کادر سؤال
▪ آیا شایسته است برای جمعآوری اعانه دکّه یا بساط دستفروشی باز کنیم؟
بسیار معمول است که سازمانهای مذهبی با فروش وسایل و غذا یا برپا کردن جشن اعانه جمعآوری کنند. با این که برخی فکر میکنند چنین فعالیتهایی برای امر خیر میباشد باید اذعان کرد چنین کاری به مفهوم خواهش و تمنا برای دریافت پول است. شاهدان یَهُوَه حمایت مالی خود را به این نحو به دست نمیآورند.
در شمارهٔ دوّم برج دیدهبانی اوت ۱۸۷۹، برادر راسل با جمعآوری اعانه به سبک کلیسا مخالفت کرد و چنین گفت: «ما معتقدیم که ‹برج دیدهبانی صهیون› از حمایت یَهُوَه برخوردار است و به همین دلیل هرگز برای حمایت آن نه گدایی میکنیم نه خواهش و تمنا. وقتی یَهُوَه یعنی کسی که میگوید ‹همهٔ طلا و نقرهٔ کوه مال من است› اعانهٔ لازم را فراهم نسازد متوجه میشویم که باید چاپ نشریات را متوقف سازیم.»
پس با توجه به اصل کتاب مقدّس به دادن اعانه ادامه میدهیم که نوشته شده است: «هر کس به طوری که در دل خود اراده نموده است بکند، نه به حزن و اضطرار، زیرا خدا بخشندهٔ خوش را دوست میدارد.» ( ۲ قر ۹:۷) جعبهٔ اعانات در سالن ملکوت قرار گرفته است تا هر کس داوطلبانه به میل خود اعانه دهد. ( ۲ پاد ۱۲:۹) اعانات به مفهوم خواهش و تمنا برای دریافت پول نیست؛ همچنین شخص نباید در قبال اعانه چیزی دریافت کند.