پاورقی

a ۲قُرِنتیان ۲:‏۵-‏۸ (‏ه‍ن‏)‏:‏ «اگر کسی باعث اندوه شده،‏ نه تنها مرا،‏ بلکه تا حدّی همهٔ شما را اندوهگین ساخته است -‏ نمی‌خواهم در این باره سخن به گزاف گفته باشم.‏ تنبیهی که از سوی بیشتر شما بر او اِعمال شده،‏ کافی است.‏ اکنون دیگر باید او را ببخشید و دلداری دهید،‏ مبادا اندوه بیش از حد،‏ وی را از پا درآورد.‏ بنابراین،‏ از شما استدعا دارم او را از محبت خود مطمئن سازید.‏»‏