مَلاکی

۱ اعلامیه:‏

این پیامی است که یَهُوَه از طریق مَلاکی* به اسرائیل داد:‏

۲ یَهُوَه می‌گوید:‏ «من محبتم را به شما نشان داده‌ام.‏»‏+

اما شما می‌گویید:‏ «چطور محبتت را به ما نشان داده‌ای؟‏»‏

یَهُوَه می‌گوید:‏ «آیا عیسو برادر یعقوب نبود؟‏+ اما من یعقوب را دوست داشتم ۳ و از عیسو نفرت داشتم؛‏+ مناطق کوهستانی او را ویران کردم + و میراث او را برای شغالان بیابان گذاشتم.‏»‏+

۴ ‏«هرچند اَدومیان می‌گویند،‏ ‹با این که ما خُرد شده‌ایم،‏ روزی برمی‌گردیم و ویرانه‌ها را بازسازی می‌کنیم،‏› یَهُوَه خدای لشکرها می‌گوید،‏ ‹آن‌ها بنا خواهند کرد،‏ ولی من ویران خواهم کرد.‏ آن سرزمین «منطقهٔ شرارت» و ساکنان آنجا «مردمی که یَهُوَه تا ابد محکوم کرده» نامیده خواهند شد.‏+ ۵ به چشم خودتان خواهید دید و خواهید گفت:‏ «یَهُوَه در سرتاسر اسرائیل تمجید شود!‏»›»‏

۶ ‏«من یَهُوَه،‏ خدای لشکرها به شما کاهنان که برای نام من ارزش قائل نیستید،‏+ چنین می‌گویم:‏ ‹پسر به پدرش و غلام به اربابش احترام می‌گذارد.‏+ پس اگر من پدر هستم،‏+ احترامی که حق من است کجاست؟‏+ و اگر ارباب* هستم،‏ حرمتی* که حق من است کجاست؟‏›‏

‏«‹اما شما می‌گویید:‏ «چطور برای نام تو ارزش قائل نبوده‌ایم؟‏»›‏

۷ ‏«‹شما غذای* ناپاک روی مذبح من تقدیم می‌کنید!‏›‏

‏«‹بعد از من می‌پرسید:‏ «چطور باعث بدنامی تو شده‌ایم؟‏»›‏

‏«‹مگر نمی‌گویید که سفرهٔ یَهُوَه ارزشی ندارد؟‏+ ۸ وقتی حیوانی کور را برای قربانی تقدیم می‌کنید،‏ می‌گویید:‏ «کار بدی نیست.‏» وقتی حیوانی لنگ یا مریض را تقدیم می‌کنید،‏ می‌گویید:‏ «کار بدی نیست.‏»›»‏+

یَهُوَه خدای لشکرها می‌گوید:‏ «اگر آن‌ها را به حاکم خودت تقدیم کنی،‏ آیا از تو راضی می‌شود و تو را مورد لطف خودش قرار می‌دهد؟‏»‏

۹ حالا لطفاً به خدا التماس کنید* که لطفش را به ما نشان دهد.‏ یَهُوَه خدای لشکرها می‌گوید:‏ «وقتی چنین هدایایی را با دست خودتان تقدیم می‌کنید،‏ آیا انتظار دارید که من شما را مورد لطف خودم قرار دهم؟‏»‏

۱۰ یَهُوَه خدای لشکرها می‌گوید:‏ «چه کسی در بین شما حاضر است درهای معبد را ببندد؟‏+ چون حتی آتش مذبح مرا بدون دستمزد روشن نمی‌کنید!‏+ من از شما راضی نیستم و هیچ کدام از هدایای شما مرا خوشحال نمی‌کند.‏»‏+

۱۱ ‏«نام من از مشرق تا مغرب،‏* در میان ملت‌ها تمجید خواهد شد.‏+ دود قربانی‌ها در همه جا بلند خواهد شد و هدایایی پاک برای نام من داده خواهد شد؛‏ چون نام من در میان ملت‌ها تمجید خواهد شد.‏»‏+ این گفتهٔ یَهُوَه خدای لشکرهاست.‏

۱۲ ‏«اما وقتی می‌گویید،‏ ‹سفرهٔ یَهُوَه ناپاک است و میوه و غذای آن بی‌ارزش است،‏›‏+ نام مرا بی‌حرمت می‌کنید.‏»‏*‏+ ۱۳ به علاوه یَهُوَه خدای لشکرها می‌گوید:‏ «شما با حالت مسخره می‌گویید،‏ ‹چه خدمت خسته‌کننده‌ای!‏› شما حیوانات دزدیده‌شده،‏ لنگ و مریض را به عنوان هدیه می‌آورید!‏ آیا انتظار دارید که من آن‌ها را از دست شما قبول کنم؟‏»‏+ این گفتهٔ یَهُوَه است.‏

۱۴ ‏«لعنت بر شخص فریبکار که وقتی نذر می‌کند،‏ با این که حیوان نر سالمی در گله‌اش دارد،‏ حیوانی معیوب برای من که یَهُوَه هستم قربانی می‌کند.‏ من پادشاهی بزرگ هستم + و نام من در میان ملت‌ها پرابهت خواهد بود.‏»‏+ این گفتهٔ یَهُوَه خدای لشکرهاست.‏

۲ ‏«حالا ای کاهنان،‏ این فرمان برای شماست!‏+ ۲ اگر گوش ندهید و نام مرا از صمیم دل جلال ندهید،‏ بر شما لعنت می‌فرستم + و برکت‌های شما را به لعنت تبدیل خواهم کرد.‏+ البته من برکت‌های شما را به لعنت تبدیل کرده‌ام،‏ چون به فرمان من توجه نمی‌کنید.‏»‏* این گفتهٔ یَهُوَه خدای لشکرهاست.‏

۳ ‏«ببینید!‏ به خاطر کارهای شما،‏ دانه‌ای را که کاشته‌اید نابود خواهم کرد،‏*‏+ و مدفوع حیواناتی را که در عیدهایتان قربانی می‌کنید به صورتتان خواهم پاشید و شما روی توده‌ای از مدفوع قربانی‌ها انداخته خواهید شد.‏ ۴ آن موقع می‌فهمید که من این فرمان را به شما داده‌ام تا عهدی که با لاوی بسته‌ام برقرار بماند.‏»‏+ این گفتهٔ یَهُوَه خدای لشکرهاست.‏

۵ ‏«عهد من با او،‏ عهدی برای زندگی و صلح بود،‏ و من آن‌ها را به او دادم تا خداترس شود.‏* او هم خداترس شد،‏ بله،‏ به ابهت نام من پی برد.‏ ۶ قانونِ* حقیقت در دهانش بود + و ناراستی بر لب‌هایش نبود.‏ او در صلح و راستی با من گام برداشت + و عدهٔ زیادی را از راه اشتباه برگرداند.‏ ۷ کاهنان باید راه شناخت خدا را به مردم تعلیم دهند و مردم باید خواهان این باشند که قانون* را از دهان آن‌ها بشنوند،‏+ چون آن‌ها پیام‌رسانان یَهُوَه خدای لشکرها هستند.‏

۸ ‏«اما شما از راه راست منحرف شده‌اید و کاری کرده‌اید که عدهٔ زیادی قوانین را زیر پا بگذارند.‏*‏+ شما عهد لاوی را زیر پا گذاشته‌اید.‏»‏+ این گفتهٔ یَهُوَه خدای لشکرهاست.‏ ۹ ‏«بنابراین،‏ من شما را در مقابل همهٔ مردم حقیر و پست خواهم کرد،‏ چون در راه من نماندید و در اجرای قانون تبعیض قائل شدید.‏»‏+

۱۰ ‏«مگر پدر همهٔ ما یکی نیست؟‏+ مگر یک خدا نبود که ما را آفرید؟‏ پس چرا به همدیگر خیانت می‌کنیم + و عهدی را که خدا با اجدادمان بست می‌شکنیم؟‏ ۱۱ مردم یهودا خیانت کرده‌اند و در اسرائیل و اورشلیم کاری نفرت‌انگیز انجام شده است؛‏ چون یهودا،‏ یَهُوَه را که مقدّس بودن* را دوست دارد،‏+ بی‌حرمت کرده و دختر خدایی بیگانه را به زنی گرفته است.‏+ ۱۲ هر کسی که این کار را انجام دهد،‏ هر کسی که باشد،‏ یَهُوَه او را از خیمه‌های یعقوب ریشه‌کن خواهد کرد؛‏* حتی اگر کسی باشد که به یَهُوَه خدای لشکرها هدیه تقدیم می‌کند.‏»‏+

۱۳ ‏«کار دیگری* هم هست که شما با انجام آن باعث می‌شوید مذبح یَهُوَه غرق در اشک‌ها و گریه و ناله بشود.‏ در نتیجه،‏ او دیگر به هدیهٔ شما توجه نمی‌کند و هیچ چیز را از دست شما قبول نمی‌کند.‏+ ۱۴ شما می‌پرسید:‏ ‹به چه دلیل هدیهٔ ما را قبول نمی‌کند؟‏› دلیلش این است که یَهُوَه بین تو و زن دوران جوانی‌ات شاهد بوده است.‏ با این که او شریک زندگی و همسر قانونی* توست،‏ به او خیانت کرده‌ای.‏+ ۱۵ اما کسی بود که این کار را نکرد،‏ چون هنوز تا حدّی از روح خدا برخوردار بود.‏ او دنبال چه بود؟‏ نسل* خدا.‏ پس مراقب تمایلات* خود باشید و به زنی که در جوانی گرفتید،‏ خیانت نکنید.‏» ۱۶ یَهُوَه خدای اسرائیل می‌گوید:‏ «من* از طلاق متنفرم،‏+ همچنین از کسی که دست به خشونت می‌زند.‏»‏* این گفتهٔ یَهُوَه خدای لشکرهاست.‏ «مراقب تمایلات* خود باشید و خیانت نکنید.‏+

۱۷ ‏«یَهُوَه از حرف‌های شما خسته شده است.‏+ ولی می‌پرسید:‏ ‹چرا خسته شده؟‏› چون می‌گویید،‏ ‹هر کسی که کار بدی انجام دهد،‏ در چشم یَهُوَه خوب است و مورد قبول اوست،‏›‏+ یا می‌گویید،‏ ‹خدای عدالت کجاست؟‏›»‏

۳ یَهُوَه خدای لشکرها می‌گوید:‏ «من پیام‌رسانم را می‌فرستم تا راه را برای من آماده کند.‏*‏+ بعد خداوندِ حقیقی که شما در جستجوی او هستید ناگهان به معبد خود خواهد آمد؛‏+ و پیام‌رسانِ عهد که با خوشحالی در انتظارش هستید،‏ خواهد آمد.‏ او حتماً خواهد آمد!‏»‏

۲ ‏«اما چه کسی می‌تواند روز آمدن او را تحمّل کند و موقع ظهورش بایستد؟‏ چون او مثل آتش تصفیه‌گر و صابون* رختشوران خواهد بود.‏+ ۳ او مثل کسی که نقره را ذوب و تصفیه می‌کند،‏+ خواهد نشست و پسران لاوی را مثل طلا و نقره تصفیه و پاک* خواهد کرد و آن‌ها که درستکار به حساب می‌آیند،‏ هدیه‌هایی برای یَهُوَه تقدیم خواهند کرد.‏ ۴ پس مثل زمان قدیم و دوران باستان،‏ هدیه‌های یهودا و اورشلیم در نظر یَهُوَه خوشایند* خواهند بود.‏+

۵ ‏«من برای داوری پیش شما خواهم آمد،‏ و بلافاصله به ضدّ جادوگران،‏+ زناکاران و کسانی که قسم دروغ می‌خورند + و همچنین به ضدّ کسانی که سر کارگر + و بیوه‌زن و یتیم کلاه می‌گذارند + و نمی‌خواهند به غریبان کمک کنند،‏*‏+ شهادت خواهم داد.‏ این افراد برای من هیچ احترامی قائل نیستند.‏»‏* این گفتهٔ یَهُوَه خدای لشکرهاست.‏

۶ ‏«من یَهُوَه هستم و تغییر نمی‌کنم.‏+ شما از نسل یعقوب هستید و به این دلیل،‏ هنوز نابود نشده‌اید.‏ ۷ شما از زمان اجدادتان،‏ از مقرّرات من سرپیچی کرده‌اید و به آن‌ها عمل نکرده‌اید.‏+ به سوی من برگردید تا من هم به سوی شما برگردم.‏»‏+ این گفتهٔ یَهُوَه خدای لشکرهاست.‏

اما شما می‌گویید:‏ «چطور به سوی تو برگردیم؟‏»‏

۸ ‏«آیا انسان می‌تواند از خدا دزدی کند؟‏ بله،‏ شما از من دزدی می‌کنید.‏»‏

شما می‌پرسید:‏ «چطور از تو دزدی کرده‌ایم؟‏»‏

‏«با ندادن یک‌دهم‌ها و هدایا از من دزدی کرده‌اید!‏ ۹ مسلّماً لعنت‌شده هستید،‏* چون از من می‌دزدید،‏ بله،‏ تمام قوم این کار را می‌کنند.‏ ۱۰ همهٔ یک‌دهم‌ها را به انبار بیاورید + تا در خانهٔ من غذا باشد؛‏+ لطفاً در این مورد مرا امتحان کنید و ببینید که چطور دروازه‌های آسمان را باز می‌کنم + و آنقدر بر شما برکت می‌ریزم که دیگر هیچ کمبودی نداشته باشید.‏»‏+ این گفتهٔ یَهُوَه خدای لشکرهاست.‏

۱۱ ‏«به خاطر شما جلوی آفت* را خواهم گرفت.‏ آفت،‏ دیگر میوه‌های سرزمینتان را از بین نخواهد برد و باغ‌های انگورتان بدون میوه نخواهد بود.‏»‏+ این گفتهٔ یَهُوَه خدای لشکرهاست.‏

۱۲ ‏«همهٔ ملت‌ها خواهند گفت که شما خوشبخت هستید،‏+ چون سرزمین شما سرزمینی شادی‌بخش خواهد شد.‏» این گفتهٔ یَهُوَه خدای لشکرهاست.‏

۱۳ یَهُوَه می‌گوید:‏ «شما حرف‌های توهین‌آمیزی به من زده‌اید.‏»‏

ولی شما می‌پرسید:‏ «ما بین خودمان چه حرف‌هایی به ضدّ تو زده‌ایم؟‏»‏+

۱۴ ‏«شما می‌گویید،‏ ‹خدمت به خدا هیچ ارزشی ندارد.‏+ برای ما چه فایده‌ای دارد وظایفی را که نسبت به او داریم انجام دهیم و بابت گناهانمان،‏ در حضور یَهُوَه خدای لشکرها غمگین باشیم؟‏ ۱۵ ما می‌بینیم که افراد گستاخ خوشبختند و ظالمان موفقند.‏+ آن‌ها به خودشان جرأت می‌دهند خدا را امتحان کنند،‏ بدون این که عاقبت کارشان را ببینند.‏›»‏

۱۶ آن وقت،‏ کسانی که احترام عمیقی برای یَهُوَه قائل بودند* با همدیگر صحبت کردند.‏ هر کدام از آن‌ها با دوستش صحبت می‌کرد و یَهُوَه با دقت به آن‌ها گوش می‌داد.‏ در حضور یَهُوَه،‏ اسم کسانی که برای او احترام عمیقی قائل بودند و در مورد نامش تعمّق می‌کردند،‏*‏+ در دفتر یادبودی نوشته شد.‏+

۱۷ یَهُوَه خدای لشکرها می‌گوید:‏ «روزی که آن‌ها را قوم خاصم* بکنم،‏+ به من تعلّق خواهند داشت.‏+ من به آن‌ها رحمت نشان خواهم داد،‏ همان طور که یک پدر به پسر مطیع خودش رحمت نشان می‌دهد.‏+ ۱۸ آن وقت،‏ شما دوباره خواهید دید که بین شخص درستکار و شریر،‏+ و بین کسی که به خدا خدمت می‌کند و کسی که به او خدمت نمی‌کند چه فرقی وجود دارد.‏»‏

۴ یَهُوَه خدای لشکرها می‌گوید:‏ «آن روز مثل کوره‌ای شعله‌ور در راه است.‏+ در آن روز همهٔ کسانی که گستاخند و همهٔ کسانی که شرارت را پیشه می‌کنند،‏ مثل کاه خواهند شد.‏ یقیناً روزی که در راه است،‏ باعث نابودی آن‌ها خواهد شد،‏ طوری که نه ریشه‌ای برایشان باقی خواهد ماند و نه شاخه‌ای.‏ ۲ اما بر شما که به نام من احترام می‌گذارید،‏* خورشید عدالت* خواهد تابید و پرتوی آن* شفابخش خواهد بود،‏ و شما مثل گوساله‌های چاق جست و خیز خواهید کرد.‏»‏

۳ ‏«در آن روز،‏ وقتی وارد عمل شوم،‏ شریران زیر پاهای شما مثل خاک خواهند بود و شما آن‌ها را لگدمال خواهید کرد.‏» این گفتهٔ یَهُوَه خدای لشکرهاست.‏

۴ ‏«شریعت موسی خادمم را به یاد داشته باشید که من در حوریب به همهٔ قوم اسرائیل فرمان دادم تا از مقرّرات و احکام آن اطاعت کنند.‏+

۵ ‏«من قبل از آمدن روز عظیم و حیرت‌انگیز یَهُوَه،‏+ ایلیای نبی را پیش شما خواهم فرستاد.‏+ ۶ او دل پدران را به سوی فرزندان و دل فرزندان را به سوی پدران برمی‌گرداند،‏+ مبادا من بیایم و زمین را به ویرانی محکوم کنم.‏»‏

‏(‏پايان نوشته‌های عبری و آرامی و آغاز نوشته‌های يونانی)‏