کتابخانهٔ آنلاین نشریات شاهدان یَهُوَه
کتابخانهٔ آنلاین
نشریات شاهدان یَهُوَه
فارسی
  • کتاب مقدّس
  • نشریات
  • جلسات
  • ک-‏شهادت فصل ۵ ص ۳۶-‏۴۳
  • ‏‹ما باید از خدا اطاعت کنیم›‏

ویدیویی برای انتخاب شما موجود نیست.

متأسفانه، پخش ویدیو ممکن نیست.

  • ‏‹ما باید از خدا اطاعت کنیم›‏
  • دربارهٔ پادشاهی خدا شهادتی کامل دهید
  • عنوان‌های فرعی
  • مطالب مشابه
  • ‏«فرشتهٔ یَهُوَه آمد و درهای زندان را باز کرد» (‏اعما ۵:‏۱۲-‏۲۱الف‏)‏
  • ‏‹باید در وهلهٔ اول از خدا اطاعت کنیم،‏ نه از انسان› (‏اعما ۵:‏۲۱ب-‏۳۳‏)‏
  • ‏«نمی‌توانید جلوی آن را بگیرید» (‏اعما ۵:‏۳۴-‏۴۲‏)‏
  • برادرانی واجد شرایط برای مسئولیتی مهم (‏اعما ۶:‏۱-‏۶‏)‏
  • ‏«کلام خدا در همه جا اعلام می‌شد» (‏اعما ۶:‏۷‏)‏
  • چه کسی را اطاعت می‌کنید خدا یا انسان؟‏
    برج دیده‌بانی ۲۰۰۶
  • هیچ چیز نمی‌توانست جلوی آن‌ها را بگیرد
    درس‌های آموزنده از کتاب مقدّس
  • ‏‹کلام خدا را به دلیری بگو›‏
    پرستش خدای واحد حقیقی
  • آزاد شدن از زندان
    کتاب من از داستان‌های کتاب مقدّس
لینک‌های بیشتر
دربارهٔ پادشاهی خدا شهادتی کامل دهید
ک-‏شهادت فصل ۵ ص ۳۶-‏۴۳

فصل ۵

‏‹ما باید از خدا اطاعت کنیم›‏

رسولان نمونهٔ خوبی برای همهٔ مسیحیان هستند

بر اساس اعمال ۵:‏۱۲–‏۶:‏۷

۱-‏۳.‏ الف)‏ چرا رسولان را به شورای سَنهِدرین بردند و سؤال اصلی‌ای که پیش آمد چه بود؟‏ ب)‏ چرا خوب است بدانیم رسولان چه واکنشی نشان دادند؟‏

اعضای شورای سَنهِدرین در آتش خشم می‌سوختند.‏ رسولان عیسی برای محاکمه در مقابل دادگاه ایستاده بودند.‏ چرا؟‏ قیافا کاهن اعظم و رئیس شورا،‏ با عصبانیت به رسولان گفت:‏ «ما صریحاً به شما فرمان دادیم که دیگر به این نام تعلیم ندهید.‏» قیافا حتی نمی‌خواست اسم عیسی را به زبان بیاورد.‏ او در ادامه گفت:‏ «اورشلیم را با تعلیم‌هایتان پر کرده‌اید و می‌خواهید خون این مرد را به گردن ما بیندازید!‏» (‏اعما ۵:‏۲۸‏)‏ دستور قیافا روشن بود:‏ اگر از موعظه دست نکشید مجازات می‌شوید!‏

۲ واکنش رسولان چه بود؟‏ فرمان موعظه را در واقع عیسی به آن‌ها داده بود.‏ عیسی هم این اختیار را از یَهُوَه گرفته بود.‏ (‏مت ۲۸:‏۱۸-‏۲۰‏)‏ آیا رسولان ترسیدند و از موعظه دست کشیدند،‏ یا با شجاعت به این فعالیت ادامه دادند؟‏ سؤال اصلی این بود:‏ آن‌ها باید از خدا اطاعت می‌کردند یا از انسان؟‏ پِطرُس رسول فوراً از طرف همهٔ رسولان با شجاعت جواب داد.‏

۳ ما می‌خواهیم بدانیم که رسولان در برابر تهدیدهای سَنهِدرین چه واکنشی نشان دادند.‏ فرمان موعظه شامل حال ما هم می‌شود.‏ شاید ما هم با مخالفت یا آزار و اذیت روبرو بشویم.‏ (‏مت ۱۰:‏۲۲‏)‏ اگر مخالفان فعالیت موعظه را محدود یا ممنوع کنند چه کار می‌کنیم؟‏ ما می‌توانیم از شجاعت رسولان در مقابل شورای سَنهِدرین درس‌های زیادی بگیریم.‏a

سَنهِدرین،‏ شورای عالی یهود

با این که یهودیه تحت حکمرانی امپراتوری روم بود،‏ یهودیان می‌توانستند مطابق رسوم خودشان زندگی کنند.‏ رومیان تا حد زیادی به آن‌ها آزادی عمل داده بودند.‏ دادگاه‌های محلی به جرم‌های کوچک و مسائل اجتماعی رسیدگی می‌کردند.‏ اما پرونده‌هایی که در این دادگاه‌ها به نتیجه نمی‌رسید به شورای سَنهِدرین فرستاده می‌شد.‏ سَنهِدرین،‏ دادگاه عالی یهودیان و مرکز قانون‌گذاری آن‌ها بود.‏ این شورا قانون یهودیان را تفسیر می‌کرد و حرف آخر را می‌زد.‏ همهٔ یهودیان به تصمیم‌های این شورا احترام می‌گذاشتند.‏

تصمیم‌های این شورا در تالار آن گرفته می‌شد.‏ این تالار احتمالاً در محوطهٔ معبد یا نزدیک آن قرار داشت.‏ اعضای این شورا ۷۱ نفر بودند.‏ رئیس شورا کاهن اعظم بود.‏ بقیهٔ اعضای آن مردانی سرشناس،‏ کاهنان صَدّوقی و عالمان دین بودند.‏ حکم این شورا نهایی بود.‏

‏«فرشتهٔ یَهُوَه آمد و درهای زندان را باز کرد» (‏اعما ۵:‏۱۲-‏۲۱الف‏)‏

۴،‏ ۵.‏ چرا قیافا و صَدّوقیان شدیداً حسادت کردند؟‏

۴ همان طور که دیدیم اولین باری که دادگاه سَنهِدرین به رسولان دستور داد که دیگر موعظه نکنند،‏ پِطرُس و یوحنا به آن‌ها گفتند:‏ «ما نمی‌توانیم از صحبت کردن دربارهٔ چیزهایی که دیده و شنیده‌ایم دست بکشیم.‏» (‏اعما ۴:‏۲۰‏)‏ بعد از آن پِطرُس و یوحنا همراه رسولان دیگر به موعظه در معبد ادامه دادند.‏ آن‌ها معجزه و کارهای شگفت‌انگیز زیادی انجام می‌دادند.‏ مثلاً،‏ بیماران و کسانی را که گرفتار ارواح ناپاک شده بودند شفا می‌دادند.‏ آن‌ها این کارها را در قسمتی از معبد به اسم «ایوان سلیمان» که یهودیان آنجا جمع می‌شدند،‏ انجام می‌دادند.‏ وقتی پِطرُس از آنجا رد می‌شد و سایه‌اش روی مردم می‌افتاد آن‌ها شفا پیدا می‌کردند.‏ خیلی از آن‌ها خبر خوش را پذیرفتند.‏ در نتیجه «عدهٔ بیشتری از مردان و زنان به سَرور ایمان می‌آوردند.‏»​—‏اعما ۵:‏۱۲-‏۱۵‏.‏

۵ قیافا و صَدّوقیان «از شدّت حسادت» رسولان را به زندان انداختند.‏ (‏اعما ۵:‏۱۷،‏ ۱۸‏)‏ صَدّوقیان چرا عصبانی بودند؟‏ چون رسولان تعلیم می‌دادند که عیسی رستاخیز پیدا کرده در حالی که صَدّوقیان به رستاخیز اعتقادی نداشتند.‏ همچنین،‏ رسولان به مردم تعلیم می‌دادند که در صورتی نجات پیدا می‌کنند که به عیسی ایمان بیاورند.‏ اما صَدّوقیان از این ترس داشتند که مردم پیرو عیسی بشوند و دولت روم آن‌ها را مجازات کند.‏ (‏یو ۱۱:‏۴۸‏)‏ پس جای تعجب نیست که صَدّوقیان تمام سعی‌شان را می‌کردند که جلوی موعظهٔ رسولان را بگیرند.‏

۶.‏ دلیل اصلی‌ای که خادمان یَهُوَه مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند چیست و چرا ما از این موضوع تعجب نمی‌کنیم؟‏

۶ امروزه هم خادمان یَهُوَه مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند.‏ دلیل اصلی آن این است که رهبران ادیان دروغین دیگران را علیه ما تحریک می‌کنند.‏ آن‌ها اغلب تلاش می‌کنند دولت‌ها و رسانه‌ها را تحت تأثیر قرار بدهند تا از فعالیت ما جلوگیری کنند.‏ ما از این کار آن‌ها تعجب نمی‌کنیم،‏ چون پیام ما به مردم کمک می‌کند که ببینند تعالیم رهبران مذهبی دروغ است.‏ وقتی مردم حقایق کتاب مقدّس را می‌پذیرند از اعتقادات و رسوم غلط آزاد می‌شوند.‏ (‏یو ۸:‏۳۲‏)‏ به همین دلیل فعالیت موعظهٔ ما باعث می‌شود رهبران مذهبی از ما نفرت داشته باشند و ما را مورد آزار و اذیت قرار بدهند.‏

۷،‏ ۸.‏ فرمان آن فرشته چه تأثیری روی رسولان گذاشت و ما چه سؤالی می‌توانیم از خودمان بپرسیم؟‏

۷ رسولان در زندان و در انتظار محاکمه بودند.‏ شاید آن‌ها فکر می‌کردند که به خاطر اعتقادشان کشته می‌شوند.‏ (‏مت ۲۴:‏۹‏)‏ اما آن شب اتفاق غیرمنتظره‌ای افتاد.‏ «فرشتهٔ یَهُوَه آمد و درهای زندان را باز کرد»‏b (‏اعما ۵:‏۱۹‏)‏ بعد به آن‌ها گفت:‏ «به معبد بروید و در آنجا بایستید و باز پیامی را که دربارهٔ زندگی ابدی است به مردم اعلام کنید.‏» (‏اعما ۵:‏۲۰‏)‏ این فرمان به آن‌ها اطمینان داد که کار درست را انجام می‌دهند.‏ همین طور گفته‌های آن فرشته احتمالاً به آن‌ها قدرت داد که با وجود آزار و اذیت‌ها همچنان به کار موعظه ادامه بدهند.‏ پس رسولان با ایمان و شجاعت «صبح زود به معبد رفتند و در آنجا مشغول تعلیم دادن شدند!‏»​—‏اعما ۵:‏۲۱‏.‏

۸ خوب است از خودمان بپرسیم:‏ «آیا من هم در چنین شرایطی با ایمان و شجاعت به موعظه ادامه می‌دهم؟‏» ما ‹دربارهٔ پادشاهی خدا شهادتی کامل می‌دهیم› چون می‌دانیم در این فعالیت از حمایت فرشتگان برخورداریم.‏​—‏اعما ۲۸:‏۲۳؛‏ مکا ۱۴:‏۶،‏ ۷‏.‏

‏‹باید در وهلهٔ اول از خدا اطاعت کنیم،‏ نه از انسان› (‏اعما ۵:‏۲۱ب-‏۳۳‏)‏

قیافا که عصبانی است رسولان را در مقابل بقیه اعضای شورای سَنهِدرین متهم می‌کند.‏

‏«پس رسولان را آوردند و جلوی شورای سَنهِدرين حاضر کردند.‏»​—‏اعمال ۵:‏۲۷

۹-‏۱۱.‏ واکنش رسولان به دستور شورای سَنهِدرین چه بود و رسولان چه نمونهٔ خوبی برای ما هستند؟‏

۹ قیافا و اعضای دیگر شورای سَنهِدرین آماده بودند تا رسولان را مجازات کنند.‏ آن‌ها چند مأمور فرستادند تا رسولان را پیش آن‌ها بیاورند.‏ وقتی مأموران به زندان رفتند،‏ حتماً خیلی تعجب کردند.‏ چون رسولان آنجا نبودند.‏ اما «درهای زندان کاملاً قفل بود و نگهبانان هم کنار درها ایستاده بودند.‏» (‏اعما ۵:‏۲۳‏)‏ ناظر معبد متوجه شد که رسولان به معبد برگشته‌اند و دوباره دربارهٔ عیسی موعظه می‌کنند.‏ یعنی همان کاری که به خاطر آن زندانی شده بودند.‏ ناظر معبد با مأمورانش رفت و رسولان را به سَنهِدرین آورد.‏

۱۰ همان طور که در اول این فصل دیدیم رهبران مذهبی عصبانی بودند و به رسولان تأکید کرده بودند که موعظه نکنند.‏ واکنش رسولان به این فرمان چه بود؟‏ پِطرُس از طرف همه با شجاعت گفت:‏ «ما باید در وهلهٔ اول از خدا که حکمرانمان است اطاعت کنیم،‏ نه از انسان.‏» (‏اعما ۵:‏۲۹‏)‏ رسولان نمونهٔ خوبی برای همهٔ ما هستند.‏ خدا از ما می‌خواهد که از حکومت‌ها اطاعت کنیم.‏ اما تا زمانی که از ما انتظار نداشته باشند کاری برخلاف خواست او بکنیم.‏ پس اگر حکومت‌ها موعظهٔ ما را ممنوع کنند،‏ باز هم به موعظه ادامه می‌دهیم.‏ (‏روم ۱۳:‏۱‏)‏ البته در چنین شرایطی دنبال راه‌هایی می‌گردیم که با احتیاط خبر خوش را به گوش مردم برسانیم.‏

۱۱ جواب قاطع و شجاعانهٔ رسولان،‏ اعضای شورای سَنهِدرین را خیلی عصبانی کرد.‏ آن‌ها تصمیم گرفتند که رسولان را بکشند.‏ (‏اعما ۵:‏۳۳‏)‏ رسولان فکر می‌کردند به زودی کشته می‌شوند.‏ اما یَهُوَه به شکل غیرمنتظره‌ای آن‌ها را نجات داد.‏

‏«نمی‌توانید جلوی آن را بگیرید» (‏اعما ۵:‏۳۴-‏۴۲‏)‏

۱۲،‏ ۱۳.‏ الف)‏ گامالائیل چه توصیه‌ای به اعضای شورا کرد و آن‌ها چه کار کردند؟‏ ب)‏ یَهُوَه امروزه چطور به ما کمک می‌کند؟‏ پ)‏ اگر به خاطر انجام خواست خدا آزار و اذیت ببینیم از چه چیزی می‌توانیم مطمئن باشیم؟‏

۱۲ گامالائیل «که معلّم شریعت و مورد احترام همهٔ مردم بود» از رسولان دفاع کرد.‏c او حتماً مورد احترام اعضای شورا هم بود،‏ چون وقتی دستور داد که رسولان را چند لحظه بیرون ببرند،‏ همه به او گوش کردند.‏ (‏اعما ۵:‏۳۴‏)‏ گامالائیل به کسانی اشاره کرد که در گذشته علیه دولت روم شورش کرده بودند.‏ او گفت وقتی رهبران آن‌ها کشته شدند تمام هوادارانشان پراکنده شدند و کارشان به جایی نرسید.‏ او به اعضای سَنهِدرین گفت که عیسی،‏ رهبر این مردان تازه کشته شده است.‏ پس در مورد این مسئله به آن‌ها توصیه کرد که با رسولان کاری نداشته باشند و آن‌ها را به حال خودشان بگذارند.‏ گامالائیل گفت:‏ «در واقع،‏ اگر نقشه و کارشان از طرف انسان باشد،‏ خودبه‌خود نقش بر آب می‌شود،‏ اما اگر از طرف خدا باشد،‏ نمی‌توانید جلوی آن را بگیرید؛‏ چون در آن صورت،‏ درگیری با آن‌ها در واقع جنگ و درگیری با خودِ خداست!‏» (‏اعما ۵:‏۳۸،‏ ۳۹‏)‏ اعضای شورا به توصیهٔ او گوش کردند.‏ با این حال رسولان را شلاق زدند و به آن‌ها فرمان دادند «که دیگر به نام عیسی صحبت نکنند.‏»—‏اعما ۵:‏۴۰‏.‏

۱۳ یَهُوَه امروز هم ممکن است از طریق اشخاص بانفوذ به خادمانش کمک کند.‏ (‏امث ۲۱:‏۱‏)‏ یَهُوَه با روح مقدّسش می‌تواند کاری کند که دولتمردان،‏ قاضی‌ها و قانونگذاران هماهنگ با خواستش رفتار کنند.‏ (‏نح ۲:‏۴-‏۸‏)‏ با این حال،‏ اگر به خاطر انجام خواست خدا آزار و اذیت ببینیم،‏ باید از دو چیز مطمئن باشیم.‏ (‏۱پطر ۳:‏۱۴‏)‏ اول،‏ یَهُوَه به ما قدرت تحمّل می‌دهد.‏ (‏۱قر ۱۰:‏۱۳‏)‏ دوم،‏ مخالفان هیچ وقت نمی‌توانند جلوی خواست یَهُوَه را بگیرند.‏​—‏اشع ۵۴:‏۱۷‏.‏

۱۴،‏ ۱۵.‏ الف)‏ رسولان بعد از این که شلاق خوردند چه احساسی داشتند و چرا؟‏ ب)‏ با مثالی نشان دهید که شاهدان یَهُوَه سختی‌ها را با شادی تحمّل می‌کنند.‏

۱۴ آیا رسولان بعد از شلاق خوردن ناامید شدند و از خدمت دست کشیدند؟‏ به هیچ‌وجه.‏ کتاب مقدّس می‌گوید آن‌ها «با خوشحالی از حضور شورای سَنهِدرين بیرون رفتند.‏» (‏اعما ۵:‏۴۱‏)‏ مسلّماً آن‌ها از شلاق خوردن و درد کشیدن خوشحال نبودند.‏ دلیل خوشحالی آن‌ها این بود که به خاطر وفاداری به یَهُوَه و پیروی از عیسی آزار و اذیت دیده بودند.‏—‏مت ۵:‏۱۱،‏ ۱۲‏.‏

۱۵ ما هم مثل برادران و خواهرانمان در قرن اول آزار و اذیت‌ها را با شادی تحمّل می‌کنیم.‏ (‏۱پطر ۴:‏۱۲-‏۱۴‏)‏ البته دلمان نمی‌خواهد که تهدید بشویم،‏ آزار و اذیت ببینیم یا به زندان بیفتیم.‏ ما شادیم چون به یَهُوَه وفاداریم.‏ مثلاً برادری به اسم دورنیک به خاطر وفاداری‌اش به یَهُوَه چندین سال تحت آزار و اذیت قرار گرفت.‏ در اوت ۱۹۴۴،‏ او و برادرش را به اردوگاه کار اجباری فرستادند.‏ مخالفانشان گفتند:‏ «ما به هیچ‌وجه نمی‌توانیم کاری بکنیم که آن‌ها ایمانشان را زیر پا بگذارند.‏ آن‌ها حاضرند به خاطر ایمانشان جانشان را هم بدهند.‏» اما برادر دورنیک گفت:‏ «دلم نمی‌خواست بمیرم،‏ اما از این که توانستم در آزار و اذیت به یَهُوَه وفادار بمانم،‏ خوشحالم.‏»​—‏یعقو ۱:‏۲-‏۴‏.‏

زن و شوهری با استفاده از کتاب مقدّس و یک نشریه به مردی که جلوی خانه‌اش ایستاده موعظه می‌کنند.‏

ما هم مثل رسولان «خانه به خانه» موعظه می‌کنیم

۱۶.‏ رسولان چطور شهادتی کامل دادند و امروزه ما چطور مثل آن‌ها موعظه می‌کنیم؟‏

۱۶ رسولان وقت را تلف نکردند و سریع کار موعظه را دوباره شروع کردند.‏ آن‌ها بدون ترس «هر روز در معبد و خانه به خانه به مردم تعلیم می‌دادند و این خبر خوش را اعلام می‌کردند که عیسی همان مسیح است.‏»‏d (‏اعما ۵:‏۴۲‏)‏ آن‌ها سعی کردند که به همه شهادتی کامل دهند،‏ برای همین همان طور که عیسی به آن‌ها گفته بود خانه به خانه موعظه کردند.‏ (‏مت ۱۰:‏۷،‏ ۱۱-‏۱۴‏)‏ احتمالاً به همین شکل اورشلیم را با تعالیمشان پر کرده بودند.‏ امروزه ما شاهدان یَهُوَه با همین روش خبر خوش را به گوش همه می‌رسانیم.‏ یَهُوَه به موعظهٔ خانه به خانهٔ ما برکت داده است.‏ میلیون‌ها نفر در این زمان آخر جذب حقیقت شده‌اند که خیلی از آن‌ها اولین بار خبر خوش را به همین شکل شنیدند.‏

موعظهٔ خانه به خانه

با وجود این که سَنهِدرین کار موعظه را ممنوع کرده بود،‏ شاگردان ‏«‏هر روز در معبد و خانه به خانه»‏ به مردم موعظه می‌کردند و تعلیم می‌دادند.‏ (‏اعما ۵:‏۴۲‏)‏ منظور از عبارت «خانه به خانه» چیست؟‏

خیلی از مترجمان کتاب مقدّس می‌گویند که عبارت یونانی‌ای که در اعمال ۵:‏۴۲ به کار رفته،‏ نشان می‌دهد که شاگردان عیسی از یک خانه به خانه‌ای دیگر موعظه می‌کردند.‏ کلمهٔ یونانی مشابهی در لوقا ۸:‏۱ هم استفاده شده است.‏ در آنجا آمده که عیسی ‹شهر به شهر و روستا به روستا موعظه می‌کرد.‏›‏

در اعمال ۲۰:‏۲۰ این کلمهٔ یونانی به صورت جمع به کار رفته است.‏ در آنجا پولُس به سرپرستان می‌گوید:‏ «چه در مکان‌های عمومی چه خانه به خانه به شما تعلیم دادم.‏» بعضی‌ها می‌گویند که منظور پولُس این بود که در خانهٔ سرپرستان به آن‌ها تعلیم می‌داد،‏ اما آیهٔ بعد نشان می‌دهد که این برداشت اشتباه است.‏ پولُس در آنجا می‌گوید:‏ «من،‏ هم به یهودیان و هم به یونانیان شهادتی کامل داده‌ام و به آن‌ها گفته‌ام که باید توبه کنند و به سوی خدا برگردند و به سَرورمان عیسی ایمان بیاورند.‏» (‏اعما ۲۰:‏۲۱‏)‏ آن سرپرستان قبلاً توبه کرده بودند و به عیسی ایمان آورده بودند.‏ پس وقتی پولُس گفت خانه به خانه تعلیم می‌داد در واقع منظورش موعظه به کسانی بود که هنوز ایمان نیاورده بودند.‏

برادرانی واجد شرایط برای مسئولیتی مهم (‏اعما ۶:‏۱-‏۶‏)‏

۱۷-‏۱۹.‏ چه مشکلی پیش آمد و رسولان برای رسیدگی به آن چه کار کردند؟‏

۱۷ جماعت جدید اورشلیم با مشکلی روبرو شد که می‌توانست اتحادشان را به هم بزند.‏ خیلی از برادران و خواهرانی که تازه تعمید گرفته بودند از جاهای دیگری آمده بودند.‏ آن‌ها در اورشلیم مانده بودند تا بیشتر تعلیم بگیرند.‏ هم‌ایمانانی که در اورشلیم زندگی می‌کردند برای تأمین نیاز روزانهٔ آن‌ها کمکشان می‌کردند.‏ (‏اعما ۲:‏۴۴-‏۴۶؛‏ ۴:‏۳۴-‏۳۷‏)‏ اما یک مشکل پیش آمد.‏ «یهودیان یونانی‌زبان از یهودیان عبری‌زبان شکایت کردند،‏ چون موقع تقسیم جیرهٔ روزانه،‏ بیوه‌زنانشان نادیده گرفته می‌شدند.‏» (‏اعما ۶:‏۱‏)‏ در واقع مشکل تبعیض و بی‌عدالتی بود که می‌توانست اتحاد جماعت را به هم بزند.‏

۱۸ رسولان که هیئت اداره‌کنندهٔ آن زمان بودند،‏ وظایف زیادی داشتند.‏ برای همین گفتند:‏ «درست نیست که ما از تعلیم دادن کلام خدا غافل شویم و وقتمان را صرف رساندن غذا به دیگران بکنیم.‏» (‏اعما ۶:‏۲‏)‏ پس برای رسیدگی به این مشکل از برادران خواستند از بین خودشان هفت نفر را «که پر از حکمت و روح‌القدس» بودند،‏ انتخاب کنند و «مسئولیت این کار مهم» را به آن‌ها بدهند.‏ (‏اعما ۶:‏۳‏)‏ آن‌ها باید برادرانی واجد شرایط می‌بودند که علاوه بر تقسیم غذا،‏ بتوانند به مسائل مالی و خرید وسایل ضروری هم رسیدگی کنند و همه چیز را بادقت ثبت کنند.‏ برادرانی که انتخاب شدند همه اسم‌های یونانی داشتند.‏ به این شکل بیوه‌زنان یونانی بیشتر می‌توانستند به این برادران اعتماد کنند.‏ رسولان بعد از دعا برادران انتخاب‌شده را برای این مسئولیت مهم منصوب کردند.‏e

۱۹ آیا برادرانی که برای تقسیم غذا انتخاب شدند،‏ دیگر موعظه نمی‌کردند و فقط روی این مسئولیت تمرکز کردند؟‏ به هیچ وجه!‏ مثلاً یکی از آن‌ها استیفان بود که مبشّری شجاع بود.‏ (‏اعما ۶:‏۸-‏۱۰‏)‏ فیلیپُس هم یکی دیگر از آن‌ها بود که «مبشّر» نامیده شد.‏ (‏اعما ۲۱:‏۸‏)‏ پس واضح است که این هفت برادر در کنار این مسئولیت موعظه هم می‌کردند.‏

۲۰.‏ پیران و خادمان جماعت امروزه چطور انتخاب می‌شوند؟‏

۲۰ امروزه هم خادمان خدا از همان روش برای انتخاب سرپرستان جماعت استفاده می‌کنند.‏ این سرپرستان باید سعی کنند دید خدا را داشته باشند و ثمرهٔ روح مقدّس را در زندگی‌شان نشان دهند.‏ برادرانی که مطابق با اصول کتاب مقدّس واجد شرایط هستند،‏ با راهنمایی هیئت اداره‌کننده به عنوان پیر جماعت یا خادم جماعت منصوب می‌شوند.‏f (‏۱تیمو ۳:‏۱-‏۹،‏ ۱۲،‏ ۱۳‏)‏ پس می‌توان گفت که آن‌ها از طریق روح مقدّس خدا منصوب می‌شوند.‏ این برادرانِ سخت‌کوش مسئولیت‌های مهمی دارند.‏ مثلاً پیران ترتیبی می‌دهند که به نیاز سالمندان در جماعت رسیدگی شود.‏ (‏یعقو ۱:‏۲۷‏)‏ بعضی از پیران در پروژهٔ ساختمان‌سازی مشغولند،‏ برای کنگره‌ها برنامه‌ریزی می‌کنند یا در کمیتهٔ رابط بیمارستان فعالیت می‌کنند.‏ خادمان جماعت وظایف زیادی دارند که مستقیماً به شبانی و تعلیم مربوط نمی‌شود.‏ همهٔ این برادران با وجود تمام مسئولیت‌هایشان،‏ هنوز موظفند که موعظه کنند.‏​—‏۱قر ۹:‏۱۶‏.‏

‏«کلام خدا در همه جا اعلام می‌شد» (‏اعما ۶:‏۷‏)‏

۲۱،‏ ۲۲.‏ یَهُوَه به برادران و خواهرانمان در جماعت جدید اورشلیم چه برکتی داد؟‏

۲۱ با کمک یَهُوَه،‏ جماعت جدید اورشلیم توانست هم آزار و اذیت‌ها را پشت سر بگذارد و هم مشکلی که می‌توانست اتحاد جماعت را به هم بزند برطرف کند.‏ یَهُوَه واقعاً به آن برادران و خواهران برکت داد،‏ چون در کتاب مقدّس می‌خوانیم:‏ «پس کلام خدا در همه جا اعلام می‌شد و تعداد شاگردان در شهر اورشلیم روزبه‌روز بیشتر می‌شد.‏ حتی گروهی بزرگ از کاهنان هم به عیسی ایمان آوردند.‏» (‏اعما ۶:‏۷‏)‏ این فقط یکی از گزارش‌های کتاب اعمال است که نشان می‌دهد یَهُوَه چطور به برادران و خواهرانمان برکت داد.‏ (‏اعما ۹:‏۳۱؛‏ ۱۲:‏۲۴؛‏ ۱۶:‏۵؛‏ ۱۹:‏۲۰؛‏ ۲۸:‏۳۱‏)‏ امروزه ما هم با شنیدن پیشرفت فعالیت موعظه در تمام دنیا خیلی خوشحال می‌شویم.‏

۲۲ در قرن اول،‏ رهبران مذهبی از آزار و اذیت شاگردان عیسی دست نکشیدند.‏ مخالفت‌ها بیشتر و بیشتر می‌شد.‏ مخالفان با خشونت و بی‌رحمی با استیفان رفتار کردند.‏ در فصل بعد این موضوع را بررسی می‌کنیم.‏

گامالائیل مورد احترام معلّم‌های مذهبی بود

گامالائیل که در کتاب اعمال به او اشاره شده،‏ نوهٔ هِلّیل بود.‏ او سعی کرد به فَریسیان یاد دهد که تندرو و سخت‌گیر نباشند.‏ گامالائیل یکی از رهبران شورای سَنهِدرین بود.‏ معلّم‌های مذهبی دیگر احترام زیادی برایش قائل بودند.‏ او اولین کسی بود که لقب معلّم ارشد را گرفت.‏ میشنا،‏ کتاب قوانین و رسوم یهودیان می‌گوید:‏ «وقتی گامالائیل مُرد،‏ تمام معلّم‌های مذهبی که برایش احترام قائل بودند عزاداری کردند و گفتند با مرگ او انگار تمام چیزهای خوب شریعت مُرد و شریعت دیگر مثل قبل زیبا نیست.‏» او به خاطر تصمیمات دلسوزانه‌اش بین مردم شناخته‌شده بود.‏ دایرة‌المعارف جوداییکا می‌گوید:‏ «یکی از تصمیمات مهم گامالائیل این بود که زن‌ها برای این که دوباره ازدواج کنند فقط به شهادت یک نفر نیاز داشتند تا ثابت کنند بیوه هستند.‏» او همچنین قانون‌هایی تصویب کرد تا از حقوق زن‌هایی که شوهر خیانتکار داشتند و بیوه‌زن‌هایی که فرزندان فریبکار داشتند دفاع کند.‏ همین طور او در رابطه با قانون خوشه‌چینی معتقد بود که غیریهودیان و یهودیان نیازمند باید از حق یکسانی برخوردار باشند.‏

a کادر «‏سَنهِدرین،‏ شورای عالی یهود‏» ملاحظه شود.‏

b این اولین باری است که کتاب اعمال مستقیماً به یک فرشته اشاره می‌کند.‏ قبل از این،‏ در اعمال ۱:‏۱۰ غیر مستقیم به دو فرشته اشاره شده که «دو مرد سفیدپوش» هستند.‏ در این کتاب حدود ۲۰ بار به فرشته‌ها اشاره شده است.‏

c کادر «‏گامالائیل مورد احترام معلّم‌های مذهبی بود‏» ملاحظه شود.‏

d کادر «‏موعظهٔ خانه به خانه‏» ملاحظه شود.‏

e از آنجا که به این برادران مسئولیت مهمی داده شد،‏ احتمالاً آن‌ها تمام خصوصیات یک پیر مسیحی را داشتند و واجد شرایط بودند.‏ اما کتاب مقدّس دقیقاً نمی‌گوید که پیران جماعت از کی در جماعت‌های مسیحی منصوب شدند.‏

f در قرن اول،‏ مردانی واجد شرایط اختیار داشتند که پیران را منصوب کنند.‏ (‏اعما ۱۴:‏۲۳؛‏ ۱تیمو ۵:‏۲۲؛‏ تیت ۱:‏۵‏)‏ امروزه هیئت اداره‌کننده سرپرستان حوزه را تعیین می‌کند که مسئولیت منصوب کردن پیران و خادمان جماعت را بر عهده دارند.‏

    نشریات فارسی (‏۱۹۹۳-‏۲۰۲۶)‏
    خروج
    ورود
    • فارسی
    • هم‌رسانی
    • تنظیم سایت
    • Copyright © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
    • شرایط استفاده
    • حفظ اطلاعات شخصی
    • تنظیمات مربوط به حریم شخصی
    • JW.ORG
    • ورود
    هم‌رسانی