Πόσο Ενδιαφέρεσθε για τους Ανθρώπους;

ΚΑΘΩΣ παρατηρείτε ανθρώπους γύρω σας, τι βλέπετε; Ανθρώπους υποδουλωμένους σε βλαβερές συνήθειες; Ζεύγη με σοβαρά προβλήματα γάμου; Γονείς που τα τέκνα των είναι στασιαστικά; Νεαρά άτομα που σκέπτονται ότι η ζωή είναι άδεια και χωρίς σημασία; Άνδρες και γυναίκες που δυσκολεύονται να συμβαδίσουν με τους άλλους; Ασφαλώς βλέπετε και γνωρίζετε τέτοιους ανθρώπους. Σήμερα υπάρχουν εκατομμύρια απ’ αυτούς. Έχουν ανάγκη από βοήθεια για να υπερνικήσουν τα προβλήματά τους. Μπορείτε να τους βοηθήσετε; Θα το κάμετε;

Αν είσθε ένας αφιερωμένος δούλος του Ιεχωβά, μπορείτε να προσφέρετε σ’ αυτούς μεγάλη βοήθεια. Έχετε μάθει από προσωπική σας πείρα ότι η ακριβής γνώσις της Γραφής μπορεί να βοηθήση ανθρώπους να λύσουν τα βασικά προβλήματα της ζωής. Η εφαρμογή αυτής της γνώσεως έχει βελτιώσει και τη δική σας σχέσι με άλλους. Σας έχει προστατεύσει από το ν’ ακολουθήτε ένα επιβλαβή τρόπο ζωής και έκαμε τη ζωή σας να έχη ένα σκοπό. Διαπιστώσατε ότι το να είναι κανείς μαθητής του Ιησού Χριστού κι’ ένας αφωσιωμένος μάρτυς του Ιεχωβά Θεού σημαίνει ν’ απολαμβάνη με τον πιο καλό τρόπο τη ζωή τώρα, καθώς και μια λαμπρή και βεβαία ελπίδα για το μέλλον.—1 Τιμ. 4:8.

Αλλά πώς αυτά που μάθατε αντανακλούν στη στάσι σας και στις ενέργειές σας απέναντι στους άλλους; Καθώς παρατηρείτε τις κακές συνθήκες στις οποίες βρίσκονται πολλοί άνθρωποι, αισθάνεσθε οίκτο γι’ αυτούς; Σας ωθεί η καρδιά σας να κάνετε οτιδήποτε μπορείτε για να γνωρίσουν τον Λόγο του Θεού; Αν ναι, τότε θ’ αφιερώνετε όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο προσπαθώντας να κηρύττετε την αλήθεια του Θεού.

ΚΑΙΡΟΙ ΕΠΕΙΓΟΥΣΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ

Ο καιρός στον οποίο ζούμε καθιστά επείγουσα την πλήρη συμμετοχή των αφωσιωμένων δούλων του Θεού στο έργο του κηρύγματος και της μαθητεύσεως. Ζούμε στις «έσχατες ημέρες» του παρόντος πονηρού συστήματος. (2 Τιμ. 3:1-5) Μόνο άτομα με ευπρόσδεκτη στάσι ενώπιον του Ιεχωβά Θεού ως γνήσιοι μαθηταί του Υιού του θα επιζήσουν από το τέλος αυτού του συστήματος. (Αποκάλ. 7:14-17) Προτού έλθη αυτό το τέλος, οι μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν την ευκαιρία να συμμετέχουν σ’ ένα έργο που προειδοποιεί και σώζει τη ζωή. Εν τούτοις, ο καιρός που απομένει γι’ αυτή τη δράσι ελαττώνεται.—1 Κορ. 7:29.

Σε κάθε έργο διασώσεως ο διαθέσιμος χρόνος για να γίνη καλό είναι περιορισμένος, σε καιρούς προσφοράς, άνδρες και γυναίκες που ασχολούνται σε έργο διασώσεως προσαρμόζουν προθύμως τις συνήθειες της ζωής των για να δώσουν προτεραιότητα σ’ αυτό το έργο. Δεν βλέπουν το ρολόι τους για να δουν πότε πρέπει να σταματήσουν, αλλά προχωρούν στο έργο όσο βαστούν οι σωματικές των δυνάμεις και όσο οι άνθρωποι έχουν ανάγκη βοηθείας. Είσθε και σεις εξίσου πρόθυμοι να παραιτηθήτε από προσωπικές απολαύσεις και επιθυμίες για να έχετε όσο το δυνατόν πληρέστερη συμμετοχή στο πιο σπουδαίο έργο διασώσεως σήμερα; Κάθε αφωσιωμένος δούλος του Θεού πρέπει να αισθάνεται την ώθησι να το κάμη αυτό. Πρόκειται για την αιώνια ζωή, την ευημερία και την ευτυχία των συνανθρώπων μας.

Ένας από τους πιο καλούς τρόπους για να προσφέρετε προσωπική βοήθεια στους ανθρώπους είναι να τους επισκέπτεσθε στα σπίτια των. Οποτεδήποτε και οπουδήποτε είναι δυνατόν, αυτό είναι εκείνο που πρέπει να επιθυμούμε να κάνωμε τακτικά. Το να ενεργούμε έτσι αποδεικνύει ότι η αγάπη μας δεν είναι μεροληπτική, διότι δίνομε στον καθένα την ευκαιρία ν’ ακούση. Φυσικά, δεν επιθυμούμε να παραβλέψωμε άλλες ευκαιρίες στις καθημερινές επαφές μας με άλλους ανθρώπους για να μιλήσωμε για τον Λόγο του Θεού. Μεγάλο ενδιαφέρον για την αιώνια ευημερία τους θα μας αναγκάση να κάμωμε την καλύτερη χρήσι κάθε ευκαιρίας. Αυτό ισχύει ακόμη και για τους Μάρτυρας που έχουν σωματικούς περιορισμούς οι οποίοι τους εμποδίζουν από το να συμμετέχουν στην από θύρα σε θύρα διακονία. Και αυτοί, επίσης, μπορούν να βρίσκουν χαρά χρησιμοποιώντας τις ευκαιρίες των για να εξαγγέλλουν την αλήθεια του Θεού.

Το έργο μας, φυσικά, δεν είναι απλώς ένα έργο κηρύγματος. Περιλαμβάνει μαθήτευσι. Έτσι, όταν οι άνθρωποι εκδηλώνουν ενδιαφέρον, η αγάπη μας γι’ αυτούς πρέπει να μας ωθή στο να επανέλθωμε το ταχύτερον δυνατόν για να οικοδομήσωμε την εκτίμησί τους στο Λόγο του Θεού. Ακόμη και όταν δεν βρίσκωνται στο σπίτι τους, πρέπει να καταβάλωμε λογικές προσπάθειες να τους βρούμε. Όταν έχη διευθετηθή μια οικιακή Γραφική μελέτη με τα ενδιαφερόμενα άτομα, πρέπει να προσπαθούμε να τους διδάσκωμε, όχι μόνο ό,τι λέγει ο Λόγος του Θεού, αλλ’ επίσης πώς μπορούν να προσαρμόσουν τη ζωή τους μ’ αυτόν. Έτσι θα οικοδομήσωμε σ’ αυτούς μια πραγματική Χριστιανική προσωπικότητα.

ΜΗ ΑΦΗΝΕΤΕ ΝΑ ΕΠΙΒΡΑΔΥΝΗ ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΑΣ Η ΔΥΣΜΕΝΗΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΙΣ

Όταν το γνήσιο ενδιαφέρον για τους ανθρώπους μας ωθή να συμμετέχωμε στο έργο κηρύγματος και μαθητεύσεως, η δυσμενής ανταπόκρισις δεν θα μας κάμη να επιβραδύνωμε το έργο. Μολονότι οι άνθρωποι πιθανόν να μη δώσουν προσοχή σ’ αυτά που λέμε, αυτό δεν μεταβάλλει το γεγονός ότι έχουν ανάγκη βοηθείας. Η ζωή των βρίσκεται σε κίνδυνο.

Ας ενθυμούμεθα ότι όταν δίδωνται προειδοποιήσεις για θύελλες και πλημμύρες, όλοι οι άνθρωποι δεν ανταποκρίνονται. Αυτό όμως δεν μειώνει την σπουδαιότητα αυτών των προειδοποιήσεων. Ομοίως, οι ενέργειες διασώσεως δεν είναι πάντοτε επιτυχείς. Εν τούτοις, αν εκείνοι οι οποίοι ασχολούνται σ’ αυτές σκέπτονται ότι οι προσπάθειες των φαίνονται μάλλον μάταιες, δεν θα αγωνίζονταν στο πλήρες. Άνθρωποι θα μπορούσαν να χαθούν επειδή ο χρόνος δεν χρησιμοποιήθηκε με τον καλύτερο τρόπο. Ασφαλώς, λοιπόν, σ’ αυτό το έργο κηρύγματος και της μαθητεύσεως που σώζει ανθρώπους δεν υπάρχει λόγος να είναι κανείς λιγώτερο αποφασισμένος να βοηθήση ανθρώπους απ’ όσο είναι στην περίπτωσι που επίκειται μια φυσική συμφορά.

Υπάρχουν λόγοι για τους οποίους οι άνθρωποι ενεργούν μ’ αυτόν τον τρόπο όταν τους επισκέπτωνται μάρτυρες του Ιεχωβά. Λόγω των όσων έχουν δοκιμάσει στη ζωή, μπορεί να είναι καχύποπτοι. Πιθανόν να έχουν ακούσει ψεύδη για τους μάρτυρας του Ιεχωβά και να τα έχουν πιστέψει. Η προθυμία των να δεχθούν ψεύδη είναι πιθανόν να οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι αυτοί, ή οι συγγενείς των ή φίλοι των, έχουν γίνει αντικείμενο εκμεταλλεύσεως από απλήστους θρησκευομένους. Λόγω της θρησκευτικής συγχύσεως της εποχής μας, πιθανόν να νομίζουν ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν είναι διαφορετικοί από τα μέλη των εκκλησιών του Χριστιανικού κόσμου. Επομένως, το να επανερχώμεθα επανειλημμένως στα ίδια σπίτια μπορεί τελικά να πείση μερικούς ότι τα ενδιαφέροντά τους τα έχομε στην καρδιά μας και ότι ενδιαφερόμεθα για τους ανθρώπους. Κατόπιν, επίσης, μπορεί να συμβούν στη ζωή τους διάφορα πράγματα, ή οι συνθήκες μπορούν ν’ αλλάξουν, πράγμα που να τους ωθήση να ζητήσουν τη βοήθεια μας.

Ακόμη και αν οι άνθρωποι δεν ανταποκρίνωνται στις προσπάθειές μας, έχομε την ικανοποίησι ότι έχομε κάμει το θέλημα του Θεού. Έπειτα, όταν θα λήξη αυτό το σύστημα, ο θάνατος αυτός των ατόμων δεν θα μπορή να καταλογισθή εις βάρος μας. Όπως ο απόστολος Παύλος, θα μπορούμε να πούμε: «Είμαι καθαρός από του αίματος πάντων.»—Πράξ. 20:26.

Ο ΙΕΧΩΒΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ

Ποτέ δεν πρέπει να επιβραδύνωμε τις προσπάθειές μας να υποβοηθήσωμε ανθρώπους νομίζοντας ότι άλλοι μπορούν να το κάμουν αυτό καλύτερα. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός ανέθεσε σε όλους τους ακολούθους του να κηρύττουν και να μαθητεύουν. (Ματθ. 28:19, 20) Ώστε αυτός και ο Πατήρ του μπορούν να χρησιμοποιούν οποιονδήποτε από μας για να βοηθήση άλλους να κάμουν το θείο θέλημα και ν’ αρχίσουν ν’ απολαμβάνουν τον καλύτερο τρόπο ζωής τώρα. Ποτέ δεν ήταν σκοπός του Θεού να χρησιμοποιήση τους πιο σοφούς, τους πιο εύγλωττους άνδρες και γυναίκες για να διακονούν στις ανάγκες των άλλων. «Βλέπετε την πρόσκλησίν σας . . . ότι είσθε ου πολλοί σοφοί κατά σάρκα,» λέγει ο Λόγος του Θεού.—1 Κορ. 1:26.

Ώστε η αγάπη, το ενδιαφέρον και η ειλικρίνεια που αντανακλάτε όταν ομιλήτε σε άλλους μπορεί να επιτύχουν πολύ περισσότερα από την ευγλωττία ή την εκλεπτυσμένη ομιλία. Εφόσον ο Ιεχωβά Θεός επιθυμεί να σας χρησιμοποιήση να βοηθήσετε άλλους, δεν είναι ανάγκη να ανησυχήτε ότι οι περιορισμοί σας θα μπορούσαν να κάμουν άλλους να προσκόψουν. Εφόσον αγωνίζεσθε να κάμετε το καλύτερο και εμπιστεύεσθε πλήρως στον Ιεχωβά Θεό για να σας βοηθήση στην υποβοήθησι που προσφέρετε σε άλλους, θα είσθε ένα καλό όργανο στα χέρια του. Αυτός μπορεί να χρησιμοποιή ακόμη και μικρά παιδιά στην υπηρεσία του, ετοιμάζοντας αίνο «εκ στόματος νηπίων και θηλαζόντων.»—Ματθ. 21:16.

Ο Ιεχωβά Θεός, με το να μας δίδη την ευκαιρία να είμεθα «συνεργοί» του στην υποβοήθησι της ανθρωπότητος, δείχνει ότι μας εμπιστεύεται, ότι είναι βέβαιος ότι θα εκτελέσωμε το έργο που μας έχει ανατεθή. (1 Κορ. 3:9) Πώς αυτό; Πουθενά στον Λόγο του δεν διαβάζομε πόσο χρόνο πρέπει να διαθέσωμε για το έργο κηρύγματος και μαθητεύσεως. Αυτό είναι καταφανές ότι οφείλεται στο ότι ο Ιεχωβά επιθυμούσε πάντοτε οι δούλοι του να εκφράζωνται πλήρως μόνοι των από καρδιά. Εγνώριζε ότι ως όμιλος η αγάπη τους γι’ αυτόν και για τους συνανθρώπους των θα ήταν αρκετά ισχυρή ώστε να τους ωθή να κάνουν το καλύτερο που μπορούν στην υποβοήθησι ανθρώπων να βρουν την οδό της σωτηρίας προτού είναι, πολύ αργά. Εγνώριζε ότι θα ήσαν πρόθυμοι να διευθετήσουν τις υποθέσεις των, ακόμη και ν’ αλλάξουν τις συνθήκες των, για να το επιτύχουν αυτό. (Ψαλμ. 110:3) Ο Ιεχωβά εγνώριζε επίσης ότι, στην περίπτωσι που μερικοί θα γίνονταν αμελείς, άνδρες με πνευματικά προσόντα μέσα στην εκκλησία του λαού του θα ήσαν άγρυπνοι για να οικοδομήσουν εγκάρδια εκτίμησι για την υπηρεσία του. (1 Πέτρ. 5:2, 3) Μήπως αυτή η εμπιστοσύνη του Θεού στο λαό του δεν σας υποκινεί να διαθέσετε όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο στο έργο κηρύγματος και μαθητεύσεως; Δεν σας κάνει να θέλετε ν’ αποδείξετε ότι ως άτομο είσθε άξιο αυτής της εμπιστοσύνης;

ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Το άγιο όνομα του Θεού είναι συνδεδεμένο με το έργο κηρύγματος και μαθητεύσεως. Αυτός έχει υποσχεθή να μη εκτελέση κρίσι επάνω στο παρόν σύστημα ωσότου δοθή άφθονη προειδοποίησις. Ο Ιησούς Χριστός είπε: «Θέλει, κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη, προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη και τότε θέλει ελθεί το τέλος.» (Ματθ. 24:14) Επομένως, αν εμείς ως λαός του αποτύχωμε στη διακήρυξι του «ευαγγελίου» και αποτύχωμε να υποβοηθήσωμε άλλους να λάβουν στάσι υπέρ της βασιλείας για να επιζήσουν από το τέλος αυτού του συστήματος, θα φέρωμε μομφή στο όνομά του. Αυτό οφείλεται στο ότι ο Θεός θα μπορούσε να μας προσάψη μομφή ότι έχομε αφήσει το ανθρώπινο γένος χωρίς προειδοποίησι. Η θέσις των Χριστιανών μαρτύρων του Ιεχωβά σήμερα είναι ακριβώς όμοια με τη θέσι του προφήτου Ιεζεκιήλ των αρχαίων χρόνων. Στον Ιεζεκιήλ είχε πει ο Θεός: «Σε κατέστησα φύλακα επί τον οίκον Ισραήλ· άκουσον λοιπόν λόγον εκ του στόματός μου, και νουθέτησον αυτούς παρ’ εμού.»—Ιεζ. 3:17.

Όπως ακριβώς ο Ιεζεκιήλ των αρχαίων χρόνων δεν είχε αποτύχει στην εκτέλεσι των καθηκόντων του ως φρουρού, έτσι και οι μάρτυρες του Ιεχωβά ως ένα σώμα σήμερα δεν θ’ αποτύχουν να σαλπίσουν αυτή την προειδοποίησι. Άτομα, ωστόσο, μπορεί ν’ αποτύχουν με το ν’ αφήσουν άλλα αισθήματα να παραγκωνίσουν την αγάπη τους για τον Ιεχωβά και τους συνανθρώπους των. Γι’ αυτό είναι σπουδαίο να εξετάση ο καθένας σοβαρά αν η καρδιά του τον ωθεί με ορθό τρόπο.

Είναι πιθανόν να έχετε δαπανήσει πολλά χρόνια στο έργο κηρύγματος και μαθητεύσεως. Τότε έχετε λόγους να είσθε περισσότερο ζηλωτής παρά ποτέ πριν. Έχετε απολαύσει μια ζωή γεμάτη σημασία. Είχατε πολύτιμη συναναστροφή με ομοίους σας πιστούς. Μπορείτε να βλέπετε ότι οι αποδείξεις ότι το τέλος αυτού του συστήματος πλησιάζει είναι σαφέστερες από όσο ήσαν ποτέ προηγουμένως. Πόσο αυτό θα έπρεπε να σας κάμη να επιθυμήτε να βοηθήσετε άλλους να ευθυγραμμισθούν για επιβίωσι!

Αν μόλις έχετε αρχίσει να συμμετέχετε στο έργο κηρύγματος και μαθητεύσεως, μπορείτε επίσης να βλέπετε την ανάγκη ν’ αγωνίζεσθε σθεναρά. Θυμάστε καλά τα προβλήματα που είχατε πριν από λίγον καιρό και πώς ο Λόγος του Θεού σας βοήθησε ν’ αρχίσετε ν’ απολαμβάνετε τον καλύτερο τρόπο ζωής τώρα. Εκτιμώντας τις επικίνδυνες περιστάσεις ανάμεσα στις οποίες ζούσατε σ’ αυτή την προχωρημένη εποχή του τέλους, έχετε λόγους να επιθυμήτε να βοηθήσετε άλλους.

Εξ άλλου, ίσως να έχετε μόλις αρχίσει να μελετάτε τον Λόγο του Θεού. Στην περίπτωσι αυτή ίσως ν’ αρχίζετε να βλέπετε τη σπουδαιότητα του να γίνετε ένας πραγματικός μαθητής του Ιησού Χριστού. Σας ενθαρρύνομε να συνεχίσετε να καταβάλλετε προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση

Είθε όλοι εμείς ν’ αποδείξωμε ότι ενδιαφερόμεθα βαθειά για τους ανθρώπους και ότι έχομε γνήσια αγάπη για τον Θεό μας Ιεχωβά με το να επιδιδώμεθα ολόψυχα στο έργο κηρύγματος και μαθητεύσεως.