سوگواری
چه نمونههایی از کتاب مقدّس نشان میدهند که سوگواری طبیعی است؟
پی ۲۳:۲؛ ۲۴:۶۷؛ ۳۷:۳۴، ۳۵؛ ۴۲:۳۶؛ یو ۱۱:۱۹، ۳۱، ۳۳-۳۶
۲سم ۱:۱۷-۲۷؛ اع ۹:۳۶-۳۹ ملاحظه شود.
چه چیزی نشان میدهد که یَهُوَه میخواهد به کسانی که سوگوارند تسلّی دهد؟
دانستن شرایط مردگان چطور به ما تسلّی میدهد؟
گزارشاتی در این رابطه:
لو ۲۰:۳۷، ۳۸—عیسی توضیح داد که رستاخیز مردگان آنقدر قطعی است که از دید یَهُوَه آنها هنوز زندهاند.
یو ۱۱:۵، ۶، ۱۱-۱۴—عیسی بعد از این که دوست نزدیکش ایلعازَر درگذشت، مرگ را به خواب تشبیه کرد.
عب ۲:۱۴، ۱۵—پولُس رسول گفت که ما نباید اسیر ترس از مرگ باشیم.
چرا شخص در زمان مرگش میتواند برای یَهُوَه باارزشتر از زمان تولّدش باشد؟
کتاب مقدّس مرگ را چطور توصیف میکند و آیا مرگ همیشه وجود خواهد داشت؟
چرا میتوانیم از امید رستاخیز مطمئن باشیم؟
اش ۲۶:۱۹؛ یو ۵:۲۸، ۲۹؛ اع ۲۴:۱۵
گزارشاتی در این رابطه:
در کتاب مقدّس گزارشاتی از رستاخیز ۹ نفر آمده است. ۸ نفر از آنها بعد از رستاخیز به زندگی روی زمین ادامه دادند. برای سوگواران این گزارشات میتوانند امیدبخش و تسلّیدهنده باشند.
۱پا ۱۷:۱۷-۲۴—ایلیای نبی پسر بیوهزنی را در صَرَفه که شهری در صیدون بود رستاخیز داد.
۲پا ۴:۳۲-۳۷—اِلیشَع نبی پسری را در شهر شونَم رستاخیز داد و او را به والدینش سپرد.
۲پا ۱۳:۲۰، ۲۱—وقتی جسد مردی با استخوانهای اِلیشَع نبی برخورد کرد، آن مرد زنده شد.
لو ۷:۱۱-۱۵—عیسی در شهر نائین با جمعی روبرو شد که برای خاکسپاری پسر بیوهزنی از شهر بیرون میرفتند. عیسی آن پسر را رستاخیز داد.
لو ۸:۴۱، ۴۲، ۴۹-۵۶—عیسی دختر کوچک یایروس را که مسئول کنیسه بود رستاخیز داد.
یو ۱۱:۳۸-۴۴—عیسی دوست نزدیکش ایلعازَر را رستاخیز داد و او دوباره به خواهرانش مارتا و مریم پیوست.
اع ۹:۳۶-۴۲—پِطرُس رسول طابیتا را که خواهری مهربان و سخاوتمند بود رستاخیز داد.
اع ۲۰:۷-۱۲—پولُس رسول مرد جوانی به اسم اِفتیخوس را که از پنجرهای پایین افتاده بود رستاخیز داد.
یَهُوَه عیسی را برای زندگی فناناپذیر در آسمان رستاخیز داد و این تضمینی برای امید ماست.
عیسی اولین کسی بود که برای زندگی فناناپذیر در آسمان رستاخیز یافت، اما او آخرین نفر نبود؛ آن ۱۴۴٬۰۰۰ نفر هم که مسحشده هستند، به همین شکل رستاخیز پیدا میکنند.