Απανθρωπιά—Το Τέλος της Πλησιάζει!

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ Κιτς έγραψε, «Ένα πράγμα ομορφιάς είναι χαρά για πάντα». Πολλά όμορφα πράγματα—ζωγραφιές, γλυπτά και ιδιαίτερα λογοτεχνικά αριστουργήματα—αποκαλύπτουν κάτι για το δημιουργό τους. Η γη, αυτό το «πράγμα ομορφιάς», με τα θαύματα της ζωής που περιέχει, την ανάπτυξη, το χρώμα, τη γεύση και χίλιες άλλες απολαύσεις, αποκαλύπτει ένα Δημιουργό που είναι πάνσοφος, παντοδύναμος και στοργικός.

Το μεγαλύτερο φιλολογικό αριστούργημα όλων των εποχών, η Βίβλος, είναι επίσης ένα «πράγμα ομορφιάς» και «μια χαρά» σε εκατομμύρια ανθρώπους για εκατοντάδες χρόνια. Μας λέει ότι «ο Θεός είναι αγάπη», ότι είναι «οικτίρμων και ελεήμων» και ότι ο άνθρωπος φτιάχτηκε «κατ’ εικόνα Θεού». (1 Ιωάννου 4:8· Έξοδος 34:6· Γένεσις 1:27) Πολλοί άνθρωποι αντανακλούν καθαρά τις ιδιότητες του Πλάστη τους και δείχνουν πραγματική συμπόνια και καλοσύνη. Απεχθάνονται τη βάναυση και απάνθρωπη διαγωγή. Έτσι—

Πώς Προήλθε «Η Απανθρωπιά του Ανθρώπου για τον Άνθρωπο;»

Ασφαλώς όχι από το Θεό. Προτού ο Θεός δημιουργήσει το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, προετοίμασε στοργικά ένα θαυμάσιο σπίτι γι’ αυτούς. Ένα κομμάτι της γης το στόλισε με δέντρα, λουλούδια, φρούτα, ποτάμια και ζώα σε αφθονία—τον Παράδεισο! Για να απολαμβάνουν αυτήν την ομορφιά για πάντα, έπρεπε να υπακούνε στο Θεό, να ενεργούν με το δικό του τρόπο. Αλλά δεν ήταν ρομπότ, προγραμματισμένοι για να υπακούνε· είχαν ελευθερία θέλησης και εκλογής. Ο Θεός ήθελε από τα ανθρώπινα πλάσματά του, την κορυφαία δόξα της ορατής του δημιουργίας, να τον υπηρετούν επειδή τον αγαπούσαν και χαίρονταν να κάνουν το θέλημα του.

Για το Θεό και την αόρατη αγγελική του κτίση, ο κήπος της Εδέμ και οι ευτυχισμένοι, αρμονικοί κάτοικοί του ήταν ένα υπέροχο θέαμα. Ο σκοπός του Θεού ήταν, απ’ αυτήν την ένδοξη γένεση, ολόκληρη η γη να γίνει ένας παγγήινος Παράδεισος με ευτυχισμένους ανθρώπους οι οποίοι θα έφερναν τιμή και δόξα σ’ αυτόν.

Αλλά και οι άγγελοι ήταν επίσης ελεύθεροι ηθικοί παράγοντες. Ένας απ’ αυτούς επέτρεψε στην απληστία και στη φιλοδοξία να τον αιχμαλωτίσουν. Άρχισε να οραματίζεται τον εαυτό του σαν το θεό του ανθρώπινου γένους. (2 Κορινθίους 4:4) Έτσι μηχανεύτηκε να κερδίσει τους πρώτους δυο ανθρώπους με το μέρος του. Για να δελεάσει την Εύα να ενωθεί στην ανταρσία του, της υποσχέθηκε, «Θέλετε είσθαι ως θεοί», και, επιπλέον, «δεν θέλετε βεβαίως αποθάνει»—το πρώτο ψέμα που ειπώθηκε. (Γένεσις 3:4, 5) Η Εύα έπεσε θύμα στην παγίδα, και ο Αδάμ αργότερα ενώθηκε μαζί της υποχωρώντας στην παρακίνηση του στασιαστικού αγγελικού σοφού και έμπιστου συμβούλου τους. Έτσι ο πρώην άγγελος έγινε αντίδικος του Θεού, ή στα Εβραϊκά «Σατανάς».

Ο Θεός είχε προειδοποιήσει τον Αδάμ ότι η συνέπεια της ανταρσίας θα ήταν «θέλεις εξάπαντος αποθάνει». (Γένεσις 2:17) Επειδή η υπόσχεση του Σατανά ότι δε θα πέθαιναν στη σάρκα ήταν ψεύτικη και η προειδοποίηση του Θεού αληθινή, ο Αδάμ και η Εύα πέθαναν και έτσι ο Σατανάς έγινε «απ’ αρχής ανθρωποκτόνος». (Ιωάννης 8:44) Λόγω της διαβολικής του επιρροής καταστράφηκε και η ειρήνη και η αρμονία στην ανθρώπινη οικογένεια. Αργότερα, ο μεγαλύτερος γιος του Αδάμ, ο Κάιν, ζήλεψε επειδή η προσφορά που έκανε ο αδελφός του Άβελ στον Ιεχωβά έγινε δεκτή, αλλά η δική του απορρίφθηκε. Επειδή ο Κάιν ‘αγανάκτησε πάρα πολύ’, δολοφόνησε αδίστακτα τον Άβελ. Η «απανθρωπιά του ανθρώπου για τον άνθρωπο» είχε αρχίσει.—Γένεσις 4:2-8.

Αυτός ο φόνος έστρεψε επίσης την προσοχή στο ζήτημα της αγνής λατρείας ενάντια στην ψεύτικη. Ο Άβελ ήταν ο πρώτος από μια μεγάλη σειρά μαρτύρων του Ιεχωβά που υπέστησαν μαρτυρικό θάνατο λόγω της πίστης τους.

Μερικό καιρό μετά τη δολοφονία του Άβελ, άλλοι άγγελοι παγιδεύτηκαν από το Σατανά να υλοποιηθούν για να έχουν σχέσεις με ελκυστικές γυναίκες στη γη, και έτσι ήρθαν κάτω από την επιρροή του Σατανά. Απ’ αυτές τις παράνομες σχέσεις ήρθαν οι «Νεφιλείμ», οι «δυνατοί»—τυραννικοί τύποι. Δεν πέρασε πολύς καιρός «και ενεπλήσθη η γη αδικίας»—η «απανθρωπιά» του ανθρώπου πολλαπλασιάστηκε. (Γένεσις 6:1-11) Ο Ιεχωβά, μ’ όλη τη δικαιοσύνη και το έλεος του, δεν μπορούσε να επιτρέψει να εξακολουθήσουν να υπάρχουν αυτές οι χαώδεις συνθήκες. Κατέστρεψε με Κατακλυσμό αυτό το αρχαίο σύστημα της εποχής του Νώε.—2 Πέτρου 2:5.

Αλλά ο Κατακλυσμός δεν εξάλειψε την αχρεία επιρροή του Σατανά. Ανάγκασε τους απειθείς αγγέλους να αφήσουν τα υλικά τους σώματα, και τώρα, χωρισμένοι από την άγια οργάνωση του Ιεχωβά, αποτέλεσαν μια αόρατη δαιμονική οργάνωση κάτω από την κυριαρχία του Σατανά. (Εφεσίους 6:12) Για να ελέγχουν το ανθρώπινο γένος χρησιμοποιούν τον πνευματισμό, τη νεκρομαντεία, την αστρολογία και άλλες αποκρυφιστικές επινοήσεις. Μολονότι δεν μπορούν πάλι να πάρουν ανθρώπινη μορφή, συχνά ελέγχουν τους ανθρώπους, τα ζώα, και τα άψυχα πράγματα όπως είναι τα φετίχια. Κάτω από την επιρροή των δαιμονικών δυνάμεων και τον τυφλό φανατισμό της ψεύτικης θρησκείας, του εθνικισμού και του ρατσισμού, οι άνθρωποι κάνουν απάνθρωπα πράγματα που φυσιολογικά δεν θα τα έκαναν.

Επομένως, δεν πρέπει να απορεί κανείς που ο θρησκευτικός διωγμός εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι σήμερα. Στην πρώτη μας παράγραφο στη σελίδα 3 αναφέρθηκε για μια ομάδα Χριστιανών που χτυπήθηκε με ρόπαλα τόσο πολύ μέχρι θανάτου. Αυτοί υπέφεραν επειδή ήταν Μάρτυρες του Ιεχωβά. Σ’ αυτή την περίπτωση επέζησαν από τον ξυλοδαρμό. Μολονότι θηριώδη χτυπήματα έπεσαν με μανία πάνω στον οδηγό του ομίλου, αυτός, προσευχήθηκε στον Ιεχωβά παρακαλώντας τον «να φροντίσει για τις ζωές αυτών των ανθρώπων, των ‘προβάτων’ Του». Προς έκπληξη της αστυνομίας, ούτε ένας απ’ αυτούς δεν πέθανε. Ο Ιεχωβά μπορεί να προστατέψει τους δικούς του, αν αυτό είναι το θέλημα του.—2 Χρονικών 16:9.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα φυλετικά μίση έχουν οδηγήσει σε βάναυσες οχλοκρατικές πράξεις και μάλιστα και σε λιντσαρίσματα. Είναι πολύ γνωστή επίσης η σκληρή στάση μερικών Αφρικανών λευκών απέναντι στους μαύρους. Η θρησκεία συχνά έχει εργαστεί χέρι με χέρι με την πολιτική για να δημιουργήσει το μακρύ και αιματοβαμμένο υπόμνημα απάνθρωπων πράξεων που γεμίζουν τα ιστορικά βιβλία. Όπως έγραψε ο καθηγητής θρησκευτικών μελετών στο Πανεπιστήμιο Ιμπαντάν της Νιγηρίας, ο Ε. Μπολάγι Ιντόγου: «Η παπαδοκρατία με όλες τις . . . αηδιαστικές μορφές απανθρωπιάς που διέπραξε στο όνομα του Θεού—έχει φέρει σε μεγάλη αμηχανία τη θρησκεία . . . Πώς μπορεί να ξεχάσει η ιστορία τις Σταυροφορίες, τους Ιερούς Πολέμους, την Ιερά Εξέταση, τις πυρπολήσεις και τους ακρωτηριασμούς και τις ερημώσεις;»

Πώς Θα Τελειώσει;

Ασφαλώς όχι μέσω ανθρώπινων προσπαθειών. Μερικές ανθρωπιστικές οργανώσεις προσπαθούν να βελτιώσουν την κατάσταση του ανθρώπου, αλλά ο κόσμος έχει βυθιστεί πολύ βαθιά στο βούρκο της διαφθοράς και της βίας για να μπορέσουν να πετύχουν οι προσπάθειες του ανθρώπου.

Ωστόσο, ο Ιησούς είπε: «Τα αδύνατα παρά ανθρώποις είναι δυνατά παρά τω Θεώ». (Λουκάς 18:27) Είπε επίσης στους μαθητές του: «Θαρσείτε, εγώ ενίκησα τον κόσμον». (Ιωάννης 16:33) Σαν κύριος αντίδικος του Θεού που είναι ο Σατανάς, μίσησε τον Ιησού και χρησιμοποίησε πολιτικούς και θρησκευτικούς ηγέτες για να του επιτεθούν—από το Βασιλιά Ηρώδη ο οποίος προσπάθησε να τον δολοφονήσει όταν ήταν μωρό ως τους ιερείς οι οποίοι χρησιμοποίησαν τη δύναμη της Ρώμης για να τον φονεύσουν στον πάσσαλο. Ο Σατανάς προσπάθησε επίσης να δελεάσει τον Ιησού με μια μεγαλοπρεπή παγίδα—«πάντα τα βασίλεια του κόσμου και την δόξαν αυτών»—αν μόνο ο Ιησούς τον λάτρευε. (Ματθαίος 4:8) Αλλά ο Ιησούς ανέτρεψε τις προσπάθειες του Σατανά να τον καταβάλουν· κράτησε ακεραιότητα μέσα από το φριχτό πάθημα του μαστιγώματος και του πάσσαλου.

Είναι σημαντικό ότι στη σκοτεινή ακριβώς στιγμή της φανερής ήττας, ο Ιησούς έδειξε ότι στην πραγματικότητα είχε συμβεί μια οριστική νίκη εναντίον του Σατανά. Ένας από τους συντρόφους του στο πάθημα, ένας ληστής, τον παρακάλεσε: «Μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου». Μέσω του Ιησού, ακόμη κι αυτός ο κοινός εγκληματίας είχε φτάσει να αποκτήσει κάποια εκτίμηση για τη Βασιλεία του Θεού σαν τη μόνη ελπίδα του ανθρώπου. Ο Ιησούς απάντησε θριαμβικά: ‘Αλήθεια σου λέω σήμερα, θα είσαι μαζί μου στον Παράδεισο’.—Λουκάς 23:42, 43, ΜΝΚ.

Εδώ ο Ιησούς καθαρά συνέδεσε τη Βασιλεία του με τον Παράδεισο και έδειξε ότι θα έπαιζε βασικό ρόλο στην εκτέλεση του αρχικού σκοπού του Ιεχωβά γι’ αυτή τη γη. Αλλά πότε; Πώς; Προφανώς ο κακός κόσμος του Σατανά έπρεπε να ξεκαθαριστεί πρώτα. Υπάρχουν αποδείξεις ότι πολύ σύντομα αυτό θα λάβει χώρα.

Όταν οι μαθητές του ρώτησαν τον Ιησού πότε θα συνέβαινε αυτό, ο Ιησούς μίλησε για παγκόσμιο πόλεμο, ελλείψεις τροφίμων, σεισμούς, λοιμούς, αύξηση του εγκλήματος, παράξενα και φοβερά γεγονότα στους ουρανούς, μεγάλη ανησυχία για το μέλλον, και για άλλους παράγοντες, σαν ένα σύνθετο σημείο ότι «το τέλος» είναι κοντά. (Ματθαίος 24:3-14· Λουκάς 21:10, 11, 25, 26) Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν σε μια άνευ προηγουμένου κλίμακα από το 1914. Έτσι, όπως είπε ο Ιησούς: «Όταν δε ταύτα αρχίσωσι να γίνωνται, ανακύψατε . . . διότι πλησιάζει η απολύτρωσίς σας . . . εξεύρετε ότι είναι πλησίον η βασιλεία του Θεού». (Λουκάς 21:28, 31) Επιτέλους το τέλος της «απανθρωπιάς του ανθρώπου για τον άνθρωπο» πλησιάζει!

Να γιατί οι Μάρτυρες του Ιεχωβά κάνουν ήδη μεγάλες αλλαγές στη ζωή τους μελετώντας τη Βίβλο προσεχτικά και κάνοντας αυτά που λέει. Δεν μπλέκονται σε πολιτικές διαμάχες και ‘δεν μαθαίνουν πια τον πόλεμο’. Προσπαθούν να γίνουν πράοι και να αγαπούν τον πλησίον τους. Ο Ιησούς είπε: «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί» και «Μακάριοι οι πραείς, διότι αυτοί θέλουσι κληρονομήσει την γην».—Ησαΐας 2:4· Ματθαίος 5:5, 9.

Αποκαταστημένος Παράδεισος

Στον προσδιορισμένο καιρό του Θεού, ο Ιησούς Χριστός θα πολεμήσει ενάντια στους ‘βασιλιάδες της γης και στα στρατεύματα τους’ και τελικά θα καθαρίσει αυτή τη γη από κάθε ίχνος του Σατανικού κόσμου. Αυτή η τρομερή νίκη θα αποκορυφωθεί με μια ‘μεγάλη θλίψη που δεν έχει γίνει από τότε που άρχισε ο κόσμος’. Ο Σατανάς και οι δαίμονες του στη συνέχεια θα ‘δεθούν’, ή θα περιοριστούν για να μην ασκούν την κακή τους επιρροή στο ανθρώπινο γένος, για χίλια χρόνια.—Ματθαίος 24:21· Αποκάλυψις 16:14-16· 19:11-20· 20:1-3.

Και έπειτα; ‘Νέοι ουρανοί και νέα γη όπου δικαιοσύνη θα κατοικεί’—η Βασιλεία του Θεού θα έχει τον πλήρη έλεγχο καθώς ‘το θέλημα του Θεού θα γίνεται, όπως στον ουρανό και εδώ πάνω στη γη’. (2 Πέτρου 3:13· Ματθαίος 6:10) Κάτω από την κατεύθυνση της Βασιλείας, η γη σιγά-σιγά θα αποκατασταθεί σε Παράδεισο. Και σ’ αυτόν τον Παράδεισο ο ληστής που πέθανε μαζί με το Χριστό θα αναστηθεί από τους νεκρούς σαν ένας από τα εκατομμύρια που βρίσκονται «εν τοις μνημείοις» οι οποίοι θ’ ακούσουν τη φωνή του Ιησού και θα «εξέλθουν».—Ιωάννης 5:28, 29.

Τι θα βρει αυτός ο πρώην εγκληματίας; Τη διαφθορά και τη βαναυσότητα της Ρώμης και όλων των άλλων αυτοκρατοριών και κυβερνήσεων να έχουν εξαφανιστεί για πάντα! Αντί να σκεπάζει τη γη ένα σατανικό πνεύμα απληστίας, σαρκικών επιθυμιών, μίσους και φόβου, θα υπάρχει μια θαυμάσια ατμόσφαιρα ειρήνης, χαράς, ενότητας και αγάπης. Ο πνευματικός παράδεισος που απολαμβάνουν ήδη εκατομμύρια του λαού του Ιεχωβά, θα επεκταθεί σε όλη τη γη. Τα «έργα της σαρκός», που είναι «πορνεία, ακαθαρσία, ασέλγεια, ειδωλολατρεία, φαρμακεία, έχθραι, έριδες, ζηλοτυπίαι, θυμοί, μάχαι, διχοστασίαι, αιρέσεις, φθόνοι, φόνοι, μέθαι, κώμοι, και τα όμοια τούτων», θα εξαλειφθούν, επειδή «οι τα τοιαύτα πράττοντες βασιλείαν Θεού δεν θέλουσι κληρονομήσει».—Γαλάτας 5:19-21.

Ο ληστής χωρίς αμφιβολία έκανε μερικά από αυτά τα πράγματα, αλλά όταν αναστηθεί θα αρχίσει μ’ ένα λευκό μητρώο επειδή «ο αποθανών ηλευθερώθη από της αμαρτίας [του, ΜΝΚ]». Ο ληστής έχει λάβει ήδη ‘το μισθό της αμαρτίας το θάνατο’ και θα μπει στη γραμμή εκείνων που θα λάβουν ‘το δώρο που δίνει ο Θεός’, δηλαδή, ‘αιώνια ζωή μέσω του Χριστού Ιησού του Κυρίου μας’.—Ρωμαίους 6:7, 23.

Τι ανακούφιση, και τι προοπτική για το ληστή και εκατομμύρια άλλους! Όταν η Βασιλεία του Θεού θα κυβερνάει σ’ όλη τη γη δίκαια και σοφά, η γη θα παράγει τον καρπό της και θα εξωραϊστεί. Όλα τα ζωντανά πλάσματα πάνω στη γη, με τη συναρπαστική ποικιλία τους, θα υποταχθούν άλλη μια φορά στον άνθρωπο όπως έγινε στην αρχή. (Γένεσις 1:28· Ησαΐας 11:6-9) Αυτός ο επίγειος Παράδεισος, «ένα πράγμα ομορφιάς», θα είναι μια «χαρά για πάντα».

Και το πιο σπουδαίο, όταν το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά θα ρέει ελεύθερα, η καρποφορία αυτού του πνεύματος θα ανθίσει—«αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια». (Γαλάτας 5:22, 23) Όλες οι φυλές και τα έθνη θα γίνουν μια μεγάλη αδελφότητα. Πώς; ‘Φορώντας την αγάπη—τον τέλειο δεσμό ενότητας’. Η «απανθρωπιά του ανθρώπου για τον άνθρωπο» θα εξαφανισθεί για πάντα.—Κολοσσαείς 3:14.