اهدای بهترین قربانی به یَهُوَه!‏

^۱ در قانونی که یَهُوَه به اسرائیل داد معین کرده بود حیواناتی که به منظور قربانی اهدا می‌شدند می‌بایست «بی‌عیب» باشند.‏ حیوان معیوب مورد قبول واقع نمی‌شد.‏ (‏ لاو ۲۲:‏۱۸-‏۲۰؛‏ ملا ۱:‏۶-‏۹‏)‏ به علاوه،‏ هنگام اهدای قربانی،‏ همهٔ پیهٔ حیوان یعنی غنی‌ترین قسمت آن به یَهُوَه تعلّق می‌داشت.‏ (‏ لاو ۳:‏۱۴-‏۱۶‏)‏ یَهُوَه به عنوان پدر و آقای اسرائیل مستحق بهترین قربانی بود.‏

^۲ امروزه نیز خدا مانند دوران گذشته به کیفیت قربانی‌های ما عمیقاً توجه دارد.‏ خدمت ما باید جلوه‌گر احترامی باشد که شایستهٔ یَهُوَه است.‏ البته موقعیت اشخاص با هم متفاوت است.‏ ولی،‏ جایز است که هر یک از ما شخصاً موقعیت خود را بسنجد و اطمینان حاصل کند که بهترین قربانی‌ها را به یَهُوَه اهدا می‌کند.‏ —‏ افس ۵:‏۱۰‏.‏

^۳ خدمتی با دل و جان:‏ برای اینکه خدمتمان یَهُوَه را تجلیل نماید و شنوندگانمان را تحت تأثیر قرار دهد باید اساسی انجام گیرد.‏ اظهارات ما در خصوص یَهُوَه و مقاصد والایش باید از ته دل و مملوّ از قدردانی باشد.‏ (‏ مز ۱۴۵:‏۷‏)‏ به این دلیل،‏ باید به داشتن برنامه‌ای خوب برای خواندن و مطالعهٔ کتاب مقدّس اهمیت بیشتری بدهیم.‏ —‏ امث ۱۵:‏۲۸‏.‏

^۴ اهدای بهترین قربانی به یَهُوَه شامل تقلید کردن از محبتش به انسان‌ها نیز می‌شود.‏ (‏ افس ۵:‏۱،‏ ۲‏)‏ محبت به مردم ما را برمی‌انگیزد تا در رساندن پیام حیات‌بخشِ حقیقت به عدهٔ بیشتری حداکثر سعی‌مان را بکنیم.‏ (‏ مرق ۶:‏۳۴‏)‏ محبت ما را بر آن می‌دارد تا به شنوندگانمان علاقه نشان دهیم و بعد از ملاقات آن‌ها همواره به فکر ایشان باشیم و به بازدیدشان برویم.‏ در ضمن،‏ ما را ترغیب می‌کند تا هر کاری را که لازم باشد در راه پیشرفت روحانی علاقه‌مندان انجام دهیم.‏ —‏ اعما ۲۰:‏۲۴؛‏ ۲۶:‏۲۸،‏ ۲۹‏.‏

^۵ ‏«قربانی تسبیح»:‏ روش دیگری که می‌توانیم به یَهُوَه بهترین هدایا را اهدا کنیم سعی و کوشش در خدمت موعظه است.‏ اگر با برنامه‌ریزی و حواس‌جمعی فعالیتمان را پیش ببریم کمال استفاده را از وقت محدودمان خواهیم برد.‏ (‏ ۱ تیمو ۴:‏۱۰)‏ آمادگی قبلی به ما کمک می‌کند به وضوح و با ایمانی راسخ صحبت کنیم.‏ در نتیجه شاهد عکس‌العمل بهتری از جانب دیگران خواهیم بود.‏ (‏ امث ۱۶:‏۲۱‏)‏ می‌توان اظهارات قلبی را در حین اعلام بشارت به دیگران قربانی‌های تسبیح خواند.‏ —‏ عبر ۱۳:‏۱۵‏.‏