پاورقی

b آن مردان در اِفِسُس به عنوان شاگردان یحیی تعمید گرفته بودند.‏ (‏اعما ۱۹:‏⁠۳‏)‏ یحیای تعمیددهنده یهودیان را ترغیب می‌کرد که از گناهانی که با زیر پا گذاشتن شریعت مرتکب شده بودند توبه کنند.‏ کسانی که به گناهانشان اعتراف می‌کردند،‏ می‌توانستند تعمید بگیرند.‏ (‏مرق ۱:‏​۴،‏ ۵‏)‏ اما تعمیدی که یحیی می‌داد با باطل شدن شریعت بی‌اعتبار شد.‏ از آن موقع به بعد،‏ خدا فقط «یک تعمید» را می‌پذیرد که باعث نجات می‌شود.‏—‏افس ۴:‏⁠۵‏.‏