پاورقی

b در سراسر نوشته‌های مقدس عبری،‏ به مردان و زنان متأهل،‏ بیشتر به عنوان «شوهر» (‏عبری،‏ ایش‏)‏ و «زن» (‏عبری،‏ ایشَّه‏)‏ اشاره می‌شود.‏ برای مثال،‏ واژه‌هایی که یَهُوَه از آنها در عدن استفاده کرد،‏ «مالک» و ‹مایملک› نبودند،‏ بلکه ‹شوهر› و «زن» بودند.‏ (‏پیدایش ۲:‏۲۴؛‏ ۳:‏​۱۶،‏۱۷‏)‏ نبوت هوشع پیشگویی کرد که اسرائیل پس از بازگشت از تبعید،‏ دیگر به یَهُوَه نخواهد گفت «مالک من»،‏ بلکه از روی توبه و پشیمانی او را «شوهر من» خواهد خواند.‏ این موضوع می‌تواند حاکی از این باشد که واژهٔ «شوهر» معنای ظریفتر و حساستری از «مالک» داشت.‏ —‏ هوشع ۲:‏⁠۱۶‏.‏