այդ անձը զղջայ եւ իրեն վերադառնայ։ Եւ ճիշդ ասոր համար է որ ան փրկանքը կարգադրեց։ Ան կ’ուզէ զղջացած մեղաւորներուն ներել։ Եհովան շատ սիրալիր Աստուած մըն է եւ լուրջ մեղք գործողները կը քաջալերէ որ զղջան (Զաք. 1։3. Հռով. 2։4. Յակ. 4։8)։ դ24.08 14 ¶1-2
Կիրակի, ապրիլ 19
Եթէ քու սիրտդ իմաստուն ըլլայ, իմ սիրտս կ’ուրախանայ (Առ. 23։15)։
Այն ժամանակ երբ Յովհաննէս իր երրորդ նամակը գրեց, կարգ մը անձեր սուտեր կը տարածէին եւ ժողովքին մէջ անհամաձայնութիւններ կը պատճառէին։ Բայց ուրիշներ ‘ճշմարտութեամբ կը քալէին’։ Անոնք Եհովային կը հնազանդէին եւ ‘անոր պատուիրանքներուն համեմատ կը քալէին’ (Բ. Յովհ. 4, 6)։ Այդ հաւատարիմ քրիստոնեաները ոչ միայն Յովհաննէսին սիրտը կ’ուրախացնէին, հապա նաեւ՝ Եհովային սիրտը (Առ. 27։11)։ Ի՞նչ դաս կը սորվինք։ Եթէ Եհովային հնազանդինք՝ ուրախ պիտի ըլլանք (Ա. Յովհ. 5։3)։ Օրինակ, մենք կ’ուրախանանք, քանի որ Եհովան կ’ուրախացնենք։ Ան կ’ուրախանայ, երբ տեսնէ որ այս աշխարհին փորձութիւնները կը մերժենք եւ իր ըսածներուն կը հնազանդինք։ Հրեշտակներն ալ կ’ուրախանան (Ղուկ. 15։10)։ Նաեւ կ’ուրախանանք, երբ տեսնենք որ մեր եղբայրներն ու քոյրերը հաւատարիմ կը մնան (Բ. Թես. 1։4)։ Այսպիսով, երբ Սատանային աշխարհը կործանուի, նաեւ պիտի ուրախանանք որ Եհովային հաւատարիմ մնացինք։ դ24.11 12 ¶17-18
Երկուշաբթի, ապրիլ 20
Չըլլայ որ մէկը միայն իր անձին օգուտը փնտռէ, հապա իր ընկերինն ալ (Ա. Կոր. 10։24)։
Որքա՞ն երկար պէտք է սպասես առաջ որ դիմացինին ըսես, որ իրմով հետաքրքրուած ես։ Եթէ շատ շուտով հետը խօսիս, թերեւս այն տպաւորութիւնը տաս, որ դուն շատ արագ որոշում առնող ես (Առ. 29։20)։ Իսկ եթէ շատ ժամանակդ առնես, թերեւս այդ տպաւորութիւնը տաս, որ որոշում առնելու դժուարութիւնը ունիս, մանաւանդ եթէ դիմացինը զգացած է, որ իրմով հետաքրքրուած ես (Ժող. 11։4)։ Միտքդ ունեցիր, որ դիմացինին հետ խօսելէ առաջ, պէտք չունիս համոզուած ըլլալու, որ անոր հետ պիտի ամուսնանաս։ Բայց միւս կողմէ, պէտք է համոզուած ըլլաս, որ դուն ամուսնութեան պատրա՛ստ ես եւ թէ դիմացինը թերեւս յարմար կողակից մըն է։ Լաւ ի՞նչ պիտի ընես եթէ զգաս, որ դիմացինը քեզմով հետաքրքրուած է։ Եթէ դուն իրմով հետաքրքրուած չես, փորձէ ասիկա յստակ դարձնել քու վերաբերմունքովդ։ Շատ գէշ բան մըն է որ դիմացինին զգացնես, որ իրմով հետաքրքրուած ես, եթէ իրականութիւնը ատիկա չէ (Եփ. 4։25)։ դ24.05 22-23 ¶9-10