قسمت ۸
دستیابی مجدّد به زندگی رضایتبخش
زندگی بشر در نتیجهٔ عصیانگریاش علیه قانون الٰهی دستخوش بطالت شد. امّا خدا انسانها را بدون امید نگذاشت. کتاب مقدّس شرح میدهد: «زیرا خلقت، مطیع بطالت شد، نه به ارادهٔ خود، بلکه بخاطر او که آن را مطیع گردانید، در امید که خودِ خلقت نیز از قید فساد خلاصی خواهد یافت تا در آزادی جلال فرزندان خدا شریک شود.» ( رومیان ۸:۱۹-۲۲) بلی، خدا امید و اطمینان رهایی از گناه و مرگ موروثی را به فرزندان اوّلین زوج بشری داد. آنان میتوانستند در انتظار زمانی باشند که مجدّداً از رابطهای صمیمی با یَهُوَه خدا بهرهمند گردند. امّا چنین چیزی چگونه میتوانست امکانپذیر باشد؟
خدا ترتیبی داد که انسانها از بردگی گناه و مرگ رهایی یابند
۲ آدم و حوّا با ارتکاب آن گناه، فرزندان خود را از زندگی رضایتبخش ابدی بر روی زمین محروم نمودند. ایشان در قبال دریافت جواز تصمیمگیری نیک و بد برای خویشتن، خانوادهٔ آتی خود را به بردگی گناه و مرگ فروختند. فرزندانِ آنان را میتوان به بردگانی تشبیه کرد که در جزیرهای دورافتاده تحت حکمرانان ظالم به اسارت درآمدهاند. در واقع، مرگ تا کنون همچون پادشاه بر انسانها حکمرانی کرده است؛ انسانهایی که همزمان تحت حکمرانی پادشاهی دیگر یعنی گناه، در بردگی به سر بردهاند. ( رومیان ۵:۱۴، ۲۱) ظاهراً هیچ کس قادر نیست آنان را که به دست جدّشان به بردگی فروخته شدهاند، نجات دهد! اکنون، مرد خیرخواهی پسر خود را میفرستد تا کلّ بهای آزادی ایشان را پرداخته، همگی آنان را از قید بردگی رها سازد. — مزمور ۵۱:۵؛ ۱۴۶:۴؛ رومیان ۸:۲.
۳ در این مثل، مرد خیرخواهی که بردگان را رها میسازد معرف یَهُوَه خداست. پسری که بهای آزادی را پرداخت میکند، عیسی مسیح میباشد. او یکی از پسران روحی خدا و برخوردار از زندگی ماقبل بشری بود.a ( یوحنّا ۳:۱۶) یَهُوَه از طریق معجزه، حیات پسر روحی خود را از آسمان به درون رحم باکرهای منتقل کرد و بدینسان نوزادی از وی متولّد شد. آن فرزند، گناه را از آدم به ارث نبرده بلکه انسانی کامل بود و میتوانست فرزندان آدم را به نحوی که عدالت الٰهی ایجاب میکرد بازخرید کند و از اسارت گناه درآورد. — لوقا ۱:۲۶-۳۱، ۳۴، ۳۵.
۴ عیسی قریب به سی سال داشت که در رود اُرْدُن تعمید گرفت و در آن هنگام، توسط روحالقدس یا نیروی فعال خدا مسح شد. به این ترتیب، او «مسحشده» یا همان مسیح گشت. ( لوقا ۳:۲۱، ۲۲) خدمت عیسی بر روی زمین مدّت سه سال و نیم به طول انجامید و در خِلال آن سالها راجع به «ملکوت خدا» به پیروانش تعلیم داد؛ یعنی حکومت آسمانیای که انسانها تحت حکمرانی آن مجدّداً به موهبت داشتن رابطهای صلحآمیز با یَهُوَه خدا نایل خواهند آمد. ( لوقا ۴:۴۳؛ متّیٰ ۴:۱۷) عیسی بر نحوهٔ دستیابی به خوشی و سعادت در زندگی واقف بود و دستورالعملهای واضحی در آن خصوص به پیروان خود داد. شما میتوانید کتاب مقدّس خود را باز کنید و بعضی از آموزشهای او را هنگام موعظهٔ بالای کوه در بابهای ۵ تا ۷ انجیل متّیٰ بخوانید.
چقدر باید از شخصی که بهای آزادی انسانها را از اسارت پرداخت کرده است قدردانی کنیم!
۵ عیسی بر خلاف آدم، در هر امری از خدا اطاعت میکرد. کتاب مقدّس در مورد عیسی نقل میکند «که هیچ گناه نکرد.» ( ۱پِطْرُس ۲:۲۲؛ عبرانیان ۷:۲۶) در واقع، او مُحقّ آن بود که تا ابد بر روی زمین زندگی کند، امّا ‹جان خود را نهاد› تا بهای آنچه را که آدم از دست داده بود به خدا پرداخت کند. عیسی زندگی کامل بشری خود را بر روی تیر شکنجه تسلیم نمود. ( یوحنّا ۱۰:۱۷؛ ۱۹:۱۷، ۱۸، ۲۸-۳۰؛ رومیان ۵:۱۹، ۲۱؛ فیلپّیان ۲:۸) او با این عملِ خود فدیهای تهیّه نمود؛ یعنی بهای لازم را به منظور بازخرید انسانها و درآوردن ایشان از زیر یوغ بردگیِ گناه و مرگ عرضه کرد. ( متّیٰ ۲۰:۲۸) تصوّر کنید که شما را در مکانی به اسیری گرفته، به معنای واقعی به بیگاری واداشتهاند. حال، شخصی میآید و ترتیب آزادی شما را میدهد و شخص دیگری زندگی خود را داوطلبانه فدا میکند تا زندگی شما را نجات دهد. چقدر از آن دو سپاسگذار خواهید بود! فدیهٔ عیسی ما را از بردگیِ گناه و مرگ آزاد ساخت و طریقی را پیش پایمان قرار داد تا بتوانیم بار دیگر به خانوادهٔ عالمگیر یَهُوَه خدا مُلصَق شویم و حقیقتاً از زندگی رضایتبخشی بهرهمند گردیم. — ۲قُرِنتیان ۵:۱۴، ۱۵.
۶ آگاهی در مورد این فیض و مرحمت الٰهی و نیز قدردانی از آن موجب میشود که سخنان حکیمانهٔ کتاب مقدّس را در زندگی خود به اجرا گذاریم. برای نمونه، یکی از دشوارترین اصول را در نظر بگیرید یعنی بخشیدن افرادی که ما را آزرده ساختهاند. آیا توصیهٔ مذکور در کُولُسیان باب ۳ آیات ۱۲ تا ۱۴ را که در بخش ۲ این بروشور مورد بحث قرار دادیم، به یاد میآورید؟ این آیات ما را تشویق میکند که حتّی اگر شکایتی علیه دیگران داریم، ایشان را عفو کنیم و در توضیح دلیل آن میگوید: «چنانکه [یَهُوَه] شما را آمرزید، شما نیز چنین کنید.» قدردانی از آنچه که یَهُوَه خدا و عیسی مسیح برای ما انسانها انجام دادهاند ما را بر آن میدارد که از تقصیرات دیگران بگذریم، بخصوص هنگامی که ایشان احساس ندامت کرده، از ما طلب بخشش میکنند.
a مطابق کلام کتاب مقدّس، یَهُوَه خدا خالق و پدر آسمانی فرشتگان و بشر است. به این دلیل، او جمیع ایشان را فرزندان خود مینامد. به منظور کسب اطلاعات بیشتر خواهشمند است به کادر صفحهٔ ۲۰ بروشور هدایت خدا طریقی که به بهشت میانجامد رجوع شود.