به مردم کمک کنیم تا دوست خدا گردند

^۱ امروزه تمامی ملت‌های مختلف جهان با تعالیم یَهُوَه آشنا می‌شوند.‏ (‏ اشع ۲:‏۲،‏ ۳‏)‏ برای این که چنین اشخاصی ‹با صبر ثمر آورند› لازم است که یَهُوَه را دوست داشته،‏ به او محبت کنند.‏ (‏ لو ۸:‏۱۵؛‏ مرق ۱۲:‏۳۰‏)‏ بدون چنین محبتی قادر نخواهند بود با تأثیرات منفی مقابله کنند یا در راه درست گام بردارند.‏ یک راه کمک به دیگران برای بنای رابطه‌ای خوب با یَهُوَه این است که به آن‌ها کمک کنیم تا به ارزش خصوصیات او پی ببرند.‏ می‌توانیم آن‌ها را ترغیب کنیم تا اطلاعاتی را که در کتاب به یَهُوَه نزدیک شویم موجود است با دقت بررسی کنند.‏

^۲ الگو بودن:‏ اَعمال ما می‌تواند تأثیر بسزایی بر دل شاگرد بگذارد.‏ وقتی شاگرد ببیند که ما برای دوستی خود با یَهُوَه ارزش فراوانی قائلیم و متوجه شود که این موضوع در زندگی‌مان تأثیر می‌گذارد ممکن است ترغیب شود چنین رابطهٔ نزدیکی را خود نیز با خدا به وجود آورد.‏ (‏ لو ۶:‏۴۰‏)‏ بلی،‏ الگویی که از خود به جا می‌گذاریم از آنچه می‌گوییم مؤثرتر است.‏

^۳ والدین عمدتاً می‌توانند با به جا گذاشتن الگویی خوب فرزندانشان را تعلیم دهند.‏ (‏ تث ۶:‏۴-‏۹‏)‏ زوجی مایل بودند که فرزندانشان را در حقیقت تربیت کنند.‏ بدین منظور با والدینی که در این کار موفق بودند مشورت کردند.‏ مرد آن خانواده می‌گوید:‏ «همهٔ آن‌ها به این اشاره کردند که والدین باید خود برای فرزندان الگو باشند.‏» بلی،‏ والدین با نمونهٔ خوب خود در تمام جوانب زندگی می‌توانند به فرزندانشان نشان دهند که «دوست خدا» بودن به چه مفهوم است.‏ —‏ یعقو ۲:‏۲۳‏.‏

^۴ دعایی که از دل برآید:‏ اگر به اشخاص تعلیم دهیم که از ته دل به خدا دعا کنند به ایشان کمک کرده‌ایم دوستی خود را با یَهُوَه تقویت نمایند.‏ می‌توانیم با نشان دادن دعای نمونهٔ عیسی یا دعاهای صادقانه‌ای که در کتاب مقدّس نگاشته شده است به ایشان کمک کنیم.‏ (‏ مت ۶:‏۹،‏ ۱۰‏)‏ همچنین با دعای خود می‌توانیم به شاگرد یا فرزندمان نحوهٔ دعا کردن را بیاموزیم.‏ آن‌ها با شنیدن دعای صمیمانهٔ ما احساسمان را نسبت به یَهُوَه حس خواهند کرد.‏ باید آن‌ها را تشویق کرد تا «در دعا» ثابت‌قدم باشند.‏ (‏ روم ۱۲:‏۱۲‏)‏ هنگامی که ایشان دست یاری یَهُوَه را در وقت نیاز حس کنند توکّلشان به او بیشتر می‌شود و او را همچون دوستی حقیقی دوست خواهند داشت.‏ —‏ مز ۳۴:‏۸؛‏ فیل ۴:‏۶،‏ ۷‏.‏