Στο Βάθος των Ειδήσεων

Παράξενη Ένωση

Μια ασυνήθιστη μεταβολή συμβαίνει στη σχέση ανάμεσα στον λεγόμενο Χριστιανικό κόσμο και στον Ιουδαϊσμό. Μετά από αιώνες αποξένωσης σφυρηλατείται τώρα ένας δεσμός φιλίας. Ολοένα και περισσότερες εκκλησίες εγκαταλείπουν την άποψή τους ότι ο Θεός έχει αποκόψει τον Ισραήλ και επίσης ότι οι Ιουδαίοι πρέπει να φτάσουν στον Πατέρα μέσω του Ιησού. «Η εκπληκτική αυτή αντιστροφή έχει γίνει και από τους Προτεστάντες και από τους Καθολικούς, και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού», δηλώνει ο Πωλ Μ. Βαν Μπούρεν, διάσημος θεολόγος του Πανεπιστημίου Τεμπλ της Πενσυλβάνιας.

Ακόμη και θεμελιωτιστικές και ευαγγελικές ομάδες εναγκαλίζονται και υποστηρίζουν τους Ιουδαίους ηγέτες. Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ καλωσόρισε και συναντήθηκε με ευαγγελικούς και Βαπτιστές κήρυκες. «Υπάρχει η πεποίθηση ότι καθετί που κάνει το Ισραήλ πρέπει να υποστηρίζεται, επειδή ο Θεός είναι με το μέρος του Ισραήλ,» λέει ο Τίμοθυ Σμιθ, καθηγητής της θεολογίας στο πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς, όπως έγραψε η Δη Νιου Γιορκ Τάιμς.

Μπορεί πολλοί άνθρωποι να θεωρούν το συμβιβασμό αυτό σαν κάτι το υπέροχο. Αλλά αν θεμελιώνεται πάνω σε λανθασμένη βάση, είναι στ’ αλήθεια ωφέλιμος; Ο Ιησούς είπε στους Ιουδαίους ακροατές του: «Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή· ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα ειμή δι’ εμού.» (Ιωάννης 14:6) Κι ακόμη, ο απόστολος Παύλος κατέστησε σαφές ότι μονάχα μέσω του Χριστού και όχι μέσω ανθρωποποίητων συμβιβασμών, μπορούν τα δύο αυτά μέρη να ενωθούν. «Γιατί ο Χριστός ο ίδιος μας έφερε ειρήνη κάνοντας τους Ιουδαίους και τους Εθνικούς ένα λαό. Με το ίδιο του το σώμα κατεδάφισε τον τοίχο που τους χώριζε και τους κρατούσε σαν εχθρούς.»—Εφεσίους 2:14, Σημερινή Αγγλική Μετάφραση.

‘Το Γάλα και το Μέλι Μετατράπηκαν σε Δάκρυα’

Κατά χιλιάδες οι ξένοι συνέρεαν στη Νιγηρία ελκυόμενοι από τα πλούτη της. Ξαφνικά το όνειρό τους να πλουτίσουν μετατράπηκε σε εφιάλτη. Οι παγκόσμιες τιμές πετρελαίου μειώθηκαν, η οικονομία της Νιγηρίας κατέρρευσε. Η πλουσιότερη χώρα της Αφρικής διέταξε όλους τους παράνομα εγκατεστημένους ξένους να εγκαταλείψουν τη χώρα μέσα σε δύο εβδομάδες. Έφυγαν δύο εκατομμύρια. Δεκάδες απ’ αυτούς πέθαναν στο επίπονο ταξίδι τους οδοιπορώντας προς την πατρίδα τους στο Τόγκο, στο Μπενίν, στο Άνω Βόλτα, στο Καμερούν, στο Μάλι, στο Τσαντ, στο Νίγηρα και στη Γκάνα. Ένας από τη Γκάνα παρατηρώντας το σταθερό αυτό ρεύμα των ξένων εργατών που επέστρεφαν, είπε: «Πήγαιναν να βρουν γάλα και μέλι και επιστρέφουν πίσω με δάκρυα στα μάτια».

Η παγκόσμια ιστορία είναι γεμάτη με γρήγορες, απρόσμενες οικονομικές καταρρεύσεις όπως κι αυτή. Αμέτρητα εκατομμύρια έχουν δει το μέλλον τους να καταρρέει γιατί εμπιστεύτηκαν στο προστατευτικό τείχος των υλικών αγαθών για να αντιμετωπίσουν την οικονομική συμφορά. Είναι σαν αυτούς που περιγράφονται στο Παροιμίες 18:11: «Τα αγαθά του πλουσίου είναι η οχυρά αυτού πόλις, και φαντάζεται αυτά ως υψηλόν τείχος» Σε αντίθεση το προηγούμενο εδάφιο από αυτό δείχνει πού πρέπει να τίθεται η εμπιστοσύνη ώστε να μην επέρχεται απογοήτευση: ‘Το όνομα του Ιεχωβά είναι πύργος οχυρός. Σ’ αυτόν καταφεύγει ο δίκαιος και βρίσκεται σε προστασία.’—Παροιμίαι 18:10.

Η χρήση Ναρκωτικών Ανέρχεται

Ο Ιησούς προείπε ότι η «αύξηση της ανομίας» θα ήταν μια από τις αποδείξεις των εσχάτων ημερών. (Ματθαίος 24:12) Η παράνομη χρήση ναρκωτικών έχει γίνει μια μεγάλη καθοδηγητική δύναμη πίσω από το έγκλημα. Πράγματι, το Διεθνές Συμβούλιο Ελέγχου Ναρκωτικών στη Βιέννη βλέπει την αύξηση των παράνομων ναρκωτικών σαν ένα κύριο παράγοντα στα εγκλήματα βίας και στην πολιτική αστάθεια. Η υπηρεσία αυτή των Ηνωμένων Εθνών έχει εκδώσει μια σοβαρή μελέτη 32 σελίδων πάνω στην παγκόσμια παραγωγή και στη χρήση των παράνομων ναρκωτικών. Η έκθεση δηλώνει ότι στα τελευταία δυο χρόνια οι πλούσιες συγκομιδές παπαρούνας από το Χρυσό Τρίγωνο, όπως το ονομάζουν—τη Μπούρμπα, την Ταϊλάνδη και το Λάος—έχουν συσσωρεύσει όπιο, μορφίνη και ηρωίνη στις παράνομες παγκόσμιες αγορές. Η Δυτική Ευρώπη κλονίζεται από τα αποτελέσματα, όπως λέει η έκθεση αυτή. «Η ηρωίνη υπάρχει παντού . . . η τιμή της έχει πέσει, ο αριθμός των ατόμων που κάνουν χρήση της είναι αξιοσημείωτος.»

Εάν δεν υπήρχαν αγοραστές για τα παράνομα ναρκωτικά, η πηγή τους και η χρήση τους σύντομα θα εξασθένιζε και θα σταματούσε. Ωστόσο, επειδή πολλοί έχουν γίνει «φιλήδονοι μάλλον παρά φιλόθεοι», η κακή χρήση των ναρκωτικών ανθεί και έχει γίνει μια μεγάλη επιχείρηση—μια ακόμη απόδειξη ότι ζούμε σε «κρίσιμους καιρούς» που χαρακτηρίζουν τις «έσχατες μέρες» της αδικίας.—2 Τιμόθεον 3:1, 4.