Քավարանի մասին հիշատակվո՞ւմ է Աստվածաշնչում
Աստվածաշնչի պատասխանը
Ո՛չ, չի հիշատակվում։ Աստվածաշնչում «քավարան» բառը չի հանդիպում, և այն չի սովորեցնում, որ մահացածների հոգիները մաքրվում են քավարանում։a Նկատի առնենք, թե Սուրբ Գիրքը ինչ է սովորեցնում մեղքի ու մահվան մասին՝ այդպիսով հերքելով քավարանի մասին ուսմունքը։
Մարդուն մեղքից մաքրում է ոչ թե այսպես կոչված քավարանում անցկացրած ժամանակը, այլ Հիսուսի արյան հանդեպ հավատը։ Աստվածաշունչն ասում է, որ Աստծու «Որդի Յիսուս Քրիստոսի արիւնը մեզ սրբում է ամեն մեղքից», և որ «Յիսուս Քրիստոսը.... մեր մեղքերիցն լուացաւ մեզ իր արիւնովն» (1 Հովհաննես 1:7, «Արարատ» թարգմանություն; Հայտնություն 1:5, «Արարատ» թարգմանություն)։ Հիսուսը «իր կյանքը տվեց որպես փրկագին շատերի համար», որպեսզի վճարի նրանց մեղքերի դիմաց (Մատթեոս 20:28, Աշխարհաբար նոր թարգմանություն)։
Մահացածները անգիտակից վիճակում են։ «Անոնք որ կ’ապրին, գիտեն թէ պիտի մեռնին. բայց մեռելները բան մը չեն գիտեր» (Ժողովող 9:5, Արևմտահայերեն Աստվածաշունչ)։ Մահացած մարդը ոչինչ չի զգում ու հետևաբար չի կարող տառապել կամ ուրախություն զգալ քավարանի կրակով մաքրվելիս։
Մահից հետո մարդը մեղքերի համար պատիժ չի կրում։ Աստվածաշունչն ասում է, որ «մեղքի վարձը մահն է», և «երբ մեկը մեռնում է, ազատվում է մեղքից» (Հռոմեացիներ 6:7, 23, Աշխարհաբար նոր թարգմանություն)։ Մահը լիարժեք ու ամբողջական պատիժ է մեղքի համար։
a Մի գրքում քավարանի վերաբերյալ ասվում է, որ «դրա մասին խոսք անգամ չկա Ավետարաններում» (Orpheus: A General History of Religions)։ «Նոր կաթոլիկական հանրագիտարանում» նշվում է. «Քավարանի մասին կաթոլիկական ուսմունքը վերջին հաշվով հիմնված է ոչ թե Սուրբ Գրքի, այլ ավանդության վրա» (New Catholic Encyclopedia, Second Edition, Volume 11, page 825)։
b Տես «Նոր կաթոլիկական հանրագիտարան», երկրորդ հրատարակություն, հատոր 11, էջ 824 (անգլ.)։