Μάθετε από τον “Θεό Κάθε Παρηγοριάς”

1. Γιατί πρέπει να παρηγορούμε άλλους;

ΟΛΟΙ “θλιβόμαστε εξαιτίας διαφόρων δοκιμασιών”, γι’ αυτό κατά καιρούς χρειαζόμαστε παρηγοριά και ενθάρρυνση. (1 Πέτρ. 1:6) Όπως το εκτιμούμε όταν μας παρηγορούν οι άλλοι, έτσι και εμείς πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να παρηγορούμε όσους αντιμετωπίζουν αντιξοότητες. (Ματθ. 7:12) Ο Ιεχωβά, «ο Θεός κάθε παρηγοριάς», μας δείχνει πώς «να παρηγορούμε άλλους που περνούν οποιοδήποτε είδος δοκιμασίας». Μπορούμε να μιμούμαστε το παράδειγμά του “παρηγορώντας ο ένας τον άλλον”. (2 Κορ. 1:3, 4· 1 Θεσ. 4:18) Δεν το κάνουμε αυτό από υποχρέωση, αλλά επειδή αγαπάμε τους αδελφούς και τις αδελφές μας. Σε αυτό το άρθρο, θα εξετάσουμε (1) τη σημασία της παρηγοριάς όπως περιγράφεται στην Αγία Γραφή, (2) πώς μπορούμε να παρηγορούμε άλλους και (3) τι μπορούμε να κάνουμε όταν χρειαζόμαστε εμείς παρηγοριά.

ΠΩΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΤΗΝ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ

2. Στην Αγία Γραφή, ποιες σημασίες μπορεί να έχει το ρήμα που αποδίδεται «παρηγορώ»;

² Στην Αγία Γραφή, το ρήμα παρακαλέω του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου, που αποδίδεται «παρηγορώ», μπορεί να έχει διάφορες σημασίες ανάλογα με τα συμφραζόμενα. Μπορεί να σημαίνει «ενθαρρύνω», «παροτρύνω» ή «παρακινώ». (Ρωμ. 12:8) Η κυριολεκτική σημασία αυτού του ρήματος είναι «καλώ πλάι μου». Μπορούμε λοιπόν να φανταστούμε κάποιον να σπεύδει να βοηθήσει έναν φίλο του που υποφέρει, παρέχοντάς του όποια βοήθεια ή υποστήριξη χρειάζεται. Με όποιον τρόπο και αν τον βοηθήσει, η αληθινή παρηγοριά φέρνει το ίδιο αποτέλεσμα: Το άτομο που υποφέρει εποικοδομείται και ενισχύεται.

3. Πώς παρηγορούσε άλλους ο Βαρνάβας; (Βλέπε επίσης εικόνα.)

³ Σκεφτείτε ένα Βιβλικό παράδειγμα. Ένας Χριστιανός που λεγόταν Ιωσήφ ενθάρρυνε και παρηγορούσε τους άλλους τόσο καλά ώστε οι απόστολοι τον ονόμασαν Βαρνάβα, που σημαίνει «γιος παρηγοριάς». (Πράξ. 4:36) Αυτό το όνομα του ταίριαζε τόσο πολύ ώστε η Γραφή δεν τον αναφέρει ποτέ ξανά με το κανονικό του όνομα. Σε διάφορες περιπτώσεις, ο Βαρνάβας ενήργησε σύμφωνα με το όνομά του βοηθώντας ομοπίστους του που το είχαν ανάγκη. Για παράδειγμα, όταν ο μαθητής Σαύλος, που είχε πρόσφατα μεταστραφεί στη Χριστιανοσύνη, έφτασε στην Ιερουσαλήμ, ήθελε να συναντήσει τους μαθητές. Εκείνοι όμως τον φοβούνταν επειδή ήταν γνωστός ως διώκτης. Αλλά ο Βαρνάβας εμπιστεύτηκε τον Σαύλο και τον σύστησε στους αποστόλους.​—Πράξ. 9:26-28.

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΡΗΓΟΡΕΙΤΕ ΑΛΛΟΥΣ

4. Ποιος είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να δίνουμε παρηγοριά; (Ρωμαίους 1:11, 12)

⁴ Να τους επισκέπτεστε αν είναι δυνατόν. Ο Ιεχωβά χρησιμοποιεί τους υπηρέτες του για να παρηγορούν άλλους. Για παράδειγμα, όταν ο προφήτης Ηλίας ήταν καταθλιμμένος, ο Ιεχωβά χρησιμοποίησε έναν άγγελο για να τον ενθαρρύνει. (1 Βασ. 19:4-7) Ο απόστολος Παύλος ήθελε να επισκεφτεί προσωπικά τους αδελφούς του γιατί αναγνώριζε πόσο ενθαρρυντικό θα ήταν αυτό. (Διαβάστε Ρωμαίους 1:11, 12) Όταν επισκέπτεστε κάποιο άτομο για να το παρηγορήσετε, να αφιερώνετε χρόνο ώστε να μην περιορίζεστε σε δυο βιαστικές κουβέντες. (1 Κορ. 16:7) Αν όμως δεν μπορείτε να επισκεφτείτε ένα άτομο, μην υποτιμάτε την ενισχυτική επίδραση που μπορεί να έχει ένα τηλεφώνημα, ένα γράμμα, μια κάρτα ή ένα γραπτό μήνυμα. Θα αφήσετε τον Ιεχωβά να σας χρησιμοποιήσει για να παρηγορήσετε άλλους;

5. Τι δυσκολίες μπορούμε να αναμένουμε ότι θα αντιμετωπίσουμε;

⁵ Καθώς οι τελευταίες ημέρες γίνονται ολοένα και πιο κρίσιμες, μπορούμε να αναμένουμε ότι θα αντιμετωπίζουμε αυξημένες δυσκολίες όταν προσπαθούμε να παρηγορήσουμε τους αδελφούς και τις αδελφές μας από κοντά. Όταν ο Παύλος ήταν φυλακισμένος στη Ρώμη, ο Ονησίφορος, ο οποίος ήταν από την Έφεσο, τον αναζήτησε διακινδυνεύοντας να φυλακιστεί ή και να θανατωθεί. (2 Τιμ. 1:16-18) Οι Μάρτυρες στη Ρωσία δείχνουν παρόμοιο πνεύμα όταν οι αδελφοί και οι αδελφές τους διώκονται για την πίστη τους. Όταν κάποιοι Μάρτυρες δικάζονται, άλλοι αδελφοί και αδελφές πηγαίνουν στο δικαστήριο για να δείξουν την υποστήριξή τους, παρότι αυτό μπορεί να θέσει και τη δική τους ελευθερία σε κίνδυνο. Μπορείτε να προετοιμαστείτε για να μιμηθείτε το γενναίο παράδειγμά τους μελετώντας πώς οι υπηρέτες του Θεού τόσο στους αρχαίους όσο και στους σύγχρονους καιρούς έχουν στηρίξει ο ένας τον άλλον και έχουν βρει χαρά παρά τον διωγμό.

6. Πώς μπορούμε να μιμούμαστε τον Ιεχωβά καθώς παρηγορούμε άλλους; (Βλέπε επίσης εικόνα.)

⁶ Να τους ακούτε. Όταν ο προφήτης Ηλίας πίστευε ότι η ζωή του κινδύνευε, άνοιξε την καρδιά του στον Ιεχωβά. Ο στοργικός Θεός μας τον άκουσε καθώς εξέφραζε τις ανησυχίες του, παρότι ήδη ήξερε τι τον βασάνιζε. Μάλιστα, ο Ιεχωβά άκουγε υπομονετικά καθώς ο Ηλίας έλεγε ξανά τα ίδια και τα ίδια! (1 Βασ. 19:9, 10, 14) Ο Ιεχωβά επέτρεψε επίσης στον προφήτη Αββακούμ να εκφράσει τις ανησυχίες και τις αμφιβολίες του με τρόπο που θα μπορούσε να δώσει την εντύπωση ότι αμφισβητούσε την εξουσία του Θεού. (Αββακ. 1:2, 3) Σήμερα, ο Ιεχωβά ακούει προσεκτικά τις προσευχές μας παρότι ήδη ξέρει τι χρειαζόμαστε. Μπορούμε να μιμούμαστε τον Ιεχωβά ακούγοντας προσεκτικά και με σεβασμό όταν μιλούν οι αδελφοί και οι αδελφές μας. “Να είστε γρήγοροι στο να ακούτε” καθώς μιλούν και να μην τους διακόπτετε ούτε να θίγεστε, ακόμα και αν φαίνεται ότι μιλούν παρορμητικά ή αν λένε ξανά τα ίδια και τα ίδια.​—Ιακ. 1:19· Εκκλ. 7:9.

7. Πώς μπορούμε να διακρίνουμε τις ανάγκες κάποιου ατόμου που περνάει στενοχώριες;

⁷ Να διακρίνετε τι χρειάζεται το άτομο. Εμείς δεν διαβάζουμε καρδιές όπως ο Ιεχωβά, οπότε ο μόνος τρόπος για να διακρίνουμε τι παρηγοριά χρειάζεται ένα άτομο είναι να το ακούσουμε προσεκτικά. Μη θεωρείτε ότι ξέρετε τι χρειάζεται απλώς και μόνο επειδή ξέρετε τι θα χρειαζόσασταν εσείς στη θέση του. Είμαστε όλοι διαφορετικοί. Γι’ αυτό, μη βιάζεστε, ακούστε προσεκτικά και κάντε διακριτικές ερωτήσεις που θα βοηθήσουν το άτομο να εκφράσει τα αισθήματά του.​—Παρ. 20:5.

8. Πώς παρηγόρησε ο Ιησούς τη Μάρθα και τη Μαρία όταν πέθανε ο Λάζαρος; (Βλέπε επίσης εικόνες.)

⁸ Σκεφτείτε πώς παρηγόρησε ο Ιησούς τη Μάρθα και τη Μαρία όταν πέθανε ο αδελφός τους, ο Λάζαρος. Και οι δύο γυναίκες είχαν υποστεί την ίδια απώλεια. Ωστόσο, ο Ιησούς τις παρηγόρησε με διαφορετικούς τρόπους. Όταν του μίλησε η Μάρθα, ο Ιησούς ανέφερε αλήθειες σχετικά με την ανάσταση και τη βοήθησε να ενισχύσει την πίστη της σε αυτή τη στοργική προμήθεια. Αλλά όταν η Μαρία τον πλησίασε κλαίγοντας, ο Ιησούς προφανώς δεν ανέφερε την ανάσταση. Έκλαψε με τη Μαρία και ρώτησε πού είχαν βάλει τον Λάζαρο. (Ιωάν. 11:20-35) Ποιο είναι το δίδαγμα; Όταν παρηγορούμε εκείνους που υποφέρουν, πρέπει να διακρίνουμε τις ανάγκες τους αντί να προσπαθούμε να χρησιμοποιούμε μια τυποποιημένη προσέγγιση για όλους.

9. Πώς μπορούμε να χρησιμοποιούμε τη Γραφή για να παρηγορούμε άλλους; (Ρωμαίους 15:4, 5)

⁹ Να χρησιμοποιείτε τη Γραφή. Όταν δίνετε σε κάποιον “την παρηγοριά από τις Γραφές”, μπορείτε να τον βοηθήσετε να αποκτήσει ελπίδα. (Διαβάστε Ρωμαίους 15:4, 5) Αυτή η ελπίδα, με τη σειρά της, παρέχει περαιτέρω παρηγοριά και ενθάρρυνση. (Ησ. 40:31) Πώς μπορείτε να βρείτε μια κατάλληλη Βιβλική περικοπή για να ενθαρρύνετε κάποιον; Μερικοί έχουν έναν κατάλογο εδαφίων τον οποίο συμβουλεύονται όταν χρειάζεται. Θα βρείτε τέτοιες περικοπές στο βιβλίο Εδάφια για τη Χριστιανική Ζωή, στο θέμα «Παρηγοριά». Ζητήστε από τον Ιεχωβά να σας βοηθήσει να χρησιμοποιήσετε τον Λόγο του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για να δώσετε ενθάρρυνση. Το πνεύμα του θα σας βοηθήσει να θυμηθείτε κατάλληλα εδάφια όταν τα χρειαστείτε.​—Ιωάν. 14:26.

10. Γιατί πρέπει να μιλάμε με καλοσύνη όταν προσπαθούμε να ενθαρρύνουμε κάποιον;

¹⁰ Να μιλάτε με καλοσύνη. Όπως είδαμε, το ρήμα παρακαλέω του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου, το οποίο αποδίδεται «παρηγορώ», μπορεί επίσης να αποδοθεί «παροτρύνω» ή «παρακινώ». Κάποιες φορές, ίσως χρειαστεί να παροτρύνετε ή να παρακινήσετε το άτομο που παρηγορείτε να διορθώσει τον τρόπο σκέψης του. Αν κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο, σκεφτείτε προσεκτικά προτού μιλήσετε ώστε τα λόγια σας να γιατρέψουν αυτό το άτομο και όχι να το πληγώσουν. (Παρ. 12:18) Ο Ιεχωβά έθεσε το τέλειο παράδειγμα όταν μίλησε με τον Ηλία, ο οποίος είχε εσφαλμένη εντύπωση για την αξία του έργου του και για την έκταση της αποστασίας του Ισραήλ. Ο Ιεχωβά βοήθησε με καλοσύνη τον Ηλία να διορθώσει τον τρόπο σκέψης του χωρίς να στρέψει ευθέως την προσοχή στα λάθη του. (1 Βασ. 19:15-18) Με καλοσύνη και προσεκτική σκέψη, μπορείτε και εσείς να κάνετε το ίδιο. Όταν εκφωνείτε ομιλίες ή δίνετε απαντήσεις στις συναθροίσεις, να μιλάτε πάντοτε με καλοσύνη και θετικό τόνο καθώς προσπαθείτε να ενθαρρύνετε και να ενισχύσετε τους αδελφούς και τις αδελφές σας.

11. Τι χρειάζονται πολλές φορές εκείνοι που περνούν στενοχώριες; (1 Ιωάν. 3:18)

¹¹ Να παρέχετε πρακτική βοήθεια. Εκείνοι που περνούν στενοχώριες συνήθως χρειάζονται κάτι παραπάνω από λόγια παρηγοριάς. (Διαβάστε 1 Ιωάννη 3:18) Ο Βαρνάβας έθεσε καλό παράδειγμα όταν πούλησε κάποιο ακίνητο και δώρισε τα χρήματα για να βοηθήσει τους νεοβαφτισμένους αδελφούς και αδελφές του που είχαν ανάγκη. (Πράξ. 4:36, 37) Πολλοί συγχριστιανοί μας σήμερα ακολουθούν το θαυμάσιο παράδειγμά του παρέχοντας πρακτική βοήθεια σε όσους το χρειάζονται. Η Γκαμπριέλα, από την Πολωνία, καταρρακώθηκε όταν μια πλημμύρα προξένησε μεγάλες ζημιές στο σπίτι της. Η ίδια λέει: «Ήμουν τρομοκρατημένη και ανησυχούσα τρομερά, όπως και οι γονείς μου, που έμεναν μαζί μου. Αναρωτιόμουν πώς θα τα βγάλω πέρα. Αλλά ήρθαν αδελφοί από γειτονικές εκκλησίες και έκαναν πάρα πολλές δουλειές μέσα σε μία μόνο μέρα. Εκείνη η εμπειρία ενίσχυσε την πίστη μου ότι ο Ιεχωβά κατευθύνει τους υπηρέτες του να παρηγορούν εκείνους που υποφέρουν».

12. Πώς βοηθάτε τους συγχριστιανούς σας όταν υπομένετε πιστά δοκιμασίες;

¹² Να υπομένετε τις δοκιμασίες σας. Ο Παύλος είπε στους Θεσσαλονικείς ότι παρηγορήθηκε και αναζωογονήθηκε όταν έμαθε για την πιστή τους υπομονή. Ήξερε ότι το έργο που είχε κάνει ανάμεσά τους δεν είχε αποβεί μάταιο. (1 Θεσ. 3:5-8) Ο Παύλος, με τη σειρά του, έλπιζε να παρηγορήσει τους αδελφούς του​—ακόμα και εκείνους που δεν τον είχαν γνωρίσει προσωπικά​—μέσω του αγώνα που έκανε για χάρη τους. (Κολ. 2:1, 2) Παρόμοια, όταν οι συγχριστιανοί μας βλέπουν πώς μας βοηθάει ο Ιεχωβά να υπομένουμε επιτυχώς τις δοκιμασίες μας, ενθαρρύνονται πολύ.

13. Τι πρέπει να κάνουμε καθώς ενθαρρύνουμε άλλους;

¹³ Να είστε μακρόθυμοι. Οι αδελφοί και οι αδελφές που έχουν αποθαρρυνθεί ίσως δεν ανταποκρίνονται αμέσως στις προσπάθειές μας να τους παρηγορήσουμε. Αλλά οι Γραφές μάς δίνουν τη συμβουλή: «Να ενθαρρύνετε ο ένας τον άλλον». Η λέξη παρακαλείτε του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου, που εδώ αποδίδεται «να ενθαρρύνετε», είναι σε διαρκή χρόνο, πράγμα που δείχνει ότι αυτό πρέπει να γίνεται συνεχώς. (1 Θεσ. 5:11) Να είστε μακρόθυμοι καθώς συνεχίζετε να παρηγορείτε εκείνους που χρειάζονται τη στήριξή σας. (1 Θεσ. 5:14) Βέβαια, για τον καθέναν από εμάς έρχεται η στιγμή που χρειάζεται παρηγοριά. Τι μπορούμε να κάνουμε τότε;

ΟΤΑΝ ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ

14, 15. Τι πρέπει να κάνουμε σε καιρούς ανησυχίας ή στενοχώριας;

¹⁴ Να προσεύχεστε στον Ιεχωβά. Να του ζητάτε να σας παρηγορεί σε καιρούς ανησυχίας ή στενοχώριας. (Ψαλμ. 94:19) Να είστε συγκεκριμένοι στις προσευχές σας. Να του ανοίγετε την καρδιά σας. (Ψαλμ. 62:8) Είναι αλήθεια ότι ο Ιεχωβά ήδη γνωρίζει πώς νιώθετε προτού ακόμα προσευχηθείτε. Αλλά αν του εκφράζετε τις ενδόμυχες σκέψεις σας μέσω εγκάρδιας προσευχής, δείχνετε την πίστη σας. Και ο Ιεχωβά πάντοτε απαντάει με τον δικό του τρόπο στις προσευχές που αναπέμπονται με πίστη. (Μάρκ. 11:24) Τα εδάφια Φιλιππησίους 4:6, 7 μας παροτρύνουν: «Ας γνωστοποιούνται τα αιτήματά σας στον Θεό· και η ειρήνη του Θεού η οποία υπερβαίνει κάθε κατανόηση θα περιφρουρήσει την καρδιά σας και τις διανοητικές σας δυνάμεις».

¹⁵ Να ζητάτε βοήθεια από άλλους. Εκμυστηρευτείτε τα αισθήματά σας σε κάποιον ώριμο φίλο ή σε έναν πρεσβύτερο που εμπιστεύεστε. Οι αδελφοί και οι αδελφές σας μπορούν να αποτελέσουν πηγή παρηγοριάς, αλλά ίσως δεν ξέρουν πώς νιώθετε ή τι χρειάζεστε αν δεν τους το πείτε. (Παρ. 14:10) Μπορείτε να τους ζητήσετε να σας ακούσουν με κατανόηση ή να αναφέρουν κάποιο εδάφιο ή ένα άρθρο που έχουν βρει παρηγορητικό.

16. Τι μπορεί να συμβεί όταν οι άλλοι προσπαθούν να σας ενθαρρύνουν, αλλά τι πρέπει να θυμάστε;

¹⁶ Να είστε μακρόθυμοι και συγχωρητικοί. Οι αδελφοί και οι αδελφές σας μπορεί να κάνουν λάθη στην προσπάθειά τους να σας ενθαρρύνουν. Λόγου χάρη, ίσως πουν ή κάνουν κάτι που θα σας κάνει να νιώσετε χειρότερα και όχι καλύτερα. Αν συμβεί αυτό, να είστε μακρόθυμοι μαζί τους. (1 Κορ. 13:4, 7) Και να θυμάστε τι λέει το εδάφιο Ιακώβου 3:2: «Αν κάποιος δεν σφάλλει σε λόγο, είναι τέλειος άνθρωπος». Να εστιάζετε στα καλά κίνητρα των αδελφών σας. Μην ξεχνάτε ότι «το μεν πνεύμα είναι πρόθυμο, αλλά η σάρκα αδύναμη».​—Ματθ. 26:41.

17. Τι πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε;

¹⁷ Όλοι χρειαζόμαστε παρηγοριά και ενθάρρυνση, και αυτή η ανάγκη θα μεγαλώνει καθώς οι τελευταίες ημέρες γίνονται πιο κρίσιμες και καθώς οι εχθροί του Θεού μάς εναντιώνονται με ακόμα μεγαλύτερη μανία. Ας είμαστε αποφασισμένοι να καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια για να παρηγορούμε ο ένας τον άλλον.