سخنی دلگرمکننده و تسلّیبخش!
«ای زن.» عیسی گاهی این گونه زنان را خطاب میکرد. برای مثال، وقتی او زنی معلول را که مدت ۱۸ سال کمرش خمیده بود شفا داد، خطاب به او گفت: «ای زن، تو از ضعف خود خلاص شدی.» (لو ۱۳:۱۰-۱۳) عیسی حتی مادرش را نیز به همین گونه خطاب کرد. خطاب زنان به این گونه، در آن زمان بین مردم مرسوم و خطابی محترمانه بود. (یو ۱۹:۲۶؛ ۲۰:۱۳) اما نوعی دیگر از خطاب وجود داشت که فراتر از خطاب محترمانه بود.
در کتاب مقدّس در خطاب به برخی زنان از کلمهای استفاده شده است که به ویژه بیانگر مهربانی و عطوفت است. عیسی از این کلمه برای خطاب به زنی که مدت ۱۲ سال به خونریزی مبتلا بود، استفاده کرد. آن زن با نزدیک شدن به عیسی ممکن بود دیگران را نیز ناپاک سازد که این برخلاف قانون خدا بود. میتوان گفت که او باید به دلیل وضعیتش خود را از مردم دور نگه میداشت. (لاو ۱۵:۱۹-۲۷) اما او درمانده و ناامید بود. در واقع، «او تحت معالجهٔ پزشکان بسیاری قرار گرفته، رنج فراوان کشیده بود و تمام دارایی خود را نیز خرج کرده بود. اما نه تنها فایدهای نبرده بود، بلکه بدتر هم شده بود.»—مرق ۵:۲۵، ۲۶.
«آن زن سریع خود را از میان جمعیت به پشت عیسی رساند و لبهٔ لباسش را لمس کرد. همان دم خونریزی او قطع شد! او میخواست پیش از آن که مردم متوجه او شوند، آنجا را ترک کند. اما عیسی پرسید: «چه کسی مرا لمس کرد؟» (لو ۸:۴۵-۴۷) آنگاه، آن زن هراسان و لرزان در مقابل عیسی به خاک افتاد و «تمام حقیقت را برای او بیان کرد.»—مرق ۵:۳۳.
برای این که آن زن احساس راحتی کند، عیسی با مهربانی خطاب به او گفت: «ای دختر، قویدل باش!» (مت ۹:۲۲) محققان کتاب مقدّس معتقدند که کلمهٔ «دختر» در زبانهای عبری و یونانی به حالت استعاره نیز استفاده میشود که بیانگر «مهربانی و عطوفت» است. عیسی برای این که به آن زن اطمینان و قوّتقلب بیشتری بدهد، به او همچنین گفت: «ایمانت تو را شفا داده است. به سلامت برو و از آن بیماری جانکاه آسوده باش.»—مرق ۵:۳۴.
«ای دختر.» بُوعَز نیز که یک اسرائیلی ثروتمند بود، روت مُوآبی را این چنین خطاب کرد. روت که در کشتزار یک مرد بیگانه خوشهچینی میکرد، نگران و نامطمئن بود. بُوعَز خطاب به او گفت: «دخترم، گوش فرا ده.» سپس روت را ترغیب کرد که در کشتزار او بماند و خوشهچینی کند. روت در مقابلِ بُوعَز به خاک افتاد و از او پرسید که چرا به او که یک غریبه است، این چنین مهربانی و عطوفت نشان میدهد. بُوعَز برای این که به او اطمینان و قوّتقلب بیشتری ببخشد، پاسخ داد: «هرآنچه . . . در حق مادرشوهرت [نَعُومی] کردهای، بهتمامی به آگاهی من رسیده است. . . خداوند تو را به سبب آنچه کردهای پاداش دهد.»—روت ۲:۸-۱۲.
به راستی که عیسی و بُوعَز چه سرمشق خوبی برای پیران مسیحی هستند! گاهی ممکن است که دو پیر جماعت خواهری را ملاقات کنند که نیاز به دلگرمی کلام خدا دارد. اگر آنان در دعا از یَهُوَه خدا راهنمایی بخواهند و سپس بهدقت به خواهرشان گوش دهند، میتوانند از طریق کلام خدا به او اطمینان و دلگرمی بیشتری ببخشند.—روم ۱۵:۴.