Το Μέσον για την Αποκατάστασι Ειρήνης
Ο ΙΕΧΩΒΑ ΘΕΟΣ είναι «Βασιλεύς των αιώνων,» και αξίζει να λατρεύεται απ’ όλα τα έθνη του ανθρωπίνου γένους. (Αποκάλ. 15:3, 4, Κείμενον) Ως Υπέρτατος Κύριος του αχανούς σύμπαντος, έχει ‘μεγαλειότητα δυνάμεως’ για να εκτελέση το θέλημά του σ’ όλα τα απεριόριστα πλάτη του χώρου, καθώς επίσης κι εδώ στη γη. (Ησ. 40:26· 55:11) Συνεπώς, μπορούμε να είμεθα βέβαιοι ότι αυτός ο ισχυρός Βασιλεύς θα εξαλείψει τελείως τους ασεβείς ανθρώπους και τα ασεβή έθνη από το πρόσωπο αυτής της γης. (Ιερεμ. 25:32, 33) Αλλά πώς θα το κάνη αυτό; Ποιο μέσον θα χρησιμοποιήση; Ας στραφούμε στο έβδομο κεφάλαιο του βιβλίου του Δανιήλ για να λάβωμε την απάντησι. Εδώ ο Ιεχωβά Θεός, ο «Βασιλεύς των αιώνων,» ονομάζεται κατάλληλα, «ο Παλαιός των ημερών,» και η πνευματική του κτίσις, οι άγιοι άγγελοι, φαίνονται στην όρασι να τον υπηρετούν. Ο προφήτης, στα εδάφια 9 και 10, λέγει:
«Εθεώρουν έως ότου οι θρόνοι ετέθησαν και ο Παλαιός των ημερών εκάθησε, του οποίου το ένδυμα ήτο λευκόν ως χιών και αι τρίχες της κεφαλής αυτού ως μαλλίον καθαρόν· ο θρόνος αυτού ήτο ως φλοξ πυρός, οι τροχοί αυτού ως πυρ καταφλέγον. Ποταμός πυρός εξήρχετο και διεχέετο απ’ έμπροσθεν αυτού· χίλιαι χιλιάδες υπηρέτουν εις αυτόν και μύριαι μυριάδες παρίσταντο ενώπιον αυτού· το κριτήριον [αυτός «ο Παλαιός των ημερών»] εκάθησε και τα βιβλία ανεώχθησαν.»
Από τα λόγια που ακολουθούν μπορούμε ν’ αντιληφθούμε ότι η κρίσις ‘του Κριτηρίου’ περιλαμβάνει την εξάλειψι των θηριοειδών ‘εξουσιών’ απ’ αυτή τη γη. (Δαν. 7:11, 12) Αλλά ποιος έχει την εξουσία και τα προσόντα να πράξη αυτό;
«Είδον εν οράμασι νυκτός και ιδού, ως Υιός ανθρώπου ήρχετο μετά των νεφελών του ουρανού και έφθασεν έως του παλαιού των ημερών και εισήγαγον αυτόν ενώπιον αυτού. Και εις αυτόν εδόθη η εξουσία και η δόξα και η βασιλεία, δια να λατρεύωσιν αυτόν πάντες οι λαοί, τα έθνη και αι γλώσσαι· η εξουσία αυτού είναι εξουσία αιώνιος, ήτις δεν θέλει παρέλθει, και η βασιλεία αυτού, ήτις δεν θέλει φθαρή.»—Δαν. 7:13, 14.
Ιδού, λοιπόν, η «βασιλεία» που θα φέρη αιώνια οφέλη στο ανθρώπινο γένος απάνω στη γη. Αλλά ποιος είναι αυτός ο οποίος ήτο «ως υιός ανθρώπου»; Και ποια σχέσι έχει αυτός ο βασιλεύς με τον Ιεχωβά, τον ‘Βασιλέα των αιώνων’;
ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ‘ΥΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ’
Ο Ιεχωβά, στον ωρισμένο του καιρό, έστειλε σ’ αυτή τη γη τον Υιό του, τον πρωτότοκο όλης της ουρανίου κτίσεως, για να γεννηθή ως τέλειος άνθρωπος και, επομένως, ως «Υιός ανθρώπου.» Ο Θεός το επετέλεσε αυτό με το να μεταβιβάση τη ζωή αυτού του πνευματικού Υιού στην κοιλιά μιας Ιουδαίας παρθένου, της Μαρίας. Λίγο πριν απ’ αυτό, ο άγγελος, Γαβριήλ εμφανίσθηκε στη Μαρία και της είπε: «Ιδού, θέλεις συλλάβει εν γαστρί και θέλεις γεννήσει υιόν και θέλεις καλέσει το όνομα αυτού Ιησούν. Ούτος θέλει είσθαι μέγας και Υιός Υψίστου θέλει ονομασθή, και θέλει δώσει εις αυτόν Ιεχωβά ο Θεός τον θρόνον Δαβίδ του πατρός αυτού, . . . και της βασιλείας αυτού δεν θέλει είσθαι τέλος.»—Λουκ. 1:31-33, ΜΝΚ· Αποκάλ. 3:14.
Ο Ιησούς, όταν έφθασε σε ενηλικίωσι, βαπτίσθηκε και χρίσθηκε από το πνεύμα του Θεού και, κατόπιν, άρχισε να εκτελή το θέλημα που είχε ο Θεός γι’ αυτόν εδώ στη γη. Αυτό περιελάμβανε τη θυσία της τέλειας ανθρωπίνης ζωής του ώστε, όταν επέστρεφε στον ουρανό, να μπορούσε να χρησιμοποιήση αυτή τη ζωή ως απολυτρωτική τιμή για ν’ απελευθερώση το ανθρώπινο γένος από την αμαρτία και τον θάνατο τον οποίο είχε κληρονομήσει από τον πρώτο άνθρωπο Αδάμ. (Ματθ. 20:28) Επίσης, ο Ιησούς, δείχνοντας αδιάρρηκτη υπακοή και πιστότητα προς τον Πατέρα του καθώς εκήρυττε τη βασιλεία του Θεού εν όψει διωγμών, ακόμη και μέχρι θανάτου, απέδειξε ότι ήταν πλήρως ικανός να είναι ο κυβερνήτης της βασιλείας του Θεού για το αιώνιο όφελος του ανθρωπίνου γένους. Ο «Υιός του ανθρώπου» θα κυβερνούσε σε μια πολύ ειδική βασιλεία η οποία θα λειτουργούσε μέσα στα πλαίσια της Κυριαρχίας του Ιεχωβά ως ‘Βασιλέως των αιώνων.’ Αυτή η βασιλεία θα έκανε τους εχθρούς του Θεού να ‘θρηνήσουν.’ Θα κατέστρεφε όλους αυτούς τους εχθρούς του Θεού και θα προελείανε τον δρόμο για την αποκατάστασι της κυβερνήσεως του Θεού σ’ όλη τη γη.—Ματθ. 24:30.
Αυτή η βασιλεία του ‘Υιού του ανθρώπου,’ του Χριστού Ιησού είναι στην πραγματικότητα μια επέκτασις της παγκοσμίου κυριαρχίας του Ιεχωβά. Είναι η Μεσσιανική βασιλεία, η οποία θα εξυπηρετήση έναν ιδιαίτερο σκοπό. Ο προφήτης Δανιήλ την περιγράφει ως ‘λίθον που απεκόπη από το όρος’ της κυριαρχίας του Ιεχωβά και έπεσε πάνω σε μια πελώρια εικόνα που εξεικόνιζε τις ‘βασιλείες’ (κυβερνήσεις) της γης. Διαβάζομε:
«Εν ταις ημέραις των βασιλέων εκείνων θέλει αναστήσει ο Θεός του ουρανού βασιλείαν, ήτις εις τον αιώνα δεν θέλει φθαρή· και η βασιλεία αύτη δεν θέλει περάσει εις άλλον λαόν· θέλει κατασυντρίψει και συντελέσει πάσας ταύτας τας βασιλείας, αυτή δε θέλει διαμένει εις τους αιώνας.»—Δαν. 2:44.
Επίσης, όπως αναφέρει η προφητεία, αυτή η όμοια με λίθο βασιλεία θα γίνη ‘όρος μέγα και θα γεμίση όλην την γην.’ (Δαν. 2:31-45) Μέσω αυτής της βασιλείας, η κυριαρχία του Θεού θα εξαπλωθή και πάλι σ’ όλο το ανθρώπινο γένος, και θα φέρη απερίγραπτα οφέλη. Αλλά πότε;