Սաղմոսներ

Դաւիթը՝ նեղուած իր թշնամիներից՝ յոյսը դնում է Տիրոջ վերայ։

Երգողների գլխաւորին։ Դաւիթի (Սաղմոս։)

11 Տիրոջը յուսացայ, էլ ի՞նչպէս էք ասում իմ անձին՝ թէ Փախիր ձեր սարերը ինչպէս թռչուն:

2 Որովհետեւ ահա ամբարիշտներն աղեղ են լարում, եւ իրանց նետերը պատրաստում են չուանի վերայ, որ խաւարումը գցեն նորանց որ ուղիղ են սրտով:

3 Թէ որ հիմունքը քանդուին, արդարն ի՞նչ անէ:

4 Տէրն իր սուրբ տաճարումն է. Տիրոջ աթոռը երկնքումն է. նորա աչքերը տեսնում են. նորա արտեւանունքները քննում են մարդկանց որդիներին:

5 Տէրը քննում է արդարին, բայց ամբարշտին եւ անիրաւութիւն սիրողին ատում է նորա անձը:

6 Նա ամբարիշտների վերայ որոգայթներ՝ կրակ եւ ծծումբ կ’տեղայ, եւ նորանց բաժակի բաժինը այրող մրրիկ կ’լինի:

7 Որովհետեւ Տէրն արդար է և արդարութիւն է սիրում. ուղիղները կ’տեսնեն նորա երեսը: