Ερωτήσεις από Αναγνώστες

■ Όταν το εδάφιο Εβραίους 8:13 μιλάει για τη διαθήκη του Νόμου σαν «παλαιάν . . . [και] πλησίον αφανισμού,» μήπως αναφέρεται στο πλησιάζον τέλος του Ιουδαϊκού συστήματος το 70 μ.Χ.;

Όχι. Μερικοί έχουν εξηγήσει το Εβραίους 8:13 μ’ αυτόν τον τρόπο. Αλλά τα συμφραζόμενα δείχνουν ότι αναφέρεται στην κατάσταση της διαθήκης του Νόμου από τον καιρό που προείπε ο Ιερεμίας τη νέα διαθήκη.

Στους Εβραίους, κεφάλαιο οχτώ, ο απόστολος Παύλος αντιπαραβάλλει δύο διαθήκες. Η «πρώτη διαθήκη» ήταν η διαθήκη του Νόμου που μεσίτευσε ο Μωυσής. Η «δεύτερη» ή νέα διαθήκη είναι μια «καλύτερη διαθήκη» που έχει σαν Μεσίτη τον Ιησού και «ενομοθετήθη με ανωτέρας επαγγελίας.»—Εβραίους 8:6, 7.

Ο Παύλος παρέθεσε από τον Ιερεμία 31:31-34, όπου ο Ιεχωβά υποσχέθηκε να κάνει «προς τον οίκον Ισραήλ και προς τον οίκον Ιούδα διαθήκην νέαν.» Έπειτα ο απόστολος έγραψε: «Λέγων δε καινήν, έκαμε παλαιάν την πρώτην· το δε παλαιούμενον και γηράσκον είναι πλησίον αφανισμού.»—Εβραίους 8:13.

Η επιστολή στους Εβραίους γράφτηκε στη διάρκεια της «συντέλειας του [Ιουδαϊκού] συστήματος,» πιθανόν εννιά περίπου χρόνια πριν καταστρέψουν οι Ρωμαίοι την Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. (Εβραίους 9:26) Έτσι, μερικοί έχουν εξηγήσει το εδάφιο με τον εξής τρόπο: Ο Θεός έπαψε να επιδοκιμάζει το Νόμο με το θάνατο του Ιησού, αλλά η λατρεία του ναού συνέχισε μέχρι το 70 μ.Χ. Έτσι όταν ο Παύλος έγραψε το Εβραίους 8:13 η διαθήκη του Νόμου ήταν ‘παλιά και πλησίον αφανισμού’ και αυτό ήρθε το 70 μ.Χ.

Μια άλλη εξήγηση, όμως, συμφωνεί καλύτερα μ’ αυτά που λέει το κεφάλαιο 8 της προς Εβραίους.

Ο Παύλος τόνισε τη δήλωση του Θεού μέσω του Ιερεμία ότι μια νέα διαθήκη θα αντικαθιστούσε τη διαθήκη του Νόμου, η οποία δεν ήταν άψογη γιατί δεν μπόρεσε να δημιουργήσει έναν δίκαιο λαό. (Ρωμαίους 3:20) Την εποχή του Ιερεμία πρέπει να προκάλεσε έκπληξη στους Ιουδαίους όταν άκουσαν ότι η διαθήκη του Νόμου θα αντικατασταινόταν από μια νέα διαθήκη που θα μπορούσε να κάνει προμήθεια ώστε να συγχωρούνται πλήρως οι αμαρτίες.

Ωστόσο, όταν ο Θεός προείπε συγκεκριμένα γι’ αυτή τη νέα διαθήκη, η παλιά διαθήκη ήταν με μια έννοια παλαιωμένη. Μολονότι ο Θεός επέτρεψε να παραμείνει μέχρι που ήρθε ο Μεσσίας και υπηρέτησε σαν Μεσίτης της νέας διαθήκης, θα μπορούσε να λεχθεί για τη διαθήκη του Νόμου ότι οι μέρες της ήταν αριθμημένες από τότε που ο Ιερεμίας έγραψε αυτά τα λόγια. Γιαυτό, το εδάφιο αρχίζει ως εξής: «Λέγων δε καινήν, έκαμε παλαιάν την πρώτην.» Ή όπως το αποδίδει ο Τζ. Μπ. Φίλλιπς: «Το γεγονός ότι ο Θεός μιλάει για μια νέα διαθήκη . . . κάνει την παλιά απαρχαιωμένη.»

Η μελλοντική αχρήστευση που υπήρξε από τότε που το Ιερεμίας 31:31-34 γράφτηκε έγινε πλήρης πραγματικότητα όταν ο θάνατος του Ιησού τερμάτισε το Νόμο. Γιαυτό, περίπου 28 χρόνια αργότερα ο Παύλος μπορούσε να προσθέσει τα εξής στο επόμενο εδάφιο: «Είχε μεν λοιπόν και η πρώτη σκηνή διατάξεις λατρείας και το άγιον το κοσμικόν.»—Εβραίους 9:1.