گناه
گناه چیست و چرا روی همه تأثیر میگذارد؟
چگونه کتاب مقدّس به ما اطمینان میدهد که میتوانیم با تمایلات گناهآلود مبارزه کنیم؟
گزارشاتی در این رابطه:
۲سم ۱۱:۲-۵، ۱۴، ۱۵، ۲۶، ۲۷؛ ۱۲:۱-۱۳—داوود پادشاه مرتکب گناه جدی شد، اما توبیخ را پذیرفت و نشان داد که واقعاً پشیمان است.
رو ۷:۱۵-۲۴—پولُس رسول یک مسیحی بالغ و باایمان بود، با این حال همواره باید سخت تلاش میکرد تا بر تمایلات نادرست غلبه کند.
چه چیزی باعث میشود بسیاری مرتکب گناه شوند؟
اع ۳:۱۷؛ ۱۷:۲۹، ۳۰؛ ۱تی ۱:۱۳؛ ۱پط ۱:۱۴
اعد ۱۵:۲۷-۲۹ ملاحظه شود.
چرا به خصوص خطرناک است که شخص عمداً به گناه خود ادامه دهد؟
عب ۱۰:۲۶، ۲۷؛ ۱یو ۳:۴، ۸، ۹
اعد ۱۵:۳۰؛ رو ۱:۲۸-۳۲؛ ۱تی ۵:۲۰ ملاحظه شود.
چگونه شیطان ما را وسوسه میکند؟
ام ۱:۱۰، ۱۱، ۱۵؛ مت ۵:۲۸؛ یع ۱:۱۴، ۱۵
گزارشاتی در این رابطه:
پی ۳:۱-۶—شیطان از طریق یک مار، حوّا را وسوسه کرد تا خودخواهانه رفتار کند و به یَهُوَه اعتماد نکند.
ام ۷:۶-۱۰، ۲۱-۲۳—سلیمان پادشاه عاقبت بد مرد جوانی را که از روی نادانی تسلیم وسوسه شد توصیف کرد.
چگونه میتوانیم در برابر وسوسههای شیطان مقاومت کنیم؟
اف ۴:۲۷؛ ۶:۱۰-۱۸؛ یع ۴:۷، ۸
گزارشاتی در این رابطه:
ام ۵:۱-۱۴—سلیمان پادشاه مثل پدری مهربان پندهای مفیدی درباره اجتناب از اعمال غیراخلاقی داد.
مت ۴:۱-۱۱—عیسی برای مقابله با وسوسههای شیطان از کلام خدا استفاده کرد.
گناهان جدی که مسیحیان باید از آن اجتناب کنند کدامند؟
به «رفتارها و کارهای نادرست» مراجعه شود.
اعتراف گناه
چرا نباید گناهانمان را پنهان کنیم؟
به چه کسی باید هر نوع گناهی را اعتراف کرد؟
چه کسی به عنوان «یاریدهنده» بین ما و یَهُوَه وساطت و میانجیگری میکند؟
چطور شخص خطاکار نشان میدهد که از گناهش توبه کرده است؟
به «توبه» مراجعه شود.
گزارشاتی در این رابطه:
خرو ۲۲:۱-۱۲—طبق شریعت موسی دزد باید به کسی که از او دزدی کرده بود خسارت میداد.
لو ۱۹:۸، ۹—زَکّای مالیاتگیر با پس دادن پول کسانی که از آنها اخاذی کرده بود نشان داد که توبه کرده است.
چرا میتوانیم مطمئن باشیم که یَهُوَه ما را میبخشد؟
به «بخشش گناهان» مراجعه شود.
یَهُوَه مسئولیت محافظت از جماعت و کمک به کسانی که مرتکب گناه جدی شدهاند را به چه کسانی داده است؟
اع ۲۰:۲۸؛ غلا ۶:۱ ملاحظه شود.
گناه جدی شخص چه تأثیری روی اعضای خانوادهاش و جماعت میگذارد؟
تث ۲۹:۱۸ ملاحظه شود.
گزارشاتی در این رابطه:
یوش ۷:۱-۱۳، ۲۰-۲۶—عَخان وقتی مرتکب گناه جدّی شد، سعی کرد آن را پنهان کند و این برای اسرائیلیان فاجعه به بار آورد.
یون ۱:۱-۱۶—یونِس نبی برخلاف خواست یَهُوَه عمل کرد و جان همهٔ کسانی را که همراه او در کشتی بودند به خطر انداخت.
۱قر ۵:۱-۷—پولُس رسول گناهی جدی در قُرِنتُس را برملا کرد. این گناه بر سلامت روحانی کل جماعت تأثیر میگذاشت.
چرا نباید بگذاریم ترس از تأدیب مانع درخواست کمک از پیران شود؟
چرا باید به بخشش یَهُوَه اطمینان داشته باشیم و به دلیل اشتباهات گذشته بیش از حد احساس گناه نکنیم؟
به «بخشش گناهان» مراجعه شود.
اگر ما از گناه جدی آگاه شویم چرا باید اطمینان حاصل کنیم که خطاکار از پیران جماعت درخواست کمک میکند؟
گزارشی در این رابطه:
تث ۱۳:۶-۹؛ ۲۱:۱۸-۲۰—مطابق شریعت موسی شخص نباید خطای نزدیکان و عزیزانش را پنهان میکرد.