Επίρριψον το Φορτίον σου Επί τον Ιεχωβά

ΜΕΤΑΞΥ των πραγμάτων, που αποτελούν γνώρισμα των αληθινών δούλων του Ιεχωβά Θεού, είναι η ευτυχία των. Αληθεύει πράγματι το ότι είναι «Μακάριος ο λαός του οποίου ο Ιεχωβά είναι ο Θεός αυτού!» Την ευτυχία των, όμως, δεν την αποκτούν αυτομάτως. Για ν’ αποκτήση ένας γνησία ευτυχία απαιτείται, μεταξύ άλλων, ν’ ακολουθή τη θεόπνευστη συμβουλή: «Επίρριψον επί τον Ιεχωβά το φορτίον σου, και αυτός θέλει σε ανακουφίσει». Δεν μπορείτε να είσθε ευτυχής αν είσθε βεβαρημένος.—Ψαλμ. 144:15, ΜΝΚ· 55:22, ΜΝΚ.

Πώς μπορείτε να επιρρίψετε το φορτίον σας επί τον Ιεχωβά; Με πίστι και προσευχή, όπως ακριβώς διαβάζομε: «Μη μεριμνάτε περί μηδενός· αλλ’ εν παντί πράγματι ας γνωρίζωνται τα ζητήματά σας προς τον Θεόν μετ’ ευχαριστίας διά της προσευχής και της δεήσεως. Και η ειρήνη του Θεού, η υπερέχουσα πάντα νουν, θέλει διαφυλάξει τας καρδίας σας και τα διανοήματά σας διά του Ιησού Χριστού». Ο Ιησούς Χριστός ετόνισε το ίδιο σημείο στην επί του Όρους Ομιλία του, λέγοντας: ‘Μη μεριμνάτε. Ο Πατήρ σας ο ουράνιος τρέφει τα πτηνά. Σεις δεν είσθε πολύ ανώτεροι αυτών; Και αν ο Θεός ενδύη τα κρίνα του αγρού με δόξαν μεγαλυτέραν του Σολομώντος, δεν θέλει ενδύσει πολλώ μάλλον εσάς, ολιγόψυχοι; Μη μεριμνήσετε λοιπόν, λέγοντες, Τι να φάγωμεν, ή τι να πίωμεν, ή τι να ενδυθώμεν; Επειδή εξεύρει ο Πατήρ σας ο ουράνιος ότι έχετε χρείαν πάντων τούτων.’—Φιλιππησ. 4:6, 7· Ματθ. 6:25-32.

Ναι, με την άσκησι πίστεως και μέσω προσευχής στον Ιεχωβά Θεό μπορείτε να επιρρίψετε σ’ αυτόν όλα τα φορτία σας όπως μέριμνες, ανησυχίες, φόβους, απογοητεύσεις και όλες τις άλλες αρνητικές συγκινήσεις. Και αυτό είναι ανάγκη να το κάμετε για να έχετε ειρήνη διανοίας που χαρίζει ευτυχία. Πράγματι, το να ενεργήτε έτσι είναι επίσης αναγκαίο για τη σωματική σας ευεξία λόγω της ψυχοσωματικής αρχής.

ΤΟ ΦΟΡΤΙΟΝ ΤΟΥ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΑΔΙΚΗΘΗ

Ποια είναι μερικά απ’ αυτά τα φορτία που μπορείτε να επιρρίψετε επί τον Ιεχωβά; Εν πρώτοις είναι τα συγκινησιακά φορτία που φέρει μαζί της η ζωή. Αυτά συνήθως παρεμβαίνουν στην ευτυχία σας. Παραδείγματος χάριν, είναι δυνατόν να αισθάνεστε συγκινησιακά βεβαρημένος επειδή έχετε αδικηθή. Πιθανόν να έχετε δυσφορήσει γι’ αυτό και θέλετε ν’ ασκήσετε αντίποινα ή ν’ ανταποδώσετε τα ίδια. Ή ίσως να μη μπορήτε να κάμετε τίποτε γι’ αυτό το ζήτημα κι έτσι εκδηλλώνετε την απογοήτευσί σας σε άλλους ή την αφήνετε να σας πικραίνη. Αλλά τι ανόητο που είναι αυτό! Χωρίς να είναι αναγκαίο σηκώνετε ένα πολύ βαρύ φορτίο.

Η σοφή πορεία είναι ν’ ακολουθήσετε τη συμβουλή του θεόπνευστου αποστόλου Παύλου: «Εις μηδένα μη ανταποδίδετε κακόν αντί κακού. . . . Μη εκδικήτε εαυτούς, αγαπητοί· αλλά δότε τόπον τη οργή· διότι είναι γεγραμμένον, ‘Εις εμέ ανήκει η εκδίκησις· εγώ θέλω κάμει ανταπόδοσιν, λέγει Ιεχωβά’.». Αυτή είναι η ορθή και η σοφή πορεία, διότι σας συγκρατεί από το να γίνεσθε υπερήφανος και ν’ αξιώνετε για τον εαυτό σας τον ρόλο κριτού και εκτελεστού. Με το ν’ αναφέρετε το ζήτημα στον Ιεχωβά και ν’ αφήνετε αυτόν να φροντίση γι’ αυτό απαλλάσσετε τον εαυτό σας από ένα μεγάλο φορτίο πράγματι.—Ρωμ. 12:17, 19, ΜΝΚ.

Ότι αυτή είναι και η σοφή και η ορθή πορεία που πρέπει να ληφθή, το εξεικόνισε ο Δαβίδ των αρχαίων χρόνων στις σχέσεις του με τον Βασιλέα Σαούλ, ο οποίος τον κατεδίωκε και προσπάθησε επανειλημμένως να τον θανατώση. Ο Δαβίδ μπορούσε να πάρη το νόμο στα χέρια του, να το πούμε έτσι. Σε δύο περιπτώσεις είχε την ευκαιρία να θανατώση τον Βασιλέα Σαούλ, αλλά δεν το έπραξε. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η δίωξις από τον Σαούλ του Δαβίδ ήταν ένα φορτίο γι’ αυτόν. Αλλά ο Δαβίδ έρριψε το φορτίον του επί τον Ιεχωβά, λέγοντας: «Ζη Ιεχωβά, ο Ιεχωβά θέλει πατάξει αυτόν· ή η ημέρα αυτού θέλει έλθει, και θέλει αποθάνει· ή θέλει καταβή εις πόλεμον, και θανατωθή· μη γένοιτο εις εμέ παρά Ιεχωβά, να επιβάλω την χείρα μου επί τον κεχρισμένον του Ιεχωβά!» Και αυτός είναι ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκαν τα πράγματα. Ο Βασιλεύς Σαούλ τραυματίσθηκε σε μάχη και αυτοκτόνησε, και ο Δαβίδ έγινε ο διάδοχος του στον θρόνο του Ιεχωβά στην Ιερουσαλήμ χωρίς ο Δαβίδ να σηκώση καν το δάκτυλο του κατά του διώκτου του Βασιλέως Σαούλ.—1 Σαμ. 26:10, 11, ΜΝΚ· 1 Βασ. 2:11.

Ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού, τον οποίον προεσκίαζε ο Δαβίδ, είχε ακολουθήσει την ιδία σοφή και στοργική πορεία, όπως, ακριβώς προκύπτει από το υπόμνημα της ζωής του που αναγράφεται στα τέσσερα Ευαγγέλια. Μπορούσε να επιστρέψη στους ανθρώπους να τον κάμουν βασιλέα και κατόπιν να στραφή κατά των διωκτών του, αλλά δεν το έκαμε. Αντιθέτως, όπως λέγει ο απόστολος Πέτρος: «Όστις [ο Ιησούς] «αμαρτίαν δεν έκαμεν, ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού». Όστις λοιδορούμενος δεν αντελοιδόρει, πάσχων δεν ηπείλει, αλλά παρέδιδεν εαυτόν εις τον κρίνοντα δικαίως». Όπως ο Δαβίδ των αρχαίων χρόνων, ο Ιησούς Χριστός έρριπτε αυτό το φορτίον επί τον Ιεχωβά. Ταπεινά υπετάσσετο σε οτιδήποτε επέτρεπε ο ουράνιος Πατήρ του να επέλθη επάνω του, αφήνοντας την εκδίκησι στον ουράνιο Πατέρα του, πράγμα το οποίο έπραξε ο Ιεχωβά στον ωρισμένο του καιρό.—1 Πέτρ. 2:22, 23· Ματθ. 23:35, 36.

‘ΜΗ ΑΓΑΝΑΚΤΕΙΤΕ’

Σήμερα υπάρχει πολύ διαδεδομένη κακία σε κάθε χώρα. Η σεξουαλική ανηθικότης οργιάζει. Η ανεντιμότης στις εμπορικές επιχειρήσεις έχει κατακτήσει την κοινωνία από τις πιο μεγάλες εταιρίες ως τον πιο ταπεινό υπάλληλο. Οι πολίται κλέπτουν την κυβέρνησί των με τους φόρους των και παραβαίνουν τις διατάξεις της κυκλοφορίας. Όλα αυτά καθιστούν πιο δύσκολο να ζουν σύμφωνα με τις υψηλές των αρχές εκείνοι που αγαπούν δικαιοσύνη. Τι πρέπει να κάνουν; Ν’ αφήσουν όλη αυτή την πονηρία να τους προξενήση άσκοπη στενοχώρια και να τους αφαιρέση την ειρήνη της διανοίας των; Αυτό δεν θα ήταν φρόνιμο.

Το να ενεργήσουν έτσι θα εσήμαινε να σηκώνουν ένα άσκοπο φορτίο. Αντιθέτως ακολουθήστε τη συμβουλή που δίνει η θεία σοφία, να μη φέρετε αυτό το φορτίο αλλά να το ρίψετε επί τον Ιεχωβά. Σημειώστε τα λόγια του Βασιλέως Δαβίδ, ο οποίος είχε πολλές ευκαιρίες ν’ ακολουθήση αυτή τη συμβουλή στην ίδια τη ζωή του. «Μη αγανακτεί διά τους πονηρευομένους. . . . Έλπιζε επί Ιεχωβά, και πράττε το αγαθόν . . . Διότι οι πονηρευόμενοι θέλουσιν εξολοθρευθή· οι δε προσμένοντες τον Ιεχωβά, ούτοι θέλουσι κληρονομήσει την γην». Με την άσκησι πίστεως στο ότι ο Ιεχωβά Θεός στον ωρισμένο του καιρό θα τακτοποιήση τα πράγματα, θα ρίπτετε το φορτίο σας επ’ Αυτόν αντί να προσπαθήτε να το φέρετε σεις ο ίδιος. Έτσι θ’ αφήνετε στη ζωή σας χώρο για ευτυχία.—Ψαλμ. 37:1, 3, 9, ΜΝΚ.

ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΕΜΠΟΔΙΑ

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα σωματικά εμπόδια αποτελούν φορτίο για τον Χριστιανό. Η πολιομυελίτις μπορεί να έχη αφήσει ένα άτομο χωλό, έτσι αυτό δυσκολεύεται να βαδίση και ειδικά ν’ ανεβαίνη σκάλες όπως όταν κανείς πηγαίνη από οικία σε οικία κηρύττοντας το ευαγγέλιον της βασιλείας του Θεού. Ή μπορεί ένα άτομο να πάσχη από έλλειψι οράσεως ή ελαττωματική όρασι. Ένας άλλος πιθανόν να πάσχη από μερική κωφότητα. Κι ένας άλλος αισθάνεται αδυναμία λόγω προχωρημένης ηλικίας. Αυτές πιθανόν να είναι περιστάσεις στις οποίες δεν μπορεί ν’ ασκήση έλεγχο. Πώς όμως πρέπει να τις βλέπη; Ως απογοητευτικά εμπόδια τα οποία αφαιρούν από ένα άτομο τη χαρά να υπηρετή τον θεό; Καθόλου!

Ο απόστολος Παύλος έπασχε απ’ αυτό που ωνόμαζε ‘σκόλοπα εις την σάρκα,’ από το οποίο παρακαλούσε επανειλημμένως τον Ιεχωβά να τον απαλλάξη. Μολονότι ο Ιεχωβά δεν το αφήρεσε αυτό, εν τούτοις είχε ανακουφίσει τον Παύλο από τη φορτική απογοήτευσι με το να πη σ’ αυτόν στην πραγματικότητα, ‘Μη αφήνης να σε στενοχωρή αυτό, Παύλε. Το κατανοώ. Δεν ζητώ από σένα περισσότερα απ’ όσα μπορείς να κάμης κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες.’ Ή, όπως το αναφέρει ο ίδιος ο Παύλος: «Μοι είπεν, ‘Αρκεί εις σε η χάρις μου· διότι η δύναμίς μου εν αδυναμία δεικνύεται τελεία!’ Με άκραν λοιπόν ευχαρίστησιν θέλω καυχηθή μάλλον εις τας αδυναμίας μου, διά να κατοικήση εν εμοί η δύναμις του Χριστού». Το να γνωρίζη ένα άτομο την άποψι του Θεού γι’ αυτά τα εμπόδια ή αναπηρίες το ανακουφίζει από απογοητευτικό φορτίο και επιτρέπει ν’ απολαμβάνη ειρήνη διανοίας και ευτυχία.—2 Κορ. 12:9.

Υπάρχουν, ωστόσο, μερικά άλλα φορτία εκτός από τις μέριμνες, τις στενοχώριες, τους φόβους, τις απογοητεύσεις και άλλες αρνητικές συγκινήσεις που αποτελούν την μερίδα του Χριστιανού και τα οποία οφείλει να φέρη ο ίδιος. Παραδείγματος χάριν, το κυβερνών σώμα της Χριστιανικής εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ έγραψε στους πρώτους Χριστιανούς τους διεσπαρμένους μακράν: «Εφάνη εύλογον εις το άγιον πνεύμα και εις ημάς, να μη επιβάλλωμεν εις εσάς μηδέν πλειότερον βάρος εκτός των αναγκαίων τούτων, να απέχητε από ειδωλοθύτων, και αίματος, και πνικτού, και πορνείας». Οι Χριστιανοί έχουν ωρισμένες ευθύνες, τις οποίες πρέπει να επωμίζωνται.—Πράξ. 15:28, 29.

Και υπάρχουν επίσης ωρισμένα φορτία ή ‘βαρέα φορτία’ που μπορούμε να βοηθήσωμε άλλους να βαστάσουν, όπως ακριβώς συνέστησε ο Παύλος στους Χριστιανούς να κάμουν: «Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε, και ούτως εκπληρώσατε τον νόμον του Χριστού». Ναι, «οφείλομεν δε ημείς οι δυνατοί να βαστάζωμεν τα ασθενήματα των αδυνάτων». Πώς μπορούν οι Χριστιανοί να το πράττουν αυτό; Με το να είναι υπομονητικοί μαζί των, με το να βαστάζουν μαζί, με το να τους βοηθούν ν’ αναπληρώνουν τα ελαττώματα και τις ελλείψεις των, με το να μη αναμένουν πάρα πολλά απ’ αυτούς. Ο Ιησούς έδωσε ένα έξοχο παράδειγμα για μας σχετικά μ’ αυτό με τον υπομονητικό τρόπο με τον οποίο επολιτεύετο με τους αποστόλους του.—Γαλ. 6:2· Ρωμ. 15:1.

Υπάρχουν φορτία που οφείλομε να βαστάζωμε εμείς—με τη βοήθεια του Ιεχωβά. Και άλλοι έχουν φορτία που μπορούμε να τους βοηθήσωμε να τα βαστάσουν. Άλλα φορτία όπως στενοχώριες, μέριμνες, φόβοι και απογοητεύσεις, δεν είναι ανάγκη ούτε πρέπει να τα βαστάζωμε. Αυτά είναι μερικά από τα φορτία που μας λέγει ο ψαλμωδός να επιρρίψωμε επί τον Ιεχωβά. Υπονοείται, φυσικά, ότι πρέπει να κάμετε όλα εκείνα που μπορείτε σεις ο ίδιος, και, αφού κάμετε αυτά, μπορείτε ν’ αφήσετε τ’ αποτελέσματα και το μέλλον στα χέρια του Θεού.

Ώστε μη αφήνετε να σας πικράνουν ή να σας αποθαρρύνουν οι αδικίες ή ο διωγμός· μη αγανακτείτε επειδή οι κακοποιοί ευημερούν· μη εκνευρίζεσθε λόγω σωματικών ή άλλων αδυναμιών ή συνθηκών στις οποίες δεν μπορείτε ν’ ασκήσετε έλεγχο. Κάμετε το καλύτερο που μπορείτε και αφήνετε όλα αυτά τα ενοχλητικά πράγματα στα χέρια του Ιεχωβά Θεού μέσω πίστεως και προσευχής. Ενεργώντας έτσι θα βοηθήσετε τον εαυτό σας να γνωρίση την ευτυχία του λαού του οποίου Θεός είναι ο Ιεχωβά.—Ψαλμ. 144:15.