Ένας Μεγάλος Εκπρόσωπος—Ποιος Είναι;
ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ εκπρόσωπος υπάρχει στο σύμπαν. Αυτός έχει εξαιρετική ισχύ και εξουσία. Η αναγνώρισις της θέσεώς του από μέρους σας μπορεί να σας βοηθήση ν’ απολαύσετε ένα αιώνιο μέλλον. Ποιος είναι αυτός ο εκπρόσωπος;
Ο απόστολος Ιωάννης τον παρουσιάζει στα αρχικά λόγια του Ευαγγελίου του. Ο Ιωάννης απεκάλεσε αυτόν, που είχε γίνει ο άνθρωπος Ιησούς Χριστός, με το όνομα «ο Λόγος.» Ο απόστολος έγραψε: «Εν αρχή ήτο ο Λόγος, και ο Λόγος ήτο παρά τω Θεώ, και Θεός ήτο ο Λόγος.»—Ιωάν. 1:1.
Μήπως αυτό σημαίνει ότι ο «Λόγος» είναι ο Παντοδύναμος Θεός, ότι είναι το «δεύτερο πρόσωπο» της Τριάδος του Χριστιανικού κόσμου; Αυτό πιστεύουν εκατομμύρια άνθρωποι. Μήπως κι εσείς έχετε διδαχθή το ίδιο; Γνωρίζετε που βασίζεται αυτή η δοξασία;
Εξετάστε το ακόλουθο σχόλιο της Βρεταννικής Εγκυκλοπαίδειας (Έκδοσις 1974, Μικροπαιδεία, Τόμ. VI, σελ. 302): «Η συνταύτισις του Ιησού με τον λόγο, που υπονοείται σε διάφορα μέρη της Καινής Διαθήκης αλλ’ αναφέρεται με πολύ συγκεκριμένο τρόπο στο Τέταρτο Ευαγγέλιο, ανεπτύχθη αργότερα στην πρώτη Χριστιανική εκκλησία, αλλ’ εβασίζετο περισσότερο στις Ελληνικές φιλοσοφικές ιδέες παρά στις κεντρικές ιδέες της Παλαιάς Διαθήκης. [Τα πλάγια στοιχεία δικά μας]»
Σημειώστε ότι η Ελληνική φιλοσοφία έδωσε τη βάσι για τις ιδέες που σχετίζονται με τον «Λόγο.» Δεν πρέπει αυτό να εγείρη ερωτήματα σχετικά με την ορθότητα των κοινών δοξασιών που υπάρχουν για τον Ιησού Χριστό;—Κολ. 2:8.
Η επιθυμία μας να γνωρίσωμε την αλήθεια σχετικά με τον «Λόγο» δεν είναι ζήτημα απλού ακαδημαϊκού ενδιαφέροντος. Είναι κάτι που έχει ζωτική σημασία για το αιώνιο μέλλον μας. Αυτό γίνεται φανερό από τα λόγια του Ιησού: «Αυτή δε είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι : σε τον μόνον αληθινόν Θεόν και τον οποίον απέστειλας Ιησούν Χριστόν.» (Ιωάν. 17:3) Το να γνωρίζωμε τον Θεό και τον Χριστό μ’ αυτόν τον τρόπο σημαίνει να τους γνωρίζωμε ως πρόσωπα και ν’ απολαμβάνωμε μια καλή σχέσι μαζί τους. Είναι φανερό ότι αν κάποιος έχη μια διαστρεβλωμένη άποψι της ταυτότητος και της θέσεως του Ιησού εν σχέσει με τον Πατέρα του, δεν μπορεί να γνωρίζη ούτε τον Πατέρα ούτε τον Υιό. Θα εξετάσωμε επομένως μ’ ενδιαφέρον τι αποκαλύπτει η Αγία Γραφή, όχι η Ελληνική φιλοσοφία, σχετικά με την ταυτότητα του «Λόγου.»
ΘΕΟΣ ΜΕ ΠΟΙΑ ΕΝΝΟΙΑ;
Το εδάφιο Ιωάννης 1:1 λέγει ότι «ο Λόγος ήτο παρά τω Θεώ.» Αυτή η δήλωσις αποκαλύπτει ότι περιλαμβάνονται δύο πρόσωπα—ο Λόγος και ο Θεός. Με ποια έννοια επομένως ο Λόγος είναι «Θεός»; Η απάντησις σ’ αυτό το ερώτημα μπορεί να βρεθή εύκολα αν εξετάσωμε τον τρόπο με τον οποίον χρησιμοποιείται ο όρος «Θεός» στην Αγία Γραφή.
Ο Ψαλμός 8:5, ΜΝΚ, λέγει: «Συ δε [Ιεχωβά] έκαμες αυτόν [τον άνθρωπον] ολίγον τι κατώτερον των θεοειδών.» Σ’ αυτήν την περίπτωσι η έκφρασις «θεοειδείς» είναι μετάφρασις της Εβραϊκής λέξεως ελοχείμ, η οποία, σύμφωνα με τα συμφραζόμενα, σημαίνει «θεοί» ή «Θεός.» Αυτοί που εδώ αποκαλούνται «θεοί» είναι άγγελοι, διότι, όταν το εδάφιο Ψαλμοί 8:5 παρατίθεται στους Εβραίους 2:7, λέγει: «Έκαμες αυτόν ολίγον τι κατώτερον των αγγέλων.» Ο όρος «θεός» χρησιμοποιείται επίσης και για ανθρώπους, όπως συμβαίνει, επί παραδείγματι, με τον Ψαλμό 82:1-6, ο οποίος αναφέρεται σε ανθρωπίνους δικαστάς οι οποίοι απετύγχαναν να κρίνουν με δικαιοσύνη ως «θεοί.» Αυτός ο χαρακτηρισμός αγγέλων και ανθρώπων ως «θεών» εφανέρωσε ότι αυτοί ήσαν (ή εθεωρούντο ότι ήσαν) «ισχυροί.» Επίσης, οι άγγελοι ήσαν εκπρόσωποι του Θεού, και γ’ αυτό οι άνθρωποι μιλούσαν σ’ αυτούς και γι’ αυτούς σαν να ήταν ο «Θεός.»—-Κριτ. 13:21, 22.
Αν λάβωμε υπ’ όψι αυτή τη χρήσι της λέξεως «Θεός,» δεν κατανοούμε ότι ορθά εφαρμόζεται αυτός ο όρος στον πρωτότοκο Υιό του Θεού; Βεβαίως, διότι αυτός ο Υιός είναι πράγματι «ισχυρός» αλλ’ επίσης και εκπρόσωπος του Θεού. (Ιωάν. 17:8) Όταν, λοιπόν, το εδάφιο Ιωάν. 1:1 αναφέρη τον Ιησού ως «Θεό,» δεν υπάρχει πραγματική βάσις για να συμπεράνωμε ότι αυτό είναι το «δεύτερο πρόσωπο» ενός τριαδικού Θεού. Το ίδιο το κείμενο δεν υπονοεί κάτι τέτοιο. Η λέξις «Θεός» που χρησιμοποιείται εδώ για τον «Λόγο» εφιστά απλώς την προσοχή μας στη θεία φύσι αυτού του Λόγου, ο οποίος ήταν όμοιος με τον Θεό, ισχυρός, κατά την προανθρώπινη ύπαρξί του. Αυτό γίνεται επίσης φανερό από το γεγονός ότι στο πρωτότυπο Ελληνικό κείμενο δεν υπάρχει το οριστικό άρθρο πριν από τη λέξι «Θεός» στη φράσι «και Θεός ήτο ο Λόγος.» Όπως σχολιάζει ο Ελληνιστής λόγιος Ουέστκοτ: «Οπωσδήποτε δεν χρειάζεται το άρθρο [Θεός, όχι ο Θεός], εφόσον γίνεται περιγραφή της φύσεως του Λόγου και όχι προσδιορισμός Αυτού του Προσώπου.»—Παρατίθεται από τη σελίδα 116 του βιβλίου Ένα Βιβλίο Ιδιωματισμών της Καινής Διαθήκης στην Ελληνική, του καθηγητού Σ. Φ. Ντ. Μουλ, ανατύπωσις του 1963.
Ο ΠΑΤΗΡ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Αν ο «Λόγος» ήταν πράγματι το «δεύτερο πρόσωπο» ενός τριαδικού Θεού, δεν θα ήταν λογικό να το αναφέρη η Αγία Γραφή με σαφή τρόπο; Αν ο Ιησούς της «Καινής Διαθήκης» είναι ο Ιεχωβά της «Παλαιάς Διαθήκης,» όπως ισχυρίζονται μερικοί, δεν θα έπρεπε να αναφέρεται καθαρά έστω και μια φορά μέσα στην Αγία Γραφή ότι, ο Ιησούς είναι ο Ιεχωβά; Εν τούτοις, δεν αναφέρεται ούτε μια φορά. Αντιθέτως, ο ίδιος ο Ιησούς ανεγνώριζε τον Πατέρα του ως Θεό του, όπως είπε στη Μαρία τη Μαγδαληνή: «Αναβαίνω προς τον Πατέρα μου και Πατέρα σας και Θεόν μου και Θεόν σας.»—Ιωάν. 20:17.
Έτσι, μόνον ο Πατήρ είναι Ο Θεός, ο Υπέρτατος, τον οποίον όλοι οφείλομε να λατρεύωμε και στον οποίον ορθώς όλοι υποκείμεθα, περιλαμβανομένου και του Υιού. Επομένως, Εκείνος που είναι δικός μας Θεός είναι και Θεός του Ιησού Χριστού, όπως ετόνισε ο Παύλος στους ομοπίστους του: «Αλλ’ εις ημάς είναι εις θεός ο Πατήρ, εξ ου τα πάντα και ημείς εις αυτόν, και εις Κύριος Ιησούς Χριστός δι’ ου τα πάντα και ημείς δι’ αυτού.» (1 Κορ. 8:6) Δεν είναι αυτή μια σαφής διάκρισις μεταξύ του Πατρός και του Υιού σχετικά με τη θέσι τους, τη δύναμι και την εξουσία τους;
Ο Πατήρ και ο Υιός δεν είναι ίσοι, όπως ισχυρίζονται οι Τριαδισταί. «Κεφαλή δε του Χριστού ο Θεός.» (1 Κορ. 11:3). Όπως οι Χριστιανοί ανήκουν στον Χριστό, έτσι και ο Χριστός ανήκει στον Θεό. Ο θεόπνευστος απόστολος Παύλος έγραψε: «Σεις δε του Χριστού, ο δε Χριστός του Θεού. (1 Κορ. 3:23) Μήπως αυτό εφαρμοζόταν στον Χριστό μόνον ενόσω ήταν άνθρωπος επάνω στη γη; Ο θεολόγος Κ. Φ. Κλινγκ, μολονότι είναι Τριαδιστής, κάνει τα εξής σχόλια σχετικά με τα λόγια του αποστόλου: «Το να ανήκωμε στον Χριστό σημαίνει ότι ανήκομε έμμεσα στον Θεό . .. Κι έτσι, αφ’ ενός μεν παρατηρούμε ότι στην ένωσί μας με τον Θεό παρεμβάλλεται ο Χριστός, και αφ’ ετερου, ότι ο Χριστός υπόκειται στον Πατέρα, όπως δείχνει το 11:3. Αν θεωρούσαμε, όμως, ότι αυτή η εξάρτησις από τον Πατέρα υπήρχε μόνον στην ανθρώπινη φύσι Του, αυτό δεν θα συμφωνούσε με την ορθή άποψι ολοκλήρου του θέματος. Εδώ αναφέρεται σ’ ολόκληρη την ύπαρξι του Χριστού, δηλαδή όχι μόνο στην κατάστασι της ταπεινώσεώς Του, αλλά και στην κατάστασι της δόξης Του.»—Σχόλια επί των Ιερών Γραφών, υπό του Ι. Π. Λέιντζ κατά μετάφρασιν Π. Σαφ.
Στην πραγματικότητα, κάθε τι που έχει ο Υιός το έχει λάβει από τον Πατέρα. Σημειώστε τη δήλωσι του ίδιου του Ιησού: «Δεν δύναται ο Υιός να πράττη ουδέν αφ’ εαυτού, εάν δεν βλέπη τον Πατέρα πράττοντα τούτο· . . . Επειδή ουδέ κρίνει ο Πατήρ ουδένα, αλλ’ εις τον Υιόν έδωκε πάσαν την κρίσιν .. . και εξουσίαν εδωκεν εις αυτόν να κάμνη και κρίσιν, διότι είναι Υιός ανθρώπου.» (Ιωάν. 5:19-27) «Εδόθη εις εμέ πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης.» (Ματθ. 28:18) Αυτό περιλαμβάνει βασιλική εξουσία, όπως φανερώνει το εδάφιο Δανιήλ 7:13, 14, το οποίον λέγει: «Ως Υιός ανθρώπου ήρχετο μετά των νεφελών του ουρανού και έφθασεν έως του Παλαιού των ημερών και εισήγαγον αυτόν ενώπιον αυτού. Και εις αυτόν εδόθη η εξουσία και η δόξα και η βασιλεία, δια να λατρεύωσιν αυτόν πάντες οι λαοί, τα έθνη και αι γλώσσαι.»
Αφού ολοκλήρωση το χιλιετές έργον του ως βασιλέως προς το ανθρώπινο γένος, ο Ιησούς Χριστός θα ’παραδώση την βασιλείαν εις τον Θεόν και Πατέρα.’ Καθώς φανερώνει η Αγία Γραφή, και αυτός επίσης «θέλει υποταχθή εις τον υποτάξαντα εις αυτόν τα πάντα, δια να ήναι ο Θεός τα πάντα εν πάσιν.» (1 Κορ. 15:24-28) Επομένως, είναι καταφανές ότι ο Υιός οφείλει τα πάντα στον Πατέρα του, και δικαίως αναγνωρίζει αυτό το γεγονός. Δεν είναι το ίσον του Πατρός του.
«ΕΝ ΑΡΧΗ»
Αν το εξετάσωμε από την άποψι της γλώσσης, αυτό και μόνο το γεγονός ότι ο «Λόγος» είναι «Υιός του Θεού» αποδεικνύει μια αρχή, εφ’ όσον ένας υιός είναι πάντοτε νεώτερος από τον πατέρα του. Σχετικά με τον Πατέρα, αυτός πάντοτε υπήρχε. Ο θεόπνευστος ψαλμωδός έχει γράψει γι’ Αυτόν: «Πριν γεννηθώσι τα όρη, και πλάσης την γην και την οικουμένην, και από του αιώνος έως του αιώνος, συ είσαι ο Θεός.» (Ψαλμ. 90:2) Μπορεί να λεχθή το ίδιο και για τον Υιό όταν αυτός ακριβώς ο ορισμός δείχνη διαφορετικά; Αν συνέβαινε αυτό, θα έπρεπε να υπάρχη κάποια απόδειξις ότι η λέξις «υιός» όταν χρησιμοποιήται για να προσδιορίση έναν «πρωτότοκον» δεν πρέπει να σημαίνη «υιός.» Υπάρχει απόδειξις γι’ αυτό; Ή αντιθέτως υπάρχουν Βιβλικές δηλώσεις που δείχνουν καθαρά ότι υπήρχε ένας καιρός που ο Υιός δεν υπήρχε;
Στην Αποκάλυψι 3:14 ο Υιός αποκαλείται ως ,«η αρχή της κτίσεως του Θεού,» «η έναρξις της δημιουργίας του Θεού» (Μια Αμερικανική Μετάφρασι) ή «η αρχή της δημιουργίας του Θεού.» (Εξουσιοδοτημένη Μετάφρασις) Μερικοί ισχυρίζονται ότι αυτό σημαίνει ότι ο Υιός ήταν ο Δημιουργός ή Ποιητής της δημιουργίας.» Αλλά δεν είναι αυτό εκείνο που λέγει το εδάφιο. Ακόμη και μερικοί Τριαδισταί παραδέχονται ότι αυτή η εξήγησις είναι εσφαλμένη.
Ο θεολόγος Άλμπερτ Μπαρνς λέγει τα εξής σχετικά με την Ελληνική λέξι «αρχή» που μεταφράζεται σε άλλες γλώσσες και ως «έναρξις»: «Η λέξις κατάλληλα χρησιμοποιείται για να δηλώση την έναρξι ενός πράγματος όχι την πατρότητά του, και κατάλληλα φανερώνει πρωτεία από απόψεως χρόνου και πρωτεία από απόψεως τάξεως, αλλά δεν φανερώνει πρωτεία με την έννοια ότι κάνει να δημιουργηθή κάτι. . . . Επομένως η λέξις «αρχή» δεν βρίσκεται με την έννοια της πατρότητος για να δείξη ότι κάποιος είναι η αρχή του παντός με την έννοια ότι το έκαμε να έλθη σε ύπαρξι.—Σημειώσεις του Μπαρνς επί της Καινής Διαθήκης» σελ. 1569.
Εν συνεχεία αυτός ο θεολόγος παραδέχεται ότι το εδάφιο Αποκάλυψις 3:14 θα μπορούσε κατάλληλα να σημαίνη ότι ο Χριστός δημιουργήθηκε και λέγει τα εξής: «Αν επρόκειτο να αποδειχθή από άλλες πηγές ότι ο Ιησούς ήταν πράγματι ένα δημιούργημα, και μάλιστα το πρώτο δημιούργημα του Θεού, τότε δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή η γλώσσα θα μπορούσε να εκφράση κατάλληλα αυτό το γεγονός.»
Επειδή ο ίδιος είναι Τριαδιστής, δεν δέχεται αυτό το γεγονός, και επιμένει ότι άλλα εδάφια αποδεικνύουν ότι ο ίδιος ο Ιησούς είναι ο Δημιουργός, αδημιούργητος, αιώνιος. Γι’ αυτόν το λόγο ο θεολόγος αυτός ερμηνεύει το εδάφιο Αποκάλυψις 3:14 σαν να σημαίνη ότι ο Χριστός είναι ‘η αρχή της δημιουργίας του Θεού’ επειδή είναι ο Άρχων ή η Κεφαλή της δημιουργίας. Ας εξετάσωμε, λοιπόν, αυτή την άποψι στο φως των εδαφίων που ο ίδιος επικαλείται για να την υποστηρίξη. Είναι ο Ιησούς πράγματι ο Δημιουργός;
Σύμφωνα με την απόδοσι της Καθολικής Βίβλου της Ιερουσαλήμ, το εδάφιο Ιωάννης 1:1-3 λέγει: «Στην αρχή ήταν ο Λόγος: ο Λόγος ήταν μαζί με τον Θεό και ο Λόγος ήταν Θεός. Ήταν μαζί με τον Θεό στην αρχή. Τα πάντα έγιναν μέσω αυτού, και τίποτε δεν έγινε χωρίς αυτόν.» Μήπως αυτό αποδεικνύει ότι «ο Λόγος» ήταν ο Δημιουργός; Όχι. Γιατί όχι; Διότι η Δημιουργία πραγματοποιήθηκε μέσω αυτού. Επομένως ο Λόγος ήταν το μέσον που χρησιμοποίησε ο Θεός για να επιτελέση τα δημιουργικά του έργα. Η ίδια σκέψις εκφράζεται στην προς Κολοσσαείς επιστολή 1:15, 16. «Όστις είναι εικών του Θεού του αοράτου, πρωτότοκος πάσης κτίσεως, επειδή δι’ αυτού εκτίσθησαν τα πάντα, τα εν τοις ουρανοίς και τα επί της γης, τα ορατά και τα αόρατα, είτε Θρόνοι είτε Κυριότητες είτε Αρχαί είτε Εξουσίαι—τα πάντα μέσω αυτού και εις αυτόν εκτίσθησαν.»—Βίβλος της Ιερουσαλήμ.
Τα λόγια του εδαφίου Εβραίους 1:2 δεν μεταβάλλουν την εικόνα. Ο Υιός παρουσιάζεται πάλι ως ένα μέσον ή εκπρόσωπος που χρησιμοποιήθηκε στη δημιουργία. Η Βίβλος της Ιερουσαλήμ λέγει: Εν ταις εσχάταις ταύταις ημέραις ελάλησε προς ημάς δια του Υιού, τον οποίον έθεσε κληρονόμον πάντων, μέσω του οποίου έκαμε κάθε τι που υπάρχει.»
Έτσι αυτά τα εδάφια στον Ιωάννη, στους Κολοσσαείς και στους Εβραίους δείχνουν στην πραγματικότητα ότι ο Υιός δεν είναι ο Δημιουργός, και συνεπώς δεν είναι ίσος με τον Πατέρα του. Φυσικά, καθώς αποκαλύπτουν τα συμφραζόμενα, αυτά τα εδάφια δεν εγράφησαν για να δείξουν αν ο Υιός είχε ή δεν είχε μια αρχή, αλλά για να δώσουν έμφασι στη σπουδαία θέσι που κατείχε στον σκοπό του Θεού. Εν τούτοις δεν προσφέρουν μια έμμεση απόδειξι ότι ο Υιός είχε αρχή; Εφ’ όσον ο Υιός έλαβε τη θέσι του από τον Θεό και Πατέρα του, υπήρξε προφανώς στο παρελθόν καιρός που δεν κατείχε αυτά που έλαβε. Έτσι, όπως ακριβώς υπήρχε καιρός που ο Υιός δεν κατείχε εκείνο που του έδωσε ο Πατήρ του, δεν μπορούσε να υπάρχη επίσης ένας καιρός που ο Υιός δεν υπήρχε και ο Πατήρ ήταν μόνος;
Αυτό υπονοούν τα λόγια του Ιωάννου 1:1, «Εν αρχή ήτο ο Λόγος.» Αυτό είναι εντελώς διαφορετικό από το να πούμε ’ο Λόγος υπήρχε πάντοτε.’ Η ίδια η λέξις «αρχή» μεταδίδει την ιδέα ενός ξεκινήματος κάπου στο παρελθόν. Τα Βιβλικά παραδείγματα το αποδεικνύουν αυτό. Ανόμοια με τον Λόγο, του οποίου η ύπαρξις συνδέεται με την αρχή, ο Θεός αναφέρεται ότι δημιουργούσε στην αρχή. Η Γένεσις 1:1 λέγει: «Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην.» Αλλά, αναφέρεται και μια άλλη αρχή στην 1 Ιωάννου 3:8: «Διότι απ’ αρχής ο Διάβολος αμαρτάνει [δηλαδή από την αρχή του στασιασμού του εναντίον του Θεού].»
Έχοντας υπ’ όψιν αυτή τη χρήσι της λέξεως «αρχή» τι μπορούμε ορθά να συμπεράνωμε σχετικά με την έκφρασι «Εν αρχή ήτο ο Λόγος»; Το εξής: Σημαίνει ότι ο Λόγος ήταν μαζί με τον Πατέρα για ένα χρονικό διάστημα προτού τον χρησιμοποιήση για την πραγματοποίησι των δημιουργικών του έργων. Αφού άρχισε η δημιουργία, αυτός υπηρέτησε ως εκπρόσωπος του Πατρός του ή ως «Λόγος» προς όλα τα νοήμονα πλάσματα.
Ως Υιός και υποτελής στον Πατέρα του, ο «Λόγος» έλαβε ζωή από τον Πατέρα. Εν τούτοις αυτός απολαμβάνει την μοναδική θέσι να είναι ο μόνος υιός που δημιουργήθηκε άμεσα από τον Θεό. Σε όλη τη δημιουργία, ο «Λόγος» ήταν πράγματι ένας μεγάλος Εκπρόσωπος, που υπηρέτησε ως το μέσον του Θεού για να έλθουν σε ύπαρξι εκείνοι τους οποίους μ’ αυτόν τον τρόπο υπηρετεί.
Το να δεχθήτε τον Ιησού Χριστό, όχι σαν το «δεύτερο πρόσωπο» ενός τριαδικού Θεού, αλλ’ ως τον Υιό και Εκπρόσωπο του Θεού, περιλαμβάνει τη ζωή σας, όπως παρετήρησε ο απόστολος Ιωάννης σχετικά μ’ εκείνα που είχε καταγράψει για τα θαύματα του Ιησού: «Ταύτα δε εγράφησαν δια να πιστεύσητε ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός ο Υιός του Θεού, και πιστεύοντες να έχητε ζωήν εν τω ονόματι αυτού.»—Ιωάν. 20:31.
[Εικόνα στη σελίδα 363]
Άρθρα στο Προσεχές Τεύχος
Αντιμετώπιση της Δειλίας
Η φωνή της συνειδήσεώς Μας
Μια πολύ Ευνοημένη Οικογένεια—Γιατί;