هوشَع
۱ در دوران سلطنت عُزّیا،+ یوتام،+ آحاز + و حِزِقیا + (پادشاهان یهودا)+ و در دوران سلطنت یِرُبعام + پسر یوآش + (پادشاه اسرائیل)، این پیامها از طرف یَهُوَه به هوشَع* پسر بِئیری رسید. ۲ در اولین پیامی که یَهُوَه به هوشَع داد، یَهُوَه به او گفت: «برو و با زنی ازدواج کن که فاحشگی* خواهد کرد و برایت فرزندانی از راه فاحشگی به دنیا خواهد آورد، چون مردم این سرزمین در فاحشگی غرق شدهاند و به یَهُوَه کاملاً پشت کردهاند.»+
۳ پس هوشَع رفت و با جومِر دختر دِبلایِم ازدواج کرد. جومِر حامله شد و پسری برایش به دنیا آورد.
۴ بعد یَهُوَه به هوشَع گفت: «اسم این پسر را یِزرِعیل* بگذار، چون من میخواهم بهزودی خاندان یِیهو را مجازات کنم + و انتقام خونهایی را که او در یِزرِعیل ریخته است بگیرم و به این شکل، به پادشاهی خاندان اسرائیل پایان دهم.+ ۵ در آن روز، کمان اسرائیل را در درّهٔ* یِزرِعیل خواهم شکست.»
۶ طولی نکشید که جومِر دوباره حامله شد و دختری به دنیا آورد. خدا به هوشَع گفت: «اسم او را لوروحامه* بگذار، چون من دیگر به خاندان اسرائیل رحمت نشان نمیدهم + و حتماً آنها را از خودم دور خواهم کرد.+ ۷ اما به خاندان یهودا رحمت نشان خواهم داد.+ من، یَهُوَه خدایشان، آنها را نجات خواهم داد،+ ولی نه با کمان و شمشیر و جنگ و نه با کمک اسبها و سوارانشان.»+
۸ جومِر بعد از این که لوروحامه را از شیر گرفت، دوباره حامله شد و پسری به دنیا آورد. ۹ آن وقت، خدا گفت: «اسم او را لوعَمّی* بگذار، چون شما قوم من نیستید و من دیگر خدای شما نخواهم بود.
۱۰ «با وجود این، تعداد قوم* اسرائیل مثل شنهای ساحل دریا آنقدر زیاد میشود که نمیتوان آنها را شمرد.+ در همان جایی که به آنها گفته شد، ‹شما قوم من نیستید،›+ گفته خواهد شد، ‹شما پسران خدای زنده هستید!›+ ۱۱ آن وقت مردم یهودا و اسرائیل با هم متحد میشوند + و یک رهبر برای خودشان انتخاب میکنند و از سرزمین بیرون میروند، چون روز یِزرِعیل، روزی بزرگ خواهد بود.+
۲ «به برادرانتان بگویید، ‹شما قوم من هستید!›+
و به خواهرانتان بگویید، ‹شما زنانی هستید که به شما رحمت نشان داده شده است!›+
۲ مادرتان را توبیخ کنید؛ او را توبیخ کنید،
چون او زن من نیست + و من دیگر شوهر او نیستم.
او دیگر نباید فاحشگی* کند،
و باید زنا را کنار بگذارد.*
۳ وگرنه او را مثل روزی که به دنیا آمد، لخت خواهم کرد.
من او را به بیابان تبدیل میکنم،
و مثل سرزمینی خشک و بیآب خواهم کرد
تا از تشنگی بمیرد.
۴ به فرزندانش هم رحم نمیکنم،
چون آن فرزندان، حاصل فاحشگی هستند.
۵ مادرشان فاحشگی کرده است.+
او که آنها را زاییده، بیشرمانه عمل کرده + و گفته است:
‹من به دنبال عاشقانم میروم؛+
کسانی که به من نان و آب،
پشم و کتان و روغن و شراب* میدهند.›
۶ بنابراین من راهش را با دیواری از خار و خس میبندم،
و دیواری سنگی جلوی او میسازم،
تا نتواند هیچ راهی برای فرار پیدا کند.
۸ او متوجه نشد من بودم که به او غلّه، شراب تازه و روغن میدادم،+
من بودم که به او نقرهٔ فراوان و طلا میدادم،
اما او از آنها برای پرستش بَعَل استفاده کرد.+
۹ ‹بنابراین من غلّهای را که در فصل برداشت به او میدادم،
و شراب تازهای را که در فصلش برایش تهیه میکردم از او خواهم گرفت.+
همچنین پشم و کتانی را که برای پوشاندن برهنگیاش به او میدادم از او پس خواهم گرفت.
۱۱ به تمام شادیهایش پایان خواهم داد،
یعنی به عیدها، جشنهای ماه نو، شَبّاتها و همهٔ عیدهای فصلیاش.+
۱۲ من درختان انگور و انجیرش را نابود خواهم کرد؛ درختانی که او دربارهشان گفته است:
«اینها مزدی است که عاشقانم به من دادهاند.»
پس من آنها را به جنگل تبدیل خواهم کرد،
و حیوانات وحشی صحرا میوههایشان را خواهند خورد.
۱۳ من به خاطر تمام آن روزهایی که او به بتهای بَعَل قربانی تقدیم میکرد، از او حساب خواهم خواست؛+
در آن روزها او خودش را با انگشتر و جواهراتش میآراست و به دنبال عاشقانش میرفت.
در واقع، او در آن زمان مرا فراموش کرده بود.›+ این را یَهُوَه میگوید.
۱۴ ‹بنابراین، من او را متقاعد میکنم؛
او را به بیابان میبرم،
و طوری با او صحبت میکنم که دلش را به دست آورم.
۱۵ بعد از آن، باغهای انگورش را به او برمیگردانم،+
و درّهٔ عَخور را برایش به دروازهٔ امید تبدیل میکنم؛+
او در آنجا مثل دوران جوانیاش به من جواب خواهد داد،
مثل زمانی که از سرزمین مصر بیرون آمد.›+
۱۶ یَهُوَه میگوید: ‹در آن روز،
دیگر به من نخواهی گفت، «اربابم،»* بلکه به من میگویی، «شوهرم.»›
۱۸ در آن روز به خاطر قومم، با حیوانات وحشی صحرا،
پرندگان آسمان و خزندگان زمین عهدی خواهم بست؛+
من آن سرزمین را از کمان و شمشیر و جنگ پاک خواهم کرد،+
و کاری میکنم که قومم در امنیت زندگی کنند.+
۱۹ من تو را تا ابد به عقد خودم درمیآورم؛
تو را با درستکاری و عدالت،
۲۰ من تو را با وفاداری به عقد خودم درمیآورم،
و تو حتماً مرا که یَهُوَه هستم خواهی شناخت.›+
۲۱ یَهُوَه میگوید: ‹در آن روز، من جواب خواهم داد؛
بله من درخواست آسمانها را مستجاب خواهم کرد،
و آسمانها به درخواست زمین جواب خواهند داد.+
۲۲ زمین به درخواست غلّه و شراب تازه و روغن جواب خواهد داد،
۲۳ من یِزرِعیل را برای خودم مثل بذری در زمین خواهم کاشت،+
و هرچند به او رحمت نشان داده نشد، من به او رحمت نشان خواهم داد.
به کسانی که قوم من نیستند خواهم گفت: «قوم من هستید،»+
و آنها خواهند گفت: «تو خدای ما هستی.»›»+
۳ بعد یَهُوَه به من گفت: «برو و دوباره زنی را که معشوقهٔ مرد دیگری است و زنا میکند طوری دوست داشته باش که یَهُوَه قوم اسرائیل را دوست دارد،+ هرچند که آنها به خدایان دیگر رو میآورند + و نانهای کشمش به بتهایشان تقدیم میکنند.»
۲ پس من جومِر را با ۱۵ سکهٔ نقره و ۲۰۰ کیلو* جو برای خودم خریدم. ۳ بعد به او گفتم: «تو برای مدت زیادی مال من خواهی بود. نباید فاحشگی* کنی و با مرد دیگری همخواب شوی و من هم با تو همخواب نمیشوم.»
۴ به همین ترتیب، قوم اسرائیل برای مدت زیادی بدون پادشاه،+ بدون امیر، بدون قربانی، بدون ستون و بدون ایفود + و مجسمههای تِرافیم* خواهند بود.+ ۵ بعد از آن، قوم اسرائیل برمیگردند و دنبال خدایشان یَهُوَه و پادشاهشان داوود میگردند.+ آنها در روزهای آخر با ترس و احترام به طرف یَهُوَه میآیند تا نیکویی او را ببینند.+
۴ ای قوم اسرائیل، کلام یَهُوَه را بشنوید!
یَهُوَه از ساکنان این سرزمین شکایت دارد،+
چون در این سرزمین نه صداقت، نه محبت پایدار* و نه شناختی از خدا وجود دارد.+
۲ مردم قسم دروغ میخورند، دروغ میگویند + و قتل میکنند،+
همه جا پر از دزدی و زناست؛+
خونریزی پشت خونریزی.+
۳ به همین دلیل، این سرزمین ماتم خواهد گرفت،+
و همهٔ ساکنانش ضعیف و بیجان خواهند شد.
حیوانات وحشی صحرا و پرندگان آسمان،
و حتی ماهیان دریا هم نابود خواهند شد.
۴ «با این حال، هیچ کس نباید با کسی جرّوبحث یا او را توبیخ کند،+
چون مردم تو مثل کسانی هستند که با یک کاهن مخالفت میکنند.+
۵ تو در روز روشن لغزش خواهی خورد،
نبی هم همراه تو لغزش خواهد خورد، مثل کسی که در شب لغزش میخورد.
من مادر تو را از بین خواهم برد.
۶ قوم من از بین خواهند رفت، چون مرا نمیشناسند.
تو نخواستی مرا بشناسی،+
پس من هم نمیگذارم تو به عنوان کاهن به من خدمت کنی.
تو قوانین* خدایت را فراموش کردهای،+
پس من هم پسرانت را فراموش خواهم کرد.
۷ هر چه تعداد آنها بیشتر شد، بیشتر به من گناه کردند.+
من جلال و شکوه آنها را به ننگ و رسوایی تبدیل خواهم کرد.*
۸ آنها از گناهان قوم من سود میبرند،*
و با حرص و ولع منتظرند که قوم بیشتر گناه کنند.
۹ عاقبت قوم، مثل عاقبت کاهنان خواهد شد.
من به خاطر کارهایشان از آنها حساب خواهم خواست،
و آنها را به سزای اعمالشان خواهم رساند.+
۱۰ آنها خواهند خورد، ولی سیر نخواهند شد.+
در اعمال نامشروع جنسی غرق خواهند شد،* اما تعدادشان بیشتر نمیشود،+
چون احترامی برای یَهُوَه قائل نیستند.
۱۲ قوم من با بتهای چوبیشان مشورت میکنند،
و کاری را که عصایشان* میگوید انجام میدهند،
چون تمایل به* فاحشگی، آنها را منحرف میکند،
و با فاحشگیشان، دیگر از خدایشان اطاعت نمیکنند.
۱۳ آنها روی کوهها قربانی میکنند،+
و روی تپهها قربانی میسوزانند.*
همچنین زیر درختان بلوط، درختان اِصطُرک و زیر همهٔ درختان بزرگ این کارها را میکنند،+
چون این درختان سایهٔ خوبی دارند.
برای همین، دختران شما فاحشگی میکنند،
و عروسانتان مرتکب زنا میشوند.
۱۴ با این که دخترانتان فاحشگی میکنند،
و عروسانتان زنا میکنند، من از آنها حساب نخواهم خواست؛
چون مردانتان هم با فاحشهها زنا میکنند،
و همراه با فاحشههای بتکدهها قربانی تقدیم میکنند؛
چنین کسانی که درک و فهم ندارند،+ از بین خواهند رفت.
۱۶ اسرائیل مثل گاوی سرکش، نافرمان شده است.+
آیا با وجود این، یَهُوَه آنها را مثل قوچی جوان در چراگاهی وسیع شبانی خواهد کرد؟
۱۷ اِفرایِم بتها را میپرستد.*+
او را به حال خودش بگذارید!
حاکمانش* دوست دارند کارهای شرمآور انجام دهند.+
۱۹ باد شدیدی او را با خودش خواهد برد،*
و آنها از قربانیهای خود سرافکنده خواهند شد.»
۵ «ای کاهنان، این را بشنوید!+
ای خاندان اسرائیل، توجه کنید!
ای اهالی قصر پادشاه، گوش کنید!
این داوری شامل حال شما میشود،
چون برای شهر مِصفه مثل دامی هستید،
و مثل توری روی کوه تابور پهن شدهاید.+
۲ سرکشان در کُشت و کشتار غرق شدهاند،
و من به همهٔ آنها هشدار میدهم.*
۳ من اِفرایِم را میشناسم،
و اسرائیل از دید من پنهان نیست.
۴ کارهای آنها مانع میشود که به طرف خدایشان برگردند،
و برای یَهُوَه ارزش قائل نیستند.
۵ غرور اسرائیل به ضدّ او شهادت میدهد؛+
اسرائیل و اِفرایِم، هر دو به خاطر گناهانشان لغزش خوردهاند،
و یهودا هم با آنها لغزش خورده است.+
۶ آنها با گاوها و گوسفندهایشان به جستجوی یَهُوَه رفتند،
ولی نتوانستند او را پیدا کنند،
چون او خودش را از آنها دور کرده بود.+
حالا در عرض یک ماه با داراییهایشان* از بین خواهند رفت.
۸ در جِبعه و رامه شیپور را به صدا درآورید!+
در بِیتآوِن اعلام کنید که جنگ در پیش است؛+ ای بنیامین به پیش برو!
۹ ای اِفرایِم، تو در روز مجازات مایهٔ ترس و وحشت میشوی.+
من به طایفههای اسرائیل گفتهام که چه اتفاقی خواهد افتاد.
۱۰ امیران یهودا مثل کسانی هستند که مرزهایشان را در زمین همسایه گسترش میدهند.+
من خشمم را مثل سیلاب روی آنها خواهم ریخت.
۱۱ به اِفرایِم ظلم شده، با این حال نابودیاش عادلانه است،
چون مصمم بود با دشمنش همپیمان شود.+
۱۲ پس من برای اِفرایِم مثل بید شدهام،
و برای خاندان یهودا مثل عاملی برای پوسیدگی.
۱۳ وقتی اِفرایِم دید که بیمار است، و یهودا دید که زخمی است،
اِفرایِم به آشور رفت + و پیامرسانانی پیش پادشاه بزرگ فرستاد.
اما او نتوانست شما را شفا دهد،
و نتوانست زخمتان را درمان کند.
۱۴ من برای اِفرایِم مثل شیری جوان خواهم بود،
و برای خاندان یهودا مثل شیری قوی.*
۱۵ من از آنجا خواهم رفت و به مکان خودم برمیگردم،
تا این که نتایج گناهانشان را ببینند و از من بخواهند که به آنها لطف کنم.+
آنها در سختی و مصیبت دنبال من خواهند گشت.»+
ما را زخمی کرده است، ولی زخمهایمان را خواهد بست.
۲ او بعد از دو روز به ما نیروی تازه خواهد داد،
و در روز سوم ما را زنده خواهد کرد،
و ما در حضور او زندگی خواهیم کرد.
۳ ما یَهُوَه را خواهیم شناخت و برای شناختن او سخت تلاش خواهیم کرد.
آمدن او به سوی ما مثل طلوع آفتاب حتمی است.
او مثل بارش باران به سمت ما خواهد آمد،
مثل باران بهاری که زمین را سیراب میکند.»
۴ «ای اِفرایِم، با تو چه کار کنم؟
ای یهودا، با تو چه کار کنم؟
چون محبت پایدار* شما مثل ابرهای صبحگاهی است،
و مثل شبنمِ زودگذر.
۵ به همین دلیل، من شما را به وسیلهٔ پیامبران نابود خواهم کرد،*+
و با کلامی که از دهانم بیرون میآید خواهم کشت.+
داوریهای من علیه شما، مثل نور، واضح و روشن خواهد بود؛+
۶ چون من از محبت پایدار* خوشحال میشوم، نه از قربانی.
از این که میخواهند خدا را بشناسند خوشحال میشوم، نه از قربانیهای سوختنی کامل.+
۷ اما قوم من انسانهای گناهکاری هستند که عهد مرا زیر پا گذاشتهاند،+
و در سرزمینشان به من خیانت کردهاند.
۹ کاهنان مثل راهزنانی هستند که در کمین انسان مینشینند.
آنها در راهی که نزدیک شِکیم است قتل میکنند،+
و کارهایشان شرمآور است.
۱۰ من در اسرائیل شاهد کارهای وحشتناکی بودهام.
۱۱ ای یهودا، زمانی تعیین شده تا مردم تو جمعآوری شوند؛
من قومم را از اسارت برمیگردانم.»+
۷ «هر وقت خواستم اسرائیل را شفا دهم،
گناه اِفرایِم و شرارت سامره آشکار میشد،+
چون آنها فریبکارند؛+
دزدان برای دزدی وارد خانهها میشوند،
و راهزنان بیرون از خانهها غارت میکنند.+
۲ اما این فکر به دلشان راه پیدا نمیکند که من همهٔ کارهای شریرانهشان را به یاد دارم.+
کارهای بدشان آنها را از هر طرف احاطه کرده است،
و من همهٔ اینها را میبینم.
۳ با شرارتشان پادشاه را خوشحال میکنند،
و با دروغهایشان امیران را.
۴ آنها همگی زناکارند.
آتش شهوتشان مثل آتش تنور نانواست،
نانوایی که بعد از ورز دادن خمیر تا ور آمدن آن، هیزمهای آتش را زیر و رو نمیکند.
۵ در روز جشن پادشاهمان، امیران بیمار شدهاند؛
شراب باعث خشم و عصبانیت آنها شده است.+
پادشاه دست دوستی به طرف مسخرهکنندگان دراز کرده است.
۶ وقتی به او نزدیک میشوند، دلهایشان مثل تنور سوزان است.*
نانوا تمام شب میخوابد؛
صبح که برسد، آتش تنور شعلهور میشود.
۷ همهٔ آنها مثل تنور، داغ هستند،
و حاکمانشان* را میبلعند.
۸ اِفرایِم خودش را با قومهای دیگر آمیخته است.+
اِفرایِم مثل نان گردی است که موقع پختن برگردانده نشده است.
۹ غریبان قدرتش را گرفتهاند،+ اما خودش این را نمیداند.
موهایش سفید شده است، اما از آن بیخبر است.
۱۰ غرور اسرائیل علیه خودش شهادت داده است،+
اما مردم اسرائیل به طرف یَهُوَه خدایشان برنگشتهاند،+
و با وجود همهٔ اینها، به دنبال او نگشتهاند.
۱۱ اِفرایِم مثل کبوتری سادهلوح است و فهم ندارد.+
مردم اِفرایِم از مصر و آشور کمک خواستهاند.+
۱۲ هر جا بروند، من تور خودم را روی آنها خواهم انداخت.
آنها را مثل پرندگان آسمان پایین خواهم آورد.
من مطابق هشداری که به آنها* دادهام، تأدیبشان خواهم کرد.+
۱۳ وای بر آنها، چون از من فرار کردهاند!
آنها باید نابود شوند، چون به من گناه کردهاند!
میخواستم آنها را بازخرید کنم، ولی دربارهٔ من دروغ گفتهاند.+
۱۴ آنها روی تختهایشان گریه و زاری میکنند،
اما از صمیم دل از من کمک نمیخواهند.+
برای به دست آوردن غلّه و شرابِ تازه خودشان را زخمی میکنند؛
آنها با من مخالفت میکنند.
۱۵ با این که تأدیبشان کردم و بازوهایشان را قوی کردم،
با من مخالفت میکنند و نقشههای شریرانه میکشند.
۱۶ آنها راهشان را تغییر دادند، اما نه به راهی بهتر؛*
نمیتوان به آنها اعتماد کرد، چون مثل کمانی هستند که زهی شُل دارد.+
امیرانشان به خاطر حرفهای گستاخانه با شمشیر کشته خواهند شد،
و به همین دلیل، در سرزمین مصر آنها را مسخره خواهند کرد.»+
۸ «شیپور را به صدا درآور!+
دشمن مثل عقاب بر سر خانهٔ یَهُوَه میآید،+
چون قوم من عهد مرا زیر پا گذاشتهاند و از قوانین من سرپیچی کردهاند.+
۲ آنها با فریاد به من میگویند: ‹ای خدای ما، ما قوم تو اسرائیل هستیم و تو را میشناسیم!›+
۳ اسرائیل چیزی را که خوب است رد کرده،+
پس دشمنانش او را تعقیب خواهند کرد.
۴ آنها پادشاهانی برای خودشان تعیین کردهاند، ولی با من مشورت نکردند.
امیرانی برای خودشان انتخاب کردهاند، ولی من آنها را تأیید نکردم.
۵ ای سامره، من گوسالهٔ تو را رد کردهام!+
خشم من بر مردم سامره افروخته شده است.+
آنها تا کی نمیخواهند از گناهانشان دست بکشند؟
۶ آن گوساله، کار دست اسرائیل است.
آن گوساله، خدا نیست بلکه به دست یک صنعتگر ساخته شده است.
گوسالهٔ سامره تکهتکه خواهد شد.
هیچ کدام از ساقههای غلّه محصول نمیدهد.+
هر چه رشد کند، هیچ آردی از آن به دست نمیآید.
اگر هم آردی به دست بیاید، بیگانگان آن را خواهند خورد.+
مردم اسرائیل در میان قومها،+
مثل ظرفی بیمصرف خواهند بود.
۹ آنها مثل یک خر وحشی که تنها و آواره است، به آشور رفتهاند؛+
اِفرایِم معشوقههایی برای خودش اجیر کرده است.+
۱۰ با این که از قومهای دیگر معشوقه خریدهاند،
من آنها را جمعآوری خواهم کرد؛
آنها به خاطر باری که پادشاه و امیران به دوششان میگذارند، رنج خواهند کشید.+
۱۱ اِفرایِم با ساختن مذبحهای زیادی گناه کرده است؛+
مذبحهایی که برای آنها مکان گناه شدند.+
۱۳ آنها برای من قربانیهایی تقدیم میکنند و گوشتشان را میخورند،
ولی من، یَهُوَه، از آن قربانیها خوشحال نمیشوم.+
من خطاهایشان را به یاد میآورم و آنها را به خاطر گناهانشان مجازات خواهم کرد.+
آنها به طرف مصر برگشتهاند.*+
۱۴ اسرائیل خالق خودش را فراموش کرده و معبدهای زیادی ساخته است.+
یهودا شهرهای حصاردار زیادی ساخته است.+
اما من این شهرها را به آتش خواهم کشید،
و آتش، برجهایی را که در آنهاست نابود خواهد کرد.»+
۹ «ای اسرائیل، شاد نباش،+
و مثل قومهای دیگر شادی نکن،
چون تو با فاحشگی* از خدایت دور شدهای.+
تو مزد فاحشگیات را که در خرمنگاهها گرفتهای، دوست داشتهای.+
۲ ولی خرمنگاهها و حوضهای شرابگیری* محصول کافی به قوم اسرائیل نخواهند داد،
و آنها شراب تازه نخواهند داشت.+
۳ آنها دیگر در سرزمین یَهُوَه زندگی نخواهند کرد،+
بلکه اِفرایِم به مصر برخواهد گشت،
و در آشور غذاهای ناپاک خواهد خورد.+
۴ اسرائیلیان دیگر شراب را به عنوان هدیهٔ ریختنی به یَهُوَه تقدیم نخواهند کرد،+
و قربانیهایشان او را خشنود نخواهد کرد.+
آن قربانیها مثل نانی هستند که مردم موقع سوگواری میخورند؛
همهٔ کسانی که از آن میخورند، ناپاک خواهند شد،
چون نانشان فقط برای خودشان است،
و به خانهٔ یَهُوَه آورده نخواهد شد.
۵ در روزی که دور هم جمع میشوید،
یا در روز عید یَهُوَه چه خواهید کرد؟
۶ مردم مجبور خواهند شد به خاطر خرابی و ویرانی فرار کنند.+
مصر آنها را جمع خواهد کرد + و مِمفیس دفنشان خواهد کرد.+
گزنهها اموال گرانبهای آنها را که از نقره است خواهند پوشاند،
و بوتههای خار در چادرهایشان رشد خواهند کرد.
پیامبر آنها در نظرشان احمق خواهد بود و کسی که از خدا الهام میگیرد دیوانه به نظر خواهد رسید.
به خاطر گناهان فراوان تو، نفرت و دشمنی زیادی نصیبت خواهد شد.»
۸ دیدهبان اِفرایِم به خدای من وفادار بود،+
۹ اسرائیلیان مثل زمان حادثهٔ جِبعه در فساد غرق شدهاند.+
او خطاهایشان را به یاد خواهد آورد و آنها را به خاطر گناهانشان مجازات خواهد کرد.+
۱۰ «وقتی اسرائیل را پیدا کردم، مثل پیدا کردن انگور در بیابان بود.+
وقتی اجدادتان را دیدم، مثل دیدن نوبر انجیر در شروع فصلش بود.
اما آنها پیش بَعَلِ فِعور رفتند،+
و خودشان را به آن بت شرمآور وقف کردند،+
و مثل بتی که عاشقش بودند، نفرتانگیز شدند.
۱۱ جلال اِفرایِم مثل یک پرنده پرواز میکند و دور میشود؛
دیگر بچهای به دنیا نمیآید، نطفهای بسته نمیشود و زنی حامله نمیشود!+
۱۲ حتی اگر بچههایشان بزرگ شوند،
همهٔ آن بچهها را از آنها میگیرم و هیچ کدامشان را زنده نمیگذارم.+
وای به حالشان وقتی که من آنها را ترک کنم!+
۱۳ اِفرایِم که در سبزهزار کاشته شده بود برایم مثل صور بود.+
اما حالا اِفرایِم باید پسرانش را به کشتارگاه ببرد.»
۱۴ ای یَهُوَه، چیزی را که حقشان است به آنها بده؛
یعنی رَحِمی که بچه را میاندازد و سینههایی که شیر ندارند.
۱۵ «همهٔ کارهای شریرانهشان را در جِلجال انجام دادند؛+ در آنجا از آنها متنفر شدم.
آنها را به خاطر کارهای شریرانهشان، از خانهام دور خواهم کرد.+
دیگر آنها را دوست نخواهم داشت؛+
چون همهٔ امیرانشان لجباز و سرکش هستند.
۱۶ اِفرایِم قطع خواهد شد.+
ریشههایشان خشک میشود و دیگر میوه نخواهند داد.
حتی اگر فرزندانی به دنیا بیاورند، فرزندان عزیزشان را از بین خواهم برد.»
۱۷ خدای من آنها را رد خواهد کرد،
چون به او گوش ندادهاند.+
به همین دلیل، آنها در میان ملتها آواره خواهند شد.+
۱۰ «اسرائیل مثل یک درخت انگورِ رو به فساد* است که میوه میآورد.+
هر چه بیشتر میوه میآورد، تعداد مذبحهایش بیشتر میشود؛+
هر چه محصول زمینش بیشتر میشود، ستونهایی که برای بتپرستی استفاده میکند، باشکوهتر میشوند.+
خدا مذبحهای آنها را خواهد شکست و ستونهایشان را خراب خواهد کرد.
۳ آنها خواهند گفت: ‹ما پادشاه نداریم،+ چون برای یَهُوَه احترامی قائل نشدیم.*
اگر پادشاهی هم داشتیم، چه کاری میتوانست برای ما بکند؟›
۴ حرفهای آنها پوچ و توخالی است، قسم دروغ میخورند و عهد میبندند؛+
بنابراین، بیعدالتی* مثل علفهای سمی در شیارهای مزرعه زیاد میشود.+
۵ ساکنان سامره برای بت بِیتآوِن که به شکل گوساله است، نگران خواهند شد.+
مردم برایش عزاداری خواهند کرد.
کاهنان آن بت هم که به خاطرش شاد بودند و به جلالش افتخار میکردند، برایش سوگواری خواهند کرد،
چون بت آنها به تبعید برده خواهد شد.
۶ آن بت به آشور برده خواهد شد تا به پادشاه بزرگ هدیه داده شود.+
اِفرایِم سرافکنده خواهد شد،
و اسرائیل به خاطر توصیهای که به آن گوش کرد، خجالتزده خواهد شد.+
۸ مکانهای بلند* بِیتآوِن که قوم اسرائیل در آنجا گناه میکنند نابود خواهند شد؛+
خار و خس روی مذبحهایشان رشد خواهد کرد.+
مردم به کوهها خواهند گفت: ‹ما را بپوشانید!›
و به تپهها خواهند گفت: ‹ما را پنهان کنید!›+
۹ ای اسرائیل از زمان حادثهٔ جِبعه، گناه کردهای.+
تو به همان گناه ادامه دادهای.
کسانی که در جِبعه شرارت کردند، در جنگ از بین نرفتند.
۱۰ من آنها را هر وقت که بخواهم تأدیب خواهم کرد.
وقتی که زیر بار دو گناهشان قرار بگیرند،*
قومها علیه آنها جمع خواهند شد.
۱۱ اِفرایِم مثل گاو مادهٔ تربیتشدهای، خرمنکوبی را دوست داشت؛
من به گردن زیبای او رحم کردم،
اما الآن کاری میکنم که کسی بر اِفرایِم سوار شود.*+
یهودا شخم میزند؛ یعقوب برای او کلوخ میشکند.
۱۲ بذر درستکاری* را بکارید و محبت پایدار را درو کنید.
زمینی را که قابل کشت است شخم بزنید.+
تا فرصت هست، دنبال یَهُوَه بگردید +
تا این که او بیاید و درستکاری را به شما تعلیم دهد.+
۱۳ اما شما شرارت را کاشتهاید،*
بیعدالتی را درو کردهاید،+
و میوهٔ فریبکاری را خوردهاید؛
شما به خودتان تکیه کردهاید،
و توکّلتان به جنگجویان زیادتان بوده است.
۱۴ فریاد جنگ علیه قومتان بلند خواهد شد،
همهٔ شهرهای مستحکم شما ویران خواهند شد،+
همان طور که شَلمان، بِیتاَربیل را در روز جنگ ویران کرد،
و مادران به همراه فرزندانشان به خاک و خون کشیده شدند.
۱۵ ای بِیتئیل، همین بلا به خاطر شرارت زیاد تو به سرت خواهد آمد.+
پادشاه اسرائیل هنگام طلوع آفتاب حتماً نابود خواهد شد.»+
۳ من بودم که به اِفرایِم راه رفتن را یاد دادم + و آنها را در آغوش گرفتم؛+
اما آنها نخواستند قبول کنند که من شفایشان دادم.
۴ من آنها را با بندهای مهربانی و طنابهای عشق به طرف خودم میکشیدم.+
من یوغ را از گردنشان* برداشتم،
و با ملایمت به هر کدام از آنها غذا دادم.
۵ آنها به سرزمین مصر برنخواهند گشت، ولی آشور پادشاهشان خواهد شد،+
چون نخواستند به طرف من برگردند.+
۶ به خاطر نقشههای شریرانهشان + دشمن با شمشیر به شهرهایشان حمله خواهد کرد،+
پشتبند دروازههایشان را خواهد شکست و مردم را نابود خواهد کرد.
۷ قوم من اصلاً نمیخواهند به من وفادار باشند.+
با این که به جایی بالاتر* دعوت میشوند، هیچ کس از جایش بلند نمیشود.
۸ ای اِفرایِم، چطور میتوانم تو را ترک کنم؟+
ای اسرائیل، چطور میتوانم تو را تسلیم کنم؟
چطور میتوانم کاری را که با اَدمه کردم، با تو بکنم؟
چطور میتوانم کاری را که با صِبوئیم کردم، با تو بکنم؟+
۹ آتش خشمم را بر سر تو نخواهم ریخت.
من اِفرایِم را دوباره نابود نخواهم کرد،+
چون من خدا هستم نه انسان.
من همان خدای مقدّسی هستم که در میان شماست؛
و با خشم سراغتان نخواهم آمد.
۱۰ آنها از یَهُوَه پیروی خواهند کرد و او مثل شیر غرّش خواهد کرد؛+
وقتی او غرّش کند، فرزندانش در حالی که میلرزند از غرب خواهند آمد.+
۱۱ آنها در حالی که میلرزند مثل پرندهای از مصر بیرون خواهند آمد؛
آنها مثل کبوتری از سرزمین آشور بیرون خواهند آمد.+
من آنها را در خانههایشان ساکن خواهم کرد.» این گفتهٔ یَهُوَه است.+
۱۲ «دروغهای اِفرایِم مرا احاطه کرده،
و فریبهای خاندان اسرائیل مرا محاصره کرده است.+
اما یهودا هنوز با خدا راه میرود،
و به خدای مقدّس وفادار است.»+
۱۲ «اِفرایِم از باد تغذیه میکند.
او تمام روز به دنبال باد شرقی است،
و دروغ و خشونت را رواج میدهد.
او با آشور عهد میبندد و به مصر روغن میبرد.+
۲ یَهُوَه از یهودا شکایت دارد.+
او از یعقوب طبق راههایی که رفته است حساب خواهد خواست،
و او را مطابق کارهایش مجازات خواهد کرد.+
۴ یعقوب آنقدر با فرشته کشتی گرفت تا این که پیروز شد.
او با گریه و التماس از آن فرشته برکت خواست.»+
خدا او را در بِیتئیل دید و در آنجا با ما صحبت کرد؛+
۵ همان یَهُوَه خدای لشکرها،+
خدایی که نام بهیادماندنی او یَهُوَه است.+
۷ تاجران تو از وزنههای تقلّبی برای ترازوهایشان استفاده میکنند،
و از فریب دادن لذّت میبرند.+
۸ اِفرایِم میگوید: ‹من ثروتمند شدهام؛
و ثروت زیادی به دست آوردهام.+
من برای آن سخت کار کردهام و کسی نمیتواند مرا متهم کند که بیانصافی یا گناه کردهام.›
۹ اما من یَهُوَه هستم و از موقعی که تو در سرزمین مصر بودی خدایت بودهام.+
من کاری میکنم که دوباره چادرنشین شوی،
درست مثل دوران معینی* که این کار را میکردید.
۱۱ در جِلعاد فریب* و دروغ وجود دارد.+
۱۲ یعقوب به سرزمین اَرام* فرار کرد؛+
اسرائیل در آنجا کار کرد تا همسری بگیرد.+
او برای گرفتن همسر، از گوسفندان محافظت کرد.+
۱۴ اِفرایِم خدا را بهشدّت رنجاند.+
او خون کسانی را که به قتل رسانده بر گردن دارد.
پس خداوندش سزای بیحرمتی او را خواهد داد.»+
۱۳ «وقتی اِفرایِم صحبت میکرد، لرزه به تن مردم میافتاد؛
او در اسرائیل مقام بالایی داشت.+
اما به خاطر پرستش بَعَل خطاکار شمرده شد و مرد.+
۲ حالا مردمش بیشتر گناه میکنند،
و از نقرههایی که دارند مجسمههای فلزی میسازند؛+
بتهایی که با مهارت میسازند، همگی ساختهٔ دست صنعتگران هستند.
آنها میگویند: ‹کسانی که قربانی تقدیم میکنند، بتهای گوسالهشکل را ببوسند!›+
۳ به همین دلیل، آنها مثل ابرهای صبحگاهی میشوند،
مثل شبنمی که زود ناپدید میشود،
مثل کاهی که باد آن را از خرمنگاه میبرد،
و مثل دودی که از سوراخ سقف بیرون میرود.
۴ اما من یَهُوَه هستم و از موقعی که در سرزمین مصر بودی خدایت بودهام.+
به غیر از من خدای دیگری را نمیشناختی،
و به جز من نجاتدهندهٔ دیگری نیست.+
۵ من در بیابان و در زمین خشک از تو مراقبت کردم.+
پس مرا فراموش کردند.+
۷ من برای آنها مثل شیر میشوم،+
مثل پلنگی که بر سر راه در کمین نشسته است.
۸ مثل خرسی که بچههایش را از او گرفتهاند، به آنها حمله خواهم کرد،
و سینهشان را خواهم شکافت.
آنها را مثل شیر خواهم بلعید.
حیوانی وحشی آنها را تکهتکه خواهد کرد.
۹ به این ترتیب، ای اسرائیل، نابود میشوی،
چون به من، یعنی به کسی که میتواند به تو کمک کند، پشت کردی.
۱۰ تو از من پادشاه و امیرانی خواستی.+
حالا پادشاه و حکمرانان* تو کجا هستند؟
آیا آنها میتوانند تو را در تمام شهرهایت نجات دهند؟+
۱۲ خطاهای اِفرایِم روی هم انبار شده،
و گناهان او ذخیره شده است.
۱۳ او دچار دردی مثل درد زایمان خواهد شد.
اما او مثل بچهٔ نادانی است
که نمیخواهد از رحم مادرش بیرون بیاید.
ای مرگ، نیش تو کجاست؟+
ای قبر، قدرت نابودکنندهات کجاست؟+
اما به آنها رحم نخواهم کرد.
۱۵ حتی اگر او مثل نی در نیزارها شکوفا شود،
باد شرقی از طرف یَهُوَه خواهد آمد؛
بادی که از سمت بیابان میآید تا چاه و چشمهٔ او را خشک و بیآب کند،
و تمام گنجینههای باارزش او را به غارت ببرد.+
۱۶ سامره گناهکار شناخته خواهد شد،+ چون بر ضدّ خدایش سرکشی کرده است.+
۲ به سوی یَهُوَه برگرد،
و به او بگو: ‹خطاهای ما را ببخش + و چیزهای خوب را از ما قبول کن،
و ما با لبهایمان قربانی ستایش را مثل قربانی گاوهای نر به تو تقدیم خواهیم کرد.+
۳ آشور ما را نجات نخواهد داد.+
ما سوار اسبهای جنگی نمیشویم،+
و دیگر به چیزهایی که ساختهایم نمیگوییم، «ای خدای ما!»
چون تویی که به یتیمان رحمت نشان میدهی.›+
۴ من بیایمانی* آنها را شفا خواهم داد.+
۵ من برای اسرائیل مثل شبنم خواهم شد؛
او مثل سوسن شکوفه خواهد داد،
و مثل درختهای لبنان در زمین ریشه خواهد دواند.
۶ شاخههایش به هر طرف رشد خواهد کرد.
زیباییاش مثل درخت زیتون،
و عطرش مثل عطر لبنان خواهد بود.
۷ قوم من دوباره زیر سایهٔ من زندگی خواهند کرد.
آنها غلّههایشان را پرورش خواهند داد و مثل درخت انگور شکوفا خواهند شد.+
شهرت من مثل شراب لبنان خواهد بود.
۸ اِفرایِم خواهد گفت، ‹دیگر با بتها سر و کار ندارم!›+
من به او جواب خواهم داد و از او مراقبت خواهم کرد.+
من مثل سرو کوهیِ سبز و پربرگ خواهم بود.
این من هستم که به تو میوه خواهم داد.»
۹ چه کسی عاقل است؟ بگذار او این حرفها را درک کند.
چه کسی داناست؟ بگذار او آنها را بداند؛
چون راههای یَهُوَه درست است،+
و درستکاران در آن راهها قدم برمیدارند،
اما خطاکاران در آنها لغزش میخورند.
مخفف هوشَعیا؛ یعنی: «نجاتیافته توسط یاه؛ یاه نجات داده است.»
یا: «زناکاری؛ خودفروشی.»
یعنی: «خدا بذر خواهد کاشت.»
یا: «دشت.»
یعنی: «به او رحمت نشان داده نشد.»
یعنی: «قوم من نیستید.»
تحتاللفظی: «پسران.»
یا: «زناکاری؛ خودفروشی.»
تحتاللفظی: «زناکاریاش را از میان سینههایش دور کند.»
تحتاللفظی: «نوشیدنی.»
یا: «شوهر اولم.»
یا: «عضو تناسلی.»
یا: «بَعَل من.»
واژهنامه: «محبت پایدار.»
یعنی: «خدا بذر خواهد کاشت.»
تحتاللفظی: «یک و نیم حومِر.» ضمیمهٔ ب۱۴.
یا: «زناکاری؛ خودفروشی.»
یا: «خدایان خانگی؛ بتها.»
واژهنامه: «محبت پایدار.»
یا: «تعالیم.»
یا احتمالاً: «آنها جلال مرا به رسوایی تبدیل کردهاند.»
یا: «تغذیه میکنند.»
یا: «فاحشگی خواهند کرد.»
یا: «زناکاری؛ خودفروشی.»
یا: «عصای غیبگویی آنها.»
یا: «روحیهٔ.»
یا: «قربانی میسوزانند تا بوی خوش آن بلند شود.»
یا: «به بتها پیوسته است.»
یا: «آبجویی که از گندم درست میشود.»
یا: «فاحشگی میکنند.»
تحتاللفظی: «سپرهایش.»
تحتاللفظی: «او را در بالهایش خواهد پیچاند.»
یا: «من همهٔ آنها را تنبیه خواهم کرد.»
یا: «تو فاحشگی کردهای.»
یا: «روحیهٔ زناکاری؛ روحیهٔ خودفروشی.»
تحتاللفظی: «پسر.»
یا: «زمینهایشان.»
یا: «شیر جوان یالدار.»
واژهنامه: «محبت پایدار.»
تحتاللفظی: «قطع خواهم کرد.»
یا: «رحمت.»
یا: «زناکاری؛ خودفروشی.»
یا احتمالاً: «وقتی با نقشههای شریرانه به او نزدیک میشوند، دلهایشان مثل تنوری سوزان است.»
تحتاللفظی: «قاضیها.»
تحتاللفظی: «جماعتشان.»
منظور از «راهی بهتر» پرستش حقیقی است.
یا: «تعالیم.»
یا احتمالاً: «آنها به مصر برخواهند گشت.»
یا: «زناکاری؛ خودفروشی.»
یا: «چَرخُشتها.»
یا: «شکارچی پرندگان.»
یا احتمالاً: «درخت انگوری که شاخههایش را پخش میکند.»
یا: «لغزنده.»
یا: «از یَهُوَه نترسیدیم.»
یا: «داوریهای ناعادلانه.»
واژهنامه: «مکانهای بلند.»
منظور زمانی است که یوغ مجازات به گردنشان بسته شود.
یا: «یوغ بگذارد.»
یا: «عدالت.»
تحتاللفظی: «شرارت را شخم زدهاید.»
منظور پیامبران و کسانی هستند که برای تعلیم دادن به قوم اسرائیل فرستاده شدند.
تحتاللفظی: «فکشان.»
منظور پرستش حقیقی است که بالاتر از پرستشهای دیگر است.
یا: «دلم.»
واژهنامه: «محبت پایدار.»
یا احتمالاً: «دوران عیدی.»
یا: «کارهای مرموز؛ کارهای اسرارآمیز.»
یا: «سوریه.»
یا: «چریدند.»
تحتاللفظی: «قاضیهای.»
یا: «شیول.» واژهنامه: «شیول.»
یا: «بازخرید خواهم کرد.»
یا: «بیوفایی.»