Αποβλέπετε προς τα Εμπρός

Ο ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΟΣ οδηγός αυτοκινήτου ρίχνει γρήγορες ματιές στο κάτοπτρό του οδηγήσεως. Ειδικά το πράττει αυτό, όταν θέλη να περάση από μια γραμμή πορείας σε μια άλλη, να κάμη στροφή σε μια πάροδο ή να φθάση σε μια στάσι. Αλλά μήπως προσηλώνει την προσοχή του σ’ αυτό το κάτοπτρον που δείχνει τα όπισθεν αντικείμενα; Καθόλου! Τα μάτια του, η προσοχή του, είναι κυρίως προσηλωμένα στον δρόμο που βρίσκεται εμπρός.

Το πρότυπον, που τίθεται από τον προσεκτικό οδηγό αυτοκινήτου, είναι κάτι που θα κάνουν καλά όλοι να το ακολουθήσουν. Ιδιαιτέρως θα κάνωμε καλά να έχωμε υπ’ όψιν αυτή τη συμβουλή, όταν διαπιστώνωμε ότι εμείς οι ίδιοι επιθυμούμε να παραμένωμε προσκολλημένοι στ’ αρνητικά πράγματα του παρελθόντος. Μπορούμε να ωφελούμεθα από το να βλέπωμε προς τα οπίσω από καιρό σε καιρό. Αλλά δεν πρέπει να παραμένωμε προσκολλημένοι σ’ αυτά τα πράγματα ώστε να τ’ αφήνωμε να επισκιάζουν εκείνα που υπάρχουν εμπρός.

Παραδείγματος χάριν, πιθανόν να έχετε χάσει το σπίτι σας από κάποια συμφορά, όπως η πυρκαϊά, η πλημμύρα ή η θύελλα. Ή μπορεί να έχετε χάσει όλες τις οικονομίες σας εξαιτίας κάποιας οικονομικής αποτυχίας, ή πιθανόν ένα προσφιλές πρόσωπο έχει πεθάνει αιφνιδίως. Δεν υπάρχει καμμιά ωφέλεια, αλλά μόνο θλίψις, με το να παραμένωμε προσκολλημένοι σε τέτοια ατυχήματα. Ακόμη και αν μπορήτε να ιδήτε τώρα πώς μπορούσε να είχε αποφευχθή μια συμφορά, δεν υπάρχει λόγος να βασανίζεσθε με το να παραμένετε προσκολλημένος σ’ αυτό, ωσάν να μπορούσατε να εξιλεωθήτε για το σφάλμα σας με το να βασανίζετε τον εαυτό σας. Αν είναι δυνατόν ωφεληθήτε από τις κακές πείρες του παρελθόντος. Ας χρησιμεύσουν στο να σας δώσουν καλύτερη κρίσι, να σας κάμουν πιο προσεκτικόν. Αλλά κατόπιν χαρήτε τις παρούσες ευλογίες σας.

Οι Εβραϊκές Γραφές ομιλούν για άτομα, που διέπραξαν το σφάλμα να παραμείνουν προσκολλημένοι στις συμφορές του παρελθόντος. Παραδείγματος χάριν, μερικοί Ιουδαίοι, οι οποίοι είχαν επιστρέψει από την Βαβυλωνιακή εξορία, τηρούσαν τακτικά ωρισμένες νηστείες που αυτοί οι ίδιοι είχαν επιβάλει στον εαυτό των, προφανώς θλιβόμενοι για τις συμφορές που είχαν υποστή αυτοί και η γη των στα χέρια των Βαβυλωνίων. Αλλά ο Ιεχωβά Θεός, μέσω του προφήτου του Ζαχαρία, επέπληξε εκείνους τους ανθρώπους γι’ αυτό. Τους ελέχθη ν’ αποβλέπουν στις χαρές και στην ευημερία που επρόκειτο να έλθουν, όταν «αι πλατείαι της πόλεως θέλουσιν είσθαι πλήρεις παιδιών και κορασιών παιζόντων εν ταις πλατείαις αυτής.»​—Ζαχ. 7:1-8:15.

Πιθανόν να υπάρξη, επίσης, αυτή η επιβλαβής τάσις να βλέπωμε οπίσω και όχι εμπρός, όταν κάποιος μας έχη βλάψει, ίσως τραυματίσει βαθιά κατά κάποιο τρόπο. Είναι φρόνιμο να εξακολουθούμε να βλέπωμε πίσω σ’ αυτό το επεισόδιο και να αισθανώμεθα δυστυχείς γι’ αυτό; Καθόλου! Μάλλον, το αγαθό και σοφό πράγμα που μπορούμε να κάνωμε είναι να συγχωρήσωμε και να λησμονήσωμε. Αποβλέπετε σε καλύτερες σχέσεις μ’ αυτό το πρόσωπο. Θα αισθάνεσθε καλύτερα έτσι, και θα ωφεληθή και το άλλο άτομο, επίσης.

Ο Ιεχωβά Θεός ασφαλώς έχει δώσει ένα καλό παράδειγμα σχετικά μ’ αυτό. Η Γραφή μάς λέγει ότι «όσον απέχει η ανατολή από της δύσεως, τόσον εμάκρυνεν αφ’ ημών τας ανομίας ημών.» Αυτός δεν βλέπει οπίσω σ’ αυτές, ούτε κι εμείς πρέπει να εξακολουθούμε να βλέπωμε οπίσω στις παραβάσεις άλλων εναντίον μας.​—Ψαλμ. 103:12· Εφεσ. 4:32.

Η συμβουλή να εξακολουθή ένας ν’ αποβλέπη προς τα εμπρός θα μπορούσε να λεχθή ότι έχει ιδιαίτερη εφαρμογή σε όλους εκείνους οι οποίοι άρχισαν ν’ ακολουθούν στα βήματα του Ιησού Χριστού. Όπως ειδοποίησε ο Ιησούς: «Ουδείς βαλών την χείρα αυτού επί άροτρον, και βλέπων εις τα οπίσω, είναι αρμόδιος δια την βασιλείαν του Θεού.» Οποιοσδήποτε θα έβλεπε με ζωηρή επιθυμία πίσω στα πράγματα που εγκατέλειψε για να γίνη ένας ακόλουθος του Ιησού Χριστού θα έδειχνε ότι λυπείται που έχει γίνει ακόλουθος του Χριστού. Ασφαλώς κανένας τέτοιος δεν θα ήταν κατάλληλο υλικό για τη βασιλεία του Θεού.​—Λουκ. 9:62.

Ο απόστολος Παύλος μάς έδωσε ένα καλό παράδειγμα με το ν’ αποβλέπη προς τα εμπρός. Αφού ομιλεί για τα προνόμια και τα πιστοποιητικά του ως μέλους του Ιουδαϊκού συστήματος πραγμάτων, προχωρεί και λέγει: «Μάλιστα δε και νομίζω τα πάντα ότι είναι ζημία δια το έξοχον της γνώσεως του Ιησού Χριστού του Κυρίου μου· δια τον οποίον εζημιώθην τα πάντα, και λογίζομαι ότι είναι σκύβαλα. . . . Τα μεν οπίσω λησμονών, εις δε τα έμπροσθεν επεκτεινόμενος, τρέχω προς τον σκοπόν,» τον σκοπόν που ευρίσκετο εμπρός.​—Φιλιππησ. 3:8, 13, 14.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να υποτιμούμε την ευλογία των αναμνήσεων. Χωρίς αμφιβολία ο απόστολος Παύλος, όταν περνούσε ημέρες, μήνες και έτη στη φυλακή στη Ρώμη, έβλεπε μ’ ευχαρίστησι πίσω στις πολλές χαρωπές και καρποφόρες πείρες που είχε κηρύττοντας το ευαγγέλιον της βασιλείας του Θεού στους ανθρώπους των εθνών. (2 Τιμ. 4:7) Έτσι και όλοι εκείνοι οι οποίοι υπηρέτησαν τον Θεό επί σειράν ετών μπορούν να βλέπουν με χαρά στον τρόπο που τους ωδήγησε ο Θεός. Αλλά ταυτοχρόνως εκτιμούν το ότι ο πιο ευλογητός καιρός βρίσκεται εμπρός, όταν θα γίνεται το θέλημα του Θεού στη γη όπως γίνεται και στον ουρανό και όταν δεν θα υπάρχη πια θάνατος, ούτε θλίψις ούτε κλαυθμός ούτε πόνος.​—Ματθ. 6:10· Αποκάλ. 21:4.

Μολονότι οι Χριστιανοί είχαν πάντοτε λόγους ν’ αποβλέπουν προς τα εμπρός, σήμερα υπάρχει σπουδαιότερος λόγος παρά ποτέ· πράγματι υπάρχει επείγουσα ανάγκη να το πράττουν. Ο Ιησούς, αφού ωμίλησε στους μαθητάς του για τη συμφορά που θα επήρχετο στην Ιερουσαλήμ τον πρώτον αιώνα, είπε: «Όστις ευρεθή επί του δώματος, ας μη καταβή δια να λάβη τι εκ της οικίας αυτού· και όστις ευρέθη εν τω αγρώ, ας μη επιστρέψη οπίσω δια να λάβη τα ιμάτια αυτού.» (Ματθ. 24:17, 18) Δεν είναι ακόμη πιο επείγον σήμερα στις ‘έσχατες ημέρες’ του παρόντος συστήματος πραγμάτων; Ομοίας σπουδαιότητος είναι η προειδοποίησις που έδωσε ο Ιησούς να ‘ενθυμούμεθα την γυναίκα του Λωτ.’ Αυτή είχε προειδοποιηθή να μη στραφή οπίσω, αλλ’ απέτυχε ν’ ακολουθήση εκείνη την προειδοποίησι και αυτό της εστοίχισε τη ζωή της. Ασφαλώς εστράφη οπίσω με ζωηρή επιθυμία. Μη κάμετε το ίδιο σφάλμα!​—Λουκ. 17:32.

Να είσθε σοφός· ακολουθείτε τη συμβουλή του Λόγου του Θεού και αποβλέπετε προς τα εμπρός. Λησμονείτε εκείνα που βρίσκονται οπίσω, είτε αυτά είναι ατυχήματα, σφάλματα, ζημίες ή υλικά πράγματα πέραν του ότι είναι αναγκαίο. Καθώς απολαμβάνετε τις παρούσες ευλογίες, αποβλέπετε μ’ αισιοδοξία προς τα εμπρός προς τον θρίαμβο της δικαιοσύνης, όταν «δεν θέλει είσθαι μνήμη των προτέρων.»​—Ησ. 65:17.