Υποσημείωση

b Το Θεολογικό Λεξικό της Καινής Διαθήκης λέγει σχετικά με το κύριο Σάνχεδριν στην Ιερουσαλήμ: «Στην κεφαλή του σώματος, το οποίο συγκαλείτο στο μπούλη (αίθουσα συμβουλίου) . . . ευρίσκετο ο κύριος αρχιερεύς. Ήταν ο ηγέτης του Ιουδαϊκού λαού· μόνον αυτός μπορούσε να προεδρεύη στο Σάνχεδριν. Γύρω του ευρίσκοντο οι αρχιερείς, η ιερατική αριστοκρατία, Σαδδουκαίοι κατά προτίμησιν. Λόγω του αξιώματός των, οι αρχιερείς στον ναό είχαν μια έδρα και ψήφο στο Σάνχεδριν και σχημάτιζαν μια σταθερή φατρία. Οι πρεσβύτεροι αποτελούσαν τη δευτέρα ομάδα. Είναι αλήθεια ότι αρχικώς όλα τα μέλη της γερουσίας εκαλούντο πρεσβύτεροι. Τελικά, όμως, αυτός ο όρος απέκτησε μια πιο περιωρισμένη έννοια, έτσι ώστε μόνο οι ηγέται των οικογενειών επιρροής στην Ιερουσαλήμ εκαλούντο πρεσβύτεροι. Χωρίς εξαίρεσι, αυτοί οι πατρίκιοι, επίσης, ήσαν Σαδδουκαίοι κατά το θρήσκευμα. Οι Φαρισαίοι κατάφεραν να εισέλθουν στο Ανώτερο Συμβούλιο στις ημέρες της Βασιλίσσης Αλεξάνδρας [76-67 π.Χ.]. Από τότε, η δύναμις και η επιρροή των γραμματέων μεγάλωσε κατά πολύ στο Σάνχεδριν. Στη Ρωμαϊκή περίοδο οι αρχιερείς ήσαν ακόμη πρώτοι στο βαθμό αλλά, στην πραγματικότητα, δεν μπορούσαν να ληφθούν ούτε να εκτελεσθούν αποφάσεις χωρίς να συμφωνήσουν και οι Φαρισαϊκοί γραμματείς.»