پاورقی
b در ترجمهای از کتاب مقدّس که در سال ۱۸۵۶ میلادی توسط فاضلخان همدانی، ویلیام گلن و هنری مارتین انجام شده است، نام خدا به صورت «یِهُوْاٰهْ» آمده است. همچنین در ترجمهای که توسط انجمن پخش کتب مقدّس از نسخهٔ ۱۹۰۴ به چاپ رسیده، نام الٰهی به صورت «یَهُوَه» اعرابگذاری شده است و در ترجمهٔ قدیم چاپ ۱۹۹۶ نیز نام الٰهی به صورت «یهوه» یا «یَهُوَه» دیده میشود. در ترجمههای جدیدتر زبان فارسی، نام خدا به صورت «یهوه» بدون اعرابگذاری آمده است. پس میتوان گفت این نام اغلب به صورت «یهوه» یا «یَهُوَه» نوشته شده است. از این رو، امروزه ما شاهدان یَهُوَه در زبان فارسی نام خدا را به صورت «یَهُوَه» به کار میبریم.