نامهٔ پولُس به رومیان

۱ نامه‌ای از طرف پولُس که غلام عیسی مسیح* است و به عنوان رسول تعیین شده تا خبر خوش خدا را اعلام کند.‏+ ۲ خدا از زمان‌های قدیم این خبر خوش را در نوشته‌های مقدّس از طریق پیامبرانش وعده داده بود.‏ ۳ این خبر خوش دربارهٔ پسر اوست که از نسل داوود،‏+ به شکل انسان به دنیا آمد.‏ ۴ بله،‏ او سَرورمان عیسی مسیح است و کاملاً مشخص است که پسر خداست،‏+ چون خدا با قدرت روح مقدّسش او را از مردگان رستاخیز داد.‏+ ۵ از طریق عیسی است که به من* لطف شد و به عنوان رسول + تعیین شدم که به مردم همهٔ ملت‌ها کمک کنم + تا برای جلال نام او ایمان بیاورند و از او اطاعت کنند.‏ ۶ شما هم از بین ملت‌ها دعوت* شده‌اید تا به عیسی مسیح تعلّق داشته باشید.‏ ۷ من این نامه را به همهٔ شما که در روم هستید می‌نویسم؛‏ یعنی به شما که برای خدا عزیز هستید و انتخاب شده‌اید که از مقدّسان باشید.‏

لطف و آرامش از طرف پدرمان خدا و سَرورمان عیسی مسیح شامل حال شما شود!‏

۸ قبل از هر چیز،‏ خدا را از طریق عیسی مسیح به خاطر وجود همهٔ شما شکر می‌کنم،‏ چون در تمام دنیا مردم از ایمان شما حرف می‌زنند.‏ ۹ خدا شاهد است که من همیشه در دعاهایم از شما یاد می‌کنم؛‏+ همان خدایی که با تمام وجود* به او خدمت* می‌کنم و خبر خوشی را که دربارهٔ پسرش است به همه اعلام می‌کنم.‏ ۱۰ از خدا تمنا می‌کنم که اگر ممکن باشد و او بخواهد،‏ بتوانم بالاخره به دیدن شما بیایم؛‏ ۱۱ چون واقعاً مشتاقم که شما را ببینم و هدیه‌ای روحانی به شما بدهم تا ایمانتان تقویت شود.‏ ۱۲ در واقع،‏ هم من و هم شما می‌توانیم از ایمان همدیگر تشویق شویم.‏+

۱۳ اما برادران،‏ می‌خواهم بدانید که من بارها سعی کردم به دیدنتان بیایم،‏ ولی هر بار مانعی برایم پیش آمد.‏ می‌خواستم همان طور که خدمتم بین ملت‌های دیگر نتایج خوبی داشته،‏ در میان شما هم نتایج خوبی داشته باشد.‏ ۱۴ من در مقابل همه،‏ چه یونانی چه غیریونانی،‏ چه دانا چه نادان،‏ خودم را مدیون می‌دانم.‏ ۱۵ برای همین مشتاقم که دربارهٔ خبر خوش با شما هم که در روم هستید صحبت کنم.‏+ ۱۶ من از موعظهٔ خبر خوش خجالت نمی‌کشم؛‏+ خبر خوش در واقع نشان‌دهندهٔ قدرت خداست برای نجات همهٔ کسانی که ایمان دارند؛‏+ اول یهودیان + و بعد یونانیان.‏+ ۱۷ کسانی که ایمان دارند می‌توانند ببینند که خدا عدالتش را از طریق خبر خوش آشکار می‌کند و این باعث تقویت ایمانشان می‌شود،‏+ همان طور که نوشته شده است:‏ «شخص درستکار به خاطر ایمانش زنده می‌ماند.‏»‏+

۱۸ خشم خدا + از آسمان بر سر همهٔ اشخاص بدکار و شریر می‌آید که با کارهای شریرانه‌شان نمی‌گذارند دیگران با حقیقت آشنا شوند؛‏+ ۱۹ چون خدا به آن اشخاص شواهد کافی داده که بتوانند او را بشناسند،‏ پس باید تا الآن او را می‌شناختند.‏+ ۲۰ از این گذشته،‏ از موقع آفرینش دنیا،‏ خصوصیات نادیدنی خدا به‌روشنی قابل مشاهده بوده و انسان‌ها می‌توانند با بررسی آفریده‌های خدا + به این خصوصیات و حتی به وجود او + و قدرت ابدی‌اش + پی ببرند و به این شکل،‏ هیچ عذر و بهانه‌ای نداشته باشند.‏ ۲۱ چنین افرادی با این که خدا را می‌شناختند،‏ ولی او را طوری که شایستهٔ اوست ستایش نکردند و از او سپاسگزار نبودند.‏ آن‌ها از استدلال‌های پوچ و بیهوده استفاده کرده‌اند و ذهن* نادانشان تاریک شده است.‏+ ۲۲ آن‌ها ادعای خردمندی می‌کنند،‏ ولی در واقع نادان شده‌اند.‏ ۲۳ به جای این که خدای غیرفانی* را ستایش کنند،‏* بت‌هایی به شکل انسان فانی و پرندگان و چهارپایان و خزندگان را ستایش می‌کنند.‏*‏+

۲۴ به همین دلیل،‏ خدا آن‌ها را به حال خودشان رها کرده که طبق گرایش‌های ناپاکشان* رفتار کنند و با بدن‌های خود مرتکب کارهای بی‌شرمانه شوند.‏*‏ ۲۵ همین طور به جای این که حقیقت را دربارهٔ خدا قبول کنند،‏ ترجیح داده‌اند که دروغ‌ها را باور کنند.‏ آن‌ها آفریده‌های خدا را پرستش و خدمت* می‌کنند،‏ نه خودِ آفریدگار را؛‏ آفریدگاری که تا ابد شایستهٔ ستایش است.‏ آمین.‏ ۲۶ برای همین،‏ خدا آن‌ها را به حال خودشان رها کرده تا شهوت نفرت‌انگیزشان بر آن‌ها تسلّط داشته باشد.‏+ در نتیجه زنانشان به جای روابط جنسی طبیعی،‏ با زنان دیگر رابطهٔ جنسی برقرار کرده‌اند.‏+ ۲۷ مردها هم به جای این که با زن‌ها رابطهٔ جنسی طبیعی داشته باشند،‏ شدیداً به مردها گرایش پیدا کرده‌اند و با شهوت زیاد،‏ با همجنس خود کارهای زشت و زننده می‌کنند.‏+ اما آن‌ها سزای* کارهای بدشان را تمام و کمال خواهند دید.‏+

۲۸ همان طور که به شناخت خدا اهمیت ندادند،‏ خدا هم اجازه داد که در افکار پوچ و نادرستشان غرق شوند و کارهای بد انجام دهند.‏+ ۲۹ زندگی آن‌ها پر از هر نوع بی‌عدالتی،‏ شرارت،‏+ طمع + و بدی شده و خودشان را غرق حسادت،‏+ قتل،‏+ دعوا،‏ فریبکاری،‏+ بدخواهی + و غیبت* کرده‌اند.‏ ۳۰ آن‌ها بدگو،‏+ متنفر از خدا،‏ گستاخ،‏ متکبّر،‏ خودپسند و توطئه‌گر* هستند و از پدر و مادرشان اطاعت نمی‌کنند؛‏+ ۳۱ هیچ درک و فهمی ندارند،‏+ به قول‌هایشان عمل نمی‌کنند و بی‌عاطفه و بی‌رحم هستند.‏ ۳۲ آن‌ها از فرمان عادلانهٔ خدا به‌خوبی آگاهند و می‌دانند سزای کسانی که این کارها را می‌کنند مرگ است.‏+ با این حال،‏ نه تنها خودشان به این کارها ادامه می‌دهند،‏ بلکه کسانی را هم که این کارها را می‌کنند،‏ تأیید می‌کنند.‏

۲ پس تو،‏ هر کسی که باشی،‏+ هیچ دلیل موجهی نداری که دیگران را قضاوت کنی.‏ اگر دیگران را به خاطر کارهایی قضاوت کنی که خودت انجام می‌دهی،‏ در واقع خودت را محکوم کرده‌ای.‏+ ۲ ولی ما می‌دانیم وقتی خدا کسانی را که چنین کارهایی انجام می‌دهند قضاوت می‌کند،‏ قضاوتش عادلانه و بر اساس حقیقت است.‏

۳ آیا فکر می‌کنی با قضاوت کردن دیگران،‏ خودت از قضاوت خدا در امان خواهی بود،‏ در حالی که خودت هم همان کارها را انجام می‌دهی؟‏ ۴ آیا قدر مهربانی،‏+ بردباری + و صبر بی‌کران خدا را نمی‌دانی؟‏+ آیا تشخیص نمی‌دهی که او با مهربانی سعی می‌کند تو را به توبه برانگیزد؟‏+ ۵ ولی اگر تو با لجبازی به کارهای بد خودت ادامه بدهی و قلباً توبه نکنی،‏ خدا در روز خشمش تو را مجازات خواهد کرد؛‏ یعنی در روزی که داوری عادلانه‌اش را آشکار کند.‏+ ۶ او هر کس را مطابق کارهایش مجازات خواهد کرد یا پاداش خواهد داد؛‏+ ۷ او به کسانی که تمام تلاششان را می‌کنند تا به کارهای خوبشان ادامه دهند،‏ زندگی ابدی خواهد داد.‏ چنین کسانی در واقع به دنبال عزّت* و احترام و فسادناپذیری هستند.‏+ ۸ اما خشم و غضب خدا بر سر کسانی خواهد آمد + که اهل دعوا و جرّوبحث هستند و مطیع تعالیم حقیقی نیستند.‏ ۹ همهٔ کسانی که کارهای بد انجام دهند،‏ دچار رنج و مصیبت می‌شوند؛‏ اول یهودیان و بعد یونانیان.‏ ۱۰ اما همهٔ کسانی که کارهای خوب بکنند،‏ به عزّت و احترام و آرامش می‌رسند؛‏ اول یهودیان + و بعد یونانیان،‏+ ۱۱ چون خدا هیچ تبعیضی قائل نمی‌شود.‏+

۱۲ کسانی که قوانین خدا را ندارند و گناه می‌کنند،‏ بدون این که بر اساس آن قوانین داوری شوند،‏ خواهند مرد.‏+ ولی کسانی که قوانین او را دارند و گناه می‌کنند،‏ بر اساس همان قوانین داوری خواهند شد.‏+ ۱۳ البته فقط شنیدن قانون،‏ کسی را از دید خدا درستکار نمی‌کند؛‏ او کسانی را درستکار می‌داند که به قوانینش عمل کنند؛‏+ ۱۴ چون وقتی غیریهودیان* که قوانین خدا را ندارند،‏+ به طور طبیعی طبق آن‌ها رفتار می‌کنند،‏ نشان می‌دهند که آن قوانین در دلشان است،‏ هرچند که از آن‌ها بی‌خبرند.‏ ۱۵ بله،‏ این افراد با کارهایشان ثابت می‌کنند که قوانین خدا در دلشان نوشته شده است و وجدانشان این را تأیید می‌کند.‏* افکارشان هم یا آن‌ها را متهم می‌کند یا تبرئه.‏ ۱۶ چیزهایی که گفتم در روزی اتفاق خواهد افتاد که خدا از طریق عیسی مسیح،‏* کارها و افکار پنهان انسان‌ها را داوری کند؛‏+ این هماهنگ با خبر خوشی است که من اعلام می‌کنم.‏

۱۷ تو که خودت را یهودی می‌دانی،‏+ به قوانین خدا متکی هستی و به رابطه‌ات با خدا افتخار می‌کنی.‏ ۱۸ تو خواست خدا را می‌دانی و تشخیص می‌دهی چه کارهایی درست* است،‏ چون شریعت به تو تعلیم* داده شده است.‏+ ۱۹ تو مطمئنی که راهنمای نابینایان هستی و راه کسانی را که در تاریکی‌اند روشن می‌کنی.‏ ۲۰ تو فکر می‌کنی که می‌توانی نادانان را اصلاح کنی و به بچه‌ها تعلیم بدهی،‏ چون درک و دانشی اساسی از تعالیمی* که در شریعت آمده داری.‏ ۲۱ با این حال،‏ چرا تو که به دیگران تعلیم می‌دهی،‏ به خودت تعلیم نمی‌دهی؟‏+ تو موعظه می‌کنی و می‌گویی:‏ «دزدی نکن،‏»‏+ پس چرا خودت دزدی می‌کنی؟‏ ۲۲ تو به دیگران می‌گویی:‏ «زنا نکن،‏»‏+ پس چرا خودت زنا می‌کنی؟‏ تو از بت‌ها نفرت داری،‏ پس چرا از بتخانه‌ها دزدی می‌کنی؟‏ ۲۳ تو به داشتن قوانین خدا افتخار می‌کنی،‏ پس چرا با زیر پا گذاشتن شریعت،‏ به خدا بی‌احترامی می‌کنی؟‏ ۲۴ همان طور که نوشته شده است:‏ «غیریهودیان* به خاطر شما یهودیان به اسم خدا کفر می‌گویند.‏»‏+

۲۵ ختنه + تنها زمانی فایده دارد که به شریعت عمل کنی.‏+ اما اگر از شریعت سرپیچی کنی،‏ مثل این است که اصلاً ختنه نشده‌ای.‏ ۲۶ پس اگر شخصی که ختنه نشده است + به فرمان‌های عادلانه‌ای که در شریعت آمده عمل کند،‏ آیا از دید خدا مثل شخصی ختنه‌شده نیست؟‏+ ۲۷ وقتی شخصی ختنه‌نشده به شریعت عمل می‌کند،‏ در واقع تو را محکوم می‌کند؛‏ چون تو با این که دربارهٔ ختنه و قوانین نوشته‌شدهٔ شریعت تعلیم گرفته‌ای،‏ طبق آن‌ها رفتار نمی‌کنی.‏ ۲۸ یهودی بودن به ظاهر نیست + و ختنهٔ واقعی فقط به جسم محدود نمی‌شود،‏+ ۲۹ بلکه یک یهودی واقعی کسی است که در باطن یهودی باشد + و در واقع دلش از طریق روح‌القدس ختنه شده باشد،‏+ نه بر اساس یک قانونِ نوشته‌شده.‏+ او از طرف خدا تحسین می‌شود،‏ نه از طرف انسان‌ها.‏+

۳ پس مزیت یهودی بودن چیست و ختنه شدن چه ارزشی دارد؟‏ ۲ البته یهودی بودن از هر لحاظ مزیت‌های زیادی دارد.‏ اول این که خدا به یهودیان اعتماد کرد و کلام مقدّسش را به آن‌ها سپرد.‏+ ۳ اما حالا که بعضی از آن‌ها ایمانشان را حفظ نکردند چطور؟‏ آیا بی‌ایمانی آن‌ها به این معنی است که نمی‌توان به گفته‌های خدا اعتماد کرد؟‏ ۴ مسلّماً نه!‏ حتی اگر معلوم شود که همهٔ انسان‌ها دروغگو هستند،‏+ بگذار ثابت شود که خدا راستگو است؛‏+ همان طور که نوشته شده است:‏ «وقتی صحبت می‌کنی،‏ ثابت می‌شود حرف‌هایت راست است و وقتی محاکمه می‌شوی،‏ پیروزی با توست.‏»‏+ ۵ اما اگر مردم با دیدن کارهای ناعادلانهٔ ما بیشتر به عدالت خدا پی ببرند،‏ چه باید گفت؟‏ آیا می‌توانیم بگوییم که ابراز خشم خدا نشانهٔ بی‌عدالتی اوست؟‏ (‏این چیزی است که بعضی از انسان‌ها می‌گویند.‏)‏ ۶ به هیچ وجه!‏ چون اگر خدا عادل نباشد،‏ چطور می‌تواند دنیا را داوری کند؟‏+

۷ شاید کسی بگوید:‏ «اگر دروغ بگویم و دروغم درستیِ گفته‌های خدا را بیشتر آشکار کند و باعث شود مردم او را تمجید کنند،‏ پس چرا به عنوان یک گناهکار محکوم می‌شوم؟‏» ۸ ولی این مثل این است که بگوییم،‏ «بیایید کارهای بد بکنیم تا نتیجهٔ خوب از آن به بار بیاید.‏» بعضی‌ها به دروغ ادعا می‌کنند که ما این طور فکر می‌کنیم!‏ واقعاً که محکوم شدن این افراد عادلانه است!‏+

۹ پس چه نتیجه‌ای می‌گیریم؟‏ آیا وضعیت ما یهودیان بهتر از بقیه است؟‏ به هیچ وجه!‏ چون همان طور که قبلاً گفتم،‏ ما یهودیان هم مثل یونانیان اسیر گناهیم.‏+ ۱۰ همچنین نوشته شده است:‏ «حتی یک نفر هم روی زمین نیست که کاملاً درستکار باشد!‏+ ۱۱ هیچ کس ذرّه‌ای بینش ندارد؛‏ کسی نیست که به دنبال خدا باشد!‏ ۱۲ همه از راه راست منحرف شده‌اند و دیگر ارزشی ندارند.‏ حتی یک نفر هم دلسوز و مهربان نیست.‏»‏+ ۱۳ ‏«دهانشان مثل یک قبرِ باز است و با دروغ‌هایشان دیگران را فریب می‌دهند»‏+ و «زهر افعی زیر لب‌هایشان است.‏»‏+ ۱۴ ‏«دهانشان پر از نفرین و حرف‌های آزاردهنده* است.‏»‏+ ۱۵ ‏«برای ریختن خون دیگران می‌شتابند.‏»‏*‏+ ۱۶ ‏«نتیجهٔ کارهایشان خرابی و بدبختی است ۱۷ و راه صلح و آرامش را نشناخته‌اند.‏»‏*‏+ ۱۸ ‏«از دید آن‌ها خداترسی هیچ اهمیتی ندارد.‏»‏*‏+

۱۹ ما می‌دانیم که کل شریعت برای کسانی است که پیرو آن هستند.‏ هدف از شریعت این است که مردم نتوانند برای گناهانشان عذر و بهانه‌ای بیاورند.‏* به علاوه،‏ شریعت نشان می‌دهد که همهٔ انسان‌ها از دید خدا گناهکار و سزاوار مجازات هستند.‏+ ۲۰ پس هیچ کس با عمل کردن به شریعت از دید خدا درستکار شمرده نمی‌شود،‏+ بلکه شریعت باعث می‌شود که به شناخت دقیقی دربارهٔ گناه دست پیدا کنیم.‏+

۲۱ اما حالا روشن شده است که بدون عمل کردن به شریعت می‌توانیم از دید خدا درستکار شمرده شویم.‏+ شریعت و نوشته‌های پیامبران هم این موضوع را تأیید می‌کنند.‏+ ۲۲ خدا هر کسی را که به عیسی مسیح ایمان بیاورد درستکار به حساب می‌آورد و در این مورد هیچ فرقی بین مردم نمی‌گذارد.‏+ ۲۳ همهٔ انسان‌ها گناه کرده‌اند و نمی‌توانند جلال خدا را به طور کامل منعکس کنند.‏+ ۲۴ اما به خاطر لطف خدا،‏+ انسان‌ها از طریق بهای رهایی‌ای که عیسی مسیح* پرداخت،‏+ درستکار شمرده می‌شوند و این یک هدیهٔ رایگان از طرف خداست.‏+ ۲۵ خدا عیسی را به عنوان قربانی کفّاره* تقدیم کرد تا انسان‌هایی را که به خون او ایمان می‌آورند + با خودش آشتی دهد.‏+ این کار خدا نشانهٔ عدالت اوست.‏ در واقع،‏ خدا حتی با بخشیدن گناهانی که انسان‌ها در زمان‌های گذشته مرتکب می‌شدند،‏ بردباری خودش را نشان می‌داد.‏ ۲۶ او این کار را کرد تا در زمان حاضر عدالت خودش را نشان بدهد + و ثابت شود که او با درستکار شمردن کسانی که به عیسی ایمان دارند،‏ عادل است.‏+

۲۷ پس آیا دلیلی برای فخر کردن داریم؟‏ به هیچ وجه!‏ آیا باید به خاطر عمل کردن به شریعت به خودمان ببالیم؟‏+ نه!‏ در اصل،‏ ما افتخار می‌کنیم که مطیع قانونِ ایمان هستیم؛‏ ۲۸ چون می‌دانیم که شخص بر اساس ایمانش درستکار شمرده می‌شود،‏ نه بر اساس عمل کردن به شریعت.‏+ ۲۹ مگر خدا فقط خدای یهودیان است؟‏+ مگر او خدای همهٔ ملت‌ها نیست؟‏+ البته که او خدای همهٔ ملت‌هاست!‏+ ۳۰ تنها یک خدا برای همهٔ ملت‌ها وجود دارد + که هم یهودیان*‏+ و هم غیریهودیان*‏+ را بر اساس ایمانشان درستکار به حساب می‌آورد.‏ ۳۱ پس آیا ایمان ما شریعت را باطل می‌کند؟‏ به هیچ وجه!‏ برعکس،‏ درستی آن را تأیید می‌کند.‏+

۴ پس در این صورت دربارهٔ چیزی که نصیب جدّمان ابراهیم شد چه می‌توانیم بگوییم؟‏ ۲ اگر ابراهیم به خاطر کارهایش درستکار شمرده شده بود،‏ دلیلی داشت که به خودش ببالد،‏ اما از دید خدا دلیلی برای این کار نداشت!‏ ۳ نوشته‌های مقدّس چه می‌گوید؟‏ در آنجا آمده:‏ «ابراهیم به یَهُوَه* ایمان آورد و به خاطر ایمانش،‏ از دید او درستکار شمرده شد.‏»‏+ ۴ وقتی کسی برای امرار معاش کار می‌کند،‏ حقوقش هدیه* محسوب نمی‌شود،‏ بلکه حق اوست که باید به او پرداخت شود.‏ ۵ ولی اگر کسی به جای این که به کارهای خودش تکیه کند،‏ به خدا ایمان داشته باشد،‏ خدا او را به خاطر ایمانش درستکار به حساب می‌آورَد؛‏ خدایی که می‌تواند حتی شخص گناهکار* را درستکار به حساب بیاورد.‏+ ۶ این نکته با گفتهٔ داوود هماهنگ است.‏ او دربارهٔ شادی کسی که خدا او را صرف‌نظر از کارهایش درستکار به حساب می‌آوَرَد،‏ چنین گفت:‏ ۷ ‏«شاد و سعادتمند است کسی که خطاهایش آمرزیده و گناهانش بخشیده* شده است.‏ ۸ شاد و سعادتمند است کسی که یَهُوَه خطایی به حسابش نمی‌گذارد.‏»‏+

۹ آیا فقط یهودیان* می‌توانند از این شادی برخوردار باشند یا غیریهودیان* هم می‌توانند؟‏+ همان طور که گفته شد،‏ «ابراهیم به خاطر ایمانش درستکار شمرده شد.‏»‏+ ۱۰ اما او چه موقع درستکار شمرده شد؟‏ بعد از ختنه شدن یا قبل از آن؟‏ او قبل از این که ختنه شود درستکار شمرده شد!‏ ۱۱ مدتی بعد بود که ابراهیم به فرمان خدا ختنه شد تا مُهر تأییدی* باشد + بر این که درستکار شمرده شده است،‏ چون او قبل از این که ختنه شود ایمانش را نشان داد.‏ به این شکل،‏ او می‌توانست پدر همهٔ افراد ختنه‌نشده‌ای شود که ایمان می‌آورند + تا آن‌ها هم بتوانند درستکار شمرده شوند.‏ ۱۲ ابراهیم + همچنین پدر کسانی شد که ختنه شدند.‏ پس او نه تنها پدر افرادی است که به رسم ختنه پای‌بندند،‏ بلکه همین طور پدر کسانی است که ایمان او را سرمشق قرار می‌دهند؛‏ ایمانی که پدرمان ابراهیم حتی قبل از ختنه شدن نشان داد.‏

۱۳ خدا به ابراهیم و به نسلش وعده داد که او وارث یک دنیا* خواهد شد،‏ ولی این وعده به خاطر اطاعت ابراهیم از قانون نبود،‏+ بلکه به خاطر ایمانی بود که او از طریق آن درستکار شمرده شد.‏+ ۱۴ اگر قرار باشد کسانی که به شریعت پای‌بند هستند وارث هم باشند،‏ دیگر ایمان فایده‌ای ندارد و وعده‌ای که به ابراهیم داده شد بی‌معنی است.‏ ۱۵ در واقع سرکشی از شریعت،‏ باعث مجازات می‌شود؛‏*‏+ اما وقتی قانونی وجود ندارد،‏ زیر پا گذاشتن قانون هم وجود ندارد.‏+

۱۶ بنابراین،‏ این از طریق ایمان امکان‌پذیر است تا لطف خدا آشکار شود.‏+ به این ترتیب،‏ تحقق وعده برای تمام نسل ابراهیم تضمین می‌شود؛‏+ البته نه تنها برای کسانی که به شریعت پای‌بند هستند،‏ بلکه همچنین برای کسانی که از ایمان ابراهیم سرمشق می‌گیرند،‏ کسی که پدر همهٔ ماست.‏+ ۱۷ ‏(‏دقیقاً همان طور که نوشته شده است:‏ «من تو را پدر قوم‌های زیادی کرده‌ام.‏»)‏+ تحقق این وعده در حضور خدایی که ابراهیم به او ایمان داشت تضمین شد؛‏ خدایی که مردگان را زنده می‌کند و طوری دربارهٔ چیزهایی که تحقق پیدا نکرده‌اند صحبت می‌کند که انگار تحقق پیدا کرده‌اند.‏*‏ ۱۸ با این که ظاهراً جای امیدی نبود،‏ ابراهیم بر اساس امیدش ایمان داشت که می‌تواند پدر ملت‌های زیادی شود،‏ چون خدا به او گفته بود:‏ «نسل* تو بی‌شمار می‌شود.‏»‏+ ۱۹ در آن زمان،‏ ابراهیم تقریباً ۱۰۰ ساله بود + و فکر می‌کرد آنقدر پیر شده* که دیگر نمی‌تواند صاحب فرزند شود.‏ به علاوه می‌دانست که همسرش سارا هم آنقدر پیر شده که دیگر نمی‌تواند بچه‌دار شود.‏*‏+ با وجود این،‏ ایمانش ضعیف نشد.‏ ۲۰ او به خاطر وعدهٔ خدا هیچ وقت شک به دلش راه نداد و نگذاشت ایمانش ضعیف شود،‏ بلکه ایمانش به او قوّت داد و او خدا را تمجید کرد.‏ ۲۱ ابراهیم کاملاً مطمئن بود که خدا می‌تواند کاری را که قول داده است انجام دهد.‏+ ۲۲ بنابراین او به خاطر ایمانش «درستکار شمرده شد.‏»‏+

۲۳ اما عبارتِ «درستکار شمرده شد» فقط در رابطه با ابراهیم نوشته نشد،‏+ ۲۴ بلکه این عبارت در رابطه با ما هم نوشته شد تا ما هم درستکار شمرده شویم،‏ چون به خدایی ایمان داریم که سَرورمان عیسی را بعد از مرگ زنده کرد.‏+ ۲۵ عیسی به خاطر گناهان ما تسلیم مرگ شد + و بعد رستاخیز پیدا کرد تا ما از دید خدا درستکار شمرده شویم.‏+

۵ حالا که به خاطر ایمانمان درستکار شمرده شده‌ایم،‏+ می‌توانیم از طریق سَرورمان عیسی مسیح با خدا در صلح باشیم.‏+ ۲ ما از طریق ایمان به عیسی می‌توانیم به خدا نزدیک شویم و مورد لطف او قرار بگیریم.‏+ همین طور می‌توانیم خوشحال باشیم،‏ چون امید داریم که خدا به ما شکوه و جلال خواهد داد.‏ ۳ علاوه بر این،‏ حتی در سختی‌ها هم می‌توانیم خوشحال باشیم،‏+ چون می‌دانیم که سختی‌ها باعث می‌شود که پایداری در ما به وجود بیاید؛‏+ ۴ پایداری ما باعث می‌شود که مورد قبول خدا باشیم + و این چیزی است که در ما امید به وجود می‌آورد.‏+ ۵ این امید هیچ وقت ما را مأیوس نمی‌کند،‏+ چون محبت خدا از طریق روح‌القدس که به ما داده شد،‏ در دل‌های ما ریخته شده است.‏+

۶ وقتی ما هنوز ضعیف* بودیم،‏+ مسیح در زمانی که تعیین شده بود،‏ جانش را برای انسان‌های گناهکار* فدا کرد.‏ ۷ به‌ندرت کسی پیدا می‌شود که جانش را برای شخصی درستکار بدهد،‏ ولی شاید کسی حاضر باشد جانش را برای انسانی خوب بدهد.‏ ۸ اما خدا ثابت کرده است که چقدر ما را دوست دارد،‏ چون وقتی هنوز گناهکار بودیم،‏ مسیح جانش را برای ما فدا کرد.‏+ ۹ پس حالا که ما از طریق خون عیسی درستکار شمرده شده‌ایم،‏+ بیشتر اطمینان داریم که توسط او از خشم خدا نجات پیدا خواهیم کرد.‏+ ۱۰ اگر زمانی که دشمن خدا بودیم،‏ از طریق مرگ پسرش با او آشتی داده شدیم،‏+ چقدر بیشتر حالا که با خدا در آشتی هستیم،‏ مطمئنیم که به خاطر زنده بودن عیسی نجات پیدا خواهیم کرد.‏ ۱۱ نه تنها این،‏ بلکه همچنین کاری که خدا از طریق سَرورمان عیسی مسیح کرد مایهٔ شادی ماست؛‏ چون از طریق عیسی است که توانسته‌ایم با خدا آشتی کنیم.‏*‏+

۱۲ گناه از طریق یک انسان وارد دنیا شد و گناه با خود مرگ را آورد،‏+ و چون همه گناه کردند،‏* مرگ بین همهٔ انسان‌ها پخش شد.‏*‏+ ۱۳ گناه قبل از شریعت هم در دنیا بود،‏ ولی کسی گناهکار به حساب نمی‌آمد،‏ چون قانونی وجود نداشت.‏+ ۱۴ با این حال،‏ مرگ از زمان آدم تا موسی مثل یک پادشاه بر همهٔ انسان‌ها تسلّط داشت؛‏ حتی بر کسانی که گناهشان مثل گناه آدم نبود.‏ آدم به کسی شباهت داشت که قرار بود بعدها بیاید.‏+

۱۵ اما آن هدیه‌ای که از طرف خداست با گناه آدم فرق دارد.‏ اگر عدهٔ زیادی به خاطر گناه یک انسان مردند،‏ چقدر بیشتر لطف خدا و هدیهٔ رایگان او از طریق لطف یک انسان + یعنی عیسی مسیح باعث می‌شود که عدهٔ زیادی از برکت‌های فراوان برخودار شوند!‏+ ۱۶ همچنین،‏ نتیجهٔ هدیهٔ رایگان خدا با عواقب گناه آدم قابل مقایسه نیست،‏ چون حکمی که بعد از گناه آدم صادر شد + محکومیت انسان‌ها را به همراه داشت،‏+ ولی هدیه‌ای که بعد از گناهان زیادی داده شد،‏ این بود که انسان‌ها درستکار شمرده شوند.‏+ ۱۷ ما می‌دانیم که از طریق گناهِ یک انسان،‏ مرگ به عنوان پادشاه حکمرانی کرد.‏+ اما چقدر بیشتر مطمئنیم که لطف بی‌کران خدا و هدیهٔ رایگان او یعنی درستکار شمرده شدن،‏+ شامل حال کسانی می‌شود که از طریق یک انسان یعنی عیسی مسیح + به زندگی ابدی می‌رسند و به عنوان پادشاه حکمرانی خواهند کرد!‏+

۱۸ همان طور که یک گناه باعث شد همه نوع انسان‌ها به مرگ محکوم شوند،‏+ یک کار عادلانه هم باعث می‌شود که همه نوع انسان‌ها درستکار شمرده شوند + و به زندگی ابدی دست پیدا کنند.‏+ ۱۹ همان طور که نافرمانی یک انسان باعث شد که عدهٔ زیادی به گناه آلوده شوند،‏+ اطاعت یک انسان هم باعث می‌شود که عدهٔ زیادی درستکار شمرده شوند.‏+ ۲۰ شریعت برای این داده شد تا مشخص شود که انسان‌ها چقدر گناه می‌کنند.‏+ وقتی معلوم شد که گناهانشان چقدر زیاد است،‏ لطف خدا هم بیشتر برجسته شد.‏ ۲۱ پس همان طور که گناه به عنوان پادشاه حکمرانی کرد و باعث مرگ شد،‏+ الآن هم لطف خدا از طریق عدالت به عنوان پادشاه حکمرانی می‌کند و نتیجه‌اش زندگی ابدی از طریق سَرورمان عیسی مسیح است.‏+

۶ پس چه بگوییم؟‏ آیا به گناه کردن ادامه بدهیم تا خدا لطف بیشتری به ما نشان دهد؟‏ ۲ البته که نه!‏ پس ما که در رابطه با گناه مرده‌ایم،‏*‏+ چطور می‌توانیم به زندگی در آن ادامه دهیم؟‏+ ۳ آیا نمی‌دانید که وقتی همهٔ ما تعمید گرفتیم تا با عیسی مسیح* متحد شویم،‏+ در واقع در مرگ او تعمید گرفتیم؟‏+ ۴ پس با تعمید گرفتن در مرگ او،‏+ با او دفن شدیم تا زندگی جدیدی را شروع کنیم،‏ درست همان طور که مسیح با قدرت پرشکوه پدرش،‏ بعد از مرگ زنده شد و زندگی جدیدی را شروع کرد.‏+ ۵ اگر ما در مرگی شبیه مرگ او،‏ با او متحد شده‌ایم،‏+ پس در رستاخیزی شبیه رستاخیز او هم با او متحد خواهیم شد.‏+ ۶ ما می‌دانیم که شخصیت قدیمی‌مان با عیسی به تیر میخکوب شد + تا تمایلات گناه‌آلودمان بر ما تسلّط نداشته باشد + و دیگر بردهٔ گناه نباشیم،‏+ ۷ چون کسی که مرده است،‏ از گناهش تبرئه* شده است.‏

۸ حالا که با مسیح مرده‌ایم،‏ مطمئنیم که با او زندگی هم خواهیم کرد.‏ ۹ ما می‌دانیم که چون مسیح از بین مردگان رستاخیز پیدا کرد،‏+ دیگر مرگ بر او تسلّط ندارد + و امکان ندارد که دوباره بمیرد.‏ ۱۰ او یک بار مرد تا گناه را برای همیشه از بین ببرد.‏+ ولی حالا زنده است و هدفش انجام دادن خواست خداست.‏ ۱۱ شما هم خودتان را در رابطه با گناه «مرده» بدانید و هدفتان در زندگی انجام خواست خدا و پیروی از عیسی مسیح* باشد.‏+

۱۲ پس اجازه ندهید که گناه به عنوان پادشاه بر بدن فانی شما حکمرانی کند،‏+ طوری که از تمایلات گناه‌آلودتان پیروی کنید.‏ ۱۳ اجازه ندهید بدنتان وسیله‌ای برای انجام کارهای نادرست باشد،‏ بلکه خودتان را مثل هدیه‌ای به خدا تقدیم کنید،‏ چون شما مرده بودید،‏ ولی حالا زنده شده‌اید.‏ پس بدنتان را به عنوان وسیله‌ای برای انجام کارهای درست به خدا تقدیم کنید.‏+ ۱۴ حالا که تحت شریعت نیستید + و از لطف خدا برخوردار شده‌اید،‏+ گناه نباید بر شما تسلّط داشته باشد.‏

۱۵ پس چه بگوییم؟‏ حالا که از لطف خدا برخورداریم و تحت شریعت نیستیم،‏ آیا اجازه داریم گناه کنیم؟‏+ مسلّماً نه!‏ ۱۶ مگر نمی‌دانید که اگر اختیار زندگی‌تان را به دست کسی بسپارید و مطیع او باشید،‏ بردهٔ او می‌شوید؟‏+ شما یا بردهٔ گناه هستید + که نتیجهٔ آن مرگ است،‏+ یا بردهٔ اطاعت از خدا که نتیجهٔ آن درستکار شمرده شدن است.‏ ۱۷ خدا را شکر می‌کنیم که هرچند شما قبلاً بردهٔ گناه بودید،‏ الآن از ته دل از تعالیمی که به شما سپرده شده،‏ اطاعت می‌کنید.‏ ۱۸ بله،‏ شما با آزاد شدن از بردگی گناه،‏+ بردهٔ درستکاری شده‌اید.‏+ ۱۹ البته من به خاطر ناکاملی و ضعف‌های شما،‏ از این مثال‌های ساده و روزمره استفاده می‌کنم.‏ شما قبلاً اعضای بدنتان را بردهٔ کارهای ناپاک و گناه‌آلود کرده بودید که نتیجه‌اش یک زندگی گناه‌آلود بود.‏ اما حالا اعضای بدنتان را بردهٔ درستکاری بکنید که نتیجه‌اش یک زندگی پاک و مقدّس است.‏+ ۲۰ وقتی بردهٔ گناه بودید،‏ از بردگی درستکاری آزاد بودید.‏

۲۱ نتیجهٔ کارهای گذشته‌تان چه بود؟‏ آن کارها نتیجه‌ای جز مرگ نداشت و وقتی الآن به آن‌ها فکر می‌کنید خجالت می‌کشید.‏+ ۲۲ اما حالا که از گناه آزاد شده و بندهٔ خدا شده‌اید،‏ در راه مقدّس خدا به خدمتتان ادامه می‌دهید*‏+ که نتیجه‌اش زندگی ابدی است؛‏+ ۲۳ چون مزدی که گناه می‌دهد مرگ است،‏+ اما هدیه‌ای که خدا می‌دهد زندگی ابدی + از طریق سَرورمان عیسی مسیح* است.‏+

۷ برادران من،‏ (‏روی سخنم با شماست که از شریعت اطلاع دارید)‏ مگر نمی‌دانید که وقتی شخصی می‌میرد،‏ دیگر شریعت بر او حاکم نیست؟‏ ۲ برای مثال،‏ زن متأهل باید تا وقتی که شوهرش زنده است به قانونی که آن‌ها را به هم پیوسته پای‌بند بماند.‏ اما اگر شوهرش بمیرد،‏ دیگر لازم نیست به آن قانون پای‌بند بماند.‏+ ۳ اگر او تا زمانی که شوهرش زنده است با مرد دیگری ازدواج کند،‏ زناکار محسوب می‌شود.‏+ اما وقتی شوهرش بمیرد،‏ دیگر آن قانون شامل حالش نمی‌شود و اگر با مرد دیگری ازدواج کند زناکار به حساب نمی‌آید.‏+

۴ برادران من،‏ قربانی* مسیح هم به همین شکل شما را از شریعت آزاد کرد تا بتوانید به شخص دیگری بپیوندید؛‏+ یعنی به همان کسی که از بین مردگان رستاخیز پیدا کرد.‏+ به این شکل می‌توانیم در خدمت به خدا پرثمر باشیم.‏+ ۵ وقتی قبلاً طبق طبیعت نفسانی‌مان زندگی می‌کردیم،‏ شریعت باعث می‌شد که تمایلات گناه‌آلودمان در وجود ما* نمایان شود و پیامد آن تمایلات،‏ مرگ بود.‏+ ۶ ولی الآن از بردگی شریعت آزاد شده‌ایم،‏+ چون نسبت به آن قوانین که ما را در بند نگه داشته بود مرده‌ایم تا به شکلی جدید از طریق روح‌القدس بندهٔ خدا باشیم،‏+ نه مثل گذشته و بر اساس یک سری قوانین نوشته‌شده.‏+

۷ پس چه بگوییم؟‏ آیا شریعت گناه است؟‏* به هیچ وجه!‏ اگر شریعت نبود،‏ من هیچ وقت نمی‌فهمیدم که مفهوم گناه چیست.‏+ برای مثال،‏ اگر شریعت نمی‌گفت:‏ «طمع نکن،‏» من هرگز نمی‌دانستم که طمع کردن چیست.‏+ ۸ اما به خاطر شریعت،‏ گناه فرصت پیدا کرد که به من نشان دهد چقدر طمع و تمایلات خودخواهانه در من وجود دارد.‏ وقتی که شریعت نبود،‏ گناه مرده بود.‏*‏+ ۹ من قبل از این که شریعت را بدانم زنده بودم،‏ ولی وقتی با آن آشنا شدم،‏ فهمیدم که گناهکارم و در واقع مرده‌ام.‏+ ۱۰ پس قوانینی که قرار بود مرا به زندگی برساند،‏+ در واقع مرا به مرگ رساند.‏ ۱۱ بله،‏ گناه با فرصتی که از طریق شریعت پیدا کرد،‏ مرا به دام انداخت* و کُشت.‏ ۱۲ اما شریعت،‏ خودش مقدّس است و قوانین آن مقدّس و عادلانه و خوب هستند.‏+

۱۳ پس آیا چیزی که خوب بود،‏ باعث مرگ من شد؟‏ به هیچ وجه!‏ گناه از طریق چیزی که خوب بود باعث مرگ من شد تا به این شکل گناه بودنش آشکار شود + و از طریق شریعت معلوم شود که گناه چقدر بد و مضر است.‏+ ۱۴ ما می‌دانیم که شریعت روحانی است،‏ ولی من نفسانی هستم و مثل یک برده به گناه فروخته شده‌ام.‏+ ۱۵ من از کارهای خودم سر درنمی‌آورم،‏ چون کاری را که می‌خواهم نمی‌کنم،‏ بلکه کاری را که از آن نفرت دارم انجام می‌دهم.‏ ۱۶ با این حال،‏ اگر کاری را که نمی‌خواهم،‏ انجام می‌دهم در واقع قبول می‌کنم که شریعت خوب است.‏ ۱۷ پس در اصل من نیستم که آن کار را انجام می‌دهم،‏ بلکه گناهی است که در من ساکن است.‏+ ۱۸ می‌دانم که در من،‏ یعنی در بدن گناه‌آلودم هیچ چیز خوبی نیست.‏ برای همین،‏ با این که می‌خواهم کارهای خوب انجام دهم،‏ قادر نیستم آن‌ها را انجام دهم.‏+ ۱۹ در واقع،‏ کارهای خوبی را که می‌خواهم،‏ انجام نمی‌دهم.‏ در عوض،‏ کارهای بدی را که نمی‌خواهم،‏ انجام می‌دهم.‏ ۲۰ پس اگر کارهایی را که نمی‌خواهم انجام می‌دهم،‏ در واقع من نیستم که آن کارها را می‌کنم،‏ بلکه گناهی است که در من ساکن است.‏

۲۱ من دربارهٔ خودم به این حقیقت* پی بردم که وقتی می‌خواهم کار درست را انجام دهم،‏ به انجام کار بد گرایش دارم.‏+ ۲۲ من قوانین خدا را واقعاً از ته دل دوست دارم.‏+ ۲۳ ولی متوجه شده‌ام قانون دیگری در بدنم* وجود دارد که با قانون خدا که در ذهنم است در جنگ است + و همین قانون گناه که در بدنم* است،‏ مرا بردهٔ خودش می‌کند.‏+ ۲۴ واقعاً که چه آدم بدبختی هستم!‏ چه کسی مرا از بدنی که باعث مرگم می‌شود نجات خواهد داد؟‏ ۲۵ خدا را شکر می‌کنم که مرا از طریق سَرورمان عیسی مسیح نجات می‌دهد!‏ پس من با ذهنم بردهٔ قانون خدا هستم،‏ ولی با بدنم بردهٔ قانون گناه.‏+

۸ بنابراین،‏ برای کسانی که با عیسی مسیح* در اتحادند،‏ هیچ محکومیتی وجود ندارد،‏ ۲ چون قانون روح‌القدس که از طریق اتحاد با عیسی مسیح* زندگی می‌بخشد،‏ شما را از قانون گناه و مرگ آزاد کرده است.‏+ ۳ شریعت نمی‌توانست به خاطر ناکاملی انسان‌ها این کار را انجام دهد،‏+ ولی خدا می‌توانست!‏ او پسرش را با بدنی به شکل بدن انسان‌های گناهکار فرستاد + تا گناه را از بین ببرد.‏ به این ترتیب،‏ خدا گناه را که در بدن انسان‌هاست محکوم کرد ۴ تا احکام عادلانهٔ شریعت در ما به تحقق برسد،‏+ چون ما طبق هدایت روح‌القدس رفتار می‌کنیم،‏ نه طبق تمایلات گناه‌آلودمان.‏+ ۵ کسانی که طبق تمایلات گناه‌آلودشان زندگی می‌کنند،‏ همیشه به چیزهای نفسانی فکر می‌کنند.‏+ اما کسانی که طبق هدایت روح‌القدس زندگی می‌کنند،‏ همیشه به چیزهای روحانی* فکر می‌کنند.‏+ ۶ اگر فکر انسان به چیزهای نفسانی مشغول باشد،‏ به مرگ او منجر می‌شود.‏+ ولی اگر فکرش به چیزهای روحانی* مشغول باشد،‏ او به زندگی و آرامش می‌رسد،‏+ ۷ چون فکر کردن به چیزهای نفسانی به معنی دشمنی با خداست.‏+ چنین شخصی از قوانین خدا اطاعت نمی‌کند و در واقع نمی‌تواند از آن‌ها اطاعت کند.‏ ۸ بنابراین کسانی که طبق تمایلات گناه‌آلودشان زندگی می‌کنند،‏ نمی‌توانند خدا را راضی کنند.‏

۹ اما اگر روح خدا واقعاً در وجود شما باشد،‏ طبق هدایت آن زندگی می‌کنید،‏+ نه طبق تمایلات گناه‌آلودتان.‏ کسی که طرز فکر* مسیح را نداشته باشد،‏ به مسیح تعلّق ندارد.‏ ۱۰ ولی اگر مسیح در اتحاد با شما باشد،‏+ با این که بدنتان به خاطر گناه مرده است،‏ روح خدا به خاطر درستکاری‌تان به شما زندگی می‌دهد.‏ ۱۱ خدا از طریق روحش عیسی را از بین مردگان رستاخیز داد.‏ اگر آن روح در شما باشد،‏ همان خدایی که عیسی مسیح* را بعد از مرگ زنده کرد،‏+ بدن‌های فانی شما را هم از طریق روحش که در شماست،‏* زنده خواهد کرد.‏+

۱۲ پس برادران من،‏ ما مجبور نیستیم که طبق تمایلات گناه‌آلودمان زندگی کنیم؛‏+ ۱۳ اگر شما تسلیم تمایلات گناه‌آلود شوید،‏ حتماً خواهید مرد.‏ ولی اگر با کمک روح‌القدس کارهای نفسانی را کنار بگذارید،‏*‏+ زندگی ابدی را به دست خواهید آورد.‏+ ۱۴ در واقع،‏ همهٔ کسانی که از طریق روح‌القدس هدایت می‌شوند،‏ فرزندان* خدا هستند.‏+ ۱۵ روحی که خدا به شما داده،‏ شما را برده نمی‌کند که مثل گذشته در ترس زندگی کنید،‏ بلکه شما با دریافت روح خدا به فرزندخواندگی او قبول شدید.‏ همان روح باعث می‌شود که ما با صدای بلند بگوییم:‏ ‏«اَبّا،‏* ای پدر!‏»‏+ ۱۶ روح خدا به ما اطمینان می‌دهد*‏+ که فرزندان خداییم.‏+ ۱۷ پس اگر فرزندان خداییم،‏ وارث او و هم‌ارث با مسیح هم هستیم.‏+ اما باید اول مثل مسیح رنج بکشیم + تا بتوانیم مثل او به شکوه و جلال برسیم.‏+

۱۸ از دید من،‏ همهٔ رنج‌هایی که در زمان حاضر می‌کشیم،‏ در مقایسه با شکوهی که خدا از طریق ما آشکار می‌کند هیچ است.‏+ ۱۹ تمام آفرینش با اشتیاق زیاد منتظر ظهور فرزندان خداست،‏+ ۲۰ چون آفرینش نه به خواست خودش،‏ بلکه به خواست خدا تسلیم پوچی و بیهودگی شد،‏+ البته بر اساس این امید که ۲۱ خودِ آفرینش روزی از بردگی فساد آزاد می‌شود + و از آزادی پرشکوه فرزندان خدا برخوردار خواهد شد.‏ ۲۲ ما می‌دانیم که تمام آفرینش تا الآن با هم آه و ناله می‌کنند و درد می‌کشند.‏ ۲۳ حتی ما هم که روح‌القدس را به عنوان اولین پاداشمان* گرفته‌ایم،‏ در باطن آه و ناله می‌کنیم + و با اشتیاق منتظریم که خدا ما را به فرزندخواندگی قبول کند.‏+ در آن زمان،‏ از طریق بهای رهایی از بدنمان آزاد خواهیم شد،‏ ۲۴ چون با همین امید نجات پیدا کرده‌ایم،‏ اما امیدی که برآورده شده باشد،‏ دیگر امید نیست؛‏ در واقع وقتی کسی ببیند که به امیدش رسیده است،‏ آیا آن هنوز امید به حساب می‌آید؟‏ ۲۵ اما اگر به چیزی که نمی‌بینیم امید ببندیم،‏+ با اشتیاق و پایداری منتظر آن می‌مانیم.‏+

۲۶ همچنین وقتی ضعیف هستیم روح‌القدس به ما کمک می‌کند،‏+ چون مشکل این است که هرچند می‌دانیم لازم است دعا کنیم،‏ نمی‌دانیم برای چه چیزی باید دعا کنیم،‏ ولی روح‌القدس با ناله‌هایی که نمی‌توان به زبان آورد،‏* برای ما پادرمیانی می‌کند.‏*‏ ۲۷ او که دل‌ها را جستجو می‌کند،‏+ می‌داند منظور روح‌القدس چیست،‏ چون روح‌القدس طبق خواست خدا برای مقدّسان پادرمیانی می‌کند.‏*

۲۸ ما می‌دانیم که خدا همهٔ کارهایش را طوری نظم می‌دهد تا به خیر و صلاح کسانی باشد که دوستش دارند و مطابق با مقصودش انتخاب شده‌اند.‏+ ۲۹ خدا توجهش را اول به این افراد جلب کرد و از قبل تصمیم گرفت* که آن‌ها همشکل پسرش شوند.‏+ به این ترتیب،‏ پسر خدا بین برادرانش + پسر ارشد* خواهد بود.‏+ ۳۰ به علاوه،‏ خدا کسانی را که از قبل تعیین کرده بود،‏+ به حضور خودش دعوت کرد،‏+ آن‌ها را درستکار شمرد + و سرانجام،‏ آن‌ها را به شکوه و جلال رسانْد.‏+

۳۱ از همهٔ این‌ها چه نتیجه‌ای می‌گیریم؟‏ اگر خدا با ماست،‏ چه کسی می‌تواند به ضدّ ما باشد؟‏+ ۳۲ خدا حتی پسرش را از ما دریغ نکرد و اجازه داد که او جانش را برای ما فدا کند.‏+ پس آیا همهٔ چیزهای دیگر را هم با مهربانی به ما نخواهد داد؟‏ ۳۳ چه کسی می‌تواند برگزیدگان خدا را متهم کند؟‏+ خدا خودش آن‌ها را درستکار شمرده است!‏+ ۳۴ چه کسی می‌تواند آن‌ها را محکوم کند؟‏ عیسی مسیح* کسی است که مُرد و رستاخیز پیدا کرد و حالا در سمت راست خدا نشسته + و برای ما پادرمیانی می‌کند.‏*‏+

۳۵ آیا چیزی هست که بتواند ما را از محبت مسیح جدا کند؟‏+ آیا مصیبت یا نگرانی یا آزار یا گرسنگی یا کمبود لباس* یا خطر یا خشونت* می‌تواند ما را از محبت مسیح جدا کند؟‏+ ۳۶ نوشته‌های مقدّس می‌گوید:‏ «ما به خاطر تو تمام روز با مرگ روبرو می‌شویم و مثل گوسفندانی شده‌ایم که به کشتارگاه برده می‌شوند.‏»‏+ ۳۷ اما با کمک او که ما را دوست دارد از همهٔ این سختی‌ها پیروز و سربلند بیرون می‌آییم.‏+ ۳۸ مطمئنم که نه مرگ،‏ نه زندگی،‏ نه فرشتگان،‏ نه حکومت‌ها،‏ نه چیزهای حال،‏ نه چیزهای آینده،‏ نه قدرت‌ها،‏+ ۳۹ نه پستی‌ها،‏ نه بلندی‌ها و نه هیچ چیز دیگری که آفریده شده نمی‌تواند ما را از محبت خدا که در سَرورمان عیسی مسیح* است جدا کند.‏

۹ من به عنوان پیرو مسیح،‏ حقیقت را می‌گویم؛‏ من دروغ نمی‌گویم.‏ وجدانم هم با هدایت روح‌القدس شهادت می‌دهد که ۲ در دلم غمی بزرگ و دردی دائم دارم،‏ ۳ چون آرزو می‌کردم که به خاطر برادرانم یعنی هم‌نژادانم مورد لعنت قرار بگیرم و از مسیح جدا شوم.‏ ۴ آن‌ها اسرائیلی هستند،‏ یعنی همان کسانی که به عنوان فرزندخواندگان خدا + انتخاب شدند و شکوه و جلال،‏ عهدها،‏+ شریعت،‏+ خدمت مقدّس + و وعده‌ها به آن‌ها داده شد.‏+ ۵ آن‌ها از نسل اجداد ما هستند + و مسیح از همان نسل به شکل انسان آمد.‏+ خدا که بالاتر از همه است تا ابد ستایش شود!‏ آمین.‏

۶ البته این به این معنی نیست که کلام خدا به تحقق نرسیده است،‏ چون همهٔ کسانی که از نسل اسرائیل هستند،‏ واقعاً از «اسرائیل» نیستند!‏+ ۷ به همین ترتیب،‏ همهٔ کسانی که از نسل ابراهیم هستند،‏+ فرزندان واقعی او نیستند؛‏ بلکه نوشته شده است:‏ «نسلی که به تو وعده داده‌ام،‏ از طریق اسحاق می‌آید.‏»‏+ ۸ پس می‌توان گفت که همهٔ فرزندان تنی ابراهیم،‏ فرزندان خدا نیستند.‏+ اما نسل واقعی ابراهیم کسانی هستند که از طریق وعدهٔ او «فرزند» شمرده می‌شوند.‏+ ۹ وعدهٔ خدا به ابراهیم این بود:‏ «من سال بعد همین موقع پیش تو برمی‌گردم و سارا پسری خواهد داشت.‏»‏+ ۱۰ به علاوه،‏ همین موضوع زمانی پیش آمد که رِبِکا از جدّمان اسحاق دوقلو باردار شد.‏+ ۱۱ اما وقتی آن‌ها هنوز به دنیا نیامده بودند و هیچ کار خوب یا بدی انجام نداده بودند،‏ ثابت شد که انتخاب شخص بر اساس مقصود خداست و به دعوت او بستگی دارد،‏ نه به کارهای شخص.‏ ۱۲ برای همین،‏ خدا به رِبِکا گفت:‏ «پسر بزرگ‌تر به پسر کوچک‌تر خدمت خواهد کرد.‏»‏+ ۱۳ همین طور نوشته شده که «یعقوب را دوست داشتم ولی از عیسو نفرت داشتم.‏»‏+

۱۴ پس چه بگوییم؟‏ آیا خدا بی‌انصاف است؟‏ به هیچ وجه!‏+ ۱۵ چون یک بار به موسی گفت:‏ «به هر کس که بخواهم،‏ رحمت نشان می‌دهم و به هر کس که بخواهم،‏ دلسوزی نشان می‌دهم.‏»‏+ ۱۶ پس انتخاب شدن شخص،‏ به میل یا تلاش‌های او بستگی ندارد،‏ بلکه به خدایی وابسته است که رحمت دارد.‏+ ۱۷ خدا در نوشته‌های مقدّس به فرعون گفت:‏ «تو را به این دلیل زنده نگه داشتم که قدرتم را به تو نشان دهم و نامم در سراسر زمین اعلام شود.‏»‏+ ۱۸ بنابراین،‏ خدا به هر کس که بخواهد رحمت نشان می‌دهد.‏ اما همچنین به هر کس که بخواهد اجازه می‌دهد که دل خود را سخت کند.‏+

۱۹ پس حتماً از من می‌پرسی:‏ «چرا خدا هنوز از ما انسان‌ها ایراد می‌گیرد؟‏ مگر کسی می‌تواند در مقابل خواست او ایستادگی کند؟‏» ۲۰ اما تو ای انسان،‏ چه حقی داری که از خدا ایراد بگیری؟‏+ مگر کوزه می‌تواند به سازندهٔ خود بگوید:‏ «چرا مرا این طور ساختی؟‏»‏+ ۲۱ مگر کوزه‌گر حق ندارد که از یک مُشت گِل،‏+ هم ظرفی بسازد که برای کارهای پرعزّت* استفاده می‌شود و هم ظرفی برای کارهای پست؟‏*‏ ۲۲ چه می‌شود اگر خدا بخواهد خشم و قدرتش را به کسانی که مثل «ظروف غضب» سزاوار نابودی‌اند نشان دهد،‏ یعنی به کسانی که او با صبر زیاد با آن‌ها مدارا کرده است؟‏ ۲۳ مگر خدا این کار را نکرد تا شکوه و جلال فراوانش را به کسانی نشان دهد که مثل «ظروف رحمت» هستند،‏+ یعنی ظروفی که او از قبل برای جلال آماده کرده است؟‏ ۲۴ مگر ما هم جزو گروهی نیستیم که خدا نه تنها از بین یهودیان،‏ بلکه از بین ملت‌های دیگر هم انتخاب کرد؟‏+ ۲۵ او در کتاب هوشَع می‌گوید:‏ «به کسانی که قوم من نیستند + خواهم گفت:‏ ‹قوم من هستید،‏› و زنی را که برایم عزیز نبود،‏ ‹عزیز من› خواهم نامید.‏+ ۲۶ در همان جایی که به آن‌ها گفته شد،‏ ‹شما قوم من نیستید،‏› به آن‌ها گفته خواهد شد،‏ ‹شما پسران خدای زنده هستید.‏›»‏+

۲۷ اِشَعْیا هم دربارهٔ اسرائیل با فریاد می‌گوید:‏ «با این که تعداد قوم اسرائیل مثل شن‌های ساحل زیاد است،‏ فقط عدهٔ کمی باقی می‌مانند و نجات پیدا می‌کنند؛‏+ ۲۸ چون یَهُوَه* از همهٔ مردم روی زمین حساب خواهد خواست و حکمش را سریع و بدون تأخیر به اجرا درخواهد آورد.‏»‏+ ۲۹ طبق پیشگویی اِشَعْیا،‏ «اگر یَهُوَه خدای لشکرها نسلی برای ما باقی نمی‌گذاشت،‏ مثل سُدوم می‌شدیم و مثل غَموره کاملاً از بین می‌رفتیم.‏»‏+

۳۰ پس چه نتیجه‌ای می‌گیریم؟‏ مردم ملت‌های دیگر با این که به دنبال درستکاری نبودند،‏ درستکار شمرده شدند؛‏+ و این درستکار شمرده شدن از ایمان حاصل می‌شود.‏+ ۳۱ اما اسرائیلیان هرچند به دنبال این بودند که با اطاعت از شریعت درستکار شمرده شوند،‏ موفق نشدند.‏ ۳۲ چرا؟‏ چون سعی می‌کردند فقط از طریق کارهایشان درستکار شمرده شوند،‏ نه از طریق ایمان.‏ بله،‏ یک «سنگ لغزش» باعث شد که پایشان بلغزد،‏+ ۳۳ همان طور که نوشته شده است:‏ «من در صَهیون سنگی می‌گذارم + که باعث لغزش می‌شود و صخره‌ای که باعث رنجش می‌شود.‏ ولی هر کس به آن ایمان داشته باشد،‏ مأیوس نخواهد شد.‏»‏+

۱۰ برادران من،‏ آرزوی قلبی و دعای من* برای یهودیان این است که آن‌ها نجات پیدا کنند؛‏+ ۲ چون می‌توانم دربارهٔ آن‌ها شهادت بدهم که برای خدا غیرت دارند،‏+ ولی غیرتشان بر اساس شناخت دقیق نیست.‏ ۳ آن‌ها نمی‌دانستند که چطور می‌توانند از دید خدا درستکار شمرده شوند + و به دنبال این بودند که درستکاری خودشان را ثابت کنند،‏+ برای همین،‏ از معیارهای عادلانهٔ خدا* اطاعت نکردند.‏+ ۴ در واقع،‏ مسیح تمام‌کنندهٔ شریعت است + تا هر کسی که ایمان داشته باشد،‏* درستکار شمرده شود.‏+

۵ موسی در مورد این که شخص چطور از طریق شریعت درستکار شمرده می‌شود،‏ چنین می‌نویسد:‏ «کسی که به این قوانین عمل کند،‏ زنده می‌ماند.‏»‏+ ۶ اما کلام خدا در مورد این که شخص چطور بر اساس ایمانش درستکار شمرده می‌شود می‌گوید:‏ «در دلت نگو + که چه کسی می‌تواند به آسمان‌ها برود + تا مسیح را به زمین بیاورد،‏ ۷ یا این که چه کسی می‌تواند به اعماق زمین* برود + تا مسیح را از بین مردگان برگرداند؟‏» ۸ نوشته‌های مقدّس چه می‌گوید؟‏ «این کلام به شما نزدیک است و در دهان و دل شما قرار دارد.‏»‏+ منظور از این «کلام» همان کلام ایمان است که ما درباره‌اش موعظه می‌کنیم.‏ ۹ در واقع،‏ اگر با زبانت جلوی دیگران* اعلام کنی که عیسی سَرور است + و در دلت ایمان داشته باشی* که خدا او را بعد از مرگ زنده کرد،‏ نجات پیدا خواهی کرد،‏ ۱۰ چون با دل است که شخص ایمان می‌آورد* و درستکار شمرده می‌شود،‏ ولی با زبان است که ایمانش را به همه اعلام می‌کند و نجات پیدا می‌کند.‏+

۱۱ نوشته‌های مقدّس می‌گوید:‏ «هر کسی که به او ایمان داشته باشد،‏ مأیوس نخواهد شد.‏»‏+ ۱۲ پس هیچ فرقی بین یهودیان و یونانیان وجود ندارد.‏+ همهٔ آن‌ها یک خداوند* دارند و او به همهٔ کسانی که او را می‌خوانند سخاوتمندانه برکت می‌دهد،‏ ۱۳ چون «هر کسی که نام یَهُوَه* را بخواند،‏ نجات پیدا خواهد کرد.‏»‏+ ۱۴ اما مردم چطور می‌توانند نام کسی را بخوانند که به او ایمان نیاورده‌اند؟‏ چطور به کسی ایمان بیاورند که درباره‌اش چیزی نشنیده‌اند؟‏ و چطور بشنوند،‏ اگر کسی به آن‌ها موعظه نکند؟‏ ۱۵ و چطور موعظه کنند،‏ اگر کسی آن‌ها را نفرستد؟‏+ همان طور که نوشته شده است:‏ «چه زیباست پاهای کسانی که خبر خوش را اعلام می‌کنند!‏»‏+

۱۶ با این حال،‏ همهٔ آن‌ها خبر خوش را قبول نکردند،‏* چون اِشَعْیا می‌گوید:‏ «ای یَهُوَه،‏ چه کسی به چیزهایی که از ما شنیده* ایمان آورده؟‏»‏+ ۱۷ پس ایمان،‏ از شنیدن پیام به وجود می‌آید + و وقتی کسی دربارهٔ مسیح صحبت می‌کند،‏ آن پیام به گوش مردم می‌رسد.‏ ۱۸ اما سؤال من این است:‏ آیا یهودیان فرصت نداشتند پیام خدا را بشنوند؟‏ البته که داشتند،‏ چون نوشته‌های مقدّس می‌گوید:‏ «پیامشان در سراسر زمین پخش شده است و به دورافتاده‌ترین نقاط زمین رسیده است.‏»‏+ ۱۹ ولی باز می‌پرسم:‏ آیا قوم اسرائیل پیام را درک نکردند؟‏+ موسی گفت:‏ «من از طریق قومی بیگانه،‏ غیرت شما را برمی‌انگیزم و از طریق ملتی نادان،‏ شما را به خشم می‌آورم.‏»‏+ ۲۰ بعدها اِشَعْیا با جرأت زیادی می‌گوید:‏ «کسانی که به دنبال من نبودند،‏ مرا پیدا کردند؛‏+ من خودم را به کسانی که سراغم را نگرفته بودند،‏ آشکار کردم.‏»‏+ ۲۱ با این همه،‏ او دربارهٔ اسرائیل می‌گوید:‏ «آغوش من تمام روز به روی قوم سرکش و نافرمانم باز بود.‏»‏+

۱۱ پس می‌پرسم:‏ آیا خدا قوم خود را رد کرده است؟‏+ به هیچ وجه،‏ چون من هم یک اسرائیلی هستم،‏ از نسل ابراهیم و از طایفهٔ بنیامین.‏ ۲ خدا قومش،‏ یعنی قومی را که از اول توجهش را به آن‌ها جلب کرده بود رد نکرده است.‏+ آیا نمی‌دانید که نوشته‌های مقدّس دربارهٔ ایلیا چه می‌گوید؟‏ وقتی ایلیا از دست اسرائیلیان به خدا شکایت می‌کرد گفت:‏ ۳ ‏«ای یَهُوَه،‏* آن‌ها پیامبران تو را کشته‌اند،‏ مذبح‌هایت را خراب کرده‌اند و فقط من مانده‌ام و حالا می‌خواهند مرا هم بکشند.‏»‏+ ۴ اما خدا چه جوابی به او داد؟‏ او گفت:‏ «من هنوز برای خودم ۷۰۰۰ نفر نگه داشته‌ام که جلوی بَعَل زانو نزده‌اند.‏»‏+ ۵ به همین ترتیب،‏ در زمان حاضر هم باقی‌ماندگانی وجود دارند + که خدا از روی لطفش آن‌ها را انتخاب کرده است.‏ ۶ پس اگر انتخاب شخص از روی لطف خدا باشد،‏+ دیگر به خاطر کارهایش نیست،‏+ چون اگر این انتخاب به خاطر کارهای شخص باشد،‏ لطف خدا واقعاً لطف به حساب نمی‌آید.‏

۷ پس چه بگوییم؟‏ قوم اسرائیل به چیزی که مشتاقانه به دنبالش بودند نرسیدند،‏ اما برگزیدگان به آن رسیدند،‏+ و بقیه به سختدلی دچار شدند؛‏+ ۸ درست همان طور که نوشته شده است:‏ «خدا اجازه داده که آن‌ها به خواب سنگینی فرو بروند،‏+ طوری که تا امروز نه چشمانشان می‌بیند و نه گوش‌هایشان می‌شنود.‏»‏+ ۹ داوود هم می‌گوید:‏ «بگذار سفره‌شان* برایشان تله و دام و سنگ لغزش شود و آن‌ها را به سزای کارهایشان برساند.‏ ۱۰ بگذار چشمانشان آنقدر تار شود که دیگر نبینند و بگذار کمرشان همیشه زیر بار سنگین خم شود.‏»‏+

۱۱ پس می‌پرسم:‏ آیا یهودیان لغزش خوردند و طوری افتادند که دیگر نتوانستند بلند شوند؟‏ به هیچ وجه!‏ اما قدم اشتباهشان راه نجات را برای غیریهودیان باز کرد.‏ این باعث شد که یهودیان به غیرت بیایند.‏+ ۱۲ اگر قدم اشتباه آن‌ها برای مردم دنیا برکت به همراه داشت و کم شدن تعدادشان برای غیریهودیان برکت آورد،‏+ پس وقتی تعدادشان کامل شود،‏ چقدر این برکت‌ها بیشتر خواهد شد!‏

۱۳ حالا روی سخنم با شما غیریهودیان است.‏ من رسول غیریهودیان هستم + و به خدمتم افتخار می‌کنم.‏*‏+ ۱۴ امیدوارم هر طوری که شده بتوانم هم‌نژادانم را به غیرت بیاورم و از این راه باعث نجات بعضی از آن‌ها شوم؛‏ ۱۵ چون اگر رد شدن آن‌ها + باعث آشتی مردم دنیا با خدا شود،‏ پس قبول شدنشان چه نتیجه‌ای خواهد داشت؟‏ مثل این خواهد بود که مردگان به زندگی برگردند!‏ ۱۶ به علاوه،‏ اگر قسمتی از خمیر که به عنوان نوبر تقدیم می‌شود مقدّس باشد،‏ پس تمام آن خمیر مقدّس است؛‏ و اگر ریشهٔ درخت مقدّس باشد،‏ پس شاخه‌هایش هم مقدّس هستند.‏

۱۷ اما اگر بعضی از شاخه‌ها بریده شدند و تو که شاخهٔ زیتون وحشی بودی،‏ در میان شاخه‌های دیگر به درخت زیتون پیوند زده شدی و حالا از شیرهٔ مقوّی ریشهٔ آن درخت تغذیه می‌کنی،‏ ۱۸ به شاخه‌های بریده‌شده با دید حقارت نگاه نکن.‏ اگر این کار را می‌کنی،‏+ فراموش نکن که تو ریشه را استوار نگه نمی‌داری،‏ بلکه ریشه است که تو را استوار نگه می‌دارد.‏ ۱۹ شاید بگویی:‏ «آن شاخه‌ها بریده شدند تا من پیوند زده شوم.‏»‏+ ۲۰ درست است!‏ آن شاخه‌ها بریده شدند،‏ چون ایمان نداشتند،‏+ ولی تو به خاطر ایمانت،‏ جزئی از آن درخت می‌مانی.‏+ مغرور نشو،‏ بلکه بترس،‏ ۲۱ چون اگر خدا به شاخه‌های طبیعی درخت رحم نکرد،‏ به تو هم رحم نخواهد کرد.‏ ۲۲ پس می‌بینی که خدا چقدر مهربان + و در عین حال سختگیر است.‏ خدا نسبت به کسانی که از او دور شدند*‏+ سختگیر است،‏ ولی نسبت به تو مهربان است،‏ البته به شرطی که لایق مهربانی او بمانی.‏ در غیر این صورت،‏ تو هم از درخت بریده می‌شوی.‏ ۲۳ از طرف دیگر،‏ اگر یهودیان از بی‌ایمانی دست بکشند،‏ دوباره به آن درخت پیوند زده می‌شوند،‏+ چون خدا قادر است این کار را انجام دهد.‏ ۲۴ اگر تو از درخت زیتون وحشی بریده شدی و برخلاف طبیعت،‏ به درخت زیتون باغ پیوند زده شدی،‏ پس چقدر آسان‌تر است که شاخه‌های طبیعی دوباره به درخت زیتونی که از آن بریده شدند پیوند زده شوند!‏

۲۵ برادران،‏ می‌خواهم یک راز مقدّس را با شما در میان بگذارم + تا خودتان را عاقل و دانا ندانید.‏ آن راز این است:‏ عده‌ای از اسرائیلیان دلشان را سخت کرده‌اند و این تا وقتی ادامه خواهد داشت که تعداد غیریهودیانی که باید جمع‌آوری شوند* تکمیل شود.‏ ۲۶ به این شکل،‏ تمام اسرائیل نجات پیدا خواهد کرد،‏+ درست همان طور که نوشته شده است:‏ «آن نجات‌دهنده از صَهیون خواهد آمد + و کارهای شریرانه را از یعقوب دور خواهد کرد.‏ ۲۷ این عهدی است که من با آن‌ها می‌بندم،‏+ هنگامی که گناهانشان را ببخشم.‏»‏+ ۲۸ در واقع،‏ بعضی از یهودیان با رد کردن خبر خوش دشمن خدا شده‌اند؛‏ البته این به نفع شما بوده است.‏ اما خدا به خاطر قولی که به اجدادشان داد،‏ بعضی از آن‌ها را انتخاب کرد تا دوست او باشند؛‏+ ۲۹ چون خدا از هدیه‌هایی که می‌دهد و از دعوتی که می‌کند پشیمان نخواهد شد.‏ ۳۰ شما قبلاً از خدا اطاعت نمی‌کردید،‏+ ولی حالا به خاطر نافرمانی یهودیان،‏+ او به شما رحمت نشان داده است.‏+ ۳۱ بله،‏ یهودیان نافرمان شده‌اند و این باعث شده که خدا رحمتش را شامل حال شما بکند.‏ اما آن‌ها هم مثل شما می‌توانند مورد رحمت خدا قرار بگیرند،‏ ۳۲ چون خدا اجازه داده که همگی اسیر نافرمانی باشند + تا بتواند رحمتش را به همه نشان دهد.‏+

۳۳ واقعاً که ثروت و حکمت و دانش خدا چقدر عمیق است!‏ داوری‌هایش فوق درک ماست و راه‌هایش خارج از فهم ما!‏ ۳۴ چون «چه کسی می‌تواند افکار یَهُوَه را درک کند* و چه کسی می‌تواند مشاورش باشد؟‏»‏+ ۳۵ یا «چه کسی به خدا چیزی داده که خدا باید به او پس بدهد؟‏»‏+ ۳۶ همه چیز از او،‏ از طریق او و برای اوست.‏ او تا ابد شایستهٔ شکوه و جلال است!‏ آمین.‏

۱۲ پس برادران،‏ به شما التماس می‌کنم به خاطر رحمتی که خدا به شما نشان داده،‏ بدنتان + را مثل یک قربانی زنده و مقدّس + و مورد قبول خدا به او تقدیم کنید و با استفاده از قدرت استدلالتان به او خدمت* کنید.‏+ ۲ دیگر نگذارید که این دنیا* شما را شکل بدهد،‏ بلکه با تازه کردن طرز فکرتان دگرگون شوید + و به خودتان ثابت کنید*‏+ که خواست خدا چیست و از دید او چه چیزهایی خوب و کامل و مورد قبول است.‏

۳ از آنجایی که خدا لطفش را نصیب من کرده،‏ به همهٔ شما می‌گویم که خودتان را بزرگ‌تر از چیزی که باید ندانید،‏*‏+ بلکه متناسب با مقدار ایمانی که خدا به شما داده،‏ دید معقولی نسبت به خودتان داشته باشید.‏+ ۴ برای مثال،‏ بدن انسان اعضای زیادی دارد،‏+ ولی عملکرد آن اعضا با هم فرق می‌کند.‏ ۵ ما هم با این که تعدادمان زیاد است،‏ یک بدن را تشکیل می‌دهیم؛‏ بدنی که در اتحاد با مسیح است.‏ در واقع،‏ تک‌تک ما اعضای یکدیگریم.‏+ ۶ خدا از روی لطفش به هر کدام از ما توانایی‌های* مختلف داده است.‏+ پس اگر آن توانایی،‏ نبوّت کردن است،‏ بیایید این کار را متناسب با ایمانمان انجام دهیم؛‏ ۷ اگر آن توانایی،‏ خدمت به دیگران است،‏ بیایید در این کار نهایت سعی‌مان را بکنیم؛‏ اگر تعلیم دادن است،‏ بیایید خوب تعلیم دهیم؛‏+ ۸ اگر تشویق* کردن است،‏ بیایید دیگران را تشویق کنیم؛‏+ و اگر کمک کردن به نیازمندان است،‏ بیایید سخاوتمندانه این کار را بکنیم.‏+ همچنین کسی که هدایت را به عهده دارد،‏ باید با سخت‌کوشی* این مسئولیت را انجام دهد + و کسی که رحمت و دلسوزی نشان می‌دهد،‏ باید با شادی این کار را انجام دهد.‏+

۹ محبت شما بی‌ریا باشد.‏+ از بدی نفرت داشته باشید + و به چیزهای خوب محکم بچسبید.‏ ۱۰ یکدیگر را با محبت برادرانه* و از صمیم دل دوست داشته باشید.‏ در احترام گذاشتن به همدیگر پیشقدم شوید.‏+ ۱۱ سخت‌کوش باشید،‏ نه تنبل.‏+ روح‌القدس در وجودتان شعله‌ور باشد.‏*‏+ مثل یک غلام به یَهُوَه* خدمت کنید.‏+ ۱۲ به خاطر امیدتان شاد باشید.‏ در سختی‌ها پایدار بمانید.‏+ در دعا کردن پشتکار داشته باشید.‏+ ۱۳ به نیازهای مقدّسان رسیدگی کنید.‏+ همیشه مهمان‌نواز باشید.‏+ ۱۴ برای کسانی که به شما آزار می‌رسانند برکت بخواهید؛‏+ برکت بخواهید و لعنت نکنید.‏+ ۱۵ با کسانی که شادمانند،‏ شادی کنید و با کسانی که گریانند،‏ گریه کنید.‏ ۱۶ همان دیدی را که نسبت به خودتان دارید،‏ نسبت به دیگران هم داشته باشید.‏ به چیزهایی فکر نکنید که باعث غرور می‌شود،‏ بلکه بگذارید فروتنی طرز فکرتان را شکل دهد.‏*‏+ خودتان را بیش از حد عاقل ندانید.‏+

۱۷ بدی را با بدی تلافی نکنید.‏+ چیزهایی را که از دید همه خوب و درست است در نظر بگیرید.‏ ۱۸ اگر ممکن است،‏ تا جایی که به شما بستگی دارد،‏ سعی کنید با همه در صلح و صفا باشید.‏+ ۱۹ عزیزان،‏ از کسی انتقام نگیرید،‏ بلکه آن را به خشم خدا واگذار کنید،‏+ چون نوشته شده است:‏ «یَهُوَه می‌گوید،‏ ‹من هستم که انتقام می‌گیرم* و جزا می‌دهم.‏›»‏+ ۲۰ پس «اگر دشمنت گرسنه است به او غذا بده و اگر تشنه است به او آب بده،‏ چون با این کار زغال‌های افروخته روی سرش انبار می‌کنی.‏»‏*‏+ ۲۱ اجازه نده بدی بر تو پیروز شود،‏ بلکه همیشه بدی را با خوبی شکست بده.‏+

۱۳ ما موظفیم مطیع قدرت‌های حاکم باشیم،‏+ چون هیچ قدرتی بدون اجازهٔ خدا نمی‌تواند وجود داشته باشد.‏+ خدا به همهٔ قدرت‌های موجود اختیارات نسبی داده است.‏+ ۲ پس اگر کسی با قدرتی مخالفت کند،‏ در واقع با خدا و ترتیبات او مخالفت کرده و به همین دلیل مجازات خواهد شد.‏ ۳ کسانی که کارهای خوب انجام می‌دهند از حاکمان ترسی ندارند،‏ ولی افراد خلافکار از آن‌ها می‌ترسند.‏+ پس اگر نمی‌خواهی از صاحبِ قدرت ترسی داشته باشی،‏ همیشه کارهای درست انجام بده + و او تو را تحسین خواهد کرد؛‏ ۴ چون خدمتگزار خداست و خدمات مفیدی برایت انجام می‌دهد.‏ ولی اگر کار خلافی بکنی،‏ باید بترسی،‏ چون او بی‌دلیل صاحب شمشیر نیست؛‏ او خدمتگزار خداست و کسانی را که خلاف می‌کنند مجازات می‌کند.‏*

۵ پس دلایل موجهی وجود دارد که مطیع قدرت‌های حاکم باشید،‏ نه فقط برای این که می‌خواهید از خشم آن‌ها در امان بمانید،‏ بلکه می‌خواهید وجدانتان هم آسوده باشد.‏+ ۶ به همین دلیل،‏ مالیات می‌پردازید،‏ چون آن‌ها در مقام خدمتگزاران خدا همیشه مشغول خدمت به مردم هستند.‏ ۷ پس به هر کس چیزی را که حق اوست بدهید:‏ اگر حق دارد مالیات بگیرد،‏ به او مالیات بدهید؛‏+ اگر حق دارد خراج* بگیرد،‏ به او خراج بدهید؛‏ اگر مستحق عزّت و احترام است،‏ برایش عزّت و احترام قائل شوید.‏+

۸ برای هیچ چیز مدیون کسی نباشید،‏ جز محبت کردن به همدیگر؛‏+ چون کسی که به همنوعش محبت می‌کند،‏ به شریعت عمل کرده است.‏+ ۹ قوانینی مثل «زنا نکن،‏»‏+ «قتل نکن،‏»‏+ «دزدی نکن،‏»‏+ «طمع نداشته باش»‏+ و هر قانون دیگری که در شریعت وجود دارد،‏ در این جمله خلاصه می‌شود:‏ «همنوعت* را مثل خودت دوست داشته باش.‏»‏+ ۱۰ بله،‏ کسی که همنوعش را دوست دارد به او بدی نمی‌کند.‏+ برای همین،‏ شریعت از طریق محبت به تحقق می‌رسد.‏+

۱۱ پس این کار را بکنید،‏ چون می‌دانید که در چه زمانی زندگی می‌کنید و وقتش رسیده که از خواب بیدار شوید.‏+ الآن نجات ما نسبت به زمانی که ایمان آوردیم نزدیک‌تر شده است.‏ ۱۲ ‏«شب» تقریباً تمام شده و «روز» نزدیک است.‏ پس بیایید کارهایی را که به تاریکی تعلّق دارند کنار بگذاریم + و اسلحه‌های نور را برداریم!‏*‏+ ۱۳ بیایید مثل کسانی که کارهایشان را در روز روشن انجام می‌دهند،‏ رفتاری شایسته داشته باشیم.‏+ ما باید از مهمانی‌هایی که پر از بی‌بندوباری است،‏* از مستی،‏ کارهای غیراخلاقی،‏ رفتار بی‌شرمانه،‏*‏+ دعوا و حسادت دوری کنیم.‏+ ۱۴ به جای این کارها،‏ از سَرورمان عیسی مسیح سرمشق بگیرید*‏+ و در فکر این نباشید* که چطور تمایلات نفسانی‌تان را ارضا کنید.‏+

۱۴ کسی را که ایمانش ضعیف است در جمعتان بپذیرید.‏+ البته از دیدگاه‌های متفاوت ایراد نگیرید.‏*‏ ۲ ایمانِ یکی به او اجازه می‌دهد که هر غذایی را بخورد،‏ ولی کسی که ایمانش ضعیف است،‏ فقط سبزیجات می‌خورد.‏ ۳ کسی که هر غذایی را می‌خورد نباید نگاهی تحقیرآمیز به شخصی که هر غذایی را نمی‌خورد داشته باشد.‏ همین طور کسی که هر غذایی را نمی‌خورد نباید از شخصی که همه چیز را می‌خورد ایراد بگیرد،‏*‏+ چون خدا او را پذیرفته است.‏ ۴ تو چه حقی داری که از خدمتکار شخص دیگری ایراد بگیری؟‏*‏+ برپا ماندن یا افتادن او به اربابش مربوط می‌شود.‏+ در واقع،‏ او برپا خواهد ماند،‏ چون یَهُوَه* می‌تواند او را برپا نگه دارد.‏

۵ شاید کسی یک روز را از بقیهٔ روزها مهم‌تر بداند،‏+ ولی شخص دیگری معتقد باشد که همهٔ روزها یکی هستند.‏+ هر کس باید از درستی عقیده‌اش کاملاً مطمئن باشد.‏ ۶ شاید آن شخص به احترام یَهُوَه یک روز را مهم‌تر از روزهای دیگر بداند.‏ آن کسی هم که هر غذایی را می‌خورد شاید قصدش این باشد که به یَهُوَه احترام بگذارد،‏ چون از خدا تشکر می‌کند.‏+ کسی که هر غذایی را نمی‌خورد هم شاید قصدش احترام گذاشتن به یَهُوَه باشد،‏ چون از خدا تشکر می‌کند.‏+ ۷ در واقع،‏ هیچ کدام از ما فقط برای خودش زندگی نمی‌کند + و فقط برای خودش نمی‌میرد.‏ ۸ اگر زندگی می‌کنیم،‏ برای یَهُوَه زندگی می‌کنیم + و اگر بمیریم،‏ برای یَهُوَه می‌میریم.‏ پس چه زندگی کنیم چه بمیریم به یَهُوَه تعلّق داریم!‏+ ۹ مسیح هم به همین خاطر مرد و زنده شد تا سَرور مردگان و زندگان باشد.‏+

۱۰ پس چرا دربارهٔ برادرت قضاوت می‌کنی؟‏+ چرا با دید حقارت به او نگاه می‌کنی؟‏ همهٔ ما جلوی تخت داوری خدا حاضر خواهیم شد،‏+ ۱۱ چون نوشته شده است:‏ «یَهُوَه می‌گوید،‏ ‹به حیات خودم قسم + که همه جلوی من زانو خواهند زد و اقرار خواهند کرد که من خدا هستم.‏›»‏+ ۱۲ پس هر کدام از ما حساب خودش را به خدا پس خواهد داد.‏+

۱۳ بنابراین بیایید دیگر دربارهٔ همدیگر قضاوت نکنیم،‏+ بلکه مصمم باشیم که سنگ لغزش یا مانعی سر راه برادرمان نگذاریم.‏+ ۱۴ من به عنوان پیرو سَرورمان عیسی مطمئنم که هیچ چیز به خودی خود ناپاک نیست،‏+ اما فقط در نظر کسی که آن را ناپاک می‌داند،‏ ناپاک است.‏ ۱۵ پس اگر تو با غذایی که می‌خوری برادرت را برنجانی،‏ دیگر بر اساس محبت رفتار نمی‌کنی.‏+ با چیزی که می‌خوری ایمان برادرت را از بین نبر،‏ چون مسیح برای او هم مرد.‏+ ۱۶ پس نگذارید دیگران دربارهٔ کارهای خوبی که می‌کنید،‏ بد بگویند.‏ ۱۷ برای راه پیدا کردن به پادشاهی خدا مهم نیست که چه چیزی می‌خوریم و می‌نوشیم،‏+ مهم این است که درستکار باشیم و با کمک روح‌القدس شادی و صلح را حفظ کنیم.‏ ۱۸ کسی که به این شکل به مسیح خدمت کند،‏* مورد قبول خداست و مردم هم از او راضی هستند.‏

۱۹ پس بیایید به دنبال چیزهایی باشیم که باعث بنای همدیگر + و برقراری صلح + می‌شود.‏ ۲۰ کار خدا را به خاطر غذا خراب نکن!‏+ درست است که هر غذایی پاک است،‏ اما خوردن چیزی که باعث لغزش کسی شود،‏ کار اشتباهی است.‏+ ۲۱ پس اگر خوردن گوشت یا نوشیدن شراب یا انجام هر کار دیگری باعث لغزش برادرت شود،‏ بهتر است از آن کار دست بکشی.‏+ ۲۲ هر اعتقادی که در این رابطه داشته باشی،‏ بین خودت و خداست.‏ خوش به حال کسی که به خاطر انجام کاری که به نظرش درست است خودش را سرزنش نکند.‏ ۲۳ اما اگر کسی دربارهٔ خوردن چیزی شک داشته باشد و با این حال آن را بخورد،‏ آن وقت محکوم شده است،‏ چون این کارش از روی ایمان نیست.‏ در واقع،‏ هر کاری که بر اساس ایمان نباشد گناه است.‏

۱۵ اما آن عده از ما که قوی هستیم،‏ باید ضعف‌های کسانی را که قوی نیستند به دوش بکشیم + و به دنبال خوشحالی خودمان نباشیم.‏+ ۲ تک‌تک ما باید به دنبال خوشحالی همنوعمان باشیم،‏ طوری که به خیر و صلاح او باشد و باعث بنای او شود؛‏+ ۳ چون حتی مسیح هم به دنبال خوشحالی خودش نبود،‏+ چون نوشته شده:‏ «توهین‌های کسانی را که به تو اهانت می‌کنند تحمّل کرده‌ام.‏»‏+ ۴ در واقع،‏ همهٔ چیزهایی که در گذشته نوشته شد،‏ برای تعلیم ما بوده + تا از طریق دلگرمی و پایداری‌ای که نوشته‌های مقدّس به ما می‌دهد،‏+ امید داشته باشیم.‏+ ۵ خدایی که دلگرمی و پایداری می‌دهد،‏ به شما کمک کند همان طرز فکری را داشته باشید که عیسی مسیح* داشت.‏ ۶ به این شکل می‌توانید خدا را که پدر سَرورمان عیسی مسیح است یکدل و یکزبان تمجید کنید.‏+

۷ پس همان طور که عیسی شما را پذیرفت،‏+ شما هم یکدیگر را بپذیرید + و با این کار خدا را تمجید کنید.‏ ۸ مسیح خدمتگزار یهودیان* شد + تا به آن‌ها ثابت کند که گفته‌های خدا درست است و وعده‌هایی که او به اجدادشان داده بود به تحقق می‌رسد.‏+ ۹ مسیح با این کار باعث شد که غیریهودیان هم خدا را به خاطر رحمتش تمجید کنند،‏+ همان طور که نوشته شده است:‏ «به این دلیل،‏ تو را در میان ملت‌ها سپاس می‌گویم و برای ستایش نام تو سرود می‌خوانم.‏»‏+ ۱۰ همین طور آمده:‏ «ای ملت‌ها،‏ با قوم او شادی کنید.‏»‏+ ۱۱ نوشته‌های مقدّس همچنین می‌گوید:‏ «ای همهٔ ملت‌ها،‏ یَهُوَه* را ستایش کنید!‏ ای همهٔ قوم‌ها،‏ او را ستایش کنید!‏»‏+ ۱۲ اِشَعْیا هم می‌گوید:‏ «ریشهٔ یَسا خواهد آمد،‏+ یعنی کسی که بر ملت‌ها حکمرانی خواهد کرد + و امید ملت‌ها به او خواهد بود.‏»‏+ ۱۳ خدایی که امید می‌دهد،‏ به خاطر توکّلی که به او دارید دل‌هایتان را سرشار از شادی و آرامش کند تا با قدرت روح‌القدس،‏ امیدتان روزبه‌روز بیشتر شود.‏+

۱۴ برادران من،‏ مطمئنم که شما آمادهٔ نیکوکاری هستید،‏* شناخت فراوان دارید و می‌توانید به همدیگر پند و اندرز* بدهید.‏ ۱۵ با این حال،‏ من چند نکته را با صراحت بیشتری برایتان نوشته‌ام تا آن‌ها را دوباره به شما یادآوری کنم.‏ خدا لطفش را شامل حال من کرد ۱۶ تا به عنوان خادم عیسی مسیح* به غیریهودیان موعظه کنم.‏+ من به مأموریتی مقدّس یعنی اعلام خبر خوش خدا مشغولم + تا غیریهودیان بتوانند هدیهٔ مورد قبول خدا باشند؛‏ هدیه‌ای که با روح‌القدس،‏ پاک و مقدّس شده است.‏

۱۷ بنابراین،‏ خیلی خوشحالم که پیرو عیسی مسیح* هستم و به خدمت خدا مشغولم.‏ ۱۸ من به خودم اجازه نمی‌دهم که دربارهٔ چیزی به جز این صحبت کنم که مسیح چطور از طریق من به غیریهودیان کمک کرده که مطیع او شوند.‏ او این کار را از طریق گفته‌ها و کارهای من،‏ ۱۹ با نشانه‌ها و معجزه‌های تأثیرگذار،‏+ و با قدرت روح خدا انجام داده است.‏ من به این شکل خبر خوشی را که دربارهٔ مسیح است از اورشلیم تا ایالت ایلیریکوم به طور کامل موعظه کرده‌ام.‏+ ۲۰ به همین دلیل،‏ برای خودم هدف گذاشتم که خبر خوش را در جاهایی که مردم قبلاً با اسم مسیح آشنا شده‌اند اعلام نکنم،‏ مبادا روی بنیادی که کسی دیگر گذاشته بنا کنم،‏*‏ ۲۱ بلکه همان طور که نوشته شده:‏ «ملت‌ها چیزی را می‌بینند که قبلاً به آن‌ها گفته نشده بود و چیزی را متوجه می‌شوند که قبلاً نشنیده بودند.‏»‏+

۲۲ به همین دلیل بارها خواستم پیش شما بیایم ولی موفق نشدم.‏ ۲۳ اما الآن دیگر در این منطقه‌ها جایی نیست که موعظه نکرده باشم و سال‌هاست که مشتاقم به دیدنتان بیایم.‏ ۲۴ برای همین امیدوارم در مسیر سفرم به اسپانیا شما را ببینم و برای مدتی از بودن با شما لذّت ببرم.‏ امیدوارم بتوانید وقتی از پیش شما به اسپانیا می‌روم،‏ مرا تا مسافتی بدرقه کنید.‏ ۲۵ اما حالا می‌خواهم به اورشلیم سفر کنم تا به مقدّسان آنجا خدمت کنم.‏+ ۲۶ در مقدونیه و اَخائیه،‏ ایمانداران با میل و رغبت برای مقدّسانِ نیازمندی که در اورشلیم زندگی می‌کنند،‏ از دارایی‌هایشان اعانه‌هایی داده‌اند.‏+ ۲۷ درست است که دادن این اعانه‌ها باعث خوشحالی آن‌ها شد،‏ ولی در واقع آن‌ها مدیون آن مقدّسان بودند؛‏ چون اگر ایمانداران اورشلیم از نظر روحانی به غیریهودیان کمک کرده‌اند،‏ غیریهودیان هم مدیون هستند که از نظر مالی به آن‌ها کمک کنند.‏+ ۲۸ وقتی این مأموریت را انجام دادم و اعانه‌ها را به دست آن‌ها رساندم،‏ در مسیر سفرم به اسپانیا به دیدن شما می‌آیم.‏ ۲۹ در ضمن،‏ می‌دانم که وقتی پیش شما بیایم،‏ با برکت‌های فراوان از طرف مسیح خواهم آمد.‏

۳۰ برادران،‏ به خاطر سَرورمان عیسی مسیح و به خاطر محبتی که از روح‌القدس سرچشمه می‌گیرد،‏ از شما خواهش می‌کنم که با سعی تمام برایم به خدا دعا کنید.‏+ ۳۱ دعا کنید که از دست بی‌ایمانانِ یهودیه نجات پیدا کنم + و خدمتم در اورشلیم مورد قبول مقدّسان آنجا باشد.‏+ ۳۲ بعد اگر خواست خدا باشد،‏ با شادی زیاد پیش شما می‌آیم و از بودن با شما نیروی تازه می‌گیرم.‏ ۳۳ خدایی که آرامش می‌دهد با همهٔ شما باشد.‏+ آمین.‏

۱۶ می‌خواهم خواهرمان فیبی را به شما معرفی کنم* که یکی از خدمتگزاران جماعت شهر کِنخِریه است.‏+ ۲ او را به عنوان یکی از پیروان سَرور و طوری که شایستهٔ مقدّسان است بپذیرید و در هر موردی که به کمک نیاز دارد،‏ به او کمک کنید،‏+ چون او حامی* خیلی‌ها،‏ از جمله من بوده است.‏

۳ به پِریسکا و شوهرش آکیلا سلام برسانید.‏+ آن‌ها در خدمت به عیسی مسیح* همکاران من هستند ۴ و حتی جانشان را برای من به خطر انداختند.‏+ من و تمام جماعت‌های غیریهودیان هم از آن‌ها سپاسگزاریم.‏ ۵ سلام مرا به اعضای جماعتی که در خانه‌شان جمع می‌شوند برسانید.‏+ به دوست عزیزم اِپینِتوس هم سلام برسانید.‏ او یکی از اولین کسانی بود که در ایالت آسیا به مسیح ایمان آورد.‏ ۶ سلام مرا به مریم هم برسانید که برای شما خیلی زحمت کشیده است.‏ ۷ به خویشاوندانم آندرونیکوس و یونیاس + که با من در زندان بودند سلام برسانید.‏ آن‌ها قبل از من پیرو مسیح شدند و رسولان برایشان احترام زیادی قائلند.‏*

۸ به دوست عزیزم آمپلیاتوس که مثل من از سَرور پیروی می‌کند،‏ سلام برسانید.‏ ۹ به اوربانوس که در خدمت به مسیح همکارمان است و همین طور به دوست عزیزم اِستاخیس سلام برسانید.‏ ۱۰ به آپِلیس که وفاداری‌اش را به مسیح ثابت کرده و همین طور به کسانی که در خانهٔ آریستوبولُس زندگی می‌کنند سلام برسانید.‏ ۱۱ به خویشاوندم هیرودیون و به اهل خانهٔ نارکیسوس که از پیروان سَرور هستند سلام برسانید.‏ ۱۲ به خواهرانمان تِریفینا و تِریفوسا و به خواهر عزیزمان پِرسیس که همگی در خدمت به سَرور خیلی زحمت می‌کشند سلام برسانید.‏ ۱۳ به روفُس که خادم برگزیدهٔ سَرورمان است و به مادرش که برای من هم مثل یک مادر بوده سلام برسانید.‏ ۱۴ سلام مرا به آسینکریتوس،‏ فِلیگون،‏ هِرمِس،‏ پاتْروباس،‏ هِرماس و برادرانی که با آن‌ها هستند برسانید.‏ ۱۵ همچنین به فیلولوگوس،‏ یولیا،‏ نیریاس و خواهرش و به اُلیمپاس و همهٔ مقدّسانی که با آن‌ها هستند سلام برسانید.‏ ۱۶ با بوسهٔ مقدّس به هم سلام بگویید.‏ تمام جماعت‌های مسیح هم به شما سلام می‌رسانند.‏

۱۷ برادران،‏ خواهش می‌کنم حواستان جمع باشد و از کسانی که تفرقه ایجاد می‌کنند و باعث لغزش دیگران می‌شوند دوری کنید،‏ چون کارهایشان برخلاف تعالیمی است که یاد گرفته‌اید.‏+ ۱۸ چنین کسانی غلام سَرورمان مسیح نیستند،‏ بلکه بردهٔ تمایلات خودشان* هستند و با چرب‌زبانی و حرف‌های دلنشین،‏ کسانی را که زودباورند فریب می‌دهند.‏ ۱۹ اما همه می‌دانند که شما به خدا وفادارید و من از این بابت خیلی خوشحالم.‏ پس خواهش می‌کنم که عاقل باشید و به کارهای خوبتان ادامه دهید و از کارهای بد دوری کنید.‏*‏+ ۲۰ خدایی که صلح و آرامش می‌بخشد،‏ به‌زودی شیطان را زیر پاهای شما له می‌کند!‏+ لطف سَرورمان عیسی همیشه شامل حالتان باشد!‏

۲۱ همکارم تیموتائوس و خویشاوندانم لوکیوس و یاسون و سوسیپاتِروس به شما سلام می‌رسانند.‏+

۲۲ من تِرتیوس که این نامه را از قول پولُس می‌نویسم،‏ به عنوان پیرو سَرور به شما سلام می‌رسانم.‏

۲۳ گایوس + که میزبان من و تمام جماعت است به شما سلام می‌رساند.‏ اِراستوس که خزانه‌دار شهر است و برادرش کوآرتوس هم به شما سلام می‌رسانند.‏ ۲۴ ‏—‏—‏‏*‏

۲۵ خدا قادر است شما را طبق پیامی که موعظه می‌کنم،‏ یعنی طبق خبر خوشی که دربارهٔ عیسی مسیح است،‏ قوی و استوار نگه دارد.‏ این پیام همان راز مقدّسی است + که قرن‌ها مخفی مانده بود،‏ ۲۶ اما حالا برایمان آشکار شده و با کمک پیشگویی‌های کلام خدا آن را درک کرده‌ایم.‏ مطابق فرمان خدای جاودان،‏ آن راز باید برای تمام ملت‌های دنیا آشکار شود تا آن‌ها هم ایمان بیاورند و از او اطاعت کنند.‏ ۲۷ خدایی که در حکمت بی‌همتاست،‏+ تا ابد از طریق عیسی مسیح تمجید شود!‏ آمین.‏