Ο Σεβασμός της Πρώτης Χριστιανοσύνης για τη Ζωή

✔ Ο αρχαίος Ρωμαϊκός κόσμος ωργίαζε μέσα στο αίμα. Εν τούτοις, στο βιβλίο «Οι Κατακόμβες της Ρώμης,» ο Γ. Χ. Γουίθρω τονίζει ότι η πρώτη Χριστιανοσύνη «έδινε μια νέα ιερότητα στην ανθρωπίνη ζωή και ακόμη αποκαλούσε φόνο την ειδωλολατρική συνήθεια να καταστρέφουν το αγέννητο παιδί. Η θανάτωσις από εγκατάλειψι των βρεφών ήταν μια τρομακτικά εξέχουσα ειδωλολατρική συνήθεια, που την επέτρεπαν ακόμη και ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης. Έχομε αποδείξεις της στοργικής αγαθοεργίας των Χριστιανών στη διάσωσι αυτών των εγκαταλελειμμένων από το θάνατο, ή από μια τύχη ακόμη πιο τρομακτική—μια ατιμωτική ζωή. Οι Χριστιανοί εβεβαίωναν επίσης με έμφασι τον κανόνα του ‘Παντοκράτορος εναντίον της αυτοθανατώσεως [αυτοκτονίας],’ ένα έγκλημα που οι ειδωλολάτραι είχαν εξυψώσει σε αρετή. Εδίδασκε αυτός ο κανών ότι η εγκαρτέρησις ενός ασθενούς σε παθήματα, όπως του Ιώβ, αποτελούσε εκδήλωσι ανωτέρου θάρρους παρά η απάρνησις της ζωής από τον Κάτωνα.