توبه
چرا همه باید از گناهانشان توبه کنند و بخشش یَهُوَه را بطلبند؟
اع ۲۶:۲۰ ملاحظه شود.
گزارشاتی در این رابطه:
لو ۱۸:۹-۱۴—عیسی با مَثَلی نشان داد که باید به گناهانمان اعتراف کنیم و در دعا از یَهُوَه کمک بخواهیم.
رو ۷:۱۵-۲۵—پولُس رسول مردی باایمان بود، با این وجود به داشتن تمایل به گناه آزارش میداد.
یَهُوَه نسبت به کسانی که توبه میکنند چه احساسی دارد؟
حز ۳۳:۱۱؛ رو ۲:۴؛ ۲پط ۳:۹
گزارشاتی در این رابطه:
لو ۱۵:۱-۱۰—عیسی با مَثَلی نشان داد که یَهُوَه و فرشتگان از توبهٔ گناهکاران شاد میشوند.
لو ۱۹:۱-۱۰—زَکّای مالیاتگیر و اخاذ توبه کرد، در زندگیاش تغییراتی ایجاد کرد و بخشیده شد.
چطور نشان میدهیم که توبهٔ ما واقعی است؟
حز ۱۸:۲۱-۲۳؛ اع ۳:۱۹؛ اف ۴:۱۷، ۲۲-۲۴؛ کو ۳:۵-۱۰
۱پط ۴:۱-۳ ملاحظه شود.
چگونه شناخت دقیق اصول کتاب مقدّس به کسی که توبه کرده کمک میکند؟
رو ۱۲:۲؛ کو ۳:۹، ۱۰؛ ۲تی ۲:۲۵
گزارشاتی در این رابطه:
اع ۱۷:۲۹-۳۱—پولُس رسول به اهالی آتن توضیح داد که بتپرستی از روی ناآگاهی است و آنها را تشویق کرد که توبه کنند.
۱تی ۱:۱۲-۱۵—پولُس رسول قبل از این که به شناخت دقیقی از عیسی برسد، از روی ناآگاهی مرتکب گناهان جدّیای شده بود.
توبه چه اهمیتی دارد؟
چرا میتوانیم مطمئن باشیم که حتی اگر بارها گناه کنیم، یَهُوَه توبهمان را میپذیرد و ما را میبخشد؟
یَهُوَه با کسانی که به گناهانشان اعتراف میکنند و راهشان را تغییر میدهند چه رفتاری دارد؟
مز ۳۲:۵؛ ام ۲۸:۱۳؛ ۱یو ۱:۹
به «رحمت» مراجعه شود.
چرا میدانیم که توبه فقط به معذرتخواهی و احساس پشیمانی محدود نمیشود؟
۲تو ۷:۱۴؛ ام ۲۸:۱۳؛ حز ۱۸:۳۰، ۳۱؛ ۳۳:۱۴-۱۶؛ مت ۳:۸؛ اع ۳:۱۹؛ ۲۶:۲۰
گزارشاتی در این رابطه:
۲تو ۳۳:۱-۶، ۱۰-۱۶—مَنَسّی پادشاه برای مدت طولانی کارهای شریرانه انجام داده بود، اما با فروتنی توبه کرد، بارها به یَهُوَه دعا کرد و رفتارش را تغییر داد.
مز ۳۲:۱-۶؛ ۵۱:۱-۴، ۱۷—داوود پادشاه با ابراز پشیمانی، اعتراف به گناهش و دعا، به یَهُوَه نشان داد که واقعاً توبه کرده بود.
چرا باید کسی را که در حق ما گناه کرده اما توبه میکند ببخشیم؟
مت ۶:۱۴، ۱۵؛ ۱۸:۲۱، ۲۲؛ لو ۱۷:۳، ۴
به «بخشش گناهان» مراجعه شود.