درس ۱۸
استفاده از کتاب مقدّس در پاسخ دادن
وقتی مردم از ما در مورد اعتقاداتمان، شیوهٔ زندگیمان، نظراتمان در مورد رویدادهای جهان و امیدی که به آینده داریم سؤال میکنند، تلاش میکنیم با استفاده از کتاب مقدّس به پرسش آنان پاسخ دهیم. چرا؟ زیرا این کتاب کلام آفریدگارمان است. اعتقادات ما بر اساس این کتاب است. تلاش میکنیم شیوهٔ زندگیمان هماهنگ با تعالیم آن باشد. نظرات ما در مورد رویدادهای جهانی نیز بر اساس کلام خداست. همچنین امیدی که به آینده داریم، کاملاً مطابق وعدههای الهامی این کتاب است.—۲تیمو ۳:۱۶، ۱۷.
ما از مسئولیتی که در قبال نامی که بر خود داریم، بهخوبی آگاهیم. آری، ما شاهد یَهُوَه هستیم و میخواهیم در مورد یَهُوَه شهادت دهیم. (اشع ۴۳:۱۲) از این رو، ما سؤالات دیگران را نه بر اساس نگرش و فلسفههای بشری، بلکه بر اساس کلام الهامی یَهُوَه پاسخ میدهیم. درست است که هر یک از ما در مورد مسائل مختلف نظراتی داریم، اما ما مسیحیان تصمیم گرفتهایم که کلام خدا نظرات و دیدگاههای ما را شکل دهد؛ زیرا کاملاً اطمینان داریم که کلام خدا، حقیقت است. البته کتاب مقدّس در بسیاری از امور به ما آزادی عمل میدهد. ما بجای این که نظرات شخصی خود را به دیگران تحمیل کنیم، مایلیم که اصولی را که در کلام خدا آمده است، به مخاطبمان بیاموزیم. بدین ترتیب میگذاریم که آنان نیز از این آزادی برخوردار باشند. همانند پولُس رسول، ما نیز میخواهیم مردم را به اطاعت از روی «ایمان» تشویق کنیم.—روم ۱۶:۲۶.
در مکاشفه ۳:۱۴، عیسی مسیح «شاهد امین و حقیقی» خوانده شده است. او چگونه به کسانی که با سؤالاتشان او را به چالش میکشیدند، پاسخ میداد و چگونه با موقعیتهای ناخواسته روبرو میشد؟ عیسی گاه با استفاده از مَثَل با دیگران صحبت میکرد تا آنان را به فکر وا دارد. برخی اوقات از مخاطبش میپرسید که درک او از کلام خدا در مورد سؤالی که مطرح کرده است، چیست. اما بهکرّات از نوشتههای مقدّس نقلقول میکرد، آن را به شکلی دیگر بیان میکرد یا به طور غیرمستقیم به آن اشاره میکرد. (مت ۴:۳-۱۰؛ ۱۲:۱-۸؛ لو ۱۰:۲۵-۲۸؛ ۱۷:۳۲) در قرن اول، طومارهای کلام خدا معمولاً در کنیسهها نگهداری میشد. هیچ گواهی در دست نیست که عیسی خود مجموعهای از این طومارها را در اختیار داشته است. اما او کلام خدا را بهخوبی میشناخت و حین آموزش به دیگران مکرّراً به آن اشاره میکرد. (لو ۲۴:۲۷، ۴۴-۴۷) عیسی میتوانست صادقانه بگوید که تعالیمش از او نیست. او فقط آنچه از پدرش شنیده بود، بیان میکرد.—یو ۸:۲۶.
ما میخواهیم که عیسی را سرمشق قرار دهیم. ما برخلاف عیسی، صدای خدا را نشنیدهایم. اما کلام خدا، کتاب مقدّس را در دست داریم. وقتی آن را برای پاسخگویی به سؤالات دیگران به کار میگیریم، توجه آنان را نه به خود، بلکه به کلام خدا جلب میکنیم. آری، ما بجای این که عقیدهٔ یک انسان ناکامل را بیان کنیم، مصممیم کتاب مقدّس را به آنان نشان دهیم و بگذاریم کلام خدا حقیقت را آشکار سازد.—یو ۷:۱۸؛ روم ۳:۴.
البته، خواست ما تنها این نیست که از کلام خدا استفاده کنیم، بلکه میخواهیم آن را به روشی به کار گیریم که شنوندهمان بهترین فایده را از آن ببرد. ما میخواهیم که او با دیدی باز به موضوع مورد بحث بنگرد. اگر مخاطبتان کتاب مقدّس را قبول دارد، میتوانید آن را چنین معرفی کنید: «آیا به نظر شما بهتر نیست نظر خدا را در این مورد بدانیم؟» یا میتوانید بگویید: «آیا میدانستید که کتاب مقدّس در همین مورد توضیحاتی میدهد؟» اگر با کسی صحبت میکنید که کتاب مقدّس را قبول ندارد، شاید لازم باشد که آن را به شکلی دیگر معرفی کنید. شما میتوانید بگویید: «به این پیشگویی که هزاران سال پیش گفته شده است، توجه کنید.» یا شاید بتوانید به این موضوع اشاره کنید: «کتابی که بیشترین تیراژ را در تاریخ بشر داشته است، چنین میگوید . . .»
برخی اوقات ممکن است بخواهید بدون باز کردن کتاب مقدّس آیهای را نقل کنید. با این حال، سعی کنید در صورت امکان کتاب مقدّس را باز کنید و از روی آن بخوانید. اگر مخاطبتان کتاب مقدّسی در اختیار دارد، در صورت امکان آیات را از کتاب او بخوانید. آری، وقتی آیات را مستقیماً از روی کتاب مقدّس میخوانیم، اغلب تأثیر آن بسیار بیشتر است.—عبر ۴:۱۲.
پیران مسیحی بهخصوص باید تلاش کنند که از روی کتاب مقدّس به پرسشهای دیگران پاسخ دهند. یکی از مواردی که برادری را برای مسئولیت پیر مسیحی واجد شرایط میسازد آن است که «در بهکارگیری هنر تعلیم به کلام راستی پایبند» باشد. (تیت ۱:۹) برادر یا خواهری ممکن است بر اساس راهنمایی یک پیر مسیحی تصمیمی جدّی در زندگیاش بگیرد. پس چقدر اهمیت دارد که راهنمایی آن پیر مسیحی مطابق کتاب مقدّس باشد! وقتی پیران مسیحی چنین کنند، دیگران نیز شیوهٔ تعلیم آنان را سرمشق قرار میدهند.