نامه‌ای از هیئت اداره‌کننده

عیسی به خدا چنین دعا کرد:‏ «نام تو مقدّس باد.‏» ما نیز از صمیم قلب این دعا را نمونهٔ خود قرار می‌دهیم.‏ با این حال،‏ روش زندگی ما به عنوان شاهدان یَهُوَه نشان‌دهندهٔ این موضوع است که تا چه حد مایلیم هماهنگ با این دعا زندگی کنیم.‏ شاهد یَهُوَه بودن فقط به معنی دانستن این نام نیست،‏ بلکه باید در هر فرصت نام خدا را جلال دهیم.‏ نامیده شدن به عنوان شاهد یَهُوَه بزرگ‌ترین افتخاری است که نصیب ما شده است.‏ —‏ مت ۶:‏۹؛‏ اشع ۴۳:‏۱۰‏.‏

قوم یَهُوَه هماهنگ با مزمور ۱۱۰:‏۳‏،‏ داوطلبانه کاری را انجام می‌دهد که یَهُوَه دستور داده است.‏ اما به چه دلیل انسان‌ها از هر سن و پیشینه،‏ خود را صرف خدمت موعظه می‌کنند؟‏ اوّلاً به دلیل محبت و وقف خود به خدا.‏ در تثنیه ۶:‏۵‏٬ ۶ آمده است یَهُوَه را «به تمامی جان و تمامی قوّت خود محبت نما.‏» چنین محبتِ صمیمانه‌ای ما را برمی‌انگیزد تا وقت،‏ انرژی و دارایی خود را در راه منافع ملکوت خدا به کار گیریم.‏ و در صورتی که وضعیتمان اجازه دهد نهایت سعی خود را در خدمت موعظه بکنیم.‏

محبت یَهُوَه به بشر در این نمایان می‌شود که دستور داده است مژدهٔ پادشاهی در سراسر جهان اعلام گردد.‏ او نمی‌خواهد که کسی هلاک گردد بلکه مایل است شریر از راه بد خود توبه کند و به سوی خالق خود برگردد و زنده بماند.‏ (‏ ۲ پطر ۳:‏۹)‏ یَهُوَه می‌گوید:‏ «از مردن مرد شریر خوش نیستم بلکه (‏ خوش هستم)‏ که شریر از طریق خود بازگشت نموده،‏ زنده ماند.‏» (‏ حز ۳۳:‏۱۱‏)‏ وقتی به خدمت موعظه مشغولیم علناً محبت یَهُوَه را به همنوعانمان نشان می‌دهیم.‏ دانستن این موضوع بی‌شک بر شادی ما در خدمت موعظه می‌افزاید.‏

محبت ما به یَهُوَه در این نمایان می‌شود که چه ارزشی برای کلامش قائلیم.‏ بدون کتاب مقدّس هرگز نمی‌توانستیم او را بشناسیم و به او نزدیک شویم،‏ چنانچه در یعقوب ۴:‏۸ ما را به این کار دعوت می‌کند.‏ همچنین نمی‌دانستیم چرا وجود داریم و آینده چگونه خواهد بود.‏ و خبر نداشتیم که دلیل تمام مشکلاتمان جدّمان آدم است.‏ (‏ روم ۵:‏۱۲‏)‏ و از محبت بزرگ خدا که یگانه پسر خود را برای ما فدیه داد بی‌خبر می‌ماندیم.‏ یَهُوَه از طریق کلامش همچنین معرفت،‏ حکمت و فهم را به ما می‌دهد.‏ پس باید برای این هدیه یعنی کلام الهام‌شده‌اش ارزش والایی قائل شویم!‏ قدردانی از این هدیهٔ فوق‌العاده ما را برمی‌انگیزد وقت را برای خواندن،‏ مطالعه و تعمّق بر سخنانش بیابیم.‏ (‏ افس۵:‏۱۵،‏ ۱۶‏؛‏ مز ۱:‏۱-‏۳‏)‏ هرگز نباید کلام خدا را با بی‌حوصلگی بخوانیم و زمانی را که برای این کار در نظر گرفته‌ایم باری بدانیم.‏ برعکس محبتمان به خدا می‌باید ما را به سوی کلامش سوق دهد و قادر سازد تا بر درک و محبتمان بیفزاید.‏

از کتاب مقدّس آموختیم وقتی آدم به یَهُوَه گناه کرد تمام نسل خود،‏ منجمله ما را در وضعیتی اسفناک و مأیوس‌کننده قرار داد.‏ با این حال خدا می‌توانست راه چاره‌ای برای بشر بیابد و به او اطمینان دهد که مقصودش در رابطه با زمین برآورده خواهد شد و چنین نیز کرد.‏ —‏ پیدا ۳:‏۱۵‏.‏

بدون شک هر یک از ما مایلیم در تقدّس نام عظیم خدا سهمی داشته باشیم.‏ چنانچه شناخت ما نسبت به یَهُوَه خدا افزایش یابد تمایل ما به همکاری با او و سازمانش در رابطه با اعلام مقصود و نامش بیشتر می‌شود.‏ هم‌اکنون مطمئن هستیم که مورد لطف و حمایت او قرار داریم و در دنیای جدید تا به ابد زندگی خواهیم کرد.‏

ما اعضای هیئت اداره‌کننده،‏ شما برادران و خواهران را عزیز و گرامی می‌داریم.‏ همچنین از صمیم قلب از زحمات شما قدردانی می‌کنیم که خبر خوش را در این زمان باقی‌مانده،‏ قبل از «عذاب سخت،‏» تا حد ممکن به انسان‌ها اعلام می‌نمایید.‏ (‏ مکا ۷:‏۱۴‏)‏ با این کار شما به انسان‌ها فرصتی را می‌دهید که خود به دست آورده‌اید،‏ یعنی آشنایی با خدا و عیسی که به حیات جاودانی می‌انجامد.‏ —‏ یو ۱۷:‏۳‏.‏

برادران شما

هیئت اداره‌کنندهٔ شاهدان یَهُوَه