Κρατάτε Γερά την Ελπίδα που Είναι Μπροστά Σας
1, 2. Γιατί πρέπει να εξετάσετε σοβαρά το ζήτημα να κρατάτε γερά την ελπίδα σας;
Ο απόστολος Παύλος έγραψε ότι «στην πραγματικότητα γινόμαστε μέτοχοι του Χριστού μόνο αν κρατάμε γερά μέχρι τέλους την πεποίθηση που είχαμε στην αρχή.» (Εβραίους 3:14, ΜΝΚ) Μίλησε επίσης για την ανάγκη «να κρατήσωμεν την προκειμένην ελπίδα.»—Εβραίους 6:18.
2 Ίσως να έχετε γίνει ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά πρόσφατα και να είστε βέβαιος για τις πεποιθήσεις σας. Ή ίσως να είστε ένας Χριστιανός μάρτυρας του Ιεχωβά για δεκαετίες και να πιστεύετε ότι είστε σταθερός στο δρόμο της αλήθειας. Όποια κι αν είναι η περίπτωση, πιθανόν όλοι μας να μπορούμε να φέρουμε στο νου μερικούς ανθρώπους τους οποίους γνωρίζουμε και οι οποίοι έχουν πάψει να περπατούν στην οδό της αλήθειας, όπως είχε συμβεί και στον πρώτο αιώνα. (Φιλιππησίους 3:18· Πράξεις 20:30) Μερικοί μπορεί σιγά-σιγά να έχουν χάσει την πίστη τους, να έχουν απορροφηθεί από υλικά ενδιαφέροντα ή να έχουν υποκύψει σε πειρασμό και να έχουν αμαρτήσει.
3-5. Πώς μπορεί η επιστολή στους Εβραίους να μας βοηθήσει σχετικά με την ελπίδα μας;
3 Πώς μπορούμε ν’ αποφύγουμε να συμβεί αυτό σ’ εμάς; Ας κάνουμε μερικές σκέψεις πάνω στη συμβουλή που δίνει η προς Εβραίους επιστολή. Θα καταλάβουμε πόσο κατάλληλη είναι αυτή για τον καιρό μας, βλέποντας την πιστή υπομονή πολλών σημερινών μαρτύρων του Ιεχωβά οι οποίοι έχουν ενισχυθεί από αυτή τη συμβουλή.
4 Η επιστολή στους Εβραίους γράφτηκε σε Χριστιανούς που ήταν «ουρανίου προσκλήσεως μέτοχοι.» Ήταν χρισμένοι με το πνεύμα του Θεού και είχαν τη στερεή ελπίδα ν’ ακολουθήσουν τον Χριστό τον πρόδρομο στον ουρανό. Όπως μπορείτε να φανταστείτε, ‘η ελπίδα αυτή ήταν άγκυρα για την ψυχή, βέβαιη και ασφαλής.’ Ωστόσο, ο Παύλος στρέφει την προσοχή μας στην ανάγκη να ‘κρατάμε γερά την ελπίδα που έχει τεθεί μπροστά μας.’ (Εβραίους 3:1· 6:18-20) Αν εκείνοι είχαν μια τέτοια ανάγκη, πόσο περισσότερο την έχουν τώρα το χρισμένο υπόλοιπο κι ο «πολύς όχλος» που περιμένουν να επιζήσουν από την ερχόμενη ‘μεγάλη θλίψη.’—Αποκάλυψις 7:9, 15.
5 Στην επιστολή στους Εβραίους ο Ιεχωβά μάς προειδοποιεί για κινδύνους όπως ‘η βαθμιαία απομάκρυνση,’ ‘η αποστασία’, ‘η νωθρότητα,’ ‘η οπισθοχώρηση σε καταστροφή’ ή ‘η παραίτηση’. (Εβραίους 2:1· 6:6, 12· 10:39· 12:25) Η επιστολή προσφέρει έξοχη συμβουλή για να μας βοηθήσει να δείχνουμε ‘εργατικότητα για να έχουμε την πλήρη βεβαίωση της ελπίδας μέχρι το τέλος’ και για να είμαστε ‘από εκείνο το είδος που έχουν πίστη για τη διαφύλαξη ζωντανής της ψυχής.’—Εβραίους 6:11· 10:39.
‘Όχι από Εκείνους που Σύρονται προς τα πίσω’
6. Τι είχαν αντιμετωπίσει, οι Εβραίοι Χριστιανοί, αλλά ποια ανάγκη είχαν;
6 Είναι φανερό ότι πολλοί από τους Εβραίους Χριστιανούς είχαν δοκιμάσει διωγμό. Είχαν ‘υπομείνει μεγάλο αγώνα παθημάτων,’ όπως με το να ριχτούν σ’ ένα Ρωμαϊκό θέατρο ή να κινδυνέψουν προσπαθώντας να βοηθήσουν εκείνους που ήταν στη φυλακή. (Εβραίους 10:32-34) Παρόλ’ αυτά, έπρεπε να εργαστούν για να μη γίνουν ‘από εκείνους που σύρονται προς τα πίσω για καταστροφή, αλλά να είναι από εκείνο το είδος που έχουν πίστη για τη διαφύλαξη ζωντανής της ψυχής.’—Εβραίους 10:39.
7. (α) Πώς θα μπορούσε η προοπτική διωγμού να επηρεάσει ένα Χριστιανό; (β) Τι πρέπει να ρωτήσετε τον εαυτό σας;
7 Έτσι υπάρχει ο κίνδυνος μήπως ένας Χριστιανός αναπτύξει φόβο για την εναντίωση, που θα τον κάνει να ‘συρθεί προς τα πίσω’ ή να συμβιβαστεί. Τι θα πούμε για τον εαυτό μας; Ίσως ως τώρα να είχαμε περιορισμένη εναντίωση, όπως από συμμαθητές ή από συνεργάτες. Ακόμη μερικοί μπορεί να υπέστησαν σωματική κακομεταχείριση, όπως από έναν άπιστο γαμήλιο σύντροφο ή από ένα γονέα. Πάντως σε πολλές χώρες είναι μάλλον ασυνήθιστο να διώκεται σκληρά ένας Μάρτυρας λόγω της πίστεως του. Αυτό μόνο τον κάνει να είναι λιγότερο προετοιμασμένος για έντονο διωγμό και πιο ευάλωτο στο να ‘συρθεί προς τα πίσω’ όταν έρθει ο διωγμός. Ας ρωτήσουμε, ‘Θα ήταν δυνατόν εγώ, αφού έχω ζήσει μια άνετη ζωή, να πειραστώ ώστε να συρθώ προς τα πίσω αν αντιμετώπιζα σοβαρή απειλή, όπως είναι η απώλεια του σπιτιού μου, της εργασίας μου ή της επαφής με την οικογένειά μου, ή η φυλάκιση και η σωματική κακοποίηση;’
8. Ποια συμβουλή μάς προσφέρει η επιστολή στους Εβραίους για την αντιμετώπιση του διωγμού;
8 Καθώς ο Παύλος κάνει σχόλια για το πώς να δείχνουμε πίστη κάτω από αντίξοες περιστάσεις, μάς παροτρύνει να συλλογιζόμαστε πώς υπέμεινε ο Ιησούς. (Εβραίους 12:2, 3) Κατόπιν ο Παύλος μάς υπενθυμίζει ότι αν έρθει σοβαρός διωγμός, πρέπει να τον θεωρούμε σαν ένα είδος ωφέλιμης διαπαιδαγωγήσεως. Βέβαια, δεν είναι ο Θεός αυτός που προκαλεί το διωγμό· αυτός απλώς τον επιτρέπει. Ωστόσο, ο διωγμός μπορεί να μας εκπαιδεύσει ή να μας βοηθήσει να βελτιωθούμε σε Χριστιανικές ιδιότητες που χρειαζόμαστε, όπως είναι η υπομονή, η ανοχή, η οσιότητα και η εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά.—Εβραίους 12:4-11· Ιακώβου 1:2-4.
9. (α) Πώς ξέρουμε ότι ατελείς άνθρωποι μπορούν να υπομείνουν διωγμό; (β) Τι συνέβη με μερικές αδελφές σε μια κομμουνιστική χώρα στη δεκαετία του 1960;
9 Για να μη νομίζουμε ότι μόνο ένας τέλειος άνθρωπος θα μπορούσε να υπομείνει, όπως ήταν ο Ιησούς, η προς Εβραίους επιστολή δείχνει πώς ατελείς άντρες και γυναίκες, σαν κι εμάς, υπέμειναν μέσω πίστεως. (Εβραίους 11:35-40· 12:1) Το «νέφος μαρτύρων» που έχουν υπομείνει με πίστη έχει αυξηθεί στους σημερινούς καιρούς. Τον Αύγουστο του 1982 μια Ελβετική εφημερίδα δημοσίευσε ένα άρθρο που διηγούνταν τις πείρες μιας γυναίκας που ήταν φυλακισμένη με Μάρτυρες του Ιεχωβά σ’ ένα στρατόπεδο εργασίας για γυναίκες σε μια κομμουνιστική χώρα πριν από 20 περίπου χρόνια. Παρακάτω αναφέρουμε μερικά κύρια σημεία από τα σχόλια της:
Μόνο οι μεγάλες εκκλησίες έχουν μερική ελευθερία γιατί κηρύττουν αυτά που επιτρέπει το Κράτος. Δεν συμβαίνει το ίδιο και με τα μικρότερα δόγματα που συναθροίζονται σε σπίτια. Εκείνοι που διώκονται περισσότερο είναι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Πολλοί Μάρτυρες στων οποίων τα σπίτια βρέθηκαν τεύχη της Σκοπιάς έχουν καταδικαστεί σε φυλάκιση 10 χρόνων. Μπορεί να καταλάβει κανείς, λοιπόν, γιατί η διοίκηση του στρατοπέδου ήταν εξοργισμένη όταν οι Μάρτυρες με κάποιον τρόπο συνέχιζαν να λαβαίνουν έντυπα σε αρκετή ποσότητα. Είχαν γυμνώσει και ψάξει όλους τους φυλακισμένους, κι είχαν ψάξει τα ρούχα τους ως την τελευταία κλωστή. Επίσης, οποιοσδήποτε φυλακισμένος εργαζόταν στα χωράφια ήταν κάτω από ένοπλη παρακολούθηση και τον έψαχναν μόλις γύριζε μέσα από την πύλη. Και πάλι τα έντυπα εμφανίζονταν. Ήταν σαν να είχαν πετάξει άγγελοι τη νύχτα και τα είχαν ρίξει. Οι περισσότερες από τους Μάρτυρες ήταν νεαρές γυναίκες. Η πρώτη φυλάκιση ήταν από 5 ως 7 χρόνια, η δεύτερη καταδίκη όχι λιγότερο από 10 χρόνια. Οι Μάρτυρες είχαν τη χειρότερη μεταχείριση στο στρατόπεδο. Όταν συγκεντρώνονταν περισσότεροι από τρεις, τους διέταζαν να διαλυθούν.
10. Ποια απόφαση μάς βοηθάει να πάρουμε η επιστολή στους Εβραίους σχετικά με τα διωγμό;
10 Σχετικά με αρχαία παραδείγματα πίστεως κάτω από σκληρό διωγμό, η επιστολή στους Εβραίους λέει ότι ‘ο κόσμος δεν ήταν άξιός τους,’ αλλά ότι ο Ιεχωβά θα φροντίσει ώστε αυτοί να ‘τελειοποιηθούν’ στον γήινο Παράδεισο. Ποιος θα μπορούσε να ζητήσει περισσότερα; Γιαυτό ας βάλουμε στην καρδιά τόσο τα αρχαία όσο και τα σύγχρονα παραδείγματα πίστεως. Αντί να ‘συρόμαστε προς τα πίσω για καταστροφή’, πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι να ‘έχουμε πίστη για τη διαφύλαξη ζωντανής της ψυχής.’—Εβραίους 11:38, 40· 10:39.
Ας μην ‘Ξεφύγουμε Σιγά-Σιγά’
11. Πώς το να ‘ξεφύγει σιγά-σιγά’ θα μπορούσε να είναι κίνδυνος για κάποιον που υπήρξε Χριστιανός για αρκετό διάστημα;
11 Όπως δείχνει η επιστολή στους Εβραίους, ένας άλλος κίνδυνος είναι ‘να ξεφύγουμε σιγά-σιγά.’ (Εβραίους 2:1) Σκεφτείτε πώς θα μπορούσε να συμβεί αυτό. Ένα άτομο—θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε από μας—έγινε Χριστιανός κι ήταν με θαυμαστό τρόπο γεμάτος ενθουσιασμό. Πρόθυμα συμμετείχε στη διακονία του αγρού ακόμη κι όταν είχε μόνο περιορισμένη Βιβλική γνώση. (Πράξεις 3:1-9· 8:39· 13:48, 49) Ύστερα από μερικά χρόνια ο ενθουσιασμός του θα πρέπει να έχει ωριμάσει σε θερμό ζήλο και βαθιά αφοσίωση. Έχει όμως; Θεωρεί τη Χριστιανική διακονία σαν ένα τρόπο για να εκδηλώσει την αγάπη του για τον Θεό και για να βοηθήσει άλλους, όπως βοηθήθηκε ο ίδιος; Ή μήπως έχει γίνει μια ρουτίνα, ή μια δουλειά; Αν έχει παιδιά, τα προτρέπει τακτικά και με ενθουσιασμό να είναι ολοχρόνιοι διάκονοι; Ή μήπως το αναφέρει αυτό μόνο συμπτωματικά και με λιγότερη πεποίθηση απ’ όσο όταν τους λέει να προκόψουν στο σχολείο, να βρουν μια καλοαμειβόμενη δουλειά, ή ν’ αποχτήσουν ένα ωραίο σπίτι;—Αποκάλυψις 2:4.
12. (α) Ποια σύσταση μάς κάνει η επιστολή στους Εβραίους για να μπορέσουμε ν’ αποφύγουμε να ‘ξεφύγουμε σιγά-σιγά’; (β) Ποιες ερωτήσεις θα μπορούσαμε να εξετάσουμε σχετικά με το να προσέχουμε στο Λόγο;
12 Ένα βήμα για ν’ αποφύγουμε να ‘ξεφύγουμε σιγά-σιγά’ είναι να ‘προσέχουμε περισσότερο από το συνηθισμένο στα πράγματα που ακούσαμε.’ (Εβραίους 2:1) Μερικοί από τους Εβραίους Χριστιανούς είχαν αποτύχει σ’ αυτό το σημείο. Αφού έμαθαν τις «στοιχειώδεις διδασκαλίες για τον Χριστό,» δεν «αγωνίστηκαν για ωριμότητα.» Ενώ ‘έπρεπε να είναι δάσκαλοι’ έμεναν ακόμη στα στοιχειώδη πράγματα. (Εβραίους 5:12-6:2, ΜΝΚ) Τι γίνεται με μας; Μήπως απλώς προχωρούμε νωχελικά ή προοδεύουμε με το να δίνουμε προσοχή στην προσωπική μελέτη; Προσπαθούμε να διαβάζουμε κάθε μέρα ένα μέρος της Γραφής; Μελετούμε τις Χριστιανικές εκδόσεις με γνήσιο ενδιαφέρον, και συζητούμε με άλλους τα νέα πράγματα που μαθαίνουμε; Βοηθάμε εμείς τα παιδιά μας να προοδεύουν πέρα από το ‘γάλα του Λόγου’; Μπορούν να εξηγήσουν από τη Γραφή την αλήθεια για την ψυχή, την ανάσταση, την Τριάδα, τον Παράδεισο στη γη, κι άλλα; Προοδεύουν στην υπηρεσία του αγρού, ή μένουν στο επίπεδο του περασμένου χρόνου;—1 Πέτρου 3:15.
13. Ποιο υπόδειγμα έθεσαν οι φυλακισμένες αδελφές μας σχετικά με τη μελέτη και τι δείχνει αυτό για μας;
13 Σχετικά με τις φυλακισμένες Μάρτυρες, το άρθρο έγραφε:
Στο λίγο ελεύθερο χρόνο τους απομνημόνευαν Γραφικά εδάφια. Επίσης, προσπαθούσαν να μάθουν ξένες γλώσσες, Ιδιαίτερα Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά. Τα έντυπα που έπαιρναν ήταν γραμμένα μερικές φορές σ’ αυτές τις γλώσσες, κι εκείνες που τις είχαν μάθει μπορούσαν έτσι να μεταφράσουν την ύλη για τις άλλες αδελφές.
Μολονότι λίγοι από μας είναι αναγκασμένοι να εργάζονται πολλές ώρες με περιορισμένη τροφή όπως εκείνες, χρησιμοποιούμε με επιμέλεια τον ελεύθερο χρόνο μας ‘για να προσέχουμε περισσότερο από το συνηθισμένο στα πράγματα που ακούσαμε’;
Μην ‘Αποστατείτε’
14. Τι μπορεί να συμβεί ακόμη και σε άτομα που είναι Χριστιανοί για πολλά χρόνια;
14 Αφού μας προτρέπει να συνεχίσουμε να προοδεύουμε η επιστολή στους Εβραίους προειδοποιεί ότι εκείνοι «που έχουν μια για πάντα διαφωτιστεί» μπορούν ν’ ‘αποστατήσουν’ ίσως ως το σημείο να μην υπάρχει ελπίδα μετάνοιας. (Εβραίους 6:4-8) Ναι, Χριστιανοί που έχουν υπηρετήσει τον Θεό για μακρό διάστημα, ακόμη και χρισμένοι που έχουν «γίνει μέτοχοι του αγίου πνεύματος,» μπορούν να συρθούν σε κάτι που θα τους βάλει σε πειρασμό στο τωρινό σύστημα.
15. Πώς ξέπεσαν μερικοί σχετικά με το σεξ και με επαγγελματικές δραστηριότητες;
15 Μερικοί έχουν αποστατήσει λόγω της επιθυμίας της σάρκας ή της επιθυμίας για πλούτη. (1 Ιωάννου 2:16) Βέβαια, η σεξουαλική επιθυμία παίζει το ρόλο της όταν νεαροί υποκύπτουν σε προγαμιαίες σεξουαλικές σχέσεις. Αλλά συλλογιστείτε μια άλλη άποψη. Μερικά παντρεμένα άτομα έχουν βαρεθεί τους γαμήλιους συντρόφους τους κι έχουν συνάψει σχέσεις με άλλα άτομα που φαίνονται πιο ελκυστικά, που κάνουν πιο ενδιαφέρουσες συζητήσεις ή που έχουν πετύχει περισσότερο σ’ αυτόν τον κόσμο. Είναι λυπηρό ότι αυτό έχει φέρει διαζύγια κι ανήθικες ξαναπαντριές. Άλλοι έχουν «αποστατήσει» σε υλικές επιδιώξεις, παρασυρόμενοι σε συνήθειες επαγγελματικές που είναι καθαρά ανέντιμες ή που αγνοούν την υποχρέωση να παίρνουν άδεια από το κράτος και κάνουν φοροδιαφυγή. (Ματθαίος 22:21) Ή έχουν προωθήσει τυχοδιωκτικές οικονομικές επιχειρήσεις ή μηχανορραφίες για εύκολο πλουτισμό που βάζουν σε πειρασμό τους ανθρώπους να επωφεληθούν άπληστα από τους αδελφούς τους. (Παράβαλε Πράξεις 20:33· 2 Θεσσαλονικείς 3:10, 11.) Αυτές οι απασχολήσεις, εκτός που παραγκωνίζουν τα συμφέροντα της Βασιλείας, έχουν μερικές φορές καταλήξει σε πληγωμένα αισθήματα και σε φιλονικίες, για να μην πούμε σε κατηγορίες για απάτη. Η Βίβλος έχει αποδειχτεί αληθινή: «Όσοι δε θέλουσι να πλουτώσι πίπτουσιν εις πειρασμόν και παγίδα.»—1 Τιμόθεον 6:9.
16. Ποιο καλό παράδειγμα έθεσαν οι φυλακισμένες αδελφές σχετικά με την αντίσταση σε πειρασμούς;
16 Αν ταπεινά παραδεχόμαστε ότι δεν είμαστε τόσο ισχυροί ώστε να μην υπάρχει φόβος να πέσουμε, τότε πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι να μην υποκύψουμε στις πρώτες εμφανίσεις του πειρασμού και της αμαρτίας. (Ρωμαίους 12:3· 1 Κορινθίους 10:12) Οι αδελφές στο στρατόπεδο εργασίας μας δίνουν ένα καλό παράδειγμα:
Μερικές από αυτές φέρθηκαν, μία-μία, σε μια μεγάλη πόλη όπου υπήρχαν καταστήματα, κινηματογράφοι, θέατρα κι άλλες ψυχαγωγίες. Για παράδειγμα, δυο μυστικοί αστυνομικοί οδήγησαν μια αδελφή σ’ ένα κατάστημα όπου υπήρχαν εκτεθειμένα άφθονα τρόφιμα. Της είπαν, ‘διάλεξε ό,τι θέλεις.’ Αυτή είπε ότι δεν χρειαζόταν τίποτα. Ήταν τρομερό να δείχνουν ράφια με φρέσκο ψωμί και γλυκίσματα σ’ ένα εξασθενημένο άτομο που για χρόνια είχε πολύ λίγη τροφή για να φάει. Παρόμοιοι πειρασμοί δοκιμάστηκαν σε μεγάλα καταστήματα και σε κινηματογράφους. Μολονότι την κράτησαν εκεί λίγες εβδομάδες και της υποσχέθηκαν ελευθερία αν θα εγκατέλειπε την πίστη της, τίποτα από αυτά δεν πέτυχε. Κατάφεραν να παρασύρουν μόνο μια αδελφή. Μήνες αργότερα αυτή γύρισε στο στρατόπεδο, πιο παχιά και ντυμένη φανταχτερά. Έδωσε μια δίωρη ομιλία στις πρώην αδελφές της, οι οποίες ούτε καν την χαιρέτησαν. Προφανώς η μυστική αστυνομία νόμιζε ότι αυτή είναι μια πολύ έξυπνη προσπάθεια κι ότι οι αδελφές θα την ακολουθούσαν και θ’ απαρνούνταν την πίστη τους. Πέτυχαν το αντίθετο ακριβώς αποτέλεσμα.
17. Ποια πρέπει να είναι η γνώμη μας για τους πειρασμούς που αντιμετωπίζουμε;
17 Πιστεύετε ότι θα μπορούσατε να είστε αποφασισμένοι μπροστά σε τέτοιους πειρασμούς; Αλλά τι θα πούμε για τους πειρασμούς που πραγματικά αντιμετωπίζετε; Ο Παύλος έγραψε: «Προσέχετε, αδελφοί, να μη υπάρχη εις μηδένα από σας πονηρά καρδία απιστίας, ώστε να αποστατήση από Θεού ζώντος, αλλά προτρέπετε αλλήλους καθ’ εκάστην ημέραν, ενόσω ονομάζεται το σήμερον, δια να μη σκληρυνθή τις εξ υμών δια της απάτης [απατηλής δυνάμεως ΜΝΚ] της αμαρτίας.» (Εβραίους 3:12, 13) Για ν’ αποφύγουμε ν’ αποστατήσουμε η ν’ απομακρυνθούμε, πρέπει να συγκεντρωνόμαστε στο «σήμερον».
Εκδηλώνοντας Πίστη «Σήμερα»
18. Γιατί απέτυχαν οι Ισραηλίτες να μπουν στην ανάπαυση του Θεού;
18 Ο Παύλος βάσισε τα σχόλια του για τη λέξη «σήμερον» σε μια παράθεση από τον Ψαλμό 95:7-11. (Εβραίους 3:7-11) Όπως αναφέρει αυτό το εδάφιο, οι Ισραηλίτες είχαν σκληρύνει τις καρδιές τους στη διάρκεια των ημερών του Μωυσή. Οι Ισραηλίτες, αφού άκουσαν την αναφορά του Ιησού και του Χάλεβ για την Υποσχεμένη Γη, εκδήλωσαν έλλειψη πίστεως. (Αριθμοί 13:17-14:38) Μολονότι θα μπορούσαν εκεί ν’ απολαύσουν ειρήνη κι ευλογίες στη διάρκεια της συνεχιζόμενης ημέρας αναπαύσεως του Θεού, οι Ισραηλίτες, με σκληρυμένες καρδιές κι απιστία, αρνήθηκαν να προχωρήσουν μέσα στη γη και να ζήσουν εκεί. Έτσι ο Θεός τους έκανε να περιπλανούνται στην έρημο για σαράντα χρόνια.—Εβραίους 3:17-19.
19. Πότε και πώς μπορούμε να μπούμε στην ανάπαυση του Θεού;
19 Η μεγάλη Μέρα Σαββάτου του Θεού, ή μέρα αναπαύσεως, συνεχίζεται. (Γένεσις 1:31-2:3) Ο Παύλος έγραψε ότι «μένει εις ημάς επαγγελία να εισέλθωμεν εις την κατάπαυσιν αυτού.» (Εβραίους 4:1, 9) Έτσι, εμείς οι Χριστιανοί μπορούμε τώρα να μπούμε σ’ αυτήν την «κατάπαυσιν.» Πώς; Με το ν’ ασκούμε πίστη, όχι στον Ιησού του Ναυή των αρχαίων χρόνων, αλλά στον Μεγαλύτερο Ιησού του Ναυή, τον αρχηγό μας τον Ιησού. Πρέπει επίσης να πάψουμε να κάνουμε έργα απιστίας, όπως εκείνα που γίνονται από ανθρώπους που δεν πιστεύουν πραγματικά ότι θα έρθει ποτέ μια Νέα Τάξη. Η ζωή τους περιστρέφεται γύρω από διασκεδάσεις και ηδονές. Ίσως να θέλουν να «γίνουν κάποιοι» όπως με το ν’ αποχτήσουν μια θέση ή τίτλο. Ή ίσως ν’ ακολουθούν μια φιλοσοφία ότι πρέπει να είναι «ευχάριστα» άτομα.
20, 21. (α) Ποια έργα πρέπει ν’ αποφεύγουμε; (β) Σε ποιο καλό έργο πρέπει να συμμετέχουμε, όπως έδωσαν παράδειγμα οι φυλακισμένες αδελφές;
20 Αν έχουμε πίστη στον Ιησού και σ’ αυτά που βρίσκονται μπροστά στο λαό του Θεού, θα πρέπει να το δείξουμε αυτό από τη δράση μας. Ο Παύλος έγραψε: «Ο εισελθών εις την κατάπαυσιν αυτού και αυτός κατέπαυσεν από των έργων αυτού.» (Εβραίους 4:10) Επομένως, αντί για έργα απιστίας ή έργα με τα οποία ένα άτομο προσπαθεί να δικαιώσει τον εαυτό του, πρέπει να έχουμε έργα που δείχνουν την πίστη μας.
21 Ένα από τα κύρια Χριστιανικά έργα είναι να μιλάμε για τον Ιεχωβά Θεό και τον Γιο του. Σχετικά με τον Ιησού, ο Παύλος προέτρεψε : «Ας κρατώμεν την ομολογίαν [μας γι’ αυτόν, ΜΝΚ].» (Εβραίους 4:14) Φυσικά, αυτό μπορούμε και πρέπει να το κάνουμε στις Χριστιανικές συναθροίσεις καθώς εκεί κάνουμε δημόσια διακήρυξη της ελπίδας μας. (Εβραίους 10:23-25, ΜΝΚ) Αλλά αυτή η «δημόσια διακήρυξη» πρέπει να περιλαμβάνει και την ομολογία μας και τις πεποιθήσεις μας και τις ελπίδες μας σε άτομα έξω από την εκκλησία. Πραγματικά πρέπει να αισθανόμαστε την ανάγκη να προσφέρουμε «θυσίαν αινέσεως, τουτέστι καρπόν χειλέων ομολογούντων το όνομα αυτού [του Θεού].» (Εβραίους 13:15· 1 Κορινθίους 9:16) Ο συγγραφέας του άρθρου που αναφέραμε προηγουμένως μας λέει για μια συνομιλία που είχε με μια αδελφή:
Είπα ότι οι αρχές σας βάζουν όλους φυλακή όχι εξαιτίας των πεποιθήσεων σας, αλλά γιατί κηρύττετε σε άλλους. Αν μένατε μόνοι σας σπίτι και προσευχόσαστε ήσυχα, κανείς δεν θα το ήξερε. Αυτή απάντησε, ‘Αυτό είναι αλήθεια, αλλά η υποχρέωσή μας είναι να μιλάμε σε άλλους και να κερδίζουμε κι άλλους αδελφούς κι αδελφές. Δεν μπορούμε να είμαστε εγωκεντρικοί και να προετοιμαζόμαστε μόνο για να ζήσουμε εμείς πάνω στη γη στη διάρκεια της Χιλιετίας. Όλοι οι άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουν πώς θα μοιάζει η ζωή τότε.’
22. Ποια πεποίθηση έχετε που βασίζεται πάνω στην επιστολή στους Εβραίους;
22 Μπορείτε να δείτε ότι ένα κύριο σημείο στην επιστολή στους Εβραίους είναι ότι πρέπει να «σπουδάσωμεν . . . να εισέλθωμεν εις εκείνην την κατάπαυσιν [του Θεού], δια να μη πέση τις εις το αυτό παράδειγμα της απείθειας.» (Εβραίους 4:11) Μπορούμε να έχουμε τη βαθιά ικανοποίηση ότι τώρα βρισκόμαστε σ’ αυτή την ανάπαυση, καθώς και τη βεβαιωμένη ελπίδα ότι θα παραμείνουμε σ’ αυτήν όταν όλοι που θα ζουν πάνω στη γη θα λατρεύουν τον Θεό. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για την επιθυμία του Θεού να ευλογήσει και να διαφυλάξει εκείνους οι οποίοι, μέσω πίστεως και υπακοής, μπαίνουν στην ανάπαυση του τώρα. Αυτός είναι «μισθαποδότης εις τους εκζητούντας αυτόν.» (Εβραίους 11:6) Αν υπάρχει καμιά αμφιβολία, αυτή αφορά εμάς. Αλλά ακόμη κι εμείς δεν πρέπει να έχουμε αμφιβολία. Με την πίστη μας και την υπομονή μας, και με τη βοήθεια του Θεού, μπορούμε «να κρατήσωμεν την προκειμένην ελπίδα.»—Εβραίους 6:18.
Έχετε Ωφεληθεί;
□ Ποια ειδική συμβουλή ή μάθημα βγάλατε από την επιστολή στους Εβραίους;
□ Πώς μπορείτε να ωφεληθείτε από το παράδειγμα μερικών φυλακισμένων γυναικών αδελφών;
□ Τι σας προτρέπει να κάνετε το Εβραίους 2:1 για ν’ αποφύγετε να παρασυρθείτε σιγά-σιγά;
□ Πώς μπορείτε να μπείτε στην ανάπαυση του Θεού;
[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 22]
Πολλοί Μάρτυρες στων οποίων τα σπίτια βρέθηκαν τεύχη της Σκοπιάς καταδικάστηκαν σε φυλάκιση 10 χρόνων
[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 23]
Οι Μάρτυρες είχαν τη χειρότερη μεταχείριση στο στρατόπεδο. Όταν συγκεντρώνονταν περισσότεροι από τρεις, τους διέταζαν να διαλυθούν
[Εικόνα στη σελίδα 25]
Οι Ισραηλίτες άκουσαν την αναφορά του Ιησού και του Χάλεβ, αλλά έδειξαν απιστία. Έτσι δεν μπόρεσαν να μπουν στην κατάπαυση του Θεού στην Υποσχεμένη Γη