Segunda Carta a Timoteo

3 Ten ben sabido isto: que nos días derradeiros haberá intres difíciles. 2 A xente volverase egoísta, avariciosa, fachendosa, presumida, maldicente, mal guiada cos seus pais, sen caridade, impía, 3 desamorada, falsa, calumniadora, altaneira, ríspida, inimiga do bo, 4 traicioneira, temeraria, foncha, máis amante do pracer ca de Deus; 5 terá aparencia de piedade, pero arrenegará da verdadeira forza da mesma. Ti con xente desa non te xuntes. 6 Porque destes son os que se meten nas casas e engaiolan as mulleriñas ateigadas de pecados e empurradas por moitas castes de paixóns, 7 que están sempre aprendendo pero que non dan chegado ó coñecemento da verdade. 8 E da mesma maneira que Ianne e Iambrés se arrepuxeron contra Moisés, así tamén estes se arrepoñen contra verdade: homes de mente estragada, réprobos na fe. 9 Pero non avantarán moito, porque a súa insensatez será manifesta a todos, como o foi a daqueles.

10 Ti, en troques, seguíchesme a min na doutrina, no xeito de vida, nos meus plans, na fe, na paciencia, na caridade, na resistencia 11 ás persecucións e ós sufrimentos (como os que aturei en Antioquía, en Iconio, en Listra). ¡Que grandes persecucións soportei e de todas me librou o Señor! 12 E tódolos que queiran vivir coma bos cristiáns padecerán persecución.

13 Homes ruíns e seductores irán de mal en peor, enganadores e enganados. 14 Ti mantente no que aprendiches e no que criches, e que non che esqueza quen cho aprendeu. 15 Porque xa desde neno coñéce-las letras santas, que son podentes para che facer sabe-lo camiño da salvación pola fe en Cristo Xesús.

16 Toda a Escritura está inspirada por Deus e é útil para ensinar, para corrixir, para enmendar, para educar na xustiza. 17 Dese xeito, o home de Deus tórnase perfecto e competente para toda obra boa.